Mateus 22
Godɨn Akar Aghuim; Akar Dɨkɨrɨzir Gavgavir Igiam (MSY) vs VC
1 Ezɨ Iesus uam akar isɨn zuir mamɨn gumazir dapanibagh amua kamaghɨn me mɨgei,
1 Jesus tornou a falar-lhes por meio de parábolas:
2 “God Bizibagh Ativamin Dughiam mati, atrivir mamɨn otarim amuimɨn ikiasava amima, an a bagh isar ekiam gami.
2 The kingdom of the heavens has become like a king who made a wedding feast for his son,
3 Isar dughiam tɨghar otivam, a faraghavɨra gumazamizir mabav gɨa ghaze, ia izɨ. Dughiam otozɨma, a uan ingangarir gumaziba amadi, eghtɨ me mangɨ gighamizir gumazamizibar diaghtɨ, me izam. Puvatɨ, gumazamizir a gighamiziba, me izan aghua.
3 and sent his bondmen to call the persons invited to the wedding feast, and they would not come.
4 Ezɨ a uan ingangarir gumazir maba amaga, kamaghɨn me mɨgei, ‘Ia mangɨ, gumazir kɨ gighamiziba kamagh me mɨkɨm, “Ia oragh. Kɨ dagheba tuegha gɨfa, nan kaun apuriba kɨ dav suegha, egha uaghan uan asɨzir ekiabav soke. Ezɨ isamɨn biziba bar gɨfa. Ia poroghamir isar ekiamɨn izɨ.” ’
4 Again he sent other bondmen, saying, Say to the persons invited, Behold, I have prepared my dinner; my oxen and my fatted beasts are killed, and all things ready; come to the wedding feast.
5 “Ezɨ ingangarir gumaziba ghua akar kamɨn gumazibav gei. Ezɨ me oraghan aghuagha tintinibar zui. Mav uan azenimɨn zui, mav uan dagɨar ingangarim bagha zui.
5 But they made light of it, and went, one to his own land, and another to his commerce.
6 Marazi atrivimɨn ingangarir gumazibar suigha, puv me mɨsoghezɨ me ariaghɨre.
6 And the rest, laying hold of his bondmen, ill-treated and slew {them}.
7 “Kamaghɨn amizɨ, atrivim puv atari, egha kamaghɨn uan mɨdorozir gumaziba amada. Ezɨ me ghua an ingangarir gumazibar mɨsogheziba, me mɨsogha bar me agɨvaghava, men nguibar ekiam gaborozɨ a isi.
7 And {when} the king {heard of it he} was wroth, and having sent his forces, destroyed those murderers and burned their city.
8 “Ezɨ atrivim uan ingangarir gumazibav gei, ‘Poroghamir isamɨn dagheba isigha gɨfa. Ezɨ gumazir kɨ gighamiziba, me gumazir kuraba, kamaghɨn me isamɨn ikian kogham.
8 Then he says to his bondmen, The wedding feast is ready, but those invited were not worthy;
9 Kamaghɨn amizɨ, ia mangɨ tuavir akaba bar dar mangɨ, egh gumazir manaba ia me bativigh, egh ia men diaghtɨ, me poroghamir isar kamɨn izɨ.’
9 go therefore into the thoroughfares of the highways, and as many as ye shall find invite to the wedding feast.
10 A kamaghɨn mɨkemezɨma, an ingangarir gumaziba tuaviba bar dar ghuava gumazamiziba bar me akufa, gumazir aghuiba ko kuraba sara. Ezɨ me iza damasava apiazɨ dɨpenim bar izɨfa.
10 And those bondmen went out into the highways, and brought together all as many as they found, both evil and good; and the wedding feast was furnished with guests.
11 “Ezɨ gumazamiziba apiazɨma, atrivim men ganasa aven zui. Egha a ghua gumazir mamɨn garima, a isamɨn izasa adiariar aghuitam aruzir puvatɨ.
11 And the king, having gone in to see the guests, beheld there a man not clothed with a wedding garment.
12 Ezɨma atrivim an azai, ‘Namakam, manmaghɨn amizɨ, nɨ adiarir aghuitam aruzir puvatɨgha, puram aven ize?’ Ezɨ gumazim mɨkɨman asa.
12 And he says to him, {My} friend, how camest thou in here not having on a wedding garment? But he was speechless.
13 Kamaghɨn amizɨ, atrivim ingangarir gumazibav gɨa ghaze, ‘Ia an soroghafariba ikegh, a isɨva azenan mɨtatemɨn anekunigh. Danganir mɨtater kamɨn me puvɨra tuavara atariba kuskusi.’
13 Then said the king to the servants, Bind him feet and hands, and take him away, and cast him out into the outer darkness: there shall be the weeping and the gnashing of teeth.
14 “Ia oragh. God gumazamizir avɨribar dei, egha vaghvazibara a me amɨsevima, me aven zui.”
14 For many are called ones, but few chosen ones.
15 Ezɨ Farisiba ghua akabav suegha Iesusɨn suighasa tuaviba buri. Egha me ghaze, a bizitam a paza mɨkemegham, eghtɨ me an mɨgɨrɨgɨam baghavɨra an suigham.
15 — ausente —
16 Egha me uan suren gumazir maba ko Herotɨn gɨn zuir darazi amada, ezɨ me Iesus bagha ghua kamaghɨn a mɨgei, “Tisa, e fo nɨ guizbangɨra bizibav geir gumazim. Nɨ Godɨn Arazibar gumazibar sure gamuava guizbangɨra me mɨgei. Nɨ tavɨn nɨghnɨzimɨn gɨn zuir puvatɨ. Akar vamɨra nɨ gumazir ziaba itiba, ko gumazir kɨniba uaghara, me mɨgei.
16 And they send out to him their disciples with the Herodians, saying, Teacher, we know that thou art true and teachest the way of God in truth, and carest not for any one, for thou regardest not men's person;
17 Kamaghɨn, nɨ deragh e mɨkɨm. Judan araziba manmaghɨn mɨgei? E dagɨaba isɨva Atrivim Sisar danɨngtɨma, arazir kam Godɨn damazimɨn dera, o puvatɨ? Nɨ manmaghɨn nɨghnɨsi?”
17 tell us therefore what thou thinkest: Is it lawful to give tribute to Caesar, or not?
18 Ezɨ Iesus men nɨghnɨzir kurar kam gɨfo, egha kamaghɨn me mɨgei, “Ia gumazir ifavaribagh amiba, ia tizim bagha na gifarasava ami?
18 But Jesus, knowing their wickedness, said, Why tempt ye me, hypocrites?
19 Ia gavman ganɨdir dagɨatam nan akagh.” Ezɨ me dagɨar mam inigha iza a ganɨngi.
19 Shew me the money of the tribute. And they presented to him a denarius.
20 Ezɨ Iesus kamaghɨn men azai, “Kar tinan nedazim ko tinan ziam?”
20 And he says to them, Whose {is} this image and superscription?
21 Ezɨ me ghaze, “Mar Sisarɨn nedazim ko an ziam.” Ezɨ a me mɨgɨa ghaze, “Kamaghɨra, ia Sisarɨn biziba Sisar danɨngɨva, egh Godɨn biziba isɨ, God danɨng.”
21 They say to him, Caesar's. Then he says to them, Pay then what is Caesar's to Caesar, and what is God's to God.
22 Ezɨ me mɨgɨrɨgɨar kam baregha dɨgavir kuram gamigha, egha anetegha ghue.
22 And when they heard {him}, they wondered, and left him, and went away.
23 Ezɨ aruer kamra, Sadyusiba Iesus bagha ize. Sadyusiba ghaze, gumazir aremeziba ua dɨkavir puvatɨ. Egha me kamaghɨn Iesusɨn azai,
23 — ausente —
24 “Tisa, Moses kamaghɨn mɨkeme, Gumazir manatam boriba puvatɨgh aremeghtɨ, an aveghbuatam an amuim inigh an ikɨtɨ, amizir kam boriba batɨ, eghtɨ an aveghbuamɨn ikɨzim kuvaremeghan kogham.
24 saying, Teacher, Moses said, If any one die, not having children, his brother shall marry his wife and shall raise up seed to his brother.
25 Ezɨ fomɨra aveghbuar 7 pla, en tongɨn ike. Men avebam amuimɨn ikiava boritam inizir puvatɨ, egha areme. Kamaghɨn amizɨ, an dozir mam an amuim inigha an iti.
25 Now there were with us seven brethren; and the first having married died, and not having seed, left his wife to his brother.
26 Ezɨ an dozir kam uaghan boritam inizir puvatɨgha areme. Ezɨ aningɨn dozir mɨkezim ko an gɨn iziba kamaghɨram ami.
26 In like manner also the second and the third, unto the seven.
27 Egha me bar aremegha gɨfa, ezɨ abuan amizir kam uaghan areme.
27 And last of all the woman also died.
28 Kamaghɨn nɨ e mɨkɨm, gumaziba ua dɨkavamin dughiamɨn, amizir kam tinan amuimra? Nɨ nɨghnɨgh, me bar an ike!”
28 In the resurrection therefore of which of the seven shall she be wife, for all had her?
29 Ezɨ Iesus me ikarvagha kamaghɨn me mɨgei, “Ia Godɨn Akɨnafarimɨn itir akam gɨfozir puvatɨ, egha ia uaghan Godɨn gavgavim gɨfozir puvatɨ. Kamaghɨn, ia paza mɨgei.
29 And Jesus answering said to them, Ye err, not knowing the scriptures nor the power of God.
30 Gumazamizir aremeziba ua dɨkavamin dughiamɨn, paba amuibar ikian kogham, uaghan me amuiba isɨ pabar arɨghan kogham. Me enselbar mɨn Godɨn Nguibamɨn ikiam.
30 For in the resurrection they neither marry nor are given in marriage, but are as angels of God in heaven.
31 “Ezɨ kɨ ua dɨkavamin dughiam bagh ian azangasa. Ia ti God ia mɨkemezir akar kamɨn ganizir puvatɨ, o? A ghaze,
31 Quanto à ressurreição dos mortos, não lestes o que Deus vos disse:
32 ‘Kɨ Abraham ko Aisak ko Jekopɨn God.’ God gumazir nivafɨzir ariaghɨribar God puvatɨ, a gumazir duar angamra itibar God.”
32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaac e o Deus de Jacó {Ex 3,6}? Ora, ele não é Deus dos mortos, mas Deus dos vivos.
33 Ezɨma gumazamiziba an akar kam baregha dɨgavir kuram gami.
33 E, ouvindo esta doutrina, as turbas se enchiam de grande admiração.
34 Farisiba orazima, Iesusɨn mɨgɨrɨgɨaba Sadyusibagh amizɨma, me mɨkɨman ibura. Ezɨ me uari akuvagha a bagha izi.
34 Sabendo os fariseus que Jesus reduzira ao silêncio os saduceus, reuniram-se
35 Me ko izir gumazir mam, a Judabar arazibagh fo. Egha a Iesus basamasa kamaghɨn an azai,
35 e um deles, doutor da lei, fez-lhe esta pergunta para pô-lo à prova:
36 “Tisa, Godɨn arazir manamra maba bar dagh afira egha faraghavɨra iti?”
36 Mestre, qual é o maior mandamento da lei?
37 Ezɨ Iesus kamaghɨn a mɨgɨa ghaze, “Nɨ uan God, nɨn Ekiam, bar a gifongegh, egh nɨ uan navir averiam ko uan duam ko uan nɨghnɨzimɨn, uan God gifongegh.
37 Respondeu Jesus: Amarás o Senhor teu Deus de todo teu coração, de toda tua alma e de todo teu espírito {Dt 6,5}.
38 Kar arazir bar ekiam, egha a mabar a faraghavɨra iti.
38 Este é o maior e o primeiro mandamento.
39 An gɨrara itim, bar an mɨrara. A kamakɨn: nɨ uabɨra uabɨ gifongezɨ moghɨn, gumazamizir igharazibagh ifongegh.
39 E o segundo, semelhante a este, é: Amarás teu próximo como a ti mesmo {Lv 19,18}.
40 Moses Osirizir Araziba ko Godɨn akam inigha izir gumazibar akaba, da bar arazir kamning gisɨn tu.”
40 Nesses dois mandamentos se resumem toda a lei e os profetas.
41 Farisiba uari akuvagha ikiav itima, Iesus men azai,
41 Como os fariseus se agrupassem, Jesus interrogou-os:
42 “Ia God Ua Gumazamiziba Iniasa Mɨsevezir Gumazim, manmaghɨn a gɨnɨghnɨsi? A tinan otarim?” Ezɨ me an mɨgɨa ghaze, “A Devitɨn Otarim.”
42 Que pensais vós de Cristo? De quem é filho? Responderam: De Davi!
43 Ezɨ Iesus kamaghɨn men azai, “Manmaghɨn amizɨ, Godɨn Duam nɨghnɨziba Devit ganɨdima, Devit gumazir kam ‘Ekiam’ a gatɨ, egha Devit kamaghɨn mɨgɨa ghaze,
43 Como então, prosseguiu Jesus, Davi, falando sob inspiração do Espírito, chama-o Senhor, dizendo:
44 ‘Ekiam, nan Ekiam kamaghɨn a mɨgei,
44 O Senhor disse a meu Senhor: Senta-te à minha direita, até que eu ponha teus inimigos por escabelo dos teus pés {Sl 109,1}?
45 Eghtɨ ia nɨghnɨgh, Devit uabɨ gumazir kamɨn mɨgɨa ghaze, a nan Ekiam. Ezɨ manmaghɨn, gumazir kam ua Devitɨn Otarimɨn mɨn iti?”
45 Se, pois, Davi o chama Senhor, como é ele seu filho?
46 Ezɨ men tav bar Iesus ikarvaghan buraghburaki. Egha me aruer kamɨn ikegha ghua ua gɨn bizitam bagha an azangan atiati.
46 Ninguém pôde responder-lhe nada. E, depois daquele dia, ninguém mais ousou interrogá-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.