Lucas 13
Godɨn Akar Aghuim; Akar Dɨkɨrɨzir Gavgavir Igiam (MSY) vs NAA
1 Ezɨ dughiar kamɨn gumazir maba ikiava Galilin gumazibar gun Iesus mɨgei, Pailatɨn mɨdorozir gumaziba me mɨsoghezɨma men ghuziba God bagha tuer asizibar ghuziba sara verevere.
1 Naquela mesma ocasião, estavam ali algumas pessoas que falaram para Jesus a respeito dos galileus cujo sangue Pilatos havia misturado com os sacrifícios que os mesmos realizavam.
2 Ezɨ Iesus men akam ikara, “Galilin gumazir kaba kamaghɨn ariaghɨre. Kamaghɨn amizɨma ia ghaze men arazir kuraba Galilin gumazir igharaziba bar men arazir kurabagh afira?
2 Então Jesus lhes disse:
3 Ezɨ kɨ guizbangɨra ia mɨgei, bar puvatɨ! Egh ia navibagh iraghan koghɨva, ia uaghan bar arɨmɨghregham.
3 Digo a vocês que não eram; se, porém, não se arrependerem, todos vocês também perecerão.
4 Egh ia uaghan bizir kam gɨnɨghnɨgh, 18 plan gumazir Siloamɨn dagɨar dɨpenim dɨpɨrigha me mɨsoghezɨma me ariaghɨre. Ezɨ ia ghaze, men arazir kuraba bar Jerusalem itir gumaziba men arazir kurabagh afira?
4 E, quanto àqueles dezoito sobre os quais desabou a torre de Siloé e os matou, vocês pensam que eles eram mais culpados do que todos os outros moradores de Jerusalém?
5 Ezɨ kɨ guizbangɨra ia mɨgei, bar puvatɨ. Ezɨ ia navibagh iraghan koghɨva, ia uaghan bar arɨmɨghregham.”
5 Digo a vocês que não eram; mas, se não se arrependerem, todos vocês também perecerão.
6 Ezɨ Iesus akar isɨn zuir kamɨn me mɨgei, “Gumazir mam temer figh uan wainɨn azenimɨn anekaragha egha ghuava ovɨziba bagha an gara tamɨn apizir puvatɨ.
6 E Jesus contou a seguinte parábola:
7 Egha a wainɨn azenimɨn garir gumazim kamaghɨn a mɨgei, ‘Kɨ 3 plan azenibar arua izava fighɨn ovɨziba bagha garava avenge, da bar puvatɨ. An okegh! Manmagh sua a puram aghui?’
7 Então disse ao homem que cuidava da vinha: “Já faz três anos que venho procurar fruto nesta figueira e não encontro nada. Portanto, corte-a! Por que ela ainda está ocupando inutilmente a terra?”
8 “Ezɨma a kamaghɨn a mɨgei, ‘Ekiam aneteghtɨma, an azenir tam uam an ikɨtɨma, kɨ an povimɨn nguaziba a darɨghtɨma a dagher aghuiba iniam.
8 Mas o homem que cuidava da vinha respondeu: “Senhor, deixe-a ainda este ano, até que eu escave ao redor dela e ponha estrume.
9 An azenir munamɨn beghtɨ, deragham. Puvatɨghtɨma nɨ na mɨkemeghtɨma kɨ an okegham.’”
9 Se vier a dar fruto, muito bem. Se não der fruto, o senhor poderá cortá-la.”
10 Egha Iesus Sabatɨn dughiamɨn God ko mɨgeir dɨpenir mamɨn sure gami.
10 Num sábado, Jesus estava ensinando numa das sinagogas.
11 Ezɨma amizir mam 18 plan azenimɨn duar kuram an akɨragharim gamizɨma an aviraghavɨra ikiava bar uabɨ amɨnava avenge.
11 E chegou ali uma mulher possuída de um espírito de enfermidade, havia já dezoito anos; ela andava encurvada, sem poder se endireitar de modo nenhum.
12 Ezɨ Iesus an apighava an diazɨma an ada zuima, a kamaghɨn a mɨgei, “Amizim, nɨn arɨmariam nɨ ataki.”
12 Ao vê-la, Jesus a chamou e lhe disse:
13 Egha uan dafarimning a gisɨn atɨzɨma, a zuamɨra uabɨ amɨnegha tugha, Godɨn ziam fe.
13 E, impondo-lhe as mãos, ela imediatamente se endireitou e dava glória a Deus.
14 Iesus Sabatɨn amizim akɨrizɨma a dera, ezɨ bizir kam bagha God ko mɨgeir dɨpenimɨn garir gumazim atarava, egha a kamaghɨn gumazamizibav gei, “Ingangarir dughiar 6 pla iti, egh ia dughiar kabar izɨtɨma, a ian arɨmariaba akɨram. Egh Sabatɨn dughiamɨn ia izan markɨ.”
14 O chefe da sinagoga, indignado por ver que Jesus curava no sábado, disse à multidão: — Há seis dias em que se deve trabalhar. Venham nesses dias para serem curados, mas não no sábado.
15 Ezɨ Ekiam an akam ikara, “Ia uarira uari gifarir gumaziba! Ian tav Sabatɨn dughiamɨn uan bulmakau o donki fɨrigha a inigha ghua dɨpatam a ganɨdir puvatɨ?
15 Porém o Senhor lhe respondeu:
16 Kamaghɨn amizɨ, amizir kam an Abrahamɨn ovavim, Satan 18 plan azenir kabar a ike. Ezɨ kamaghɨn amizɨma kɨ Sabatɨn dughiamɨn a fɨrightɨ a deragham.”
16 Por que motivo não se devia livrar deste cativeiro, em dia de sábado, esta filha de Abraão, a quem Satanás trazia presa há dezoito anos?
17 Egha a kamaghɨn mɨkemezɨma, an apaniba bar moghɨra aghumsɨki. Ezɨma gumaziba ko amiziba an amizir bizir aghuibar gara bar akonge.
17 Tendo Jesus dito estas palavras, todos os seus adversários ficaram envergonhados. Entretanto, o povo se alegrava por todos os feitos gloriosos que Jesus realizava.
18 Egha Iesus gumazamizibar azara, “God Bizibagh Ativamin Dughiam manmaghɨn gari? Ezɨ kɨ akar isɨn zuir manamɨn a mɨkɨmam?
18 Jesus disse:
19 A mastetɨn ovɨzim mɨngari. Ezɨ gumazim a inigha uan azenimɨn an ekarazɨma, an aghua ghuava temem gava. Ezɨma kuaraziba an aguabar mɨkonibagh ami.”
19 É semelhante a um grão de mostarda, que um homem plantou na sua horta; e cresceu e fez-se árvore; e as aves do céu se aninharam nos seus ramos.
20 Eghava Iesus ua gumazamizibar azara, “Kɨ bizir manatamɨn God Bizibagh Ativamin Dughiamɨn akar isɨn zuim mɨkɨmam?
20 Disse mais:
21 A yisɨn mɨn ami. Amizir mam yisɨn muziarir mam inigha, flauan dramɨn ekiamɨn itim inigha, aning verevere. Ezɨ flauan kam gɨn bar bui.”
21 É semelhante ao fermento que uma mulher pegou e misturou em três medidas de farinha, até ficar tudo levedado.
22 Egha Iesus Jerusalemɨn ghuava nguibar ekiaba ko dozibar bar gumazamizibar sure gamua zui.
22 Jesus passava por cidades e aldeias, ensinando e caminhando para Jerusalém.
23 Ezɨ mav an azara, “Ekiam, God gumazamizir vabara ua me iniam, o?”
23 E alguém lhe perguntou: — Senhor, são poucos os que são salvos?
24 Ezɨma a kamaghɨn me mɨgei, “Kɨ ia mɨgei, avɨriba tiar akar asuvɨrɨzir kamɨn aven mangɨva avegham. Ezɨ kamaghɨn amizɨma ia gavgavigh tiar akar asuvɨrɨzir kamɨn dɨrighɨva aven mangɨ.
24 Jesus respondeu:
25 Eghtɨ dɨpenimɨn ghuavim dɨkavigh tiam asaraghtɨma. Ia azenan ikɨva tiam mɨsogh dɨmɨva avegh suam, ‘Ekiam, e bagh tiam kuigh.’ Eghtɨma a kamaghɨn ian akam ikaragham, ‘Kɨ ia gɨfozir puvatɨ. Ia managh izava otifi?’
25 Quando o dono da casa se tiver levantado e fechado a porta, e vocês, do lado de fora, começarem a bater, dizendo: “Senhor, abra a porta para nós”, ele responderá: “Não sei de onde vocês são.”
26 “Eghtɨ ia kamaghɨn mɨkɨmam, ‘E nɨ ko dagheba ko dɨpaba ame. Ezɨma nɨ tuavibar en sure gami.’
26 Então vocês dirão: “Comíamos e bebíamos com o senhor. Além disso, o senhor ensinava em nossas ruas.”
27 “Eghtɨ a kamaghɨn ian akam ikaragham, ‘Kɨ ia gɨfozir puvatɨ. Ia managh izava otifi. Na gitagh, ia arazir kurabagh amiba!’
27 Mas ele dirá a vocês: “Não sei de onde vocês são; afastem-se de mim, vocês todos que praticam o mal.”
28 “Egh ia, Abraham ko Aisak ko Jekop ko Godɨn akam inigha izir gumaziba me God Bizibagh Ativamin Dughiamɨn aven ikɨtɨma ia men gan ikiam. Egh ia azenan ikɨva bizir kam bagh aziva atariba kuskugham.
28 Ali haverá choro e ranger de dentes, quando vocês virem Abraão, Isaque, Jacó e todos os profetas no Reino de Deus, mas vocês lançados fora.
29 Egh gumazamizir avɨriba nguazimɨn mɨkebaba bar dar ikegh izɨva God Bizibagh Ativamin Dughiamɨn isam bagh uan danganiba iniam.
29 Muitos virão do Oriente e do Ocidente, do Norte e do Sul e tomarão lugar à mesa no Reino de Deus.
30 Ia oragh, gɨn itir gumaziba me faragham, eghtɨ gumazir faraziba me gɨn ikiam.”
30 Porém, de fato, há últimos que serão primeiros, e primeiros que serão últimos.
31 Ezɨ dughiar kamra Farisin maba Iesus bagha iza kamaghɨn a mɨgei, “Herot nɨ mɨsoghasa. Kamaghɨn amizɨma nɨ nguibar kam ategh igharagh mangɨ.”
31 Naquela mesma hora, alguns fariseus vieram para dizer a Jesus: — Vá embora daqui, porque Herodes quer matá-lo.
32 Ezɨ Iesus men akam ikara, “Mangɨ afiar ifarir mam mɨkemegh, ‘Nɨ oragh, kɨ datɨrɨghɨn ko gurumɨzaraghan duar kuraba batoghɨva egh gumazibar arɨmariaba akɨram. Egh kɨ zuerɨmɨn uan ingangarim a gɨvam.’
32 Ele, porém, lhes respondeu:
33 Ezɨ kɨ ia mɨgei, Godɨn akam inigha izir gumazitam Jerusalemɨn azenan aremeghan kogham. Ezɨ kɨ datɨrɨghɨn ko gurumɨzaraghan ko zuerɨmɨn mangvɨra ikiam.”
33 Porém, preciso caminhar hoje, amanhã e depois, porque não se espera que um profeta morra fora de Jerusalém.
34 Egha Iesus mɨgɨa ghua ghaze, “Oio, ia Jerusalemɨn adarazi, kɨ ian apangkufi! Ia Godɨn akam inigha izir gumaziba mɨsozi me ariaghiri, egha God ia bagha amadir gumaziba, ia dagɨaba isa, me ginivi, me ariaghiri. Dughiar avɨribar kɨ ian boriba akuv me mughasa, mati tuarir amebam uan avɨzimingɨn nguziba avarazɨ moghɨn, kɨ ia damuasa ifonge. Ezɨ ia na bagh izan aghua.
34 — Jerusalém, Jerusalém! Você mata os profetas e apedreja os que lhe são enviados! Quantas vezes eu quis reunir os seus filhos, como a galinha ajunta os do seu próprio ninho debaixo das asas, mas vocês não quiseram!
35 Ia oragh! Ian nguibam, God anetaki. Ezɨ kɨ guizbangɨra ia mɨgei, ia ua nan ganan kogham kamaghɨra ikɨ mangɨ dughiar ia suam, ‘God uan ziamɨn gumazir kam anemada! God deragh a damu!’”
35 Eis que a casa de vocês ficará deserta. E eu afirmo a vocês que não me verão mais, até que venham a dizer: “Bendito o que vem em nome do Senhor!”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.