Romanos 9
Godɨn Akar Aghuim; Akar Dɨkɨrɨzir Gavgavir Igiam (MSY) vs BKJ
1 Kɨ Kraisɨn gumazim, kamaghɨn kɨ guizbangɨra mɨgei, kɨ ifarir puvatɨ. Godɨn Duam nɨghnɨzir zuezim na ganɨngi, ezɨ nan navimɨn aven kɨ kamaghɨn fo, nan akar kam a guizbangɨra.
1 Eu digo a verdade em Cristo, eu não minto; a minha consciência também me dá testemunho no Espírito Santo,
2 Kɨ zurara uan anabam bagha nɨghnɨgha, bar men apangkuvigha, osemegha nan navir averiam ikufi.
2 que eu tenho grande pesar e contínua tristeza no meu coração.
3 Kɨ kamaghɨn bar ifonge, God nan anabam Israel, ua men iniam. Eghtɨ Krais nan nɨghnɨzimɨn gɨn mangan koghtɨ, kɨ an azangsɨgh a ko mɨkɨmtɨ, a uan gumazamizibar tongɨn na batueghtɨ, nan anabam Israel nan danganim iniam. Bizir kam men akurazɨ, kamaghɨn a deraghai.
3 Porque eu mesmo desejava ser amaldiçoado de Cristo, por meus irmãos, meus parentes segundo a carne;
4 Me Israelɨn gumazamiziba, ezɨ God me dɨbora ghaze, me an boriba. Me an ziar ekiam ko dabirabir aghuim God koma inigha gɨfa. Ezɨ God uan Akar Dɨkɨrɨzir Gavgavim me ko a gami. Egha Moses Osirizir Araziba isa, me ganɨngi. Egha uan ziam fer arazim men akagha, egha me ko akam akɨri.
4 que são israelitas, aos quais pertence a adoção, e a glória, e os pactos, e a entrega da lei, e o serviço de Deus, e as promessas;
5 Men ovavir faragha itiba, bar ziar ekiaba iti. Ovavir kabar iza, Gumazir God Uam E Iniasa Mɨsevezim, Krais nguazir kamɨn gumazimɨn mɨn men ikɨzimɨn aven oto. Krais a God, egha biziba bar dar dapanimɨn iti. Eghtɨ zurazurara e Kraisɨn ziam fam!
5 dos quais são os pais, e dos quais, segundo a carne, veio Cristo, que é sobre todos, Deus bendito para sempre. Amém.
6 Kɨ kamaghɨn mɨgeir puvatɨ, Godɨn akar dɨkɨrɨzim pura ghua otozir pu. Puvatɨ. E fo, gumazamizir maba, Israelɨn anabamɨn aven itiba, me guizɨn Israelba puvatɨ.
6 Não, porém, que a palavra de Deus tenha perdido o seu efeito, porque nem todos os que são de Israel são israelitas.
7 Guizbangɨra, Abrahamɨn ovaviba, men marazi Godɨn boriba puvatɨ. Fomɨra God kamaghɨn Abraham mɨkeme, “Aisakɨn ovavibara, kɨ men gan me dɨpon suam, merara nɨn ovaviba.”
7 Nem por serem a semente de Abraão, são todos filhos; mas, em Isaque será chamada a tua semente.
8 Akar kamɨn mɨngarim kamaghɨn ghu, borir nivafɨzimɨn otoziba, me Godɨn boriba pu. Puvatɨ. Borir Godɨn akar dɨkɨrɨzimɨn otiviba, me guizbangɨra Abrahamɨn ovaviba.
8 Isto é: Os que são filhos da carne, estes não são filhos de Deus, mas os filhos da promessa são considerados como semente.
9 Ezɨ akar dɨkɨrɨzim kamaghɨn ghu, “Dughiar kɨ inabazimɨn, kɨ uamategh izɨtɨ, Sara otarim batam.”
9 Porque esta é a palavra da promessa: Por este tempo eu virei, e Sara terá um filho.
10 Kamaghɨra puvatɨ, akar igharazir mam iti: Rebekan otarir pumuning afeziar vamɨran oto, a Aisak, en ovavim.
10 E não somente isso, mas também quando Rebeca concebeu de um, de nosso pai Isaque;
11 — ausente —
11 (porque, não tendo os filhos ainda nascido, nem tendo feito algo bom ou mal, para que o propósito de Deus pudesse permanecer segundo a eleição, não por obras, mas por aquele que chama),
12 — ausente —
12 isto foi dito a ela: O mais velho servirá ao mais jovem.
13 Bizir kam, Godɨn Akɨnafarim mɨkemezir moghɨn, “Kɨ Jakob gifongegha, egha Ison aghua.”
13 Como está escrito: Jacó eu tenho amado, mas Esaú eu tenho odiado.
14 Kamaghɨn amizɨ, e manmaghɨn mɨkɨmam? E suam, God ti arazir kuram gami? Bar puvatɨ!
14 O que diremos então? Há em Deus injustiça? De forma alguma!
15 Guizbangɨra, God kamaghɨn Moses mɨgei, “Kɨ gumazitamɨn apangkuvighsɨ ifongegh, kɨ an apangkuvam. Kɨ gumazitamɨn kuarkuvighsɨ ifongegh, egh kɨ an kuarkuvam.”
15 Porque ele diz a Moisés: Eu terei misericórdia de quem eu tiver misericórdia, e eu terei compaixão de quem eu tiver compaixão.
16 Kamaghɨn God gumazitam ginabaghasa, a gumazimɨn nɨghnɨzim ko an ingangarimɨn gara a ginabir pu. Puvatɨ. God uan apangkuvimra gɨn ghua gumazibagh inabi.
16 Assim, pois, não é daquele que quer, nem daquele que corre, mas de Deus, que manifesta misericórdia.
17 Guizbangɨra, Godɨn Akɨnafarimɨn itir akam Isipɨn atrivim mɨgɨa ghaze, “Kɨ kamagh sua, kɨ uan gavgavir ekiam nɨn akaghtɨ, nguazir kamɨn itir gumazamizir avɨriba nan ziar ekiam fam. Kamaghɨn, kɨ Isipɨn atrivimɨn ikiasa nɨ atɨ.”
17 Porque a escritura diz a faraó: Para este mesmo propósito eu te levantei; para mostrar o meu poder em ti, e para que o meu nome seja declarado em toda a terra.
18 Kamaghɨn amizɨ e fo, God gumazitamɨn apangkuvighsɨ ifongegh, an an apangkuvam. Egh a gumazitam damightɨ an dapanim gavgavigh an akam batoghsɨ a ifongegh, a damuam.
18 Portanto, ele tem misericórdia de quem ele quer ter misericórdia, e endurece a quem quer.
19 Ian tav ti na mɨkɨm suam, “God kamaghɨn amigha, tizim sua e mɨgɨa ghaze, ‘Ia uan arazir kurabar ivezim iniam?’ Gumazitam God ifongezɨ moghɨn a iriaghan kogham.”
19 Tu dirás a mim então: Por que ele ainda achou culpa? Pois quem tem resistido à sua vontade?
20 Ezɨ nɨ gumazir kɨnim! Nɨ Godɨn arazir an amizim bagh an ataran markɨ! Nguazir mɨnem gumazir an ingarizim kamaghɨn a mɨkɨman kogham, “Tizim bagha nɨ kamaghɨn nan ingari?”
20 Mas, ó homem, quem és tu, para que contestes a Deus? Dirá a coisa formada ao que a formou: Por que tu me fizeste assim?
21 Nguazir mɨnemɨn ingarizir gumazim, a uan nɨghnɨzimɨn gɨn mangɨ mɨner pumuning ingarigham. A nguazitam inigh, mɨner pumuning ingarightɨ, mɨner tam dughiar ekiam bagh ikiam, eghtɨ mɨner igharazir mam, me zurara pura bizir kuraba a mɨkɨnam. Kar an nɨghnɨzim.
21 Não tem o oleiro poder sobre o barro, para da mesma massa fazer um vaso para honra e outro para desonra?
22 God uaghan kamaghɨn ami. God kamagh sua, a uan anɨngagharim azenim datɨghtɨma, eghtɨ gumaziba bar an gavgavir ekiam gɨfogham. Nguazir mɨner ivezir kuram iniamiba, kar gumazamizir an asɨghasɨghasava amiba, egha a dughiar ruarim me ganɨngi, egh a gɨn me abɨghrarɨgham.
22 E se Deus, disposto a demonstrar a sua ira e dar a conhecer o seu poder, suportou com muita paciência os vasos da ira, preparados para a destruição,
23 A kamagh sua, an ziar bar ekiam ko dabirabir aghuim azenim gɨrɨghtɨ, gumazamiziba bar a gɨfogham. A fomɨra a uan ziar ekiam ko dabirabir aghuim e a ko da iniasa, egha gumazim nguazir mɨneba akɨrizir moghɨn, an en navibar akɨri. Egha uan ziar ekiam ko dabirabir aghuim isa, nguazir mɨner an apangkuvim itibagh ingezɨ, da bar izɨfa.
23 para que ele também desse a conhecer as riquezas da sua glória nos vasos de misericórdia, que antes ele já preparou para glória,
24 Nguazir mɨner apangkuvim iniamin kaba, kar e gumazamizir God deiba. E Israelbara men tongɨn izezir puvatɨ, e uaghan Kantrin Igharazibar Gumazibar tongɨn ize.
24 até nós, a quem ele chamou, não só dentre os judeus, mas também dentre os gentios?
25 Ezɨ Hosean akɨnafarimɨn, God kamaghɨn mɨgei,
25 Assim como ele também diz em Oseias: Eu os chamarei meu povo, os quais não eram meu povo; e amada à que não era amada.
26 Ia faragha danganir mamɨn itima kɨ ia mɨgɨa ghaze,
26 E acontecerá que, no lugar em que lhes foi dito: Vós não sois meu povo; ali serão chamados filhos do Deus vivo.
27 — ausente —
27 Isaías também clamava acerca de Israel: Ainda que o número dos filhos de Israel seja como a areia do mar, o remanescente será salvo;
28 — ausente —
28 porque ele concluirá a obra e a abreviará em justiça; porque o Senhor fará breve a obra sobre a terra.
29 Bizir kaba Aisaia fomɨra mɨkemezɨ moghɨn otifi, a kamaghɨn mɨgei, “Ekiar Gavgavir Ekiam Itim, en anabamɨn tongɨn tarazi ataghizɨ puvatɨzɨ, e bar ikuvighai, mati Sodom ko Gomora ikuvizɨ moghɨn.”
29 E como Isaías disse antes: Se o Senhor Sabaoth não nos tivesse deixado semente, teríamos nos tornado como Sodoma, e teríamos sido feitos semelhante a Gomorra.
30 Are, e manmaghɨn mɨkɨmam? E kamaghɨn mɨkɨmam, Kantrin Igharazibar Gumaziba, Godɨn damazimɨn deraghasa ingangarir ekiam gamizir puvatɨ. Egha me nɨghnɨzir gavgavim Godɨn itima, God ghaze, me nan damazimɨn dera.
30 O que diremos então? Que os gentios, que não seguiam a justiça, alcançaram justiça, a justiça que é pela fé.
31 Ezɨ Israelba me Moses Osirizir Arazibar gɨn ghua ingara, Godɨn damazimɨn deraghasa tuavim buriava, egha a batozir puvatɨ.
31 Mas Israel, que seguia a lei da justiça, não alcançou a lei da justiça.
32 Manmaghɨn amizɨ, me a batozir puvatɨ? Me Godɨn damazimɨn deraghasa, uan gavgavibar pamtem ingarava avenge. Me nɨghnɨzir gavgavimɨn tuavimɨn gɨn zuir puvatɨ. Dagɨar dagariba asim, me a gasaghporaghiri.
32 Por quê? Porque eles não a buscaram pela fé, mas como que pelas obras da lei; pois eles tropeçaram na pedra de tropeço.
33 Godɨn Akɨnafarim bizir kam mɨgɨa ghaze,
33 Como está escrito: Eis que eu ponho em Sião uma pedra de tropeço, e uma rocha de ofensa; e todo aquele que crer nela não será envergonhado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.