João 4

Godɨn Akar Aghuim; Akar Dɨkɨrɨzir Gavgavir Igiam (MSY) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ezɨ Farisiba kamaghɨn oraki, Iesus gumazamizir avɨriba rue ezɨ gumazamizir kaba an suren gumazibar otifi. Ezɨ men dɨbobonim Jonɨn suren gumazibar dɨbobonim gafira.
1 Os fariseus ouviram dizer que Jesus estava ganhando mais discípulos e batizava mais pessoas do que João.
2 (Guizbangɨra, Iesus uabɨ gumazamiziba ruer puvatɨ. An suren gumaziba me rue.)
2 (De fato, não era Jesus quem batizava, e sim os seus discípulos.)
3 Iesus kamaghɨn fo, Farisiba orazima gumazir avɨriba an suren gumazamizibar otifi, kamaghɨn a Judian Distrigh ategha uamategha Galilin Distrighɨn ghu.
3 Quando Jesus ficou sabendo disso, saiu da Judeia e voltou para a Galileia.
4 Ezɨ tuavir a zuir kam, a Samarian Distrigh abigha ghu.
4 No caminho, ele tinha de passar pela região da Samaria.
5 Egha a ghua Samarian Distrighɨn aven itir nguibar mamɨn oto, an ziam Sikar. Ezɨ Sikarɨn nguibam, a nguazir Jekop uan otarim Josep ganɨngizimɨn boroghɨra iti.
5 Ele chegou a uma cidade da Samaria, chamada Sicar, que ficava perto das terras que Jacó tinha dado ao seu filho José.
6 Jekop fomɨra kuizir mozir dɨpam iti, a nguibar kamɨn ti. Ezɨ Iesus iza ghua bar amɨra. Egha a mozir dɨpar kamɨn boroghɨn apera. Ezɨ dughiam an aruer arɨzimɨn ghu.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Era mais ou menos meio-dia quando Jesus, cansado da viagem, sentou-se perto do poço.
7 Ezɨ Samarian amizir mam, a dɨpam tuasa izi, ezɨ Iesus kamaghɨn a mɨgei, “Nɨ dɨpatam na danɨngam, o?”
7 Uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse:
8 (Dughiar kamɨn Iesusɨn suren gumaziba daghebagh ivezasa nguibamɨn ghu.)
8 (Os discípulos de Jesus tinham ido até a cidade comprar comida.)
9 Ezɨ Samarian amizim a mɨgei, “Nɨ Judan gumazim ezɨ kɨ Samarian amizim. Manmagh sua, nɨ dɨpam ramasa na mɨgei?” (Amizir kam fo, Judaba me Samarian gumazamiziba ko itir puvatɨ, kamaghɨn an akar kam Iesus mɨgei.)
9 A mulher respondeu: — O senhor é judeu, e eu sou samaritana. Então como é que o senhor me pede água? (Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.)
10 Ezɨ Iesus kamaghɨn amizim ikara, “Nɨ, God gumazamizibagh anɨngizir bizir aghuim gɨfoghɨva, egh gumazir dɨpam bagha nɨ mɨgeir kam gɨfoghɨva, egh nɨ an azaraghtɨ, a dɨpar ikɨrɨmɨrir zurara itim anɨdim nɨ danigam.”
10 Então Jesus disse:
11 Ezɨ amizim a mɨgei, “Gumazir ekiam, nɨ mɨneba pu. Mozir dɨpar kam bar kone. Eghtɨ dɨpar ikɨrɨmɨrir zurara itim anɨdim, nɨ managh a inigham?
11 Ela respondeu: — O senhor não tem balde para tirar água, e o poço é fundo. Como é que vai conseguir essa água da vida?
12 En ovavim Jekop mozir dɨpar kam e ganɨngi. Egha a uabɨ uan boriba ko bulmakauba ko an asɨziba, me bar mozir dɨpar kam ame. Ezɨ nɨ ghaze, nɨ ti Jekop gafira, o?”
12 Nosso antepassado Jacó nos deu este poço. Ele, os seus filhos e os seus animais beberam água daqui. Será que o senhor é mais importante do que Jacó?
13 Ezɨ Iesus kamaghɨn an akam ikara, “Gumaziba bar dɨpar kam ramegh, men kuariba ua pɨram.
13 Então Jesus disse:
14 Ezɨ gumazitam kɨ danɨngamin dɨpar kam ramegham, an kuarim dughiatamɨn uam an pɨran kogham. Puvatɨ. Dɨpar kɨ danɨngamin kam, a dɨpar nguazimɨn averiamɨn ikiava otivi moghɨra, an navir averiamɨn otivam. Egh dɨpar ikɨrɨmɨrir zurara itim anɨdir kam otiv mamaghɨra ikɨva, egh zurara itir ikɨrɨmɨrir aghuarim a danɨngam.”
14 mas a pessoa que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Porque a água que eu lhe der se tornará nela uma fonte de água que dará vida eterna.
15 Ezɨ amizim kamaghɨn Iesus mɨgei, “Gumazir ekiam, dɨpar kam na danɨng. Eghtɨ nan kuarim gɨn ua pɨran kogham, eghtɨ kɨ ua kagh izɨ dɨpam tuan kogham.”
15 Então a mulher pediu: — Por favor, me dê dessa água! Assim eu nunca mais terei sede e não precisarei mais vir aqui buscar água.
16 Ezɨ Iesus kamaghɨn a mɨgei, “Nɨ mangɨ uan pamɨn diaghɨva egh gua kagh izɨ.”
16 — Vá chamar o seu marido e volte aqui! — ordenou Jesus.
17 Ezɨ amizim a ikara, “Kɨ paba puvatɨ.”
17 — Eu não tenho marido! — respondeu a mulher. Então Jesus disse:
18 Guizbangɨra, nɨ faragha 5 pla paba iti. Ezɨ gumazir nɨ datɨrɨghɨn itim, a guizbangɨra nɨn pam puvatɨ. Nɨn akar kam a bar guizbangɨra.”
18 pois já teve cinco, e este que você tem agora não é, de fato, seu marido. Sim, você falou a verdade.
19 Ezɨ amizim a mɨgei, “Gumazir Ekiam, kɨ datɨrɨghɨn fo, nɨ Godɨn akam inigha izir gumazir mam.
19 A mulher respondeu: — Agora eu sei que o senhor é um
20 En ovaviba me mɨghsɨar kamɨn uari akuva, egha Godɨn ziam fe. Ezɨ ia Judaba ghaze, danganir gumaziba mangɨva Godɨn ziam fam, a Jerusalemɨn iti.”
20 Os nossos antepassados adoravam a Deus neste monte , mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde devemos adorá-lo.
21 Ezɨ Iesus kamaghɨn a mɨgei, “Amizim, nɨ nɨghnɨzir gavgavim nan ikɨ. Dughiatam otoghtɨma ia mɨghsɨar kamɨn Afeziamɨn ziam fan koghɨva, egh uaghan Jerusalemɨn nguibamɨn an ziam fan kogham.
21 Jesus disse:
22 Ia Samariaba ia fozir puvatɨzir God, ia an ziam fe. Ezɨ e Judaba e fozir God, e an ziam fe. E fo, Godɨn gumazamizibar akurvazir ingangarim, a faragh Judabar agharimɨn ikegh egh gɨn gumazamizir igharaziba bagh mangam.
22 Vocês, samaritanos, não sabem o que adoram, mas nós sabemos o que adoramos porque a salvação vem dos judeus.
23 Ezɨ dughiar otivamim, an otogha gɨfa, ezɨ gumazamiziba bar guizbangɨra Afeziamɨn ziam fasa, me an Duamɨn gavgavim ko guizbangɨn arazimɨn an ziam fam. Ezɨ Afeziam, gumazamizir kamaghɨn amiba, me an ziam fasa a bar ifonge.
23 Mas virá o tempo, e, de fato, já chegou, em que os verdadeiros adoradores vão adorar o Pai em espírito e em verdade. Pois são esses que o Pai quer que o adorem.
24 God, a Duam. Ezɨ gumazir an ziam feba, me Godɨn Duamɨn gavgavim ko guizbangɨn arazimɨn an ziam fe.”
24 Deus é Espírito, e por isso os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 Ezɨ amizim kamaghɨn Iesus mɨgei, “Kɨ fo, Mesaia a izam (a God Ua E Iniasa Mɨsevezir Gumazim.) A izamin dughiam, a biziba bar e mɨkɨmam.”
25 A mulher respondeu: — Eu sei que o
26 Ezɨ Iesus kamaghɨn a mɨgei, “Kar kɨrara, datɨrɨghɨn nɨ ko mɨgei.”
26 Então Jesus afirmou:
27 Ezɨ Iesus kamaghɨn mɨgeima, dughiar kamɨn an suren gumaziba uamategha izi. Me an garima an amizir mam ko uaning mɨgeima, ezɨ me okam nɨghnɨsi. Egha tav kamaghɨn amizimɨn azarazir puvatɨ, “Nɨ tizim iniasa?” Egha tav Iesusɨn azarazir puvatɨ, “Nɨ tizim sua amizir kam ko mɨgei?”
27 Naquele momento chegaram os seus discípulos e ficaram admirados, pois ele estava conversando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou à mulher o que ela queria. E também não perguntaram a Jesus por que motivo ele estava falando com ela.
28 Ezɨ amizir kam uan mɨnem ataki, egha uamategha nguibamɨn ghu. Egha kamaghɨn gumazamizibav gei,
28 Em seguida, a mulher deixou ali o seu pote, voltou até a cidade e disse a todas as pessoas:
29 “Ia izɨ gumazir mamɨn ganigh. Kɨ fomɨra amizir araziba, a bar dar na mɨkeme. Ka ti gumazir kamra, God Ua E Iniasa Mɨsevezir Gumazim?”
29 — Venham ver o homem que disse tudo o que eu tenho feito. Será que ele é o Messias?
30 Egha me nguibam ategha, Iesus bagha izi.
30 Muitas pessoas saíram da cidade e foram para o lugar onde Jesus estava.
31 Ezɨ dughiar kamɨn, Iesusɨn suren gumaziba agakaghora kamaghɨn a mɨgei, “Tisa, nɨ damɨ.”
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus: — Mestre, coma alguma coisa!
32 Ezɨ a kamaghɨn me mɨgei, “Dagher kɨ damamim, ia a gɨfozir puvatɨ.”
32 Jesus respondeu:
33 Ezɨ an suren gumaziba uarira kamaghɨn uariv gei, “Gumazitam ti a bagha dagheba inigha iza a ganɨngi?”
33 Então os discípulos começaram a perguntar uns aos outros: — Será que alguém já trouxe comida para ele?
34 Ezɨ Iesus kamaghɨn me mɨgei, “Nan daghemra kara, kɨ Godɨn ifongiamɨn gɨn zui, a gumazir na amadazɨ kɨ izezim. Ezɨ kɨ a na ganɨngizir ingangarim, a gɨvagham.
34 — A minha comida — disse Jesus — é fazer a vontade daquele que me enviou e terminar o trabalho que ele me deu para fazer.
35 Ia kamaghɨn mɨgei, ‘4 plan iakiniba gɨvaghtɨ, e dar gɨn azenibar aghoram.’ Ezɨ kɨ ia mɨgei, ia tintinibar ganɨva egh deravɨra azenibar gan. Dagheba aghuigha gɨfa, ezɨ azenibar aghoramin dughiam otogha gɨfa!
35 Vocês costumam dizer: “Daqui a quatro meses teremos a colheita.” Mas olhem e vejam bem os campos: o que foi plantado já está maduro e pronto para a colheita.
36 Gumazir dagheba isim, a datɨrɨghɨn uan ivezim isi, egha zurara itir ikɨrɨmɨrir aghuarim bagha dagheba akufi. Kamaghɨn amizɨma, gumazir dagheba oparim ko gumazir dagheba isim aning vɨrara bar akuegham.
36 Quem colhe recebe o seu salário, e o resultado do seu trabalho é a vida eterna para as pessoas. E assim tanto o que semeia como o que colhe se alegrarão juntos.
37 Akar kam a guizbangɨra, ‘Gumazir mam azenim opari, ezɨ gumazir igharazim an dagheba isi.’
37 Porque é verdade o que dizem: “Um semeia, e outro colhe.”
38 Kɨ, ia faragha ingarizir puvatɨzir azenimɨn dagheba iniasa, kɨ ia amada. Gumazir igharaziba azenir kamɨn ingari, ezɨ ia ghua me uan gavgavimɨn oparizir otivizir dagheba isi.”
38 Eu mandei vocês colherem onde não trabalharam; outros trabalharam ali, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Amizir kam faragha ghaze, “Gumazir kam, kɨ fomɨra amizir araziba, a bar dar na mɨkeme.” Ezɨ nguibar kamɨn itir Samarian gumazamizir avɨriba, me an akam baregha egha kamaghɨn nɨghnɨzir gavgavim Iesusɨn iti.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus porque a mulher tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu tenho feito.”
40 Egha Samariaba a bagha ize, egha me uarir gan ikiasa agakaghoravɨra iti. Ezɨ a dughiar pumuningɨn me ko iti.
40 Quando os samaritanos chegaram ao lugar onde Jesus estava, pediram a ele que ficasse com eles, e Jesus ficou ali dois dias.
41 Ezɨ gumazamizir igharazir avɨrir maba, me uaghan Iesusɨn akam baregha nɨghnɨzir gavgavim an iti.
41 E muitos outros creram por causa da mensagem dele.
42 Egha me kamaghɨn amizim mɨgei, “E nɨn akamra baregha nɨghnɨzir gavgavim gumazir kamɨn itir pu. Puvatɨ. E uari an akam baraki, egha e fo, gumazir kamra, a guizbangɨra nguazir kamɨn itir gumazamizibar Akurvazir Gumazim. Kamaghɨn e nɨghnɨzir gavgavim an iti.”
42 Eles diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você disse que nós cremos, mas porque nós mesmos o ouvimos falar. E sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo.
43 Ezɨ Iesus dughiar pumuningɨn Samarian adarazi ko ikegha gɨvagha, egha nguibar kam ategha Galilin Distrighɨn ghu.
43 Depois de ficar dois dias ali, Jesus foi para a região da Galileia.
44 Iesus uabɨ mɨgɨrɨgɨar kam gami, “Godɨn akam inigha izir gumazim, a uan nguibamra ziaba puvatɨ.”
44 Pois, como ele mesmo disse: “Um profeta não é respeitado na sua própria terra.”
45 Galilin Distrighɨn itir gumazamiziba, me uaghan Israel bagh Itazir Dughiamɨn Isam bagha Jerusalemɨn nguibamɨn ghue, ezɨ Iesus dughiar kamɨn mirakelɨn avɨribagh amizɨma me dar gani. Ezɨ kamaghɨn Iesus datɨrɨghɨn uamategha ghua Galilin otozɨma, ezɨ Galilin gumazamiziba bar akuegha a ini.
45 Quando chegou à Galileia, os moradores dali o receberam bem. É que eles tinham ido à Festa da Páscoa , em Jerusalém, e tinham visto tudo o que Jesus havia feito lá.
46 Ezɨ Iesus ua Kanan nguibamɨn ghu, a Galilin Distrighɨn aven itir nguibam. A faragha nguibar kamɨn dɨpam girazɨma a wainɨn dɨpamɨn oto. Ezɨ dughiar kamɨn atrivimɨn ingangarir gumazir mam, a Kanan nguibamɨn iti. Ezɨ an otarim arɨa, Kaperneamɨn nguibamɨn iti.
46 Jesus voltou a Caná da Galileia, onde havia transformado água em vinho. Estava ali um alto funcionário público que morava em Cafarnaum. Ele tinha em casa um filho doente.
47 Ezɨ gumazir kam akam kamaghɨn a baraki, Iesus Judian Distrigh ategha Galilin Distrighɨn ize. Ezɨma a Iesus bagha ghua agakaghora ghaze, “Nɨ Kaperneamɨn nguibamɨn magɨrɨ, egh nan otarim damightɨ, a ua deraka. Nan otarim bar ovengasava ami.”
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi pedir a ele que fosse a Cafarnaum e curasse o seu filho, que estava morrendo.
48 Ezɨ Iesus kamaghɨn a mɨgei, “Ia mirakelba ko dɨgavir kuram gamir arazibar ganan koghɨva, ia nɨghnɨzir gavgavim nan ikian kogham.”
48 Jesus disse ao funcionário:
49 Ezɨ ingangarir gumazir kam kamaghɨn a mɨgei, “Gumazir Ekiam, nɨ zuamɨra izighirɨ. puvatɨghtɨma, nan otarim aremegham.”
49 Ele respondeu: — Senhor, venha depressa, antes que o meu filho morra!
50 Ezɨ Iesus a mɨgei, “Nɨ mangɨ, nɨn otarim angamra ikiam.” Ezɨ gumazir kam nɨghnɨzir gavgavim Iesusɨn akamɨn ikiava, egha a ghu.
50 — Volte para casa! O seu filho vai viver! — disse Jesus. Ele creu nas palavras de Jesus e foi embora.
51 Egha gumazir kam tuavimɨn ghuavɨra itima, an ingangarir gumaziba iza tuavimɨn a bato, egha me kamaghɨn a mɨgei, “Nɨn otarim an angamra iti!”
51 No caminho encontrou-se com os seus empregados, que disseram: — O seu filho está vivo!
52 Ezɨ a men azara, dughiar manamra borim mong dera. Ezɨ me ghaze, “Boghɨnaron 1 kloghɨn aruer arɨzimɨn, an arɨmariam gɨvazɨ mɨkarzim orangi.”
52 Então ele perguntou a que horas o filho havia começado a melhorar. Os empregados responderam: — Ontem, à uma da tarde, a febre passou.
53 Ezɨ afeziam fo, boghɨnaron dughiar kamra Iesus a mɨkeme, “Nɨn otarim an angamra ikiam.” Kamaghɨn amizɨ, a nɨghnɨzir gavgavim Iesusɨn itima, an adarazi uaghan nɨghnɨzir gavgavim iti.
53 Aí o pai lembrou que havia sido naquela mesma hora que Jesus tinha dito: “O seu filho vai viver.” Então ele e toda a família creram em Jesus.
54 Kar dughiar namba 2, Iesus Judian Distrigh ategha ua iza Galilin Distrighɨn ikiava mirakelɨn mam uam a gami.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez depois de ter ido da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.