Lucas 13
Godɨn Akar Aghuim; Akar Dɨkɨrɨzir Gavgavir Igiam (MSY) vs NTLH
1 Ezɨ dughiar kamɨn gumazir maba ikiava Galilin gumazibar gun Iesus mɨgei, Pailatɨn mɨdorozir gumaziba me mɨsoghezɨma men ghuziba God bagha tuer asizibar ghuziba sara verevere.
1 Naquela mesma ocasião algumas pessoas chegaram e começaram a comentar com Jesus como Pilatos havia mandado matar vários galileus, no momento em que eles ofereciam sacrifícios a Deus.
2 Ezɨ Iesus men akam ikara, “Galilin gumazir kaba kamaghɨn ariaghɨre. Kamaghɨn amizɨma ia ghaze men arazir kuraba Galilin gumazir igharaziba bar men arazir kurabagh afira?
2 Então Jesus disse:
3 Ezɨ kɨ guizbangɨra ia mɨgei, bar puvatɨ! Egh ia navibagh iraghan koghɨva, ia uaghan bar arɨmɨghregham.
3 De modo nenhum! Eu afirmo a vocês que, se não se arrependerem dos seus pecados, todos vocês vão morrer como eles morreram.
4 Egh ia uaghan bizir kam gɨnɨghnɨgh, 18 plan gumazir Siloamɨn dagɨar dɨpenim dɨpɨrigha me mɨsoghezɨma me ariaghɨre. Ezɨ ia ghaze, men arazir kuraba bar Jerusalem itir gumaziba men arazir kurabagh afira?
4 E lembrem daqueles dezoito, do bairro de Siloé, que foram mortos quando a torre caiu em cima deles. Vocês pensam que eles eram piores do que os outros que moravam em Jerusalém?
5 Ezɨ kɨ guizbangɨra ia mɨgei, bar puvatɨ. Ezɨ ia navibagh iraghan koghɨva, ia uaghan bar arɨmɨghregham.”
5 De modo nenhum! Eu afirmo a vocês que, se não se arrependerem dos seus pecados, todos vocês vão morrer como eles morreram.
6 Ezɨ Iesus akar isɨn zuir kamɨn me mɨgei, “Gumazir mam temer figh uan wainɨn azenimɨn anekaragha egha ghuava ovɨziba bagha an gara tamɨn apizir puvatɨ.
6 Então Jesus contou esta parábola :
7 Egha a wainɨn azenimɨn garir gumazim kamaghɨn a mɨgei, ‘Kɨ 3 plan azenibar arua izava fighɨn ovɨziba bagha garava avenge, da bar puvatɨ. An okegh! Manmagh sua a puram aghui?’
7 Aí disse ao homem que tomava conta da plantação: “Olhe! Já faz três anos seguidos que venho buscar figos nesta figueira e não encontro nenhum. Corte esta figueira! Por que deixá-la continuar tirando a força da terra sem produzir nada?”
8 “Ezɨma a kamaghɨn a mɨgei, ‘Ekiam aneteghtɨma, an azenir tam uam an ikɨtɨma, kɨ an povimɨn nguaziba a darɨghtɨma a dagher aghuiba iniam.
8 Mas o empregado respondeu: “Patrão, deixe a figueira ficar mais este ano. Eu vou afofar a terra em volta dela e pôr bastante adubo.
9 An azenir munamɨn beghtɨ, deragham. Puvatɨghtɨma nɨ na mɨkemeghtɨma kɨ an okegham.’”
9 Se no ano que vem ela der figos, muito bem. Se não der, então mande cortá-la.”
10 Egha Iesus Sabatɨn dughiamɨn God ko mɨgeir dɨpenir mamɨn sure gami.
10 Certo sábado, Jesus estava ensinando numa sinagoga .
11 Ezɨma amizir mam 18 plan azenimɨn duar kuram an akɨragharim gamizɨma an aviraghavɨra ikiava bar uabɨ amɨnava avenge.
11 E chegou ali uma mulher que fazia dezoito anos que estava doente, por causa de um espírito mau. Ela andava encurvada e não conseguia se endireitar.
12 Ezɨ Iesus an apighava an diazɨma an ada zuima, a kamaghɨn a mɨgei, “Amizim, nɨn arɨmariam nɨ ataki.”
12 Quando Jesus a viu, ele a chamou e disse:
13 Egha uan dafarimning a gisɨn atɨzɨma, a zuamɨra uabɨ amɨnegha tugha, Godɨn ziam fe.
13 Aí pôs as mãos sobre ela, e ela logo se endireitou e começou a louvar a Deus.
14 Iesus Sabatɨn amizim akɨrizɨma a dera, ezɨ bizir kam bagha God ko mɨgeir dɨpenimɨn garir gumazim atarava, egha a kamaghɨn gumazamizibav gei, “Ingangarir dughiar 6 pla iti, egh ia dughiar kabar izɨtɨma, a ian arɨmariaba akɨram. Egh Sabatɨn dughiamɨn ia izan markɨ.”
14 Mas o chefe da sinagoga ficou zangado porque Jesus havia feito uma cura no sábado. Por isso disse ao povo: — Há seis dias para trabalhar. Pois venham nesses dias para serem curados, mas, no sábado, não!
15 Ezɨ Ekiam an akam ikara, “Ia uarira uari gifarir gumaziba! Ian tav Sabatɨn dughiamɨn uan bulmakau o donki fɨrigha a inigha ghua dɨpatam a ganɨdir puvatɨ?
15 Então o Senhor respondeu:
16 Kamaghɨn amizɨ, amizir kam an Abrahamɨn ovavim, Satan 18 plan azenir kabar a ike. Ezɨ kamaghɨn amizɨma kɨ Sabatɨn dughiamɨn a fɨrightɨ a deragham.”
16 E agora está aqui uma descendente de Abraão que Satanás prendeu durante dezoito anos. Por que é que no sábado ela não devia ficar livre dessa doença?
17 Egha a kamaghɨn mɨkemezɨma, an apaniba bar moghɨra aghumsɨki. Ezɨma gumaziba ko amiziba an amizir bizir aghuibar gara bar akonge.
17 Os inimigos de Jesus ficaram envergonhados com essa resposta, mas toda a multidão ficou alegre com as coisas maravilhosas que ele fazia.
18 Egha Iesus gumazamizibar azara, “God Bizibagh Ativamin Dughiam manmaghɨn gari? Ezɨ kɨ akar isɨn zuir manamɨn a mɨkɨmam?
18 Jesus disse:
19 A mastetɨn ovɨzim mɨngari. Ezɨ gumazim a inigha uan azenimɨn an ekarazɨma, an aghua ghuava temem gava. Ezɨma kuaraziba an aguabar mɨkonibagh ami.”
19 Ele é como uma semente de mostarda que um homem pega e planta na sua horta. A planta cresce e fica uma árvore, e os passarinhos fazem ninhos nos seus ramos.
20 Eghava Iesus ua gumazamizibar azara, “Kɨ bizir manatamɨn God Bizibagh Ativamin Dughiamɨn akar isɨn zuim mɨkɨmam?
20 Jesus continuou:
21 A yisɨn mɨn ami. Amizir mam yisɨn muziarir mam inigha, flauan dramɨn ekiamɨn itim inigha, aning verevere. Ezɨ flauan kam gɨn bar bui.”
21 Ele é como o fermento que uma mulher pega e mistura em três medidas de farinha, até que ele se espalhe por toda a massa.
22 Egha Iesus Jerusalemɨn ghuava nguibar ekiaba ko dozibar bar gumazamizibar sure gamua zui.
22 Jesus atravessava cidades e povoados, ensinando na sua viagem para Jerusalém.
23 Ezɨ mav an azara, “Ekiam, God gumazamizir vabara ua me iniam, o?”
23 Alguém perguntou: — Senhor, são poucos os que vão ser salvos? Jesus respondeu:
24 Ezɨma a kamaghɨn me mɨgei, “Kɨ ia mɨgei, avɨriba tiar akar asuvɨrɨzir kamɨn aven mangɨva avegham. Ezɨ kamaghɨn amizɨma ia gavgavigh tiar akar asuvɨrɨzir kamɨn dɨrighɨva aven mangɨ.
24 — Façam tudo para entrar pela porta estreita. Pois eu afirmo a vocês que muitos vão querer entrar, mas não poderão.
25 Eghtɨ dɨpenimɨn ghuavim dɨkavigh tiam asaraghtɨma. Ia azenan ikɨva tiam mɨsogh dɨmɨva avegh suam, ‘Ekiam, e bagh tiam kuigh.’ Eghtɨma a kamaghɨn ian akam ikaragham, ‘Kɨ ia gɨfozir puvatɨ. Ia managh izava otifi?’
25 — O dono da casa vai se levantar e fechar a porta. Então vocês ficarão do lado de fora, batendo na porta e dizendo: “Senhor, nos deixe entrar!” E ele responderá: “Não sei de onde são vocês.”
26 “Eghtɨ ia kamaghɨn mɨkɨmam, ‘E nɨ ko dagheba ko dɨpaba ame. Ezɨma nɨ tuavibar en sure gami.’
26 Aí vocês dirão: “Nós comemos e bebemos com o senhor. O senhor ensinou na nossa cidade.”
27 “Eghtɨ a kamaghɨn ian akam ikaragham, ‘Kɨ ia gɨfozir puvatɨ. Ia managh izava otifi. Na gitagh, ia arazir kurabagh amiba!’
27 Mas ele responderá: “Não sei de onde são vocês. Afastem-se de mim, vocês que só fazem o mal.”
28 “Egh ia, Abraham ko Aisak ko Jekop ko Godɨn akam inigha izir gumaziba me God Bizibagh Ativamin Dughiamɨn aven ikɨtɨma ia men gan ikiam. Egh ia azenan ikɨva bizir kam bagh aziva atariba kuskugham.
28 Quando vocês virem Abraão, Isaque, Jacó e todos os
29 Egh gumazamizir avɨriba nguazimɨn mɨkebaba bar dar ikegh izɨva God Bizibagh Ativamin Dughiamɨn isam bagh uan danganiba iniam.
29 Muitos virão do Leste e do Oeste, do Norte e do Sul e vão sentar-se à mesa no Reino de Deus.
30 Ia oragh, gɨn itir gumaziba me faragham, eghtɨ gumazir faraziba me gɨn ikiam.”
30 E os que agora são os últimos serão os primeiros, e os primeiros serão os últimos.
31 Ezɨ dughiar kamra Farisin maba Iesus bagha iza kamaghɨn a mɨgei, “Herot nɨ mɨsoghasa. Kamaghɨn amizɨma nɨ nguibar kam ategh igharagh mangɨ.”
31 Naquele momento alguns fariseus chegaram perto de Jesus e disseram: — Vá embora daqui, porque Herodes quer matá-lo.
32 Ezɨ Iesus men akam ikara, “Mangɨ afiar ifarir mam mɨkemegh, ‘Nɨ oragh, kɨ datɨrɨghɨn ko gurumɨzaraghan duar kuraba batoghɨva egh gumazibar arɨmariaba akɨram. Egh kɨ zuerɨmɨn uan ingangarim a gɨvam.’
32 Jesus respondeu:
33 Ezɨ kɨ ia mɨgei, Godɨn akam inigha izir gumazitam Jerusalemɨn azenan aremeghan kogham. Ezɨ kɨ datɨrɨghɨn ko gurumɨzaraghan ko zuerɨmɨn mangvɨra ikiam.”
33 E Jesus continuou:
34 Egha Iesus mɨgɨa ghua ghaze, “Oio, ia Jerusalemɨn adarazi, kɨ ian apangkufi! Ia Godɨn akam inigha izir gumaziba mɨsozi me ariaghiri, egha God ia bagha amadir gumaziba, ia dagɨaba isa, me ginivi, me ariaghiri. Dughiar avɨribar kɨ ian boriba akuv me mughasa, mati tuarir amebam uan avɨzimingɨn nguziba avarazɨ moghɨn, kɨ ia damuasa ifonge. Ezɨ ia na bagh izan aghua.
34 — Jerusalém, Jerusalém, que mata os profetas e apedreja os mensageiros que Deus lhe manda! Quantas vezes eu quis abraçar todo o seu povo, assim como a galinha ajunta os seus pintinhos debaixo das suas asas, mas vocês não quiseram!
35 Ia oragh! Ian nguibam, God anetaki. Ezɨ kɨ guizbangɨra ia mɨgei, ia ua nan ganan kogham kamaghɨra ikɨ mangɨ dughiar ia suam, ‘God uan ziamɨn gumazir kam anemada! God deragh a damu!’”
35 Agora a casa de vocês ficará completamente abandonada. Eu afirmo que vocês não me verão mais, até chegar o tempo em que dirão: “Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor!”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.