João 4

Godɨn Akar Aghuim; Akar Dɨkɨrɨzir Gavgavir Igiam (MSY) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ezɨ Farisiba kamaghɨn oraki, Iesus gumazamizir avɨriba rue ezɨ gumazamizir kaba an suren gumazibar otifi. Ezɨ men dɨbobonim Jonɨn suren gumazibar dɨbobonim gafira.
1 Quando Jesus soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele fazia e batizava mais discípulos do que João
2 (Guizbangɨra, Iesus uabɨ gumazamiziba ruer puvatɨ. An suren gumaziba me rue.)
2 — se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos —,
3 Iesus kamaghɨn fo, Farisiba orazima gumazir avɨriba an suren gumazamizibar otifi, kamaghɨn a Judian Distrigh ategha uamategha Galilin Distrighɨn ghu.
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 Ezɨ tuavir a zuir kam, a Samarian Distrigh abigha ghu.
4 E era-lhe necessário passar pela região da Samaria.
5 Egha a ghua Samarian Distrighɨn aven itir nguibar mamɨn oto, an ziam Sikar. Ezɨ Sikarɨn nguibam, a nguazir Jekop uan otarim Josep ganɨngizimɨn boroghɨra iti.
5 Assim, Jesus chegou a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Jekop fomɨra kuizir mozir dɨpam iti, a nguibar kamɨn ti. Ezɨ Iesus iza ghua bar amɨra. Egha a mozir dɨpar kamɨn boroghɨn apera. Ezɨ dughiam an aruer arɨzimɨn ghu.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Cansado da viagem, Jesus sentou-se junto ao poço. Era por volta do meio-dia.
7 Ezɨ Samarian amizir mam, a dɨpam tuasa izi, ezɨ Iesus kamaghɨn a mɨgei, “Nɨ dɨpatam na danɨngam, o?”
7 Nisso veio uma mulher samaritana tirar água. Jesus lhe disse:
8 (Dughiar kamɨn Iesusɨn suren gumaziba daghebagh ivezasa nguibamɨn ghu.)
8 Pois os seus discípulos tinham ido à cidade comprar alimentos.
9 Ezɨ Samarian amizim a mɨgei, “Nɨ Judan gumazim ezɨ kɨ Samarian amizim. Manmagh sua, nɨ dɨpam ramasa na mɨgei?” (Amizir kam fo, Judaba me Samarian gumazamiziba ko itir puvatɨ, kamaghɨn an akar kam Iesus mɨgei.)
9 Então a mulher samaritana perguntou a Jesus: — Como, sendo o senhor um judeu, pede água a mim, que sou mulher samaritana? Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.
10 Ezɨ Iesus kamaghɨn amizim ikara, “Nɨ, God gumazamizibagh anɨngizir bizir aghuim gɨfoghɨva, egh gumazir dɨpam bagha nɨ mɨgeir kam gɨfoghɨva, egh nɨ an azaraghtɨ, a dɨpar ikɨrɨmɨrir zurara itim anɨdim nɨ danigam.”
10 Jesus respondeu:
11 Ezɨ amizim a mɨgei, “Gumazir ekiam, nɨ mɨneba pu. Mozir dɨpar kam bar kone. Eghtɨ dɨpar ikɨrɨmɨrir zurara itim anɨdim, nɨ managh a inigham?
11 Ao que a mulher respondeu: — O senhor não tem balde e o poço é fundo. De onde vai conseguir essa água viva?
12 En ovavim Jekop mozir dɨpar kam e ganɨngi. Egha a uabɨ uan boriba ko bulmakauba ko an asɨziba, me bar mozir dɨpar kam ame. Ezɨ nɨ ghaze, nɨ ti Jekop gafira, o?”
12 Por acaso o senhor é maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, assim como os seus filhos e o seu gado?
13 Ezɨ Iesus kamaghɨn an akam ikara, “Gumaziba bar dɨpar kam ramegh, men kuariba ua pɨram.
13 Jesus respondeu:
14 Ezɨ gumazitam kɨ danɨngamin dɨpar kam ramegham, an kuarim dughiatamɨn uam an pɨran kogham. Puvatɨ. Dɨpar kɨ danɨngamin kam, a dɨpar nguazimɨn averiamɨn ikiava otivi moghɨra, an navir averiamɨn otivam. Egh dɨpar ikɨrɨmɨrir zurara itim anɨdir kam otiv mamaghɨra ikɨva, egh zurara itir ikɨrɨmɨrir aghuarim a danɨngam.”
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 Ezɨ amizim kamaghɨn Iesus mɨgei, “Gumazir ekiam, dɨpar kam na danɨng. Eghtɨ nan kuarim gɨn ua pɨran kogham, eghtɨ kɨ ua kagh izɨ dɨpam tuan kogham.”
15 A mulher lhe disse: — Senhor, quero que me dê essa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 Ezɨ Iesus kamaghɨn a mɨgei, “Nɨ mangɨ uan pamɨn diaghɨva egh gua kagh izɨ.”
16 Jesus disse:
17 Ezɨ amizim a ikara, “Kɨ paba puvatɨ.”
17 Ao que a mulher respondeu: — Não tenho marido. Então Jesus disse:
18 Guizbangɨra, nɨ faragha 5 pla paba iti. Ezɨ gumazir nɨ datɨrɨghɨn itim, a guizbangɨra nɨn pam puvatɨ. Nɨn akar kam a bar guizbangɨra.”
18 Porque já teve cinco, e esse que agora tem não é seu marido. O que você disse é verdade.
19 Ezɨ amizim a mɨgei, “Gumazir Ekiam, kɨ datɨrɨghɨn fo, nɨ Godɨn akam inigha izir gumazir mam.
19 A mulher então lhe disse: — Agora eu sei que o senhor é um profeta!
20 En ovaviba me mɨghsɨar kamɨn uari akuva, egha Godɨn ziam fe. Ezɨ ia Judaba ghaze, danganir gumaziba mangɨva Godɨn ziam fam, a Jerusalemɨn iti.”
20 Nossos pais adoravam neste monte, mas vocês dizem que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Ezɨ Iesus kamaghɨn a mɨgei, “Amizim, nɨ nɨghnɨzir gavgavim nan ikɨ. Dughiatam otoghtɨma ia mɨghsɨar kamɨn Afeziamɨn ziam fan koghɨva, egh uaghan Jerusalemɨn nguibamɨn an ziam fan kogham.
21 Jesus respondeu:
22 Ia Samariaba ia fozir puvatɨzir God, ia an ziam fe. Ezɨ e Judaba e fozir God, e an ziam fe. E fo, Godɨn gumazamizibar akurvazir ingangarim, a faragh Judabar agharimɨn ikegh egh gɨn gumazamizir igharaziba bagh mangam.
22 Vocês adoram o que não conhecem; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Ezɨ dughiar otivamim, an otogha gɨfa, ezɨ gumazamiziba bar guizbangɨra Afeziamɨn ziam fasa, me an Duamɨn gavgavim ko guizbangɨn arazimɨn an ziam fam. Ezɨ Afeziam, gumazamizir kamaghɨn amiba, me an ziam fasa a bar ifonge.
23 Mas vem a hora — e já chegou — em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. Porque são esses que o Pai procura para seus adoradores.
24 God, a Duam. Ezɨ gumazir an ziam feba, me Godɨn Duamɨn gavgavim ko guizbangɨn arazimɨn an ziam fe.”
24 Deus é Espírito, e é necessário que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 Ezɨ amizim kamaghɨn Iesus mɨgei, “Kɨ fo, Mesaia a izam (a God Ua E Iniasa Mɨsevezir Gumazim.) A izamin dughiam, a biziba bar e mɨkɨmam.”
25 A mulher respondeu: — Eu sei que virá o Messias, chamado Cristo. Quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Ezɨ Iesus kamaghɨn a mɨgei, “Kar kɨrara, datɨrɨghɨn nɨ ko mɨgei.”
26 Então Jesus disse:
27 Ezɨ Iesus kamaghɨn mɨgeima, dughiar kamɨn an suren gumaziba uamategha izi. Me an garima an amizir mam ko uaning mɨgeima, ezɨ me okam nɨghnɨsi. Egha tav kamaghɨn amizimɨn azarazir puvatɨ, “Nɨ tizim iniasa?” Egha tav Iesusɨn azarazir puvatɨ, “Nɨ tizim sua amizir kam ko mɨgei?”
27 Naquele momento, chegaram os discípulos de Jesus e se admiraram ao vê-lo falando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou: “O que você está querendo?” Ou: “Por que o senhor está falando com ela?”
28 Ezɨ amizir kam uan mɨnem ataki, egha uamategha nguibamɨn ghu. Egha kamaghɨn gumazamizibav gei,
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse ao povo:
29 “Ia izɨ gumazir mamɨn ganigh. Kɨ fomɨra amizir araziba, a bar dar na mɨkeme. Ka ti gumazir kamra, God Ua E Iniasa Mɨsevezir Gumazim?”
29 — Venham comigo e vejam um homem que me disse tudo o que eu já fiz. Não seria ele, por acaso, o Cristo?
30 Egha me nguibam ategha, Iesus bagha izi.
30 Então saíram da cidade e foram até onde Jesus estava.
31 Ezɨ dughiar kamɨn, Iesusɨn suren gumaziba agakaghora kamaghɨn a mɨgei, “Tisa, nɨ damɨ.”
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus, dizendo: — Mestre, coma!
32 Ezɨ a kamaghɨn me mɨgei, “Dagher kɨ damamim, ia a gɨfozir puvatɨ.”
32 Mas ele lhes disse:
33 Ezɨ an suren gumaziba uarira kamaghɨn uariv gei, “Gumazitam ti a bagha dagheba inigha iza a ganɨngi?”
33 Então os discípulos começaram a dizer entre si: — Será que alguém lhe trouxe algo para comer?
34 Ezɨ Iesus kamaghɨn me mɨgei, “Nan daghemra kara, kɨ Godɨn ifongiamɨn gɨn zui, a gumazir na amadazɨ kɨ izezim. Ezɨ kɨ a na ganɨngizir ingangarim, a gɨvagham.
34 Jesus lhes declarou:
35 Ia kamaghɨn mɨgei, ‘4 plan iakiniba gɨvaghtɨ, e dar gɨn azenibar aghoram.’ Ezɨ kɨ ia mɨgei, ia tintinibar ganɨva egh deravɨra azenibar gan. Dagheba aghuigha gɨfa, ezɨ azenibar aghoramin dughiam otogha gɨfa!
35 Vocês não dizem que ainda faltam quatro meses até a colheita? Eu, porém, lhes digo: Levantem os olhos e vejam os campos, pois estão maduros para a colheita.
36 Gumazir dagheba isim, a datɨrɨghɨn uan ivezim isi, egha zurara itir ikɨrɨmɨrir aghuarim bagha dagheba akufi. Kamaghɨn amizɨma, gumazir dagheba oparim ko gumazir dagheba isim aning vɨrara bar akuegham.
36 Quem colhe recebe desde já a recompensa e ajunta o seu fruto para a vida eterna, para que se alegrem ao mesmo tempo o que semeia e o que colhe.
37 Akar kam a guizbangɨra, ‘Gumazir mam azenim opari, ezɨ gumazir igharazim an dagheba isi.’
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: “Um é o que semeia, outro é o que colhe.”
38 Kɨ, ia faragha ingarizir puvatɨzir azenimɨn dagheba iniasa, kɨ ia amada. Gumazir igharaziba azenir kamɨn ingari, ezɨ ia ghua me uan gavgavimɨn oparizir otivizir dagheba isi.”
38 Eu os enviei a colher o que vocês não semearam; outros trabalharam, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Amizir kam faragha ghaze, “Gumazir kam, kɨ fomɨra amizir araziba, a bar dar na mɨkeme.” Ezɨ nguibar kamɨn itir Samarian gumazamizir avɨriba, me an akam baregha egha kamaghɨn nɨghnɨzir gavgavim Iesusɨn iti.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus, por causa do testemunho da mulher, que tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu já fiz.”
40 Egha Samariaba a bagha ize, egha me uarir gan ikiasa agakaghoravɨra iti. Ezɨ a dughiar pumuningɨn me ko iti.
40 Quando, pois, os samaritanos foram até Jesus, pediram-lhe que permanecesse com eles; e Jesus ficou ali dois dias.
41 Ezɨ gumazamizir igharazir avɨrir maba, me uaghan Iesusɨn akam baregha nɨghnɨzir gavgavim an iti.
41 Muitos outros creram nele, por causa da palavra de Jesus.
42 Egha me kamaghɨn amizim mɨgei, “E nɨn akamra baregha nɨghnɨzir gavgavim gumazir kamɨn itir pu. Puvatɨ. E uari an akam baraki, egha e fo, gumazir kamra, a guizbangɨra nguazir kamɨn itir gumazamizibar Akurvazir Gumazim. Kamaghɨn e nɨghnɨzir gavgavim an iti.”
42 E diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você falou que nós cremos, mas porque nós mesmos ouvimos, e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Ezɨ Iesus dughiar pumuningɨn Samarian adarazi ko ikegha gɨvagha, egha nguibar kam ategha Galilin Distrighɨn ghu.
43 Passados dois dias, Jesus saiu dali e foi para a Galileia.
44 Iesus uabɨ mɨgɨrɨgɨar kam gami, “Godɨn akam inigha izir gumazim, a uan nguibamra ziaba puvatɨ.”
44 Porque o próprio Jesus testemunhou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 Galilin Distrighɨn itir gumazamiziba, me uaghan Israel bagh Itazir Dughiamɨn Isam bagha Jerusalemɨn nguibamɨn ghue, ezɨ Iesus dughiar kamɨn mirakelɨn avɨribagh amizɨma me dar gani. Ezɨ kamaghɨn Iesus datɨrɨghɨn uamategha ghua Galilin otozɨma, ezɨ Galilin gumazamiziba bar akuegha a ini.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que Jesus tinha feito em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 Ezɨ Iesus ua Kanan nguibamɨn ghu, a Galilin Distrighɨn aven itir nguibam. A faragha nguibar kamɨn dɨpam girazɨma a wainɨn dɨpamɨn oto. Ezɨ dughiar kamɨn atrivimɨn ingangarir gumazir mam, a Kanan nguibamɨn iti. Ezɨ an otarim arɨa, Kaperneamɨn nguibamɨn iti.
46 Jesus foi outra vez a Caná da Galileia, onde tinha transformado água em vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Ezɨ gumazir kam akam kamaghɨn a baraki, Iesus Judian Distrigh ategha Galilin Distrighɨn ize. Ezɨma a Iesus bagha ghua agakaghora ghaze, “Nɨ Kaperneamɨn nguibamɨn magɨrɨ, egh nan otarim damightɨ, a ua deraka. Nan otarim bar ovengasava ami.”
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe que fosse curar o seu filho, que estava morrendo.
48 Ezɨ Iesus kamaghɨn a mɨgei, “Ia mirakelba ko dɨgavir kuram gamir arazibar ganan koghɨva, ia nɨghnɨzir gavgavim nan ikian kogham.”
48 Então Jesus lhe disse:
49 Ezɨ ingangarir gumazir kam kamaghɨn a mɨgei, “Gumazir Ekiam, nɨ zuamɨra izighirɨ. puvatɨghtɨma, nan otarim aremegham.”
49 O oficial pediu mais uma vez: — Senhor, venha, antes que o meu filho morra!
50 Ezɨ Iesus a mɨgei, “Nɨ mangɨ, nɨn otarim angamra ikiam.” Ezɨ gumazir kam nɨghnɨzir gavgavim Iesusɨn akamɨn ikiava, egha a ghu.
50 Jesus respondeu: O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Egha gumazir kam tuavimɨn ghuavɨra itima, an ingangarir gumaziba iza tuavimɨn a bato, egha me kamaghɨn a mɨgei, “Nɨn otarim an angamra iti!”
51 Quando já estava a caminho, os seus servos vieram ao encontro dele, anunciando-lhe que o seu filho estava vivo.
52 Ezɨ a men azara, dughiar manamra borim mong dera. Ezɨ me ghaze, “Boghɨnaron 1 kloghɨn aruer arɨzimɨn, an arɨmariam gɨvazɨ mɨkarzim orangi.”
52 Então perguntou a que horas o seu filho havia se sentido melhor. Informaram: — Ontem, à uma hora da tarde a febre o deixou.
53 Ezɨ afeziam fo, boghɨnaron dughiar kamra Iesus a mɨkeme, “Nɨn otarim an angamra ikiam.” Kamaghɨn amizɨ, a nɨghnɨzir gavgavim Iesusɨn itima, an adarazi uaghan nɨghnɨzir gavgavim iti.
53 Com isso, o pai reconheceu que aquela era precisamente a hora em que Jesus tinha dito a ele: “O seu filho vai viver.” E ele e toda a sua casa creram.
54 Kar dughiar namba 2, Iesus Judian Distrigh ategha ua iza Galilin Distrighɨn ikiava mirakelɨn mam uam a gami.
54 Este foi o segundo sinal que Jesus fez, depois de ir da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.