Marcos 12
Godɨn Akar Aghuim; Akar Dɨkɨrɨzir Gavgavir Igiam (MSY) vs NAA
1 Ezɨ Iesus akar isɨn zuibar Judan gumazir dapanibav gei, “Gumazir mam wainɨn azenim oparigha an dɨvazim aghui. Egha wainɨn ovɨziba mɨrmɨramin itarim gukuigha pɨn ikɨ wainɨn azenimɨn ganamin dɨpenimɨn ingari. Egha a wainɨn azenim isa wainɨn azenimɨn ganamin gumazir mabagh anɨngi (eghtɨ me gɨn wain taba uam a ikaragham). Egha saghon igharagha ghu.
1 Depois Jesus começou a falar-lhes por parábola:
2 Ezɨ wainɨn ovɨziba kuaramin dughiam otozɨ, wainɨn azenir ghuavim ingangarir gumazir mam amadazɨ a wainɨn ovɨzir taba iniasa wainɨn azenimɨn garir gumaziba bagha ghu.
2 No tempo da colheita, mandou um servo para que recebesse dos lavradores a sua parte dos frutos da vinha.
3 Ezɨ me an suiragha, a mɨsuegha anemadazɨ a dafaribara uamatenge.
3 Mas os lavradores o agarraram, espancaram e o despacharam de mãos vazias.
4 Ezɨ a ingangarir gumazir igharazim amadazɨ me a mɨsogha an dapanim abigha aghumsɨzir arazibar a gami.
4 De novo, enviou-lhes outro servo, e eles bateram na cabeça dele e o insultaram.
5 Ezɨ a ua mɨkezim amada, ezɨ kam me a mɨsoghezɨ an areme. Ezɨ an avɨrir igharazir maba saram amangi; maba me pura me mɨsoke, maba me me mɨsoghezɨ me ariaghɨre.
5 Mandou ainda outro servo, e a este mataram. Muitos outros lhes enviou, dos quais espancaram uns e mataram outros.
6 “Ezɨ bar abuananam iti anenemangasa, an otarir kamra, a bar ifongezim. A bar men gɨn anemagava kamaghɨn mɨgɨa ghaze, ‘Me nan otarir kamɨn akam baregh deragh a damuam.’ Egha anemadazɨ a ghu.
6 — Restava-lhe ainda um: o seu filho amado. Por fim, mandou o filho, pensando: “O meu filho eles respeitarão.”
7 Ezɨ wainɨn azenimɨn garir gumaziba kamaghɨn uariv gei, ‘Kar gɨn wainɨn azenir kam iniamin otarim. Aria, e uari inigh a mɨsueghtɨ an aremeka. Egh wainɨn azenir kam, e an ghuaviba ikegham.’
7 Mas os tais lavradores disseram entre si: “Este é o herdeiro; venham, vamos matá-lo, e a herança será nossa.”
8 Egha me an suiragha a mɨsoghezɨ an areme. Ezɨ me a isava wainɨn azenimɨn azenan anekuni.
8 E, agarrando o filho, mataram-no e o lançaram fora da vinha.
9 “Ezɨ wainɨn azenimɨn ghuavim bar manmaghɨra damuam? A izɨva wainɨn azenimɨn garir gumazir kabav soghtɨma me arɨmɨghiram. Egh wainɨn azenim isɨva igharaz darazir aningam.
9 — Que fará, pois, o dono da vinha? Virá, exterminará aqueles lavradores e entregará a vinha a outros.
10 — ausente —
10 Vocês ainda não leram este trecho da Escritura:
11 — ausente —
11 Isto procede do Senhor
12 Ezɨ me fo an akar isɨn zuim me gasara, ezɨ kamaghɨn me an suiragh a iniasa tuaviba buri. Egha me an suighasa gumazamizibar atiatigha, anetegha ghue.
12 E procuravam prender Jesus, porque entenderam que ele havia contado essa parábola contra eles; mas temiam o povo. Então eles o deixaram e foram embora.
13 Egha gɨn Judan gumazir dapaniba Farisin maba ko Herotɨn gɨn zuir darasi amadazɨ, me Iesus bagha ize. Eghtɨ me Iesusɨn mɨgɨrɨgɨar otevitamɨn an suighasa.
13 E enviaram a Jesus alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Me izegha kamaghɨn mɨgei, “Tisa, e fo, nɨ zurara guizbangɨra mɨgɨava, mɨgɨrɨgɨar vamɨra gumazamiziba bar me ganɨdi. Gumazir ziaba itiba o gumazir kɨniba, nɨ akar vamɨra me mɨgɨava guizbangɨra Godɨn arazibar men sure gami. E Godɨn arazim gɨn mangɨva, gavmanɨn dagɨaba Sisar danɨngam o puvatɨgham? E ivezam, o ivezan kogham?”
14 Chegando, disseram-lhe: — Mestre, sabemos que o senhor é verdadeiro e não se importa com a opinião dos outros, porque não olha a aparência das pessoas, mas, segundo a verdade, ensina o caminho de Deus; é lícito pagar imposto a César ou não? Devemos ou não devemos pagar?
15 Ezɨ Iesus men ifavarim gɨfogha kamaghɨn men azara, “Ia tizim bagha na gifari? Dagɨatam na bagh a inigh izɨtɨ kɨ an ganika.”
15 Mas Jesus, percebendo a hipocrisia deles, respondeu:
16 Ezɨ me dagɨam a bagha a inigha izezɨ a men azara, “Tinan nedazim ko ziamra kara?” Ezɨ me kamaghɨn Iesus ikara, “Sisarɨn nedazim.”
16 Eles trouxeram. E Jesus lhes perguntou: Eles responderam: — De César.
17 Ezɨ Iesus kamaghɨn me mɨgei, “Kamaghɨra, ia Sisarɨn biziba Sisar danɨngɨva, Godɨn biziba isɨ, God danɨng.” Ezɨ me an ikarvazimɨn dɨgavir kuram gami.
17 Então Jesus disse: E muito se admiraram dele.
18 Ezɨ Sadyusiba, me kamaghɨn nɨghnɨsi, gumazim aremegh ua dɨkavighan kogham. Egha me azangsɨzir mam sara Iesus bagha ize.
18 Então alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se de Jesus e lhe perguntaram:
19 Me izegha kamaghɨn mɨgei, “Tisa, Moses fomɨra kamaghɨn e bagha osiri, gumazim ovegh uan amuim ategh egh boriba puvatɨghtɨ, an aveghbuam an amuir odiarimɨn ikɨva a bagh boriba iniam.
19 — Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se um homem morrer e deixar mulher sem filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.
20 — ausente —
20 Havia sete irmãos. O primeiro casou e morreu sem deixar filhos;
21 — ausente —
21 o segundo casou com a viúva e morreu, também sem deixar descendência; e o terceiro, da mesma forma.
22 Ezɨ 7 pla aveghbuar kaba bar me an ikia, boritaba inizir puvatɨgha ariaghɨre. Ezɨ abuan, amizim uaghan areme.
22 E, assim, os sete não deixaram descendência. Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
23 Aveghbuar 7 pla an ike. Egh kamaghɨn ua dɨkavamin dughiam, tinarama an pam?”
23 Na ressurreição, quando eles ressuscitarem, de qual deles ela será a esposa? Porque os sete casaram com ela.
24 Ezɨ Iesus kamaghɨn me ikara, “Ia Godɨn Akɨnafarimɨn osizirim ko Godɨn gavgavim gɨfozir puvatɨ, kamaghɨn ia paza nɨghnɨgha mɨgei?
24 Jesus respondeu:
25 Ariaghreziba dɨkavamin dughiam paba amuibar ikian kogham, uaghan me amuiba isɨ pabar arɨghan kogham. Me enselbar mɨn Godɨn Nguibamɨn ikiam.
25 Pois, quando ressuscitarem dentre os mortos, nem casarão, nem se darão em casamento, mas serão como os anjos nos céus.
26 “Ezɨ ariaghreziba ua dɨkavizir bizim bagha, ia Mosesɨn Akɨnafarimɨn aven temer isizimɨn eghaghanim ia an gani, o puvatɨ? Eghaghanir kamɨn, God kamaghɨn Moses mɨkeme, ‘Kɨ Abraham, ko Aisak ko Jekopɨn God.’
26 Quanto aos mortos, que eles de fato ressuscitam, vocês nunca leram no Livro de Moisés, no trecho referente à sarça, como Deus lhe falou: “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó”?
27 God gumazibar nivafɨzir ariaghɨribar God puvatɨ, a gumazibar duar angamra itibar God. Ia bar paza nɨghnɨgha mɨgei.”
27 Ele não é Deus de mortos, e sim de vivos. Vocês estão completamente enganados.
28 Ezɨ Judan arazibagh fozir gumazir mam izima Sadyusiba Iesus ko uari adozima, a me barasi. An orazima Iesus ikarvazir aghuim me ganɨngizɨma, a Iesusɨn azara, “Godɨn arazir manamra maba bar dagh afiragha, faragha zui?”
28 Chegando um dos escribas, que ouviu a discussão entre eles e viu que Jesus tinha dado uma boa resposta, perguntou-lhe: — Qual é o principal de todos os mandamentos?
29 Ezɨ Iesus a ikara, “Arazir bar ekiamra kara: ‘Israel, ia oragh. Ekiam en God, Ekiam uabɨra.
29 Jesus respondeu:
30 Ia uan Ekiam, ian God, uan navir averiam ko uan duam ko uan nɨghnɨzim ko uan gavgavim sara bar a gifongegh.’
30 Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, de todo o seu entendimento e com toda a sua força.”
31 Ezɨ arazir anarɨra irimra kara, ‘Nɨ uabɨ gifongezir moghɨn gumazamiziba bar me gifongegh.’ Ua arazitam kamningɨn mɨn ekevegha aning gafirazir puvatɨ.”
31 O segundo é: “Ame o seu próximo como você ama a si mesmo.” Não há outro mandamento maior do que estes.
32 Ezɨ gumazir kam kamaghɨn Iesus ikara, “Nɨ guizbangɨra mɨgɨa ghaze, God uabɨra, tav ua itir puvatɨ.
32 Então o escriba disse: — Muito bem, Mestre! E com verdade o senhor disse que ele é o único, e não há outro além dele,
33 E uan navir averiam ko, uan nɨghnɨzim ko uan gavgavimɨn Ekiam gifongegh, egh uabɨ gifongezir moghɨn gumazamiziba bar me gifongegham. E arazir kamningɨn gɨn mangam, eghtɨ arazir kamning ofan me bar avimɨn tueba ko ofa damuamin biziba bar dagh afira.”
33 e que amar a Deus de todo o coração e de todo o entendimento e com todas as forças e amar o próximo como a si mesmo é mais do que todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Iesus orazima a deravɨra mɨkemezɨ, Iesus a mɨgei, “Nɨ God biziba bar dagh ativagh dar ganamin dughiamɨn saghon itir puvatɨ.” Egha datɨrɨghɨn tav ua azangsɨzitam ua Iesus damuan atiatingi.
34 Vendo Jesus que o escriba havia respondido sabiamente, declarou-lhe: E ninguém mais ousava fazer perguntas a Jesus.
35 Egha Iesus Godɨn Dɨpenir mɨriamɨn gumazamizibar sure gamuava, men azara, “Manmagh amizɨ Judan arazibagh fozir gumaziba kamaghɨn mɨgɨa ghaze, Krais, God Uam E Iniasa Mɨsevezir Gumazim, a Devitɨn ovavim?
35 Jesus, ensinando no templo, perguntou:
36 Devit uabɨ, Godɨn Duam nɨghnɨzir kam a ganɨngizɨ, a kamaghɨn mɨkeme,
36 O próprio Davi falou, pelo Espírito Santo:
37 Egha Devit uabɨ ‘Ekiam’ gumazir kam gatɨ. Ezɨ manmaghɨn amizɨ a ua Devitɨn Otarim?” Ezɨ gumazamizir avɨriba an mɨgɨrɨgɨaba baregha bar akonge.
37 — O próprio Davi chama o Cristo de Senhor; então como ele pode ser filho de Davi? E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Ezɨ Iesus gumazamizibar sure gamua kamaghɨn mɨgei, “Ia Judan arazibagh fozir gumaziba bagh ganigh. Me korotiar ruaribar aghuigh darutɨ gumazamiziba me biziba amaga dagh ivezi naghɨn ziar ekiaba me danɨngasa, me bar ifonge.
38 E, ao ensinar, Jesus dizia:
39 Egh God ko mɨgeir dɨpenibar dabirabir aghuariba iniva, egh isar ekiabar dughiaba me danganir ziaba itiba iniasa bar ifonge.
39 buscam as primeiras cadeiras nas sinagogas e os primeiros lugares nos banquetes;
40 Me amuir odiaribagh ifarava men dɨpeniba okɨa, ghaze e dera. Egha gumaziba men ziaba fasa, egha me God ko mɨgɨa mɨgɨrɨgɨar ruaribagh ami. Kamaghɨn amir gumaziba, men ivezir kuram gumazir arazir kurabagh amibar ivezim bar a gafiragham.”
40 devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações. Estes sofrerão juízo muito mais severo.
41 Egha Iesus ghua dagɨaba arɨzir danganimɨn boroghɨn aperaghav ikiava gumazamizir avɨribar garima me uan dagɨaba isa Godɨn Dɨpenimɨn dagɨaba arɨzir danganimɨn a da arɨsi. Gumazamizir dagɨar avɨriba itiba dagɨar avɨriba arɨsi.
41 Sentado diante da caixa de ofertas, Jesus observava como o povo lançava ali o dinheiro. Ora, muitos ricos depositavam grandes quantias.
42 Ezɨ biziba puvatɨzir amuir odiarim izava dagɨar muziarir pumuning atɨ, aning dagɨar rubuzir muziarir vamɨra an mɨn ghu.
42 Vindo, porém, uma viúva pobre, lançou duas pequenas moedas correspondentes a um quadrante.
43 Ezɨ Iesus uan suren gumazibar diagha kamaghɨn mɨgei, “Kɨ guizbangɨra ia mɨgei, biziba puvatɨzir amuir odiarir kam dagɨar muziarir pumuning dagɨaba arɨzir danganim gatɨ, ezɨ an dagɨar pumuning gumazir igharaziba arɨghɨzir dagɨabagh afira.
43 E, chamando os seus discípulos, Jesus disse:
44 Me uan dagɨar avɨribar amodoghɨn dagɨar muziariba anɨngi. Ezɨma a uan dabirabir onganarazimɨn mɨrara dagɨar muziarir abuananam atɨ.”
44 Porque todos eles deram daquilo que lhes sobrava; ela, porém, da sua pobreza deu tudo o que possuía, todo o seu sustento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.