João 4
Godɨn Akar Aghuim; Akar Dɨkɨrɨzir Gavgavir Igiam (MSY) vs VC
1 Ezɨ Farisiba kamaghɨn oraki, Iesus gumazamizir avɨriba rue ezɨ gumazamizir kaba an suren gumazibar otifi. Ezɨ men dɨbobonim Jonɨn suren gumazibar dɨbobonim gafira.
1 O Senhor soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele recrutava e batizava mais discípulos que João
2 (Guizbangɨra, Iesus uabɨ gumazamiziba ruer puvatɨ. An suren gumaziba me rue.)
2 {se bem que não era Jesus quem batizava, mas os seus discípulos}.
3 Iesus kamaghɨn fo, Farisiba orazima gumazir avɨriba an suren gumazamizibar otifi, kamaghɨn a Judian Distrigh ategha uamategha Galilin Distrighɨn ghu.
3 Deixou a Judéia e voltou para a Galiléia.
4 Ezɨ tuavir a zuir kam, a Samarian Distrigh abigha ghu.
4 Ora, devia passar por Samaria.
5 Egha a ghua Samarian Distrighɨn aven itir nguibar mamɨn oto, an ziam Sikar. Ezɨ Sikarɨn nguibam, a nguazir Jekop uan otarim Josep ganɨngizimɨn boroghɨra iti.
5 Chegou, pois, a uma localidade da Samaria, chamada Sicar, junto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 Jekop fomɨra kuizir mozir dɨpam iti, a nguibar kamɨn ti. Ezɨ Iesus iza ghua bar amɨra. Egha a mozir dɨpar kamɨn boroghɨn apera. Ezɨ dughiam an aruer arɨzimɨn ghu.
6 Ali havia o poço de Jacó. E Jesus, fatigado da viagem, sentou-se à beira do poço. Era por volta do meio-dia.
7 Ezɨ Samarian amizir mam, a dɨpam tuasa izi, ezɨ Iesus kamaghɨn a mɨgei, “Nɨ dɨpatam na danɨngam, o?”
7 Veio uma mulher da Samaria tirar água. Pediu-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 (Dughiar kamɨn Iesusɨn suren gumaziba daghebagh ivezasa nguibamɨn ghu.)
8 {Pois os discípulos tinham ido à cidade comprar mantimentos.}
9 Ezɨ Samarian amizim a mɨgei, “Nɨ Judan gumazim ezɨ kɨ Samarian amizim. Manmagh sua, nɨ dɨpam ramasa na mɨgei?” (Amizir kam fo, Judaba me Samarian gumazamiziba ko itir puvatɨ, kamaghɨn an akar kam Iesus mɨgei.)
9 Aquela samaritana lhe disse: Sendo tu judeu, como pedes de beber a mim, que sou samaritana!... {Pois os judeus não se comunicavam com os samaritanos.}
10 Ezɨ Iesus kamaghɨn amizim ikara, “Nɨ, God gumazamizibagh anɨngizir bizir aghuim gɨfoghɨva, egh gumazir dɨpam bagha nɨ mɨgeir kam gɨfoghɨva, egh nɨ an azaraghtɨ, a dɨpar ikɨrɨmɨrir zurara itim anɨdim nɨ danigam.”
10 Respondeu-lhe Jesus: Se conhecesses o dom de Deus, e quem é que te diz: Dá-me de beber, certamente lhe pedirias tu mesma e ele te daria uma água viva.
11 Ezɨ amizim a mɨgei, “Gumazir ekiam, nɨ mɨneba pu. Mozir dɨpar kam bar kone. Eghtɨ dɨpar ikɨrɨmɨrir zurara itim anɨdim, nɨ managh a inigham?
11 A mulher lhe replicou: Senhor, não tens com que tirá-la, e o poço é fundo... donde tens, pois, essa água viva?
12 En ovavim Jekop mozir dɨpar kam e ganɨngi. Egha a uabɨ uan boriba ko bulmakauba ko an asɨziba, me bar mozir dɨpar kam ame. Ezɨ nɨ ghaze, nɨ ti Jekop gafira, o?”
12 És, porventura, maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu este poço, do qual ele mesmo bebeu e também os seus filhos e os seus rebanhos?
13 Ezɨ Iesus kamaghɨn an akam ikara, “Gumaziba bar dɨpar kam ramegh, men kuariba ua pɨram.
13 Respondeu-lhe Jesus: Todo aquele que beber desta água tornará a ter sede,
14 Ezɨ gumazitam kɨ danɨngamin dɨpar kam ramegham, an kuarim dughiatamɨn uam an pɨran kogham. Puvatɨ. Dɨpar kɨ danɨngamin kam, a dɨpar nguazimɨn averiamɨn ikiava otivi moghɨra, an navir averiamɨn otivam. Egh dɨpar ikɨrɨmɨrir zurara itim anɨdir kam otiv mamaghɨra ikɨva, egh zurara itir ikɨrɨmɨrir aghuarim a danɨngam.”
14 mas o que beber da água que eu lhe der jamais terá sede. Mas a água que eu lhe der virá a ser nele fonte de água, que jorrará até a vida eterna.
15 Ezɨ amizim kamaghɨn Iesus mɨgei, “Gumazir ekiam, dɨpar kam na danɨng. Eghtɨ nan kuarim gɨn ua pɨran kogham, eghtɨ kɨ ua kagh izɨ dɨpam tuan kogham.”
15 A mulher suplicou: Senhor, dá-me desta água, para eu já não ter sede nem vir aqui tirá-la!
16 Ezɨ Iesus kamaghɨn a mɨgei, “Nɨ mangɨ uan pamɨn diaghɨva egh gua kagh izɨ.”
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama teu marido e volta cá.
17 Ezɨ amizim a ikara, “Kɨ paba puvatɨ.”
17 A mulher respondeu: Não tenho marido. Disse Jesus: Tens razão em dizer que não tens marido.
18 Guizbangɨra, nɨ faragha 5 pla paba iti. Ezɨ gumazir nɨ datɨrɨghɨn itim, a guizbangɨra nɨn pam puvatɨ. Nɨn akar kam a bar guizbangɨra.”
18 Tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu. Nisto disseste a verdade.
19 Ezɨ amizim a mɨgei, “Gumazir Ekiam, kɨ datɨrɨghɨn fo, nɨ Godɨn akam inigha izir gumazir mam.
19 Senhor, disse-lhe a mulher, vejo que és profeta!...
20 En ovaviba me mɨghsɨar kamɨn uari akuva, egha Godɨn ziam fe. Ezɨ ia Judaba ghaze, danganir gumaziba mangɨva Godɨn ziam fam, a Jerusalemɨn iti.”
20 Nossos pais adoraram neste monte, mas vós dizeis que é em Jerusalém que se deve adorar.
21 Ezɨ Iesus kamaghɨn a mɨgei, “Amizim, nɨ nɨghnɨzir gavgavim nan ikɨ. Dughiatam otoghtɨma ia mɨghsɨar kamɨn Afeziamɨn ziam fan koghɨva, egh uaghan Jerusalemɨn nguibamɨn an ziam fan kogham.
21 Jesus respondeu: Mulher, acredita-me, vem a hora em que não adorareis o Pai, nem neste monte nem em Jerusalém.
22 Ia Samariaba ia fozir puvatɨzir God, ia an ziam fe. Ezɨ e Judaba e fozir God, e an ziam fe. E fo, Godɨn gumazamizibar akurvazir ingangarim, a faragh Judabar agharimɨn ikegh egh gɨn gumazamizir igharaziba bagh mangam.
22 Vós adorais o que não conheceis, nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Ezɨ dughiar otivamim, an otogha gɨfa, ezɨ gumazamiziba bar guizbangɨra Afeziamɨn ziam fasa, me an Duamɨn gavgavim ko guizbangɨn arazimɨn an ziam fam. Ezɨ Afeziam, gumazamizir kamaghɨn amiba, me an ziam fasa a bar ifonge.
23 Mas vem a hora, e já chegou, em que os verdadeiros adoradores hão de adorar o Pai em espírito e verdade, e são esses adoradores que o Pai deseja.
24 God, a Duam. Ezɨ gumazir an ziam feba, me Godɨn Duamɨn gavgavim ko guizbangɨn arazimɨn an ziam fe.”
24 Deus é espírito, e os seus adoradores devem adorá-lo em espírito e verdade.
25 Ezɨ amizim kamaghɨn Iesus mɨgei, “Kɨ fo, Mesaia a izam (a God Ua E Iniasa Mɨsevezir Gumazim.) A izamin dughiam, a biziba bar e mɨkɨmam.”
25 Respondeu a mulher: Sei que deve vir o Messias {que se chama Cristo}; quando, pois, vier, ele nos fará conhecer todas as coisas.
26 Ezɨ Iesus kamaghɨn a mɨgei, “Kar kɨrara, datɨrɨghɨn nɨ ko mɨgei.”
26 Disse-lhe Jesus: Sou eu, quem fala contigo.
27 Ezɨ Iesus kamaghɨn mɨgeima, dughiar kamɨn an suren gumaziba uamategha izi. Me an garima an amizir mam ko uaning mɨgeima, ezɨ me okam nɨghnɨsi. Egha tav kamaghɨn amizimɨn azarazir puvatɨ, “Nɨ tizim iniasa?” Egha tav Iesusɨn azarazir puvatɨ, “Nɨ tizim sua amizir kam ko mɨgei?”
27 Nisso seus discípulos chegaram e maravilharam-se de que estivesse falando com uma mulher. Ninguém, todavia, perguntou: Que perguntas? Ou: Que falas com ela?
28 Ezɨ amizir kam uan mɨnem ataki, egha uamategha nguibamɨn ghu. Egha kamaghɨn gumazamizibav gei,
28 A mulher deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 “Ia izɨ gumazir mamɨn ganigh. Kɨ fomɨra amizir araziba, a bar dar na mɨkeme. Ka ti gumazir kamra, God Ua E Iniasa Mɨsevezir Gumazim?”
29 Vinde e vede um homem que me contou tudo o que tenho feito. Não seria ele, porventura, o Cristo?
30 Egha me nguibam ategha, Iesus bagha izi.
30 Eles saíram da cidade e vieram ter com Jesus.
31 Ezɨ dughiar kamɨn, Iesusɨn suren gumaziba agakaghora kamaghɨn a mɨgei, “Tisa, nɨ damɨ.”
31 Entretanto, os discípulos lhe pediam: Mestre, come.
32 Ezɨ a kamaghɨn me mɨgei, “Dagher kɨ damamim, ia a gɨfozir puvatɨ.”
32 Mas ele lhes disse: Tenho um alimento para comer que vós não conheceis.
33 Ezɨ an suren gumaziba uarira kamaghɨn uariv gei, “Gumazitam ti a bagha dagheba inigha iza a ganɨngi?”
33 Os discípulos perguntavam uns aos outros: Alguém lhe teria trazido de comer?
34 Ezɨ Iesus kamaghɨn me mɨgei, “Nan daghemra kara, kɨ Godɨn ifongiamɨn gɨn zui, a gumazir na amadazɨ kɨ izezim. Ezɨ kɨ a na ganɨngizir ingangarim, a gɨvagham.
34 Disse-lhes Jesus: Meu alimento é fazer a vontade daquele que me enviou e cumprir a sua obra.
35 Ia kamaghɨn mɨgei, ‘4 plan iakiniba gɨvaghtɨ, e dar gɨn azenibar aghoram.’ Ezɨ kɨ ia mɨgei, ia tintinibar ganɨva egh deravɨra azenibar gan. Dagheba aghuigha gɨfa, ezɨ azenibar aghoramin dughiam otogha gɨfa!
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses e vem a colheita? Eis que vos digo: levantai os vossos olhos e vede os campos, porque já estão brancos para a ceifa.
36 Gumazir dagheba isim, a datɨrɨghɨn uan ivezim isi, egha zurara itir ikɨrɨmɨrir aghuarim bagha dagheba akufi. Kamaghɨn amizɨma, gumazir dagheba oparim ko gumazir dagheba isim aning vɨrara bar akuegham.
36 O que ceifa recebe o salário e ajunta fruto para a vida eterna; assim o semeador e o ceifador juntamente se regozijarão.
37 Akar kam a guizbangɨra, ‘Gumazir mam azenim opari, ezɨ gumazir igharazim an dagheba isi.’
37 Porque eis que se pode dizer com toda verdade: Um é o que semeia outro é o que ceifa.
38 Kɨ, ia faragha ingarizir puvatɨzir azenimɨn dagheba iniasa, kɨ ia amada. Gumazir igharaziba azenir kamɨn ingari, ezɨ ia ghua me uan gavgavimɨn oparizir otivizir dagheba isi.”
38 Enviei-vos a ceifar onde não tendes trabalhado; outros trabalharam, e vós entrastes nos seus trabalhos.
39 Amizir kam faragha ghaze, “Gumazir kam, kɨ fomɨra amizir araziba, a bar dar na mɨkeme.” Ezɨ nguibar kamɨn itir Samarian gumazamizir avɨriba, me an akam baregha egha kamaghɨn nɨghnɨzir gavgavim Iesusɨn iti.
39 Muitos foram os samaritanos daquela cidade que creram nele por causa da palavra da mulher, que lhes declarara: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Egha Samariaba a bagha ize, egha me uarir gan ikiasa agakaghoravɨra iti. Ezɨ a dughiar pumuningɨn me ko iti.
40 Assim, quando os samaritanos foram ter com ele, pediram que ficasse com eles. Ele permaneceu ali dois dias.
41 Ezɨ gumazamizir igharazir avɨrir maba, me uaghan Iesusɨn akam baregha nɨghnɨzir gavgavim an iti.
41 Ainda muitos outros creram nele por causa das suas palavras.
42 Egha me kamaghɨn amizim mɨgei, “E nɨn akamra baregha nɨghnɨzir gavgavim gumazir kamɨn itir pu. Puvatɨ. E uari an akam baraki, egha e fo, gumazir kamra, a guizbangɨra nguazir kamɨn itir gumazamizibar Akurvazir Gumazim. Kamaghɨn e nɨghnɨzir gavgavim an iti.”
42 E diziam à mulher: Já não é por causa da tua declaração que cremos, mas nós mesmos ouvimos e sabemos ser este verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Ezɨ Iesus dughiar pumuningɨn Samarian adarazi ko ikegha gɨvagha, egha nguibar kam ategha Galilin Distrighɨn ghu.
43 Passados os dois dias, Jesus partiu para a Galiléia.
44 Iesus uabɨ mɨgɨrɨgɨar kam gami, “Godɨn akam inigha izir gumazim, a uan nguibamra ziaba puvatɨ.”
44 {Ele mesmo havia declarado que um profeta não é honrado na sua pátria.}
45 Galilin Distrighɨn itir gumazamiziba, me uaghan Israel bagh Itazir Dughiamɨn Isam bagha Jerusalemɨn nguibamɨn ghue, ezɨ Iesus dughiar kamɨn mirakelɨn avɨribagh amizɨma me dar gani. Ezɨ kamaghɨn Iesus datɨrɨghɨn uamategha ghua Galilin otozɨma, ezɨ Galilin gumazamiziba bar akuegha a ini.
45 Chegando à Galiléia, acolheram-no os galileus, porque tinham visto tudo o que fizera durante a festa em Jerusalém; pois também eles tinham ido à festa.
46 Ezɨ Iesus ua Kanan nguibamɨn ghu, a Galilin Distrighɨn aven itir nguibam. A faragha nguibar kamɨn dɨpam girazɨma a wainɨn dɨpamɨn oto. Ezɨ dughiar kamɨn atrivimɨn ingangarir gumazir mam, a Kanan nguibamɨn iti. Ezɨ an otarim arɨa, Kaperneamɨn nguibamɨn iti.
46 Ele voltou, pois, a Caná da Galiléia, onde transformara água em vinho. Havia então em Cafarnaum um oficial do rei, cujo filho estava doente.
47 Ezɨ gumazir kam akam kamaghɨn a baraki, Iesus Judian Distrigh ategha Galilin Distrighɨn ize. Ezɨma a Iesus bagha ghua agakaghora ghaze, “Nɨ Kaperneamɨn nguibamɨn magɨrɨ, egh nan otarim damightɨ, a ua deraka. Nan otarim bar ovengasava ami.”
47 Ao ouvir que Jesus vinha da Judéia para a Galiléia, foi a ele e rogou-lhe que descesse e curasse seu filho, que estava prestes a morrer.
48 Ezɨ Iesus kamaghɨn a mɨgei, “Ia mirakelba ko dɨgavir kuram gamir arazibar ganan koghɨva, ia nɨghnɨzir gavgavim nan ikian kogham.”
48 Disse-lhe Jesus: Se não virdes milagres e prodígios, não credes...
49 Ezɨ ingangarir gumazir kam kamaghɨn a mɨgei, “Gumazir Ekiam, nɨ zuamɨra izighirɨ. puvatɨghtɨma, nan otarim aremegham.”
49 Pediu-lhe o oficial: Senhor, desce antes que meu filho morra!
50 Ezɨ Iesus a mɨgei, “Nɨ mangɨ, nɨn otarim angamra ikiam.” Ezɨ gumazir kam nɨghnɨzir gavgavim Iesusɨn akamɨn ikiava, egha a ghu.
50 Vai, disse-lhe Jesus, o teu filho está passando bem! O homem acreditou na palavra de Jesus e partiu.
51 Egha gumazir kam tuavimɨn ghuavɨra itima, an ingangarir gumaziba iza tuavimɨn a bato, egha me kamaghɨn a mɨgei, “Nɨn otarim an angamra iti!”
51 Enquanto ia descendo, os criados vieram-lhe ao encontro e lhe disseram: Teu filho está passando bem.
52 Ezɨ a men azara, dughiar manamra borim mong dera. Ezɨ me ghaze, “Boghɨnaron 1 kloghɨn aruer arɨzimɨn, an arɨmariam gɨvazɨ mɨkarzim orangi.”
52 Indagou então deles a hora em que se sentira melhor. Responderam-lhe: Ontem à sétima hora a febre o deixou.
53 Ezɨ afeziam fo, boghɨnaron dughiar kamra Iesus a mɨkeme, “Nɨn otarim an angamra ikiam.” Kamaghɨn amizɨ, a nɨghnɨzir gavgavim Iesusɨn itima, an adarazi uaghan nɨghnɨzir gavgavim iti.
53 Reconheceu o pai ser a mesma hora em que Jesus dissera: Teu filho está passando bem. E creu tanto ele como toda a sua casa.
54 Kar dughiar namba 2, Iesus Judian Distrigh ategha ua iza Galilin Distrighɨn ikiava mirakelɨn mam uam a gami.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez, depois de voltar da Judéia para a Galiléia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.