Mateus 22

Godɨn Akar Aghuim; Akar Dɨkɨrɨzir Gavgavir Igiam (MSY) vs BKJ

Sair da comparação
1 Ezɨ Iesus uam akar isɨn zuir mamɨn gumazir dapanibagh amua kamaghɨn me mɨgei,
1 E respondendo Jesus, novamente lhes falou em parábolas, dizendo:
2 “God Bizibagh Ativamin Dughiam mati, atrivir mamɨn otarim amuimɨn ikiasava amima, an a bagh isar ekiam gami.
2 O reino do céu é semelhante a um certo rei, que fez as bodas de seu filho,
3 Isar dughiam tɨghar otivam, a faraghavɨra gumazamizir mabav gɨa ghaze, ia izɨ. Dughiam otozɨma, a uan ingangarir gumaziba amadi, eghtɨ me mangɨ gighamizir gumazamizibar diaghtɨ, me izam. Puvatɨ, gumazamizir a gighamiziba, me izan aghua.
3 e enviou os seus servos a chamar os convidados para as bodas, e estes não quiseram vir.
4 Ezɨ a uan ingangarir gumazir maba amaga, kamaghɨn me mɨgei, ‘Ia mangɨ, gumazir kɨ gighamiziba kamagh me mɨkɨm, “Ia oragh. Kɨ dagheba tuegha gɨfa, nan kaun apuriba kɨ dav suegha, egha uaghan uan asɨzir ekiabav soke. Ezɨ isamɨn biziba bar gɨfa. Ia poroghamir isar ekiamɨn izɨ.” ’
4 Mais uma vez, ele enviou outros servos, dizendo: Dizei aos convidados: Eis que tenho o meu jantar preparado, os meus bois e meus cevados estão mortos, e todas as coisas estão prontas; vinde às bodas.
5 “Ezɨ ingangarir gumaziba ghua akar kamɨn gumazibav gei. Ezɨ me oraghan aghuagha tintinibar zui. Mav uan azenimɨn zui, mav uan dagɨar ingangarim bagha zui.
5 Mas eles, fazendo pouco caso, seguiram os seus caminhos, um para sua fazenda, outro para o seu negócio.
6 Marazi atrivimɨn ingangarir gumazibar suigha, puv me mɨsoghezɨ me ariaghɨre.
6 E os outros, tomaram os seus servos, os maltrataram e mataram.
7 “Kamaghɨn amizɨ, atrivim puv atari, egha kamaghɨn uan mɨdorozir gumaziba amada. Ezɨ me ghua an ingangarir gumazibar mɨsogheziba, me mɨsogha bar me agɨvaghava, men nguibar ekiam gaborozɨ a isi.
7 Mas, ouvindo disso o rei, irou-se, e enviando os seus exércitos, destruiu aqueles assassinos, e incendiou a sua cidade.
8 “Ezɨ atrivim uan ingangarir gumazibav gei, ‘Poroghamir isamɨn dagheba isigha gɨfa. Ezɨ gumazir kɨ gighamiziba, me gumazir kuraba, kamaghɨn me isamɨn ikian kogham.
8 Então ele diz aos servos: As bodas estão preparadas, mas os que foram convidados não eram dignos.
9 Kamaghɨn amizɨ, ia mangɨ tuavir akaba bar dar mangɨ, egh gumazir manaba ia me bativigh, egh ia men diaghtɨ, me poroghamir isar kamɨn izɨ.’
9 Ide, pois, às estradas, e convidai para as bodas todos quantos encontrardes.
10 A kamaghɨn mɨkemezɨma, an ingangarir gumaziba tuaviba bar dar ghuava gumazamiziba bar me akufa, gumazir aghuiba ko kuraba sara. Ezɨ me iza damasava apiazɨ dɨpenim bar izɨfa.
10 E os servos, saindo pelas estradas, ajuntaram todos quantos encontraram, tanto maus como bons; e o casamento ficou cheio de convidados.
11 “Ezɨ gumazamiziba apiazɨma, atrivim men ganasa aven zui. Egha a ghua gumazir mamɨn garima, a isamɨn izasa adiariar aghuitam aruzir puvatɨ.
11 E o rei, entrando para ver os convidados, viu ali um homem que não estava com veste de casamento.
12 Ezɨma atrivim an azai, ‘Namakam, manmaghɨn amizɨ, nɨ adiarir aghuitam aruzir puvatɨgha, puram aven ize?’ Ezɨ gumazim mɨkɨman asa.
12 E ele disse-lhe: Amigo, como entraste aqui, não tendo veste de casamento? E ele emudeceu.
13 Kamaghɨn amizɨ, atrivim ingangarir gumazibav gɨa ghaze, ‘Ia an soroghafariba ikegh, a isɨva azenan mɨtatemɨn anekunigh. Danganir mɨtater kamɨn me puvɨra tuavara atariba kuskusi.’
13 Então disse o rei aos servos: Amarrai os seus pés e mãos, levai-o embora, e lançai-o nas trevas exteriores; ali haverá pranto e ranger de dentes.
14 “Ia oragh. God gumazamizir avɨribar dei, egha vaghvazibara a me amɨsevima, me aven zui.”
14 Porque muitos são chamados, mas poucos são escolhidos.
15 Ezɨ Farisiba ghua akabav suegha Iesusɨn suighasa tuaviba buri. Egha me ghaze, a bizitam a paza mɨkemegham, eghtɨ me an mɨgɨrɨgɨam baghavɨra an suigham.
15 Indo, então, os fariseus, consultaram entre si como o apanhariam em alguma palavra.
16 Egha me uan suren gumazir maba ko Herotɨn gɨn zuir darazi amada, ezɨ me Iesus bagha ghua kamaghɨn a mɨgei, “Tisa, e fo nɨ guizbangɨra bizibav geir gumazim. Nɨ Godɨn Arazibar gumazibar sure gamuava guizbangɨra me mɨgei. Nɨ tavɨn nɨghnɨzimɨn gɨn zuir puvatɨ. Akar vamɨra nɨ gumazir ziaba itiba, ko gumazir kɨniba uaghara, me mɨgei.
16 E enviaram-lhe os seus discípulos, com os herodianos, dizendo: Mestre, nós sabemos que tu és verdadeiro, e ensinas o caminho de Deus em verdade, e sem te preocupar com nenhum homem, pois não reparas na aparência dos homens.
17 Kamaghɨn, nɨ deragh e mɨkɨm. Judan araziba manmaghɨn mɨgei? E dagɨaba isɨva Atrivim Sisar danɨngtɨma, arazir kam Godɨn damazimɨn dera, o puvatɨ? Nɨ manmaghɨn nɨghnɨsi?”
17 Dize-nos, portanto, o que tu pensas? É lícito dar tributo a César, ou não?
18 Ezɨ Iesus men nɨghnɨzir kurar kam gɨfo, egha kamaghɨn me mɨgei, “Ia gumazir ifavaribagh amiba, ia tizim bagha na gifarasava ami?
18 Mas Jesus, percebendo a sua maldade, disse: Por que me tentais, hipócritas?
19 Ia gavman ganɨdir dagɨatam nan akagh.” Ezɨ me dagɨar mam inigha iza a ganɨngi.
19 Mostrai-me a moeda do tributo. E eles lhe trouxeram um denário.
20 Ezɨ Iesus kamaghɨn men azai, “Kar tinan nedazim ko tinan ziam?”
20 E ele disse-lhes: De quem é esta imagem e inscrição?
21 Ezɨ me ghaze, “Mar Sisarɨn nedazim ko an ziam.” Ezɨ a me mɨgɨa ghaze, “Kamaghɨra, ia Sisarɨn biziba Sisar danɨngɨva, egh Godɨn biziba isɨ, God danɨng.”
21 Disseram-lhe: De César. Então ele lhes disse: Dai, portanto, a César as coisas que são de César, e a Deus as coisas que são de Deus.
22 Ezɨ me mɨgɨrɨgɨar kam baregha dɨgavir kuram gamigha, egha anetegha ghue.
22 Quando eles ouviram essas palavras, maravilharam-se, e, deixando-o, foram pelo seu caminho.
23 Ezɨ aruer kamra, Sadyusiba Iesus bagha ize. Sadyusiba ghaze, gumazir aremeziba ua dɨkavir puvatɨ. Egha me kamaghɨn Iesusɨn azai,
23 No mesmo dia vieram até ele os saduceus, que dizem não haver ressurreição, e o interrogaram,
24 “Tisa, Moses kamaghɨn mɨkeme, Gumazir manatam boriba puvatɨgh aremeghtɨ, an aveghbuatam an amuim inigh an ikɨtɨ, amizir kam boriba batɨ, eghtɨ an aveghbuamɨn ikɨzim kuvaremeghan kogham.
24 dizendo: Mestre, Moisés disse: Se um homem morrer, não tendo filhos, seu irmão casará com a esposa dele, e suscitará descendência a seu irmão.
25 Ezɨ fomɨra aveghbuar 7 pla, en tongɨn ike. Men avebam amuimɨn ikiava boritam inizir puvatɨ, egha areme. Kamaghɨn amizɨ, an dozir mam an amuim inigha an iti.
25 Ora, houve entre nós sete irmãos; e o primeiro, casou-se com uma mulher, e faleceu, e não tendo descendente, deixou a sua esposa para o seu irmão.
26 Ezɨ an dozir kam uaghan boritam inizir puvatɨgha areme. Ezɨ aningɨn dozir mɨkezim ko an gɨn iziba kamaghɨram ami.
26 Da mesma forma o segundo, e o terceiro, até o sétimo.
27 Egha me bar aremegha gɨfa, ezɨ abuan amizir kam uaghan areme.
27 E por último de todos, morreu também a mulher.
28 Kamaghɨn nɨ e mɨkɨm, gumaziba ua dɨkavamin dughiamɨn, amizir kam tinan amuimra? Nɨ nɨghnɨgh, me bar an ike!”
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete será a mulher, pois todos a tiveram?
29 Ezɨ Iesus me ikarvagha kamaghɨn me mɨgei, “Ia Godɨn Akɨnafarimɨn itir akam gɨfozir puvatɨ, egha ia uaghan Godɨn gavgavim gɨfozir puvatɨ. Kamaghɨn, ia paza mɨgei.
29 Jesus, respondendo, disse-lhes: Vós errais, não conhecendo as escrituras, nem o poder de Deus.
30 Gumazamizir aremeziba ua dɨkavamin dughiamɨn, paba amuibar ikian kogham, uaghan me amuiba isɨ pabar arɨghan kogham. Me enselbar mɨn Godɨn Nguibamɨn ikiam.
30 Porque na ressurreição não casam, nem são dados em casamento, mas são como os anjos de Deus no céu.
31 “Ezɨ kɨ ua dɨkavamin dughiam bagh ian azangasa. Ia ti God ia mɨkemezir akar kamɨn ganizir puvatɨ, o? A ghaze,
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, não lestes o que vos foi dito por Deus, dizendo:
32 ‘Kɨ Abraham ko Aisak ko Jekopɨn God.’ God gumazir nivafɨzir ariaghɨribar God puvatɨ, a gumazir duar angamra itibar God.”
32 Eu sou o Deus de Abraão, e o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó? Deus não é Deus dos mortos, mas dos vivos.
33 Ezɨma gumazamiziba an akar kam baregha dɨgavir kuram gami.
33 E as multidões, ouvindo isto, maravilhavam-se com a sua doutrina.
34 Farisiba orazima, Iesusɨn mɨgɨrɨgɨaba Sadyusibagh amizɨma, me mɨkɨman ibura. Ezɨ me uari akuvagha a bagha izi.
34 Mas os fariseus, quando ouviram que ele fizera emudecer os saduceus, eles se reuniram.
35 Me ko izir gumazir mam, a Judabar arazibagh fo. Egha a Iesus basamasa kamaghɨn an azai,
35 Então um deles, que era mestre da lei, perguntou-lhe, provando-o, dizendo:
36 “Tisa, Godɨn arazir manamra maba bar dagh afira egha faraghavɨra iti?”
36 Mestre, qual é o grande mandamento na lei?
37 Ezɨ Iesus kamaghɨn a mɨgɨa ghaze, “Nɨ uan God, nɨn Ekiam, bar a gifongegh, egh nɨ uan navir averiam ko uan duam ko uan nɨghnɨzimɨn, uan God gifongegh.
37 Respondeu-lhe Jesus: Tu amarás o Senhor teu Deus de todo o teu coração, e de toda a tua alma, e de toda a tua mente.
38 Kar arazir bar ekiam, egha a mabar a faraghavɨra iti.
38 Este é o primeiro e grande mandamento.
39 An gɨrara itim, bar an mɨrara. A kamakɨn: nɨ uabɨra uabɨ gifongezɨ moghɨn, gumazamizir igharazibagh ifongegh.
39 E o segundo é semelhante a este: Tu amarás o teu próximo como a ti mesmo.
40 Moses Osirizir Araziba ko Godɨn akam inigha izir gumazibar akaba, da bar arazir kamning gisɨn tu.”
40 Desses dois mandamentos dependem toda a lei e os profetas.
41 Farisiba uari akuvagha ikiav itima, Iesus men azai,
41 Enquanto os fariseus estavam reunidos, Jesus os indagou,
42 “Ia God Ua Gumazamiziba Iniasa Mɨsevezir Gumazim, manmaghɨn a gɨnɨghnɨsi? A tinan otarim?” Ezɨ me an mɨgɨa ghaze, “A Devitɨn Otarim.”
42 dizendo: O que pensais vós do Cristo? De quem ele é filho? Eles disseram-lhe: O filho de Davi.
43 Ezɨ Iesus kamaghɨn men azai, “Manmaghɨn amizɨ, Godɨn Duam nɨghnɨziba Devit ganɨdima, Devit gumazir kam ‘Ekiam’ a gatɨ, egha Devit kamaghɨn mɨgɨa ghaze,
43 Disse-lhes ele: Como então Davi, em espírito, lhe chama Senhor, dizendo:
44 ‘Ekiam, nan Ekiam kamaghɨn a mɨgei,
44 Disse o SENHOR ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até eu fazer os teus inimigos por escabelo?
45 Eghtɨ ia nɨghnɨgh, Devit uabɨ gumazir kamɨn mɨgɨa ghaze, a nan Ekiam. Ezɨ manmaghɨn, gumazir kam ua Devitɨn Otarimɨn mɨn iti?”
45 Então se Davi lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
46 Ezɨ men tav bar Iesus ikarvaghan buraghburaki. Egha me aruer kamɨn ikegha ghua ua gɨn bizitam bagha an azangan atiati.
46 E nenhum homem era capaz de responder-lhe uma palavra; e daquele dia em diante nenhum homem ousou fazer-lhe mais perguntas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.