Marcos 12

Godɨn Akar Aghuim; Akar Dɨkɨrɨzir Gavgavir Igiam (MSY) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ezɨ Iesus akar isɨn zuibar Judan gumazir dapanibav gei, “Gumazir mam wainɨn azenim oparigha an dɨvazim aghui. Egha wainɨn ovɨziba mɨrmɨramin itarim gukuigha pɨn ikɨ wainɨn azenimɨn ganamin dɨpenimɨn ingari. Egha a wainɨn azenim isa wainɨn azenimɨn ganamin gumazir mabagh anɨngi (eghtɨ me gɨn wain taba uam a ikaragham). Egha saghon igharagha ghu.
1 Depois, entrou Jesus a falar-lhes por parábola: Um homem plantou uma vinha, cercou-a de uma sebe, construiu um lagar, edificou uma torre, arrendou-a a uns lavradores e ausentou-se do país.
2 Ezɨ wainɨn ovɨziba kuaramin dughiam otozɨ, wainɨn azenir ghuavim ingangarir gumazir mam amadazɨ a wainɨn ovɨzir taba iniasa wainɨn azenimɨn garir gumaziba bagha ghu.
2 No tempo da colheita, enviou um servo aos lavradores para que recebesse deles dos frutos da vinha;
3 Ezɨ me an suiragha, a mɨsuegha anemadazɨ a dafaribara uamatenge.
3 eles, porém, o agarraram, espancaram e o despacharam vazio.
4 Ezɨ a ingangarir gumazir igharazim amadazɨ me a mɨsogha an dapanim abigha aghumsɨzir arazibar a gami.
4 De novo, lhes enviou outro servo, e eles o esbordoaram na cabeça e o insultaram.
5 Ezɨ a ua mɨkezim amada, ezɨ kam me a mɨsoghezɨ an areme. Ezɨ an avɨrir igharazir maba saram amangi; maba me pura me mɨsoke, maba me me mɨsoghezɨ me ariaghɨre.
5 Ainda outro lhes mandou, e a este mataram. Muitos outros lhes enviou, dos quais espancaram uns e mataram outros.
6 “Ezɨ bar abuananam iti anenemangasa, an otarir kamra, a bar ifongezim. A bar men gɨn anemagava kamaghɨn mɨgɨa ghaze, ‘Me nan otarir kamɨn akam baregh deragh a damuam.’ Egha anemadazɨ a ghu.
6 Restava-lhe ainda um, seu filho amado; a este lhes enviou, por fim, dizendo: Respeitarão a meu filho.
7 Ezɨ wainɨn azenimɨn garir gumaziba kamaghɨn uariv gei, ‘Kar gɨn wainɨn azenir kam iniamin otarim. Aria, e uari inigh a mɨsueghtɨ an aremeka. Egh wainɨn azenir kam, e an ghuaviba ikegham.’
7 Mas os tais lavradores disseram entre si: Este é o herdeiro; ora, vamos, matemo-lo, e a herança será nossa.
8 Egha me an suiragha a mɨsoghezɨ an areme. Ezɨ me a isava wainɨn azenimɨn azenan anekuni.
8 E, agarrando-o, mataram-no e o atiraram para fora da vinha.
9 “Ezɨ wainɨn azenimɨn ghuavim bar manmaghɨra damuam? A izɨva wainɨn azenimɨn garir gumazir kabav soghtɨma me arɨmɨghiram. Egh wainɨn azenim isɨva igharaz darazir aningam.
9 Que fará, pois, o dono da vinha? Virá, exterminará aqueles lavradores e passará a vinha a outros.
10 — ausente —
10 Ainda não lestes esta Escritura:
11 — ausente —
11 isto procede do Senhor, e é maravilhoso aos nossos olhos?
12 Ezɨ me fo an akar isɨn zuim me gasara, ezɨ kamaghɨn me an suiragh a iniasa tuaviba buri. Egha me an suighasa gumazamizibar atiatigha, anetegha ghue.
12 E procuravam prendê-lo, mas temiam o povo; porque compreenderam que contra eles proferira esta parábola. Então, desistindo, retiraram-se.
13 Egha gɨn Judan gumazir dapaniba Farisin maba ko Herotɨn gɨn zuir darasi amadazɨ, me Iesus bagha ize. Eghtɨ me Iesusɨn mɨgɨrɨgɨar otevitamɨn an suighasa.
13 E enviaram-lhe alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Me izegha kamaghɨn mɨgei, “Tisa, e fo, nɨ zurara guizbangɨra mɨgɨava, mɨgɨrɨgɨar vamɨra gumazamiziba bar me ganɨdi. Gumazir ziaba itiba o gumazir kɨniba, nɨ akar vamɨra me mɨgɨava guizbangɨra Godɨn arazibar men sure gami. E Godɨn arazim gɨn mangɨva, gavmanɨn dagɨaba Sisar danɨngam o puvatɨgham? E ivezam, o ivezan kogham?”
14 Chegando, disseram-lhe: Mestre, sabemos que és verdadeiro e não te importas com quem quer que seja, porque não olhas a aparência dos homens; antes, segundo a verdade, ensinas o caminho de Deus; é lícito pagar tributo a César ou não? Devemos ou não devemos pagar?
15 Ezɨ Iesus men ifavarim gɨfogha kamaghɨn men azara, “Ia tizim bagha na gifari? Dagɨatam na bagh a inigh izɨtɨ kɨ an ganika.”
15 Mas Jesus, percebendo-lhes a hipocrisia, respondeu: Por que me experimentais? Trazei-me um denário para que eu o veja.
16 Ezɨ me dagɨam a bagha a inigha izezɨ a men azara, “Tinan nedazim ko ziamra kara?” Ezɨ me kamaghɨn Iesus ikara, “Sisarɨn nedazim.”
16 E eles lho trouxeram. Perguntou-lhes: De quem é esta efígie e inscrição? Responderam: De César.
17 Ezɨ Iesus kamaghɨn me mɨgei, “Kamaghɨra, ia Sisarɨn biziba Sisar danɨngɨva, Godɨn biziba isɨ, God danɨng.” Ezɨ me an ikarvazimɨn dɨgavir kuram gami.
17 Disse-lhes, então, Jesus: Dai a César o que é de César e a Deus o que é de Deus. E muito se admiraram dele.
18 Ezɨ Sadyusiba, me kamaghɨn nɨghnɨsi, gumazim aremegh ua dɨkavighan kogham. Egha me azangsɨzir mam sara Iesus bagha ize.
18 Então, os saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se dele e lhe perguntaram, dizendo:
19 Me izegha kamaghɨn mɨgei, “Tisa, Moses fomɨra kamaghɨn e bagha osiri, gumazim ovegh uan amuim ategh egh boriba puvatɨghtɨ, an aveghbuam an amuir odiarimɨn ikɨva a bagh boriba iniam.
19 Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se morrer o irmão de alguém e deixar mulher sem filhos, seu irmão a tome como esposa e suscite descendência a seu irmão.
20 — ausente —
20 Ora, havia sete irmãos; o primeiro casou e morreu sem deixar descendência;
21 — ausente —
21 o segundo desposou a viúva e morreu, também sem deixar descendência; e o terceiro, da mesma forma.
22 Ezɨ 7 pla aveghbuar kaba bar me an ikia, boritaba inizir puvatɨgha ariaghɨre. Ezɨ abuan, amizim uaghan areme.
22 E, assim, os sete não deixaram descendência. Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
23 Aveghbuar 7 pla an ike. Egh kamaghɨn ua dɨkavamin dughiam, tinarama an pam?”
23 Na ressurreição, quando eles ressuscitarem, de qual deles será ela a esposa? Porque os sete a desposaram.
24 Ezɨ Iesus kamaghɨn me ikara, “Ia Godɨn Akɨnafarimɨn osizirim ko Godɨn gavgavim gɨfozir puvatɨ, kamaghɨn ia paza nɨghnɨgha mɨgei?
24 Respondeu-lhes Jesus: Não provém o vosso erro de não conhecerdes as Escrituras, nem o poder de Deus?
25 Ariaghreziba dɨkavamin dughiam paba amuibar ikian kogham, uaghan me amuiba isɨ pabar arɨghan kogham. Me enselbar mɨn Godɨn Nguibamɨn ikiam.
25 Pois, quando ressuscitarem de entre os mortos, nem casarão, nem se darão em casamento; porém, são como os anjos nos céus.
26 “Ezɨ ariaghreziba ua dɨkavizir bizim bagha, ia Mosesɨn Akɨnafarimɨn aven temer isizimɨn eghaghanim ia an gani, o puvatɨ? Eghaghanir kamɨn, God kamaghɨn Moses mɨkeme, ‘Kɨ Abraham, ko Aisak ko Jekopɨn God.’
26 Quanto à ressurreição dos mortos, não tendes lido no Livro de Moisés, no trecho referente à sarça, como Deus lhe falou:
27 God gumazibar nivafɨzir ariaghɨribar God puvatɨ, a gumazibar duar angamra itibar God. Ia bar paza nɨghnɨgha mɨgei.”
27 Ora, ele não é Deus de mortos, e sim de vivos. Laborais em grande erro.
28 Ezɨ Judan arazibagh fozir gumazir mam izima Sadyusiba Iesus ko uari adozima, a me barasi. An orazima Iesus ikarvazir aghuim me ganɨngizɨma, a Iesusɨn azara, “Godɨn arazir manamra maba bar dagh afiragha, faragha zui?”
28 Chegando um dos escribas, tendo ouvido a discussão entre eles, vendo como Jesus lhes houvera respondido bem, perguntou-lhe: Qual é o principal de todos os mandamentos?
29 Ezɨ Iesus a ikara, “Arazir bar ekiamra kara: ‘Israel, ia oragh. Ekiam en God, Ekiam uabɨra.
29 Respondeu Jesus: O principal é:
30 Ia uan Ekiam, ian God, uan navir averiam ko uan duam ko uan nɨghnɨzim ko uan gavgavim sara bar a gifongegh.’
30 Amarás, pois, o Senhor, teu Deus, de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todo o teu entendimento e de toda a tua força.
31 Ezɨ arazir anarɨra irimra kara, ‘Nɨ uabɨ gifongezir moghɨn gumazamiziba bar me gifongegh.’ Ua arazitam kamningɨn mɨn ekevegha aning gafirazir puvatɨ.”
31 O segundo é:
32 Ezɨ gumazir kam kamaghɨn Iesus ikara, “Nɨ guizbangɨra mɨgɨa ghaze, God uabɨra, tav ua itir puvatɨ.
32 Disse-lhe o escriba: Muito bem, Mestre, e com verdade disseste que ele é o único, e não há outro senão ele,
33 E uan navir averiam ko, uan nɨghnɨzim ko uan gavgavimɨn Ekiam gifongegh, egh uabɨ gifongezir moghɨn gumazamiziba bar me gifongegham. E arazir kamningɨn gɨn mangam, eghtɨ arazir kamning ofan me bar avimɨn tueba ko ofa damuamin biziba bar dagh afira.”
33 e que amar a Deus de todo o coração e de todo o entendimento e de toda a força, e amar ao próximo como a si mesmo excede a todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Iesus orazima a deravɨra mɨkemezɨ, Iesus a mɨgei, “Nɨ God biziba bar dagh ativagh dar ganamin dughiamɨn saghon itir puvatɨ.” Egha datɨrɨghɨn tav ua azangsɨzitam ua Iesus damuan atiatingi.
34 Vendo Jesus que ele havia respondido sabiamente, declarou-lhe: Não estás longe do reino de Deus. E já ninguém mais ousava interrogá-lo.
35 Egha Iesus Godɨn Dɨpenir mɨriamɨn gumazamizibar sure gamuava, men azara, “Manmagh amizɨ Judan arazibagh fozir gumaziba kamaghɨn mɨgɨa ghaze, Krais, God Uam E Iniasa Mɨsevezir Gumazim, a Devitɨn ovavim?
35 Jesus, ensinando no templo, perguntou: Como dizem os escribas que o Cristo é filho de Davi?
36 Devit uabɨ, Godɨn Duam nɨghnɨzir kam a ganɨngizɨ, a kamaghɨn mɨkeme,
36 O próprio Davi falou, pelo Espírito Santo:
37 Egha Devit uabɨ ‘Ekiam’ gumazir kam gatɨ. Ezɨ manmaghɨn amizɨ a ua Devitɨn Otarim?” Ezɨ gumazamizir avɨriba an mɨgɨrɨgɨaba baregha bar akonge.
37 O mesmo Davi chama-lhe Senhor; como, pois, é ele seu filho? E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Ezɨ Iesus gumazamizibar sure gamua kamaghɨn mɨgei, “Ia Judan arazibagh fozir gumaziba bagh ganigh. Me korotiar ruaribar aghuigh darutɨ gumazamiziba me biziba amaga dagh ivezi naghɨn ziar ekiaba me danɨngasa, me bar ifonge.
38 E, ao ensinar, dizia ele: Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes talares e das saudações nas praças;
39 Egh God ko mɨgeir dɨpenibar dabirabir aghuariba iniva, egh isar ekiabar dughiaba me danganir ziaba itiba iniasa bar ifonge.
39 e das primeiras cadeiras nas sinagogas e dos primeiros lugares nos banquetes;
40 Me amuir odiaribagh ifarava men dɨpeniba okɨa, ghaze e dera. Egha gumaziba men ziaba fasa, egha me God ko mɨgɨa mɨgɨrɨgɨar ruaribagh ami. Kamaghɨn amir gumaziba, men ivezir kuram gumazir arazir kurabagh amibar ivezim bar a gafiragham.”
40 os quais devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações; estes sofrerão juízo muito mais severo.
41 Egha Iesus ghua dagɨaba arɨzir danganimɨn boroghɨn aperaghav ikiava gumazamizir avɨribar garima me uan dagɨaba isa Godɨn Dɨpenimɨn dagɨaba arɨzir danganimɨn a da arɨsi. Gumazamizir dagɨar avɨriba itiba dagɨar avɨriba arɨsi.
41 Assentado diante do gazofilácio, observava Jesus como o povo lançava ali o dinheiro. Ora, muitos ricos depositavam grandes quantias.
42 Ezɨ biziba puvatɨzir amuir odiarim izava dagɨar muziarir pumuning atɨ, aning dagɨar rubuzir muziarir vamɨra an mɨn ghu.
42 Vindo, porém, uma viúva pobre, depositou duas pequenas moedas correspondentes a um quadrante.
43 Ezɨ Iesus uan suren gumazibar diagha kamaghɨn mɨgei, “Kɨ guizbangɨra ia mɨgei, biziba puvatɨzir amuir odiarir kam dagɨar muziarir pumuning dagɨaba arɨzir danganim gatɨ, ezɨ an dagɨar pumuning gumazir igharaziba arɨghɨzir dagɨabagh afira.
43 E, chamando os seus discípulos, disse-lhes: Em verdade vos digo que esta viúva pobre depositou no gazofilácio mais do que o fizeram todos os ofertantes.
44 Me uan dagɨar avɨribar amodoghɨn dagɨar muziariba anɨngi. Ezɨma a uan dabirabir onganarazimɨn mɨrara dagɨar muziarir abuananam atɨ.”
44 Porque todos eles ofertaram do que lhes sobrava; ela, porém, da sua pobreza deu tudo quanto possuía, todo o seu sustento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.