Mateus 22

Godɨn Akar Aghuim; Akar Dɨkɨrɨzir Gavgavir Igiam (MSY) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ezɨ Iesus uam akar isɨn zuir mamɨn gumazir dapanibagh amua kamaghɨn me mɨgei,
1 Então Jesus tornou a falar-lhes por parábolas, dizendo:
2 “God Bizibagh Ativamin Dughiam mati, atrivir mamɨn otarim amuimɨn ikiasava amima, an a bagh isar ekiam gami.
2 O reino dos céus é semelhante a um rei, que celebrou as bodas de seu filho.
3 Isar dughiam tɨghar otivam, a faraghavɨra gumazamizir mabav gɨa ghaze, ia izɨ. Dughiam otozɨma, a uan ingangarir gumaziba amadi, eghtɨ me mangɨ gighamizir gumazamizibar diaghtɨ, me izam. Puvatɨ, gumazamizir a gighamiziba, me izan aghua.
3 Enviou os seus servos a chamar os convidados para a festa, e estes não quiseram vir.
4 Ezɨ a uan ingangarir gumazir maba amaga, kamaghɨn me mɨgei, ‘Ia mangɨ, gumazir kɨ gighamiziba kamagh me mɨkɨm, “Ia oragh. Kɨ dagheba tuegha gɨfa, nan kaun apuriba kɨ dav suegha, egha uaghan uan asɨzir ekiabav soke. Ezɨ isamɨn biziba bar gɨfa. Ia poroghamir isar ekiamɨn izɨ.” ’
4 Enviou ainda outros servos com este recado: Dizei aos convidados: Tenho já preparado o meu banquete; as minhas reses e os meus cevados estão mortos, e tudo está pronto; vinde às bodas.
5 “Ezɨ ingangarir gumaziba ghua akar kamɨn gumazibav gei. Ezɨ me oraghan aghuagha tintinibar zui. Mav uan azenimɨn zui, mav uan dagɨar ingangarim bagha zui.
5 Mas eles não fizeram caso e foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio;
6 Marazi atrivimɨn ingangarir gumazibar suigha, puv me mɨsoghezɨ me ariaghɨre.
6 e os outros, agarrando os servos, os ultrajaram e mataram.
7 “Kamaghɨn amizɨ, atrivim puv atari, egha kamaghɨn uan mɨdorozir gumaziba amada. Ezɨ me ghua an ingangarir gumazibar mɨsogheziba, me mɨsogha bar me agɨvaghava, men nguibar ekiam gaborozɨ a isi.
7 Irou-se o rei, e mandou as suas tropas exterminar aqueles assassinos e incendiar a sua cidade.
8 “Ezɨ atrivim uan ingangarir gumazibav gei, ‘Poroghamir isamɨn dagheba isigha gɨfa. Ezɨ gumazir kɨ gighamiziba, me gumazir kuraba, kamaghɨn me isamɨn ikian kogham.
8 Então disse aos servos: As bodas estão preparadas, mas os convidados não eram dignos;
9 Kamaghɨn amizɨ, ia mangɨ tuavir akaba bar dar mangɨ, egh gumazir manaba ia me bativigh, egh ia men diaghtɨ, me poroghamir isar kamɨn izɨ.’
9 ide, pois, às encruzilhadas dos caminhos e chamai para as bodas a quantos encontrardes.
10 A kamaghɨn mɨkemezɨma, an ingangarir gumaziba tuaviba bar dar ghuava gumazamiziba bar me akufa, gumazir aghuiba ko kuraba sara. Ezɨ me iza damasava apiazɨ dɨpenim bar izɨfa.
10 Indo aqueles servos pelos caminhos, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala nupcial ficou cheia de convivas.
11 “Ezɨ gumazamiziba apiazɨma, atrivim men ganasa aven zui. Egha a ghua gumazir mamɨn garima, a isamɨn izasa adiariar aghuitam aruzir puvatɨ.
11 Mas entrando o rei para ver os convivas, notou ali um homem que não trajava veste nupcial,
12 Ezɨma atrivim an azai, ‘Namakam, manmaghɨn amizɨ, nɨ adiarir aghuitam aruzir puvatɨgha, puram aven ize?’ Ezɨ gumazim mɨkɨman asa.
12 e perguntou-lhe: Amigo, como entraste aqui sem veste nupcial? Ele, porém, emudeceu.
13 Kamaghɨn amizɨ, atrivim ingangarir gumazibav gɨa ghaze, ‘Ia an soroghafariba ikegh, a isɨva azenan mɨtatemɨn anekunigh. Danganir mɨtater kamɨn me puvɨra tuavara atariba kuskusi.’
13 Então o rei disse aos servos: Atai-o de pés e mãos, e lançai-o nas trevas exteriores; ali haverá o choro e o ranger de dentes.
14 “Ia oragh. God gumazamizir avɨribar dei, egha vaghvazibara a me amɨsevima, me aven zui.”
14 Pois muitos são chamados, mas poucos escolhidos.
15 Ezɨ Farisiba ghua akabav suegha Iesusɨn suighasa tuaviba buri. Egha me ghaze, a bizitam a paza mɨkemegham, eghtɨ me an mɨgɨrɨgɨam baghavɨra an suigham.
15 Então os fariseus se retiraram e consultaram entre si como o apanhariam em alguma palavra;
16 Egha me uan suren gumazir maba ko Herotɨn gɨn zuir darazi amada, ezɨ me Iesus bagha ghua kamaghɨn a mɨgei, “Tisa, e fo nɨ guizbangɨra bizibav geir gumazim. Nɨ Godɨn Arazibar gumazibar sure gamuava guizbangɨra me mɨgei. Nɨ tavɨn nɨghnɨzimɨn gɨn zuir puvatɨ. Akar vamɨra nɨ gumazir ziaba itiba, ko gumazir kɨniba uaghara, me mɨgei.
16 Enviaram os seus discípulos, juntamente com os herodianos, a perguntar: Mestre, sabemos que és verdadeiro e que ensinas o caminho de Deus segundo a verdade, e não se te dá de ninguém, porque não te deixas levar de respeitos humanos;
17 Kamaghɨn, nɨ deragh e mɨkɨm. Judan araziba manmaghɨn mɨgei? E dagɨaba isɨva Atrivim Sisar danɨngtɨma, arazir kam Godɨn damazimɨn dera, o puvatɨ? Nɨ manmaghɨn nɨghnɨsi?”
17 dize-nos, pois, qual é o teu parecer; é lícito ou não pagar o tributo a César?
18 Ezɨ Iesus men nɨghnɨzir kurar kam gɨfo, egha kamaghɨn me mɨgei, “Ia gumazir ifavaribagh amiba, ia tizim bagha na gifarasava ami?
18 Porém Jesus, tendo percebido a malícia deles, respondeu-lhes: Por que me experimentais, hipócritas?
19 Ia gavman ganɨdir dagɨatam nan akagh.” Ezɨ me dagɨar mam inigha iza a ganɨngi.
19 Mostrai-me uma moeda de tributo. Trouxeram-lhe um denário.
20 Ezɨ Iesus kamaghɨn men azai, “Kar tinan nedazim ko tinan ziam?”
20 Ele perguntou: De quem é esta efígie e inscrição?
21 Ezɨ me ghaze, “Mar Sisarɨn nedazim ko an ziam.” Ezɨ a me mɨgɨa ghaze, “Kamaghɨra, ia Sisarɨn biziba Sisar danɨngɨva, egh Godɨn biziba isɨ, God danɨng.”
21 Responderam: De César. Então lhes disse Jesus: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.
22 Ezɨ me mɨgɨrɨgɨar kam baregha dɨgavir kuram gamigha, egha anetegha ghue.
22 Ao ouvirem isto, admiraram-se e, deixando-o, foram-se.
23 Ezɨ aruer kamra, Sadyusiba Iesus bagha ize. Sadyusiba ghaze, gumazir aremeziba ua dɨkavir puvatɨ. Egha me kamaghɨn Iesusɨn azai,
23 No mesmo dia vieram alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, e o interrogaram, dizendo:
24 “Tisa, Moses kamaghɨn mɨkeme, Gumazir manatam boriba puvatɨgh aremeghtɨ, an aveghbuatam an amuim inigh an ikɨtɨ, amizir kam boriba batɨ, eghtɨ an aveghbuamɨn ikɨzim kuvaremeghan kogham.
24 Mestre, Moisés disse: Se alguém morrer sem deixar filhos, seu irmão casará com a viúva e dará sucessão ao falecido.
25 Ezɨ fomɨra aveghbuar 7 pla, en tongɨn ike. Men avebam amuimɨn ikiava boritam inizir puvatɨ, egha areme. Kamaghɨn amizɨ, an dozir mam an amuim inigha an iti.
25 Ora havia entre nós sete irmãos: o primeiro, depois de ter casado, morreu e, não havendo sucessão, deixou sua mulher a seu irmão;
26 Ezɨ an dozir kam uaghan boritam inizir puvatɨgha areme. Ezɨ aningɨn dozir mɨkezim ko an gɨn iziba kamaghɨram ami.
26 do mesmo modo também o segundo e o terceiro, até o sétimo.
27 Egha me bar aremegha gɨfa, ezɨ abuan amizir kam uaghan areme.
27 Depois de todos eles morreu a mulher.
28 Kamaghɨn nɨ e mɨkɨm, gumaziba ua dɨkavamin dughiamɨn, amizir kam tinan amuimra? Nɨ nɨghnɨgh, me bar an ike!”
28 Na ressurreição, pois, a qual dos sete pertencerá a mulher? porque todos foram casados com ela.
29 Ezɨ Iesus me ikarvagha kamaghɨn me mɨgei, “Ia Godɨn Akɨnafarimɨn itir akam gɨfozir puvatɨ, egha ia uaghan Godɨn gavgavim gɨfozir puvatɨ. Kamaghɨn, ia paza mɨgei.
29 Respondeu-lhes Jesus: Errais, não sabendo as Escrituras, nem o poder de Deus.
30 Gumazamizir aremeziba ua dɨkavamin dughiamɨn, paba amuibar ikian kogham, uaghan me amuiba isɨ pabar arɨghan kogham. Me enselbar mɨn Godɨn Nguibamɨn ikiam.
30 Pois na ressurreição nem os homens casam, nem as mulheres são dadas em casamento porém são como os anjos no céu.
31 “Ezɨ kɨ ua dɨkavamin dughiam bagh ian azangasa. Ia ti God ia mɨkemezir akar kamɨn ganizir puvatɨ, o? A ghaze,
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, não lestes o que foi dito por Deus:
32 ‘Kɨ Abraham ko Aisak ko Jekopɨn God.’ God gumazir nivafɨzir ariaghɨribar God puvatɨ, a gumazir duar angamra itibar God.”
32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó? Ora, ele não é Deus de mortos, mas de vivos.
33 Ezɨma gumazamiziba an akar kam baregha dɨgavir kuram gami.
33 E as multidões, ouvindo isso, se maravilhavam da sua doutrina.
34 Farisiba orazima, Iesusɨn mɨgɨrɨgɨaba Sadyusibagh amizɨma, me mɨkɨman ibura. Ezɨ me uari akuvagha a bagha izi.
34 Os fariseus, quando souberam, que ele fizera emudecer os saduceus, reuniram-se todos;
35 Me ko izir gumazir mam, a Judabar arazibagh fo. Egha a Iesus basamasa kamaghɨn an azai,
35 e um deles, doutor da lei, para o experimentar, interrogou-o, dizendo:
36 “Tisa, Godɨn arazir manamra maba bar dagh afira egha faraghavɨra iti?”
36 Mestre, qual é o grande mandamento na lei?
37 Ezɨ Iesus kamaghɨn a mɨgɨa ghaze, “Nɨ uan God, nɨn Ekiam, bar a gifongegh, egh nɨ uan navir averiam ko uan duam ko uan nɨghnɨzimɨn, uan God gifongegh.
37 Respondeu-lhe Jesus: Amarás ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, e de todo o teu entendimento.
38 Kar arazir bar ekiam, egha a mabar a faraghavɨra iti.
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
39 An gɨrara itim, bar an mɨrara. A kamakɨn: nɨ uabɨra uabɨ gifongezɨ moghɨn, gumazamizir igharazibagh ifongegh.
39 E o segundo, semelhante a este, é: Amarás ao teu próximo como a ti mesmo.
40 Moses Osirizir Araziba ko Godɨn akam inigha izir gumazibar akaba, da bar arazir kamning gisɨn tu.”
40 Destes dois mandamentos dependem toda a lei e os profetas.
41 Farisiba uari akuvagha ikiav itima, Iesus men azai,
41 Ora, enquanto os fariseus estavam reunidos, interrogou-os Jesus, dizendo:
42 “Ia God Ua Gumazamiziba Iniasa Mɨsevezir Gumazim, manmaghɨn a gɨnɨghnɨsi? A tinan otarim?” Ezɨ me an mɨgɨa ghaze, “A Devitɨn Otarim.”
42 Que pensais vós do Cristo? De quem é filho? Responderam-lhe: De Davi.
43 Ezɨ Iesus kamaghɨn men azai, “Manmaghɨn amizɨ, Godɨn Duam nɨghnɨziba Devit ganɨdima, Devit gumazir kam ‘Ekiam’ a gatɨ, egha Devit kamaghɨn mɨgɨa ghaze,
43 Replicou-lhes ele: Como é então que Davi, no Espírito, lhe chama Senhor, dizendo:
44 ‘Ekiam, nan Ekiam kamaghɨn a mɨgei,
44 Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos de baixo dos teus pés?
45 Eghtɨ ia nɨghnɨgh, Devit uabɨ gumazir kamɨn mɨgɨa ghaze, a nan Ekiam. Ezɨ manmaghɨn, gumazir kam ua Devitɨn Otarimɨn mɨn iti?”
45 Se Davi, pois, lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
46 Ezɨ men tav bar Iesus ikarvaghan buraghburaki. Egha me aruer kamɨn ikegha ghua ua gɨn bizitam bagha an azangan atiati.
46 E ninguém podia responder-lhe palavra; nem desde aquele dia jamais ousou alguém interrogá-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.