Lucas 13
Godɨn Akar Aghuim; Akar Dɨkɨrɨzir Gavgavir Igiam (MSY) vs VC
1 Ezɨ dughiar kamɨn gumazir maba ikiava Galilin gumazibar gun Iesus mɨgei, Pailatɨn mɨdorozir gumaziba me mɨsoghezɨma men ghuziba God bagha tuer asizibar ghuziba sara verevere.
1 Neste mesmo tempo contavam alguns o que tinha acontecido a certos galileus, cujo sangue Pilatos misturara com os seus sacrifícios.
2 Ezɨ Iesus men akam ikara, “Galilin gumazir kaba kamaghɨn ariaghɨre. Kamaghɨn amizɨma ia ghaze men arazir kuraba Galilin gumazir igharaziba bar men arazir kurabagh afira?
2 Jesus toma a palavra e lhes pergunta: Pensais vós que estes galileus foram maiores pecadores do que todos os outros galileus, por terem sido tratados desse modo?
3 Ezɨ kɨ guizbangɨra ia mɨgei, bar puvatɨ! Egh ia navibagh iraghan koghɨva, ia uaghan bar arɨmɨghregham.
3 Não, digo-vos. Mas se não vos arrependerdes, perecereis todos do mesmo modo.
4 Egh ia uaghan bizir kam gɨnɨghnɨgh, 18 plan gumazir Siloamɨn dagɨar dɨpenim dɨpɨrigha me mɨsoghezɨma me ariaghɨre. Ezɨ ia ghaze, men arazir kuraba bar Jerusalem itir gumaziba men arazir kurabagh afira?
4 Ou cuidais que aqueles dezoito homens, sobre os quais caiu a torre de Siloé e os matou, foram mais culpados do que todos os demais habitantes de Jerusalém?
5 Ezɨ kɨ guizbangɨra ia mɨgei, bar puvatɨ. Ezɨ ia navibagh iraghan koghɨva, ia uaghan bar arɨmɨghregham.”
5 Não, digo-vos. Mas se não vos arrependerdes, perecereis todos do mesmo modo.
6 Ezɨ Iesus akar isɨn zuir kamɨn me mɨgei, “Gumazir mam temer figh uan wainɨn azenimɨn anekaragha egha ghuava ovɨziba bagha an gara tamɨn apizir puvatɨ.
6 Disse-lhes também esta comparação: Um homem havia plantado uma figueira na sua vinha, e, indo buscar fruto, não o achou.
7 Egha a wainɨn azenimɨn garir gumazim kamaghɨn a mɨgei, ‘Kɨ 3 plan azenibar arua izava fighɨn ovɨziba bagha garava avenge, da bar puvatɨ. An okegh! Manmagh sua a puram aghui?’
7 Disse ao viticultor: - Eis que três anos há que venho procurando fruto nesta figueira e não o acho. Corta-a; para que ainda ocupa inutilmente o terreno?
8 “Ezɨma a kamaghɨn a mɨgei, ‘Ekiam aneteghtɨma, an azenir tam uam an ikɨtɨma, kɨ an povimɨn nguaziba a darɨghtɨma a dagher aghuiba iniam.
8 Mas o viticultor respondeu: - Senhor, deixa-a ainda este ano; eu lhe cavarei em redor e lhe deitarei adubo.
9 An azenir munamɨn beghtɨ, deragham. Puvatɨghtɨma nɨ na mɨkemeghtɨma kɨ an okegham.’”
9 Talvez depois disto dê frutos. Caso contrário, cortá-la-ás.
10 Egha Iesus Sabatɨn dughiamɨn God ko mɨgeir dɨpenir mamɨn sure gami.
10 Estava Jesus ensinando na sinagoga em um sábado.
11 Ezɨma amizir mam 18 plan azenimɨn duar kuram an akɨragharim gamizɨma an aviraghavɨra ikiava bar uabɨ amɨnava avenge.
11 Havia ali uma mulher que, havia dezoito anos, era possessa de um espírito que a detinha doente: andava curvada e não podia absolutamente erguer-se.
12 Ezɨ Iesus an apighava an diazɨma an ada zuima, a kamaghɨn a mɨgei, “Amizim, nɨn arɨmariam nɨ ataki.”
12 Ao vê-la, Jesus a chamou e disse-lhe: Estás livre da tua doença.
13 Egha uan dafarimning a gisɨn atɨzɨma, a zuamɨra uabɨ amɨnegha tugha, Godɨn ziam fe.
13 Impôs-lhe as mãos e no mesmo instante ela se endireitou, glorificando a Deus.
14 Iesus Sabatɨn amizim akɨrizɨma a dera, ezɨ bizir kam bagha God ko mɨgeir dɨpenimɨn garir gumazim atarava, egha a kamaghɨn gumazamizibav gei, “Ingangarir dughiar 6 pla iti, egh ia dughiar kabar izɨtɨma, a ian arɨmariaba akɨram. Egh Sabatɨn dughiamɨn ia izan markɨ.”
14 Mas o chefe da sinagoga, indignado de ver que Jesus curava no sábado, disse ao povo: São seis os dias em que se deve trabalhar; vinde, pois, nestes dias para vos curar, mas não em dia de sábado.
15 Ezɨ Ekiam an akam ikara, “Ia uarira uari gifarir gumaziba! Ian tav Sabatɨn dughiamɨn uan bulmakau o donki fɨrigha a inigha ghua dɨpatam a ganɨdir puvatɨ?
15 Hipócritas!, disse-lhes o Senhor. Não desamarra cada um de vós no sábado o seu boi ou o seu jumento da manjedoura, para os levar a beber?
16 Kamaghɨn amizɨ, amizir kam an Abrahamɨn ovavim, Satan 18 plan azenir kabar a ike. Ezɨ kamaghɨn amizɨma kɨ Sabatɨn dughiamɨn a fɨrightɨ a deragham.”
16 Esta filha de Abraão, que Satanás paralisava há dezoito anos, não devia ser livre desta prisão, em dia de sábado?
17 Egha a kamaghɨn mɨkemezɨma, an apaniba bar moghɨra aghumsɨki. Ezɨma gumaziba ko amiziba an amizir bizir aghuibar gara bar akonge.
17 Ao proferir estas palavras, todos os seus adversários se encheram de confusão, ao passo que todo o povo, à vista de todos os milagres que ele realizava, se entusiasmava.
18 Egha Iesus gumazamizibar azara, “God Bizibagh Ativamin Dughiam manmaghɨn gari? Ezɨ kɨ akar isɨn zuir manamɨn a mɨkɨmam?
18 Jesus dizia ainda: A que é semelhante o Reino de Deus, e a que o compararei?
19 A mastetɨn ovɨzim mɨngari. Ezɨ gumazim a inigha uan azenimɨn an ekarazɨma, an aghua ghuava temem gava. Ezɨma kuaraziba an aguabar mɨkonibagh ami.”
19 É semelhante ao grão de mostarda que um homem tomou e semeou na sua horta, e que cresceu até se fazer uma grande planta e as aves do céu vieram fazer ninhos nos seus ramos.
20 Eghava Iesus ua gumazamizibar azara, “Kɨ bizir manatamɨn God Bizibagh Ativamin Dughiamɨn akar isɨn zuim mɨkɨmam?
20 Disse ainda: A que direi que é semelhante o Reino de Deus?
21 A yisɨn mɨn ami. Amizir mam yisɨn muziarir mam inigha, flauan dramɨn ekiamɨn itim inigha, aning verevere. Ezɨ flauan kam gɨn bar bui.”
21 É semelhante ao fermento que uma mulher tomou e misturou em três medidas de farinha e toda a massa ficou levedada.
22 Egha Iesus Jerusalemɨn ghuava nguibar ekiaba ko dozibar bar gumazamizibar sure gamua zui.
22 Sempre em caminho para Jerusalém, Jesus ia atravessando cidades e aldeias e nelas ensinava.
23 Ezɨ mav an azara, “Ekiam, God gumazamizir vabara ua me iniam, o?”
23 Alguém lhe perguntou: Senhor, são poucos os homens que se salvam? Ele respondeu:
24 Ezɨma a kamaghɨn me mɨgei, “Kɨ ia mɨgei, avɨriba tiar akar asuvɨrɨzir kamɨn aven mangɨva avegham. Ezɨ kamaghɨn amizɨma ia gavgavigh tiar akar asuvɨrɨzir kamɨn dɨrighɨva aven mangɨ.
24 Procurai entrar pela porta estreita; porque, digo-vos, muitos procurarão entrar e não o conseguirão.
25 Eghtɨ dɨpenimɨn ghuavim dɨkavigh tiam asaraghtɨma. Ia azenan ikɨva tiam mɨsogh dɨmɨva avegh suam, ‘Ekiam, e bagh tiam kuigh.’ Eghtɨma a kamaghɨn ian akam ikaragham, ‘Kɨ ia gɨfozir puvatɨ. Ia managh izava otifi?’
25 Quando o pai de família tiver entrado e fechado a porta, e vós, de fora, começardes a bater à porta, dizendo: Senhor, Senhor, abre-nos, ele responderá: Digo-vos que não sei de onde sois.
26 “Eghtɨ ia kamaghɨn mɨkɨmam, ‘E nɨ ko dagheba ko dɨpaba ame. Ezɨma nɨ tuavibar en sure gami.’
26 Direis então: Comemos e bebemos contigo e tu ensinaste em nossas praças.
27 “Eghtɨ a kamaghɨn ian akam ikaragham, ‘Kɨ ia gɨfozir puvatɨ. Ia managh izava otifi. Na gitagh, ia arazir kurabagh amiba!’
27 Ele, porém, vos dirá: Não sei de onde sois; apartai-vos de mim todos vós que sois malfeitores.
28 “Egh ia, Abraham ko Aisak ko Jekop ko Godɨn akam inigha izir gumaziba me God Bizibagh Ativamin Dughiamɨn aven ikɨtɨma ia men gan ikiam. Egh ia azenan ikɨva bizir kam bagh aziva atariba kuskugham.
28 Ali haverá choro e ranger de dentes, quando virdes Abraão, Isaac, Jacó e todos os profetas no Reino de Deus, e vós serdes lançados para fora.
29 Egh gumazamizir avɨriba nguazimɨn mɨkebaba bar dar ikegh izɨva God Bizibagh Ativamin Dughiamɨn isam bagh uan danganiba iniam.
29 Virão do oriente e do ocidente, do norte e do sul, e sentar-se-ão à mesa no Reino de Deus.
30 Ia oragh, gɨn itir gumaziba me faragham, eghtɨ gumazir faraziba me gɨn ikiam.”
30 Há últimos que serão os primeiros, e há primeiros que serão os últimos.
31 Ezɨ dughiar kamra Farisin maba Iesus bagha iza kamaghɨn a mɨgei, “Herot nɨ mɨsoghasa. Kamaghɨn amizɨma nɨ nguibar kam ategh igharagh mangɨ.”
31 No mesmo dia chegaram alguns dos fariseus, dizendo a Jesus: Sai e vai-te daqui, porque Herodes te quer matar.
32 Ezɨ Iesus men akam ikara, “Mangɨ afiar ifarir mam mɨkemegh, ‘Nɨ oragh, kɨ datɨrɨghɨn ko gurumɨzaraghan duar kuraba batoghɨva egh gumazibar arɨmariaba akɨram. Egh kɨ zuerɨmɨn uan ingangarim a gɨvam.’
32 Disse-lhes ele: Ide dizer a essa raposa: eis que expulso demônios e faço curas hoje e amanhã; e ao terceiro dia terminarei a minha vida.
33 Ezɨ kɨ ia mɨgei, Godɨn akam inigha izir gumazitam Jerusalemɨn azenan aremeghan kogham. Ezɨ kɨ datɨrɨghɨn ko gurumɨzaraghan ko zuerɨmɨn mangvɨra ikiam.”
33 É necessário, todavia, que eu caminhe hoje, amanhã e depois de amanhã, porque não é admissível que um profeta morra fora de Jerusalém.
34 Egha Iesus mɨgɨa ghua ghaze, “Oio, ia Jerusalemɨn adarazi, kɨ ian apangkufi! Ia Godɨn akam inigha izir gumaziba mɨsozi me ariaghiri, egha God ia bagha amadir gumaziba, ia dagɨaba isa, me ginivi, me ariaghiri. Dughiar avɨribar kɨ ian boriba akuv me mughasa, mati tuarir amebam uan avɨzimingɨn nguziba avarazɨ moghɨn, kɨ ia damuasa ifonge. Ezɨ ia na bagh izan aghua.
34 Jerusalém, Jerusalém, que matas os profetas e apedrejas os enviados de Deus, quantas vezes quis ajuntar os teus filhos, como a galinha abriga a sua ninhada debaixo das asas, mas não o quiseste!
35 Ia oragh! Ian nguibam, God anetaki. Ezɨ kɨ guizbangɨra ia mɨgei, ia ua nan ganan kogham kamaghɨra ikɨ mangɨ dughiar ia suam, ‘God uan ziamɨn gumazir kam anemada! God deragh a damu!’”
35 Eis que vos ficará deserta a vossa casa. Digo-vos, porém, que não me vereis até que venha o dia em que digais: Bendito o que vem em nome do Senhor!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.