João 13
Godɨn Akar Aghuim; Akar Dɨkɨrɨzir Gavgavir Igiam (MSY) vs NTLH
1 Dughiar kam, God Israelbagh Itazir Dughiam a gurumɨzaraghan otivam. Ezɨ Iesus fo, a mangamin dughiam otozɨ, a nguazir kam ategh uan Afeziam bagh mangasava ami. A uan gumazamizir nguazir kamɨn itiba a fomɨra bar me gifonge, egha me gɨfueghavɨra ikia ghua an areme.
1 Faltava somente um dia para a Festa da Páscoa . Jesus sabia que tinha chegado a hora de deixar este mundo e ir para o Pai. Ele sempre havia amado os seus que estavam neste mundo e os amou até o fim.
2 Ezɨ guaratɨzir kamɨn me apa iti. Satan faragha nɨghnɨzir Iesus isɨ apanibar agharim darɨghamim isa Judasɨn navim gatɨgha gɨfa. Judas, a Saimon Iskariotɨn otarim.
2 Jesus e os seus discípulos estavam jantando. O Diabo já havia posto na cabeça de Judas, filho de Simão Iscariotes, a ideia de trair Jesus.
3 Iesus kamaghɨn fo, Afeziam bizibar amuamin gavgavim bar a isa a ganɨngi. A uaghan kamaghɨn fo, God anemadazɨ a ize, egh a ua God bagh mangam.
3 Jesus sabia que o Pai lhe tinha dado todo o poder. E sabia também que tinha vindo de Deus e ia para Deus.
4 Kamaghɨn amizɨma Iesus dagher dakozim ategha dɨkafi, egha uan korotiar ruarim suegha, egha taulɨn mam inigha uan ivariam ike.
4 Então se levantou, tirou a sua capa , pegou uma toalha e amarrou na cintura.
5 Egha dɨpam itarir mam ginge, egha maghɨra uan suren gumazibar dagariba ruegha, egha taulɨn a uan ivariam amɨghɨrizimɨn da adɨsi.
5 Em seguida pôs água numa bacia e começou a lavar os pés dos discípulos e a enxugá-los com a toalha.
6 Egha a Saimon Pita bagha ize. Ezɨ Pita an azara, “Ekiam, nɨrara nan dagariba ruam?”
6 Quando chegou perto de Simão Pedro, este lhe perguntou: — Vai lavar os meus pés, Senhor?
7 Ezɨ Iesus kamaghɨn an akam ikara, “Bizir kɨ amim, nɨ datɨrɨghɨn a gɨfozir puvatɨ. Egh nɨ gɨn a gɨfogham.”
7 Jesus respondeu:
8 Ezɨ Pita a mɨgei, “Nɨ nan dagariba ruan markɨ. Bar markɨ!”
8 — O senhor nunca lavará os meus pés! — disse Pedro.
9 Ezɨ Saimon Pita a mɨgei, “Ekiam, nɨ kamaghɨn nan dagaribara ruan markɨ. Nɨ nan dagariba ko dafariba ko dapanim sara, bar da ruam!”
9 — Então, Senhor, não lave somente os meus pés; lave também as minhas mãos e a minha cabeça! — pediu Simão Pedro.
10 Ezɨ Iesus a mɨgei, “Gumazir ruegha gɨvazim, a zue, a ua ruan markɨ. A pura dagaribara ruegh egh bar zuegham. Ezɨ ia bar moghɨra zuegha gɨvagha iti. Ezɨ ian gumazir vamɨra, a zuezir pu.”
10 Aí Jesus disse:
11 (Iesus gumazir a isɨ apanibar agharim darɨghamim, an a gɨfogha gɨfa. Kamaghɨn a ghaze, “Ia bar moghɨra zuezɨ, ezɨ ian vavɨra zuezir puvatɨ.”)
11 Jesus sabia quem era o traidor. Foi por isso que disse: “Todos menos um.”
12 Iesus men dagariba ruegha gɨvagha, egha uan korotiar ruarim uam anerugha egha ua ghua uan dapiamin danganim gapera. Egha kamaghɨn men azai, “Ia, kɨ ia bagha amizir bizir kamɨn mɨngarim gɨfo, o?
12 Depois de lavar os pés dos seus discípulos, Jesus vestiu de novo a capa, sentou-se outra vez à mesa e perguntou:
13 Ia ‘Tisa’ na garɨgha egha ‘Ekiam’ na garɨsi. Guizbangɨra, kɨ Tisa egha kɨ ian Ekiam. Egha bar deragha ia kamaghɨn mɨgei.
13 Vocês me chamam de “Mestre” e de “Senhor” e têm razão, pois eu sou mesmo.
14 Kɨ, ian Ekiam ko ian Tisa, egha kɨ ian dagariba rues. Ezɨ ia uaghan uarira uarir dagariba ruegh.
14 Se eu, o Senhor e o Mestre, lavei os pés de vocês, então vocês devem lavar os pés uns dos outros.
15 Kɨ arazim ian akazɨ, ezɨ ia uaghan arazir kɨ datɨrɨghɨn ia gamizir kamra damu.
15 Pois eu dei o exemplo para que vocês façam o que eu fiz.
16 Kɨ guizbangɨra ia mɨgei, ingangarir gumazir kɨnitam uan Ekiam gafirazir puvatɨ. Ezɨ akam inigha izir gumazitam, a gumazir anemadazir a ghuzim gafirazir puvatɨ.
16 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: o empregado não é mais importante do que o patrão, e o mensageiro não é mais importante do que aquele que o enviou.
17 Ezɨ datɨrɨghɨn ia arazir kɨ amizir kamɨn mɨngarim gɨfogha gɨfa, kamaghɨn ia deraghvɨra an gɨn mangɨva, egh ia bar akuegham.
17 Já que vocês conhecem esta verdade, serão felizes se a praticarem.
18 “Kɨ bar ia mɨgeir puvatɨ. Kɨ gumazir kɨ ua bagha mɨsevezibagh fo. Egha kɨ kamaghɨn fo, akar Godɨn Akɨnafarimɨn itim, a guizbangɨram otivam. Akar kam kamakɨn ‘Gumazir na ko dagheba apim, nan apanimɨn oto.’
18 — Não estou falando de vocês todos; eu conheço aqueles que escolhi. Pois tem de se cumprir o que as
19 Bizir kam tɨghar otivam, ezɨ kɨ datɨrɨghɨn ia mɨkemegha gɨfa. Eghtɨ kamaghɨn a gɨn otoghamin dughiam, ia kamaghɨn nɨghnɨzir gavgavim ikɨ fogh, Kɨ Uabɨ Kɨ Kamaghɨn Iti.
19 Digo isso a vocês agora, antes que aconteça, para que, quando acontecer, vocês creiam que “
20 Kɨ guizbangɨra ia mɨgei, gumazir manam ingangarir gumazir kɨ amadazim inigh, egha deravɨra a gami, gumazir kam na inigha egha deravɨra na gami. Egha gumazir na inizim, a Godɨn na amadazɨ kɨ izezim a ini.”
20 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem receber aquele que eu enviar estará também me recebendo; e quem me recebe recebe aquele que me enviou.
21 Iesus mɨkemegha gɨfa, ezɨ an navim bar a baseme. Egha bighavɨra kamaghɨn mɨgei, “Kɨ guizbangɨra ia mɨgei, ian tav na isɨva gumazir nan apanim gamibar agharim darɨgham.”
21 Depois de dizer isso, Jesus ficou muito aflito e declarou abertamente aos discípulos:
22 A kamaghɨn mɨkemezɨ, an suren gumaziba vaghvagha uari uarir gari. Me fozir puvatɨ, Iesus tina mɨgei.
22 Então eles olharam uns para os outros, sem saber de quem ele estava falando.
23 Egha suren gumazibar mav, gumazir Iesus bar ifongezim, a bar Iesusɨn boroghɨra iti.
23 Ao lado de Jesus estava sentado um deles, a quem Jesus amava.
24 Ezɨ Saimon Pita benim akuigha egha a mɨgei, “Nɨ an azaragh, a tina mɨgei?”
24 Simão Pedro fez um sinal para ele e disse: — Pergunte de quem o Mestre está falando.
25 Ezɨ suren gumazir kam uan dapanim isa Iesusɨn afarɨzim boroghɨram atɨgha, egha kamaghɨn an azara, “Ekiam, nɨ tina mɨgei?”
25 Então aquele discípulo chegou mais perto de Jesus e perguntou: — Senhor, quem é ele?
26 Ezɨ Iesus kamaghɨn an akam ikara, “Kɨ dagher otevir kam inigh egh dɨparsɨzim darugh, egh gumazitam danɨngam. A gumazir kamra, kɨ a mɨgei.” Egha a dagher otevim isa dɨparsɨzim garu, egha Judas ganɨngi, a Saimon Iskariotɨn otarim.
26 — É aquele a quem vou dar um pedaço de pão passado no molho! — respondeu Jesus. Em seguida pegou um pedaço de pão, passou no molho e deu a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Ezɨ Judas dagher kam inigha gɨvazɨma, ezɨ dughiar kamra Satan an navir averiamɨn aven ghua a gapasa. Ezɨ Iesus kamaghɨn a mɨgei, “Bizir nɨ damuasa ifongezim, nɨ zuamɨra a damigh!”
27 E assim que Judas recebeu o pão, Satanás entrou nele. Então Jesus disse a Judas:
28 Gumazir dakozimɨn apiaghav itiba, me bar akar Iesus Judasɨn mɨkemezir kam baregha, egha me akamɨn mɨngarim gɨfozir puvatɨ.
28 Nenhum dos que estavam à mesa entendeu por que Jesus disse isso.
29 Judas dagɨabar mɨtarimɨn gari. Ezɨ marazi ghaze, Iesus ti isar ekiam bagha bizibagh ivezasa a mɨkeme, o a mangɨ biziba gumazir onganarazibar anɨngam.
29 Como era Judas que tomava conta da bolsa do dinheiro, alguns pensaram que Jesus tinha mandado que ele comprasse alguma coisa para a festa ou desse alguma ajuda aos pobres.
30 Ezɨ Judas dagher otevir kam inigha gɨvagha, egha zuamɨra azenan ghu. Ezɨ amɨnim pɨrizɨ mɨtatem otogha gɨfa.
30 Judas recebeu o pão e saiu logo. E era noite.
31 Judas azenan ghugha gɨvazɨma, ezɨ Iesus mɨgei, “Datɨrɨghɨn Gumazibar Otarimɨn ziar ekiam azenan oto. Ezɨ God uan Otarim isa gumazamizibar akazɨ Otarim me damutɨ me fogham, God ziar bar ekiam iti.
31 Quando Judas saiu, Jesus disse:
32 Eghtɨ God uabɨ uan Otarim isɨ gumazamizibar akaghtɨ me fogham, Gumazibar Otarim ziar ekiam iti. Egh God zuamɨra a damigham.
32 E, se por meio dele a natureza gloriosa de Deus for revelada, então Deus revelará em si mesmo a natureza divina do Filho do Homem. E Deus fará isso agora mesmo.
33 Nan boriba, dughiar otevimra kɨ ia ko ikiam. Eghtɨ ia na buriam. Kɨ Judabav mɨkemezɨ moghɨn, akar kamra kɨ ua ia mɨgei, ia danganir kɨ mangamim, ia an mangan kogham.
33 Meus filhos, não vou ficar com vocês por muito tempo. Vocês vão me procurar, mas eu digo agora o que já disse aos líderes judeus: vocês não podem ir para onde eu vou.
34 Ezɨ datɨrɨghɨn kɨ arazir igiam ia ganɨdi, a kamakɨn, ia uari uarigh ifongegh. Kɨ bar ia gifonge, ezɨ kamaghɨra ia uari uarigh ifongegh.
34 Eu lhes dou este novo mandamento: amem uns aos outros. Assim como eu os amei, amem também uns aos outros.
35 Ia uari uarigh ifongeghtɨ, gumaziba bar arazir kamɨn ganigh fogh suam, ia nan suren gumaziba.”
35 Se tiverem amor uns pelos outros, todos saberão que vocês são meus discípulos.
36 Ezɨ Saimon Pita kamaghɨn Iesusɨn azara, “Ekiam, nɨ managh mangam?”
36 Simão Pedro perguntou a Jesus: — Senhor, para onde é que o senhor vai? Jesus respondeu:
37 Ezɨ Pita an azara, “Ekiam, manmagh amizɨma kɨ datɨrɨghɨn nɨn gɨn mangɨghan kogham? Kɨ nɨ bagh aremeghasa ifonge.”
37 Pedro tornou a perguntar: — Senhor, por que eu não posso segui-lo agora? Eu estou pronto para morrer pelo senhor!
38 Ezɨ Iesus kamaghɨn an akam ikara, “Nɨ ghaze, nɨ ti na bagh aremegham? Kɨ guizbangɨra nɨ mɨgei, tuarim tɨghar akegham, eghtɨ nɨ dughiar pumuningɨn ko mɨkezimɨn kamaghɨn mɨkɨmam, nɨ na gɨfozir puvatɨ.”
38 — Está mesmo? — perguntou Jesus. — Pois eu afirmo a você que isto é verdade: antes que o galo cante, você dirá três vezes que não me conhece.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.