Marcos 12

Godɨn Akar Aghuim; Akar Dɨkɨrɨzir Gavgavir Igiam (MSY) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ezɨ Iesus akar isɨn zuibar Judan gumazir dapanibav gei, “Gumazir mam wainɨn azenim oparigha an dɨvazim aghui. Egha wainɨn ovɨziba mɨrmɨramin itarim gukuigha pɨn ikɨ wainɨn azenimɨn ganamin dɨpenimɨn ingari. Egha a wainɨn azenim isa wainɨn azenimɨn ganamin gumazir mabagh anɨngi (eghtɨ me gɨn wain taba uam a ikaragham). Egha saghon igharagha ghu.
1 Depois Jesus começou a falar por meio de parábolas . Ele disse:
2 Ezɨ wainɨn ovɨziba kuaramin dughiam otozɨ, wainɨn azenir ghuavim ingangarir gumazir mam amadazɨ a wainɨn ovɨzir taba iniasa wainɨn azenimɨn garir gumaziba bagha ghu.
2 Quando chegou o tempo da colheita, o dono enviou um empregado para receber a sua parte.
3 Ezɨ me an suiragha, a mɨsuegha anemadazɨ a dafaribara uamatenge.
3 Mas os lavradores agarraram o empregado, bateram nele e o mandaram de volta sem nada.
4 Ezɨ a ingangarir gumazir igharazim amadazɨ me a mɨsogha an dapanim abigha aghumsɨzir arazibar a gami.
4 O dono mandou mais um empregado, mas eles bateram na cabeça dele e o trataram de um modo vergonhoso.
5 Ezɨ a ua mɨkezim amada, ezɨ kam me a mɨsoghezɨ an areme. Ezɨ an avɨrir igharazir maba saram amangi; maba me pura me mɨsoke, maba me me mɨsoghezɨ me ariaghɨre.
5 E ainda outro foi mandado para lá, mas os lavradores o mataram. E o mesmo aconteceu com muitos mais — uns foram surrados, e outros foram mortos.
6 “Ezɨ bar abuananam iti anenemangasa, an otarir kamra, a bar ifongezim. A bar men gɨn anemagava kamaghɨn mɨgɨa ghaze, ‘Me nan otarir kamɨn akam baregh deragh a damuam.’ Egha anemadazɨ a ghu.
6 E agora a única pessoa que o dono da plantação tinha para mandar lá era o seu querido filho. Finalmente ele o mandou, pensando assim: “O meu filho eles vão respeitar.”
7 Ezɨ wainɨn azenimɨn garir gumaziba kamaghɨn uariv gei, ‘Kar gɨn wainɨn azenir kam iniamin otarim. Aria, e uari inigh a mɨsueghtɨ an aremeka. Egh wainɨn azenir kam, e an ghuaviba ikegham.’
7 Mas os lavradores disseram uns aos outros: “Este é o filho do dono; ele vai herdar a plantação. Vamos matá-lo, e a plantação será nossa.”
8 Egha me an suiragha a mɨsoghezɨ an areme. Ezɨ me a isava wainɨn azenimɨn azenan anekuni.
8 — Então agarraram o filho, e o mataram, e jogaram o corpo para fora da plantação.
9 “Ezɨ wainɨn azenimɨn ghuavim bar manmaghɨra damuam? A izɨva wainɨn azenimɨn garir gumazir kabav soghtɨma me arɨmɨghiram. Egh wainɨn azenim isɨva igharaz darazir aningam.
9 Aí Jesus perguntou:
10 — ausente —
10 Vocês não leram o que as
11 — ausente —
11 Isso foi feito pelo Senhor
12 Ezɨ me fo an akar isɨn zuim me gasara, ezɨ kamaghɨn me an suiragh a iniasa tuaviba buri. Egha me an suighasa gumazamizibar atiatigha, anetegha ghue.
12 Os líderes judeus sabiam que a parábola era contra eles e quiseram prender Jesus, mas tinham medo do povo. Por isso deixaram Jesus em paz e foram embora.
13 Egha gɨn Judan gumazir dapaniba Farisin maba ko Herotɨn gɨn zuir darasi amadazɨ, me Iesus bagha ize. Eghtɨ me Iesusɨn mɨgɨrɨgɨar otevitamɨn an suighasa.
13 Depois mandaram que alguns fariseus e alguns membros do partido de Herodes fossem falar com Jesus a fim de conseguirem alguma prova contra ele.
14 Me izegha kamaghɨn mɨgei, “Tisa, e fo, nɨ zurara guizbangɨra mɨgɨava, mɨgɨrɨgɨar vamɨra gumazamiziba bar me ganɨdi. Gumazir ziaba itiba o gumazir kɨniba, nɨ akar vamɨra me mɨgɨava guizbangɨra Godɨn arazibar men sure gami. E Godɨn arazim gɨn mangɨva, gavmanɨn dagɨaba Sisar danɨngam o puvatɨgham? E ivezam, o ivezan kogham?”
14 Eles chegaram e disseram: — Mestre, sabemos que o senhor é honesto e não se importa com a opinião dos outros. O senhor não julga pela aparência, mas ensina a verdade sobre a maneira de viver que Deus exige. Diga: é ou não é contra a nossa
15 Ezɨ Iesus men ifavarim gɨfogha kamaghɨn men azara, “Ia tizim bagha na gifari? Dagɨatam na bagh a inigh izɨtɨ kɨ an ganika.”
15 Mas Jesus percebeu a malícia deles e respondeu:
16 Ezɨ me dagɨam a bagha a inigha izezɨ a men azara, “Tinan nedazim ko ziamra kara?” Ezɨ me kamaghɨn Iesus ikara, “Sisarɨn nedazim.”
16 Eles trouxeram, e ele perguntou: Eles responderam: — São do Imperador.
17 Ezɨ Iesus kamaghɨn me mɨgei, “Kamaghɨra, ia Sisarɨn biziba Sisar danɨngɨva, Godɨn biziba isɨ, God danɨng.” Ezɨ me an ikarvazimɨn dɨgavir kuram gami.
17 Então Jesus disse: E eles ficaram admirados com Jesus.
18 Ezɨ Sadyusiba, me kamaghɨn nɨghnɨsi, gumazim aremegh ua dɨkavighan kogham. Egha me azangsɨzir mam sara Iesus bagha ize.
18 Alguns saduceus , os quais afirmam que ninguém ressuscita, chegaram perto de Jesus e disseram:
19 Me izegha kamaghɨn mɨgei, “Tisa, Moses fomɨra kamaghɨn e bagha osiri, gumazim ovegh uan amuim ategh egh boriba puvatɨghtɨ, an aveghbuam an amuir odiarimɨn ikɨva a bagh boriba iniam.
19 — Mestre, Moisés escreveu para nós a seguinte lei : “Se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve casar com a viúva, para terem filhos, que serão considerados filhos do irmão que morreu.”
20 — ausente —
20 Acontece que havia sete irmãos. O mais velho casou e morreu sem deixar filhos.
21 — ausente —
21 O segundo casou com a viúva e morreu sem deixar filhos. Aconteceu a mesma coisa com o terceiro.
22 Ezɨ 7 pla aveghbuar kaba bar me an ikia, boritaba inizir puvatɨgha ariaghɨre. Ezɨ abuan, amizim uaghan areme.
22 Afinal, os sete irmãos casaram com a mesma mulher e morreram sem deixar filhos. Depois de todos eles, a mulher também morreu.
23 Aveghbuar 7 pla an ike. Egh kamaghɨn ua dɨkavamin dughiam, tinarama an pam?”
23 Portanto, no dia da ressurreição, quando todos os mortos tornarem a viver, de qual dos sete a mulher vai ser esposa? Pois todos eles casaram com ela!
24 Ezɨ Iesus kamaghɨn me ikara, “Ia Godɨn Akɨnafarimɨn osizirim ko Godɨn gavgavim gɨfozir puvatɨ, kamaghɨn ia paza nɨghnɨgha mɨgei?
24 Jesus respondeu:
25 Ariaghreziba dɨkavamin dughiam paba amuibar ikian kogham, uaghan me amuiba isɨ pabar arɨghan kogham. Me enselbar mɨn Godɨn Nguibamɨn ikiam.
25 Pois, quando os mortos ressuscitarem, serão como os anjos do céu, e ninguém casará.
26 “Ezɨ ariaghreziba ua dɨkavizir bizim bagha, ia Mosesɨn Akɨnafarimɨn aven temer isizimɨn eghaghanim ia an gani, o puvatɨ? Eghaghanir kamɨn, God kamaghɨn Moses mɨkeme, ‘Kɨ Abraham, ko Aisak ko Jekopɨn God.’
26 Vocês nunca leram no
27 God gumazibar nivafɨzir ariaghɨribar God puvatɨ, a gumazibar duar angamra itibar God. Ia bar paza nɨghnɨgha mɨgei.”
27 E Deus não é Deus dos mortos e sim dos vivos. Vocês estão completamente errados!
28 Ezɨ Judan arazibagh fozir gumazir mam izima Sadyusiba Iesus ko uari adozima, a me barasi. An orazima Iesus ikarvazir aghuim me ganɨngizɨma, a Iesusɨn azara, “Godɨn arazir manamra maba bar dagh afiragha, faragha zui?”
28 Um mestre da Lei que estava ali ouviu a discussão. Viu que Jesus tinha dado uma boa resposta e por isso perguntou: — Qual é o mais importante de todos os mandamentos da
29 Ezɨ Iesus a ikara, “Arazir bar ekiamra kara: ‘Israel, ia oragh. Ekiam en God, Ekiam uabɨra.
29 Jesus respondeu:
30 Ia uan Ekiam, ian God, uan navir averiam ko uan duam ko uan nɨghnɨzim ko uan gavgavim sara bar a gifongegh.’
30 Ame o Senhor, seu Deus, com todo o coração, com toda a alma, com toda a mente e com todas as forças.”
31 Ezɨ arazir anarɨra irimra kara, ‘Nɨ uabɨ gifongezir moghɨn gumazamiziba bar me gifongegh.’ Ua arazitam kamningɨn mɨn ekevegha aning gafirazir puvatɨ.”
31 E o segundo mais importante é este: “Ame os outros como você ama a você mesmo.” Não existe outro mandamento mais importante do que esses dois.
32 Ezɨ gumazir kam kamaghɨn Iesus ikara, “Nɨ guizbangɨra mɨgɨa ghaze, God uabɨra, tav ua itir puvatɨ.
32 Então o mestre da Lei disse a Jesus: — Muito bem, Mestre! O senhor disse a verdade. Ele é o único Deus, e não existe outro além dele.
33 E uan navir averiam ko, uan nɨghnɨzim ko uan gavgavimɨn Ekiam gifongegh, egh uabɨ gifongezir moghɨn gumazamiziba bar me gifongegham. E arazir kamningɨn gɨn mangam, eghtɨ arazir kamning ofan me bar avimɨn tueba ko ofa damuamin biziba bar dagh afira.”
33 Devemos amar a Deus com todo o nosso coração, com toda a nossa mente e com todas as nossas forças e também devemos amar os outros como amamos a nós mesmos. Pois é melhor obedecer a estes dois mandamentos do que trazer animais para serem queimados no altar e oferecer outros sacrifícios a Deus.
34 Iesus orazima a deravɨra mɨkemezɨ, Iesus a mɨgei, “Nɨ God biziba bar dagh ativagh dar ganamin dughiamɨn saghon itir puvatɨ.” Egha datɨrɨghɨn tav ua azangsɨzitam ua Iesus damuan atiatingi.
34 Jesus viu que o mestre da Lei tinha respondido com sabedoria e disse: Depois disso ninguém tinha coragem de fazer mais perguntas a Jesus.
35 Egha Iesus Godɨn Dɨpenir mɨriamɨn gumazamizibar sure gamuava, men azara, “Manmagh amizɨ Judan arazibagh fozir gumaziba kamaghɨn mɨgɨa ghaze, Krais, God Uam E Iniasa Mɨsevezir Gumazim, a Devitɨn ovavim?
35 Quando Jesus estava ensinando no pátio do Templo, perguntou:
36 Devit uabɨ, Godɨn Duam nɨghnɨzir kam a ganɨngizɨ, a kamaghɨn mɨkeme,
36 Pois Davi, inspirado pelo Espírito Santo, escreveu:
37 Egha Devit uabɨ ‘Ekiam’ gumazir kam gatɨ. Ezɨ manmaghɨn amizɨ a ua Devitɨn Otarim?” Ezɨ gumazamizir avɨriba an mɨgɨrɨgɨaba baregha bar akonge.
37 O próprio Davi chama o Messias de Senhor. Portanto, como é que o Messias pode ser descendente de Davi? Uma grande multidão escutava com prazer o que Jesus ensinava.
38 Ezɨ Iesus gumazamizibar sure gamua kamaghɨn mɨgei, “Ia Judan arazibagh fozir gumaziba bagh ganigh. Me korotiar ruaribar aghuigh darutɨ gumazamiziba me biziba amaga dagh ivezi naghɨn ziar ekiaba me danɨngasa, me bar ifonge.
38 Ele dizia ao povo:
39 Egh God ko mɨgeir dɨpenibar dabirabir aghuariba iniva, egh isar ekiabar dughiaba me danganir ziaba itiba iniasa bar ifonge.
39 preferem os lugares de honra nas
40 Me amuir odiaribagh ifarava men dɨpeniba okɨa, ghaze e dera. Egha gumaziba men ziaba fasa, egha me God ko mɨgɨa mɨgɨrɨgɨar ruaribagh ami. Kamaghɨn amir gumaziba, men ivezir kuram gumazir arazir kurabagh amibar ivezim bar a gafiragham.”
40 Exploram as viúvas e roubam os seus bens; e, para disfarçarem, fazem orações compridas. Portanto, o castigo que eles vão sofrer será pior ainda!
41 Egha Iesus ghua dagɨaba arɨzir danganimɨn boroghɨn aperaghav ikiava gumazamizir avɨribar garima me uan dagɨaba isa Godɨn Dɨpenimɨn dagɨaba arɨzir danganimɨn a da arɨsi. Gumazamizir dagɨar avɨriba itiba dagɨar avɨriba arɨsi.
41 Jesus estava no pátio do Templo, sentado perto da caixa das ofertas, olhando com atenção as pessoas que punham dinheiro ali. Muitos ricos davam muito dinheiro.
42 Ezɨ biziba puvatɨzir amuir odiarim izava dagɨar muziarir pumuning atɨ, aning dagɨar rubuzir muziarir vamɨra an mɨn ghu.
42 Então chegou uma viúva pobre e pôs na caixa duas moedinhas de pouco valor.
43 Ezɨ Iesus uan suren gumazibar diagha kamaghɨn mɨgei, “Kɨ guizbangɨra ia mɨgei, biziba puvatɨzir amuir odiarir kam dagɨar muziarir pumuning dagɨaba arɨzir danganim gatɨ, ezɨ an dagɨar pumuning gumazir igharaziba arɨghɨzir dagɨabagh afira.
43 Aí Jesus chamou os discípulos e disse:
44 Me uan dagɨar avɨribar amodoghɨn dagɨar muziariba anɨngi. Ezɨma a uan dabirabir onganarazimɨn mɨrara dagɨar muziarir abuananam atɨ.”
44 Porque os outros deram do que estava sobrando. Porém ela, que é tão pobre, deu tudo o que tinha para viver.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.