Atos 16

Godɨn Akar Aghuim; Akar Dɨkɨrɨzir Gavgavir Igiam (MSY) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Egha Pol ghua Derben otogha ghua Listran oto. Ezɨ kagh suren gumazir mamɨn ziam Timoti, a iti. An amebam Judan amizim, a Kraisɨn mav. Ezɨma an afeziam Grighɨn gumazim.
1 Chegou a Derbe e depois a Listra. Havia ali um discípulo, chamado Timóteo, filho de uma judia cristã, mas de pai grego,
2 Listra ko Aikoniamɨn itir en adarasi kamaghɨn a mɨgɨa ghaze, Timoti gumazir bar aghuim.
2 que gozava de ótima reputação junto dos irmãos de Listra e de Icônio.
3 Ezɨ Pol a inightɨma, an a ko mangasa ifonge. Judaba danganir kamɨn iti. Egha me bar foz, an afeziam Grighɨn gumazim. Kamagh sua Pol Timotin mɨkarzir mogomem atu.
3 Paulo quis que ele fosse em sua companhia. Ao tomá-lo consigo, circuncidou-o, por causa dos judeus daqueles lugares, pois todos sabiam que o seu pai era grego.
4 Egha me nguibar ekiabagh arui. Akar aposelba ko Godɨn ingangarir gumazir aruaba Jerusalemɨn mɨkemegha amamangatɨzim, gumaziba da baragh, dar gɨn mangasa, me me mɨgɨa gharui.
4 Nas cidades pelas quais passavam, ensinavam que observassem as decisões que haviam sido tomadas pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 Kamaghɨn amizɨma Kraisɨn adarasi, men nɨghnɨzir gavgaviba gavgafi. Ezɨ men dɨbobonim dughiaba bar pɨn ghuavanadi.
5 Assim as igrejas eram confirmadas na fé, e cresciam em número dia a dia.
6 Ezɨ Godɨn Duam Pol, ko an gɨn aruir darazi, me Esian Provinsɨn akar aghuim kunan men anogoroke. Kamaghɨn amizɨ, Pol, Sailas, ko Timoti, me Frigian Distrighɨn nguibar ekiam ko Galesian Distrighɨn moghɨn ghu.
6 Atravessando em seguida a Frígia e a província da Galácia, foram impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra de Deus na {província da} Ásia.
7 Egha me Misian Distrigh ko Bitinian Provins suizimningɨn otogha Bitinian Provinsɨn aven mangasava amima, Iesusɨn Duam men anegoroke.
7 Ao chegarem aos confins da Mísia, tencionavam seguir para a Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 Ezɨ me kamaghɨn Misian Distrighɨn mɨriam gatɨgha, Troasɨn ira ghue.
8 Depois de haverem atravessado rapidamente a Mísia, desceram a Trôade.
9 Ezɨ dɨmangan Pol irebamɨn mɨn bizimɨn garima, Masedonian Provinsɨn gumazim tughav ikiava agakaghora, egha ghaze, “Ia Masedonian izɨva en akuragh.”
9 De noite, Paulo teve uma visão: um macedônio, em pé, diante dele, lhe rogava: Passa à Macedônia, e vem em nosso auxílio!
10 Pol irebamɨn mɨn bizir kamɨn ganigha, e zuamɨra bizibar kɨrighava Masedonian mangasa tuavibar kɨri. E foz, God akar aghuim me mɨkɨnasav en dia.
10 Assim que teve essa visão, procuramos partir para a Macedônia, certos de que Deus nos chamava a pregar-lhes o Evangelho.
11 Egha e Troasɨn kurim inigha Samotres baghavɨra zui. Egha amɨmɨzaraghan Neapolis bagha zui.
11 Embarcados em Trôade, fomos diretamente à Samotrácia e no outro dia a Neápolis;
12 Egha e kagh dɨkavighava ghua Filipain otifi. Romba fomɨra izava apiazir nguibar ekiam. A Masedonian Distrighɨn nguibar faragha zuir mam. Eghava e kagh dughiar mabar ike.
12 e dali a Filipos, que é a cidade principal daquele distrito da Macedônia, uma colônia {romana}. Nesta cidade nos detivemos por alguns dias.
13 Ezɨ Sabatɨn dughiamɨn, e nguibar ekiamɨn tiar akamɨn azenan ghua dɨpamɨn uaghiri. E ghaze, God ko mɨkɨmamin danganitam ti kagh ikiama? Ezɨ e kagh amizir mabar garima me uari akuvagha itima, e me mɨgei.
13 No sábado, saímos fora da porta para junto do rio, onde pensávamos haver lugar de oração. Aí nos assentamos e falávamos às mulheres que se haviam reunido.
14 Amizir e barazir kabanagh, mavɨn ziam Lidia, a faragha Taiatarian nguibar ekiamɨn ikiava izegha inir pɨghagheviba amadi. A zurara Godɨn ziam fer amizim. Ekiam an navim kuizɨma a Polɨn mɨgɨrɨgɨaba barasi.
14 Uma mulher, chamada Lídia, da cidade dos tiatirenos, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava. O Senhor abriu-lhe o coração, para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Egha a ko an gara dɨpenir vamɨran itir darazi, e me ruegha gɨvazɨma, a uan dɨpenimɨn mangasa en gighami. A kamaghɨn mɨgɨa ghaze, “Ia suam, kɨ guizbangɨra nɨghnɨzir gavgavim Ekiamɨn ikɨtɨ, ia izɨ nan dɨpenimɨn ikɨ.” Egha a kamaghɨn e mɨgɨa bar e gakaghone.
15 Foi batizada juntamente com a sua família e fez-nos este pedido: Se julgais que tenho fé no Senhor, entrai em minha casa e ficai comigo. E obrigou-nos a isso.
16 Dughiar mamɨn e God ko mɨgeir danganimɨn zuima, ingangarir amizir igiam, duar kuram a gapazazɨ, an e bato. Duar kuram a gapazazɨma a gɨn otivamin bizibagh fogha dar gun mɨgei. Ezɨ kamaghɨn an garir gumaziba an amir ingangarir kamɨn dagɨar avɨriba isi.
16 Certo dia, quando íamos à oração, eis que nos veio ao encontro uma moça escrava que tinha o espírito de Pitão, a qual com as suas adivinhações dava muito lucro a seus senhores.
17 Ezɨ guivir kam, Pol ko bar en gɨn iza kamaghɨn dia mɨgei, “Gumazir kaba Godɨn bar pɨn itimɨn ingangarir gumaziba. Me God ian akurvaghamin tuavimɨn gun ia mɨgei.”
17 Pondo-se a seguir a Paulo e a nós, gritava: Estes homens são servos do Deus Altíssimo, que vos anunciam o caminho da salvação.
18 A dughiar avɨribar kamaghɨn ami. Ezɨ Pol an amɨrɨgha raghrɨgha kamaghɨn duar kuram mɨgei, “Kɨ Krais Iesusɨn ziamɨn nɨ mɨgei, nɨ azenim girɨgh!” Ezɨ maghɨra duar kuram anetaki.
18 Repetiu isto por muitos dias. Por fim, Paulo enfadou-se. Voltou-se para ela e disse ao espírito: Ordeno-te em nome de Jesus Cristo que saias dela. E na mesma hora ele saiu.
19 Ezɨ an garir gumaziba fo, men dagɨaba isir tuavim pɨri. Kamaghɨn amizɨma me Pol ko Sailasɨn suiragha aning amɨkɨrɨgha gumazir dapanir ekiaba bagha danganir ekiamɨn ghu.
19 Vendo seus amos que se lhes esvaecera a esperança do lucro, pegaram Paulo e Silas e levaram-nos ao foro, à presença das autoridades.
20 Egha me aningɨn akua jas bagha ghugha kamaghɨn mɨgei, “Kar Judan gumazimning. Aning en nguibar ekiamɨn itir gumazamizibar navibagh inivima osɨmtɨzir avɨriba otifi.
20 Em seguida, apresentaram-nos aos magistrados, acusando: Estes homens são judeus; amotinam a nossa cidade.
21 Egha aning gumazamiziba, Romɨn kantri men anogoroghezir arazibar gɨn mangasa, me mɨgei.”
21 E pregam um modo de vida que nós, romanos, não podemos admitir nem seguir.
22 Ezɨ gumazamiziba me iza uari akuvagha uaghan me akabar Pol ko Sailas gasi. Ezɨ jas mɨdorozir gumaziba mɨgɨa ghaze, ia aningɨn korotiaba suegh aning mɨsogh.
22 O povo insurgiu-se contra eles. Os magistrados mandaram arrancar-lhes as vestes para açoitá-los com varas.
23 Me Pol ko Sailas puv aning mɨsuegha gɨvagha, aning isa kalabus gatɨ. Egha deraghɨva aning ganamin akar gavgavim isava, kalabusɨn garir gumazim ganɨngi.
23 Depois de lhes terem feito muitas chagas, meteram-nos na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 Ezɨma kalabusɨn dɨpenimɨn garir gumazim jasɨn akam baregha, egha aning isa selɨn danganir bar aven itim gatɨgha, aning sueba pamtem temem sara da ike.
24 Este, conforme a ordem recebida, meteu-os na prisão inferior e prendeu-lhes os pés ao cepo.
25 Ezɨ dɨmagarir arɨzimɨn Pol ko Sailas God ko mɨgɨava ighiabagh ami. Ezɨma kalabusɨn itir gumazir maba aning barasi.
25 Pela meia-noite, Paulo e Silas rezavam e cantavam um hino a Deus, e os prisioneiros os escutavam.
26 Ezɨ zuamɨra mɨkɨmkɨzir dafar mam otogha, kalabusɨn dɨpenimɨn dagɨar mɨngarir gavgavim anɨdibagh inoba. Ezɨ kalabusɨn tiar akaba zuamɨra kuiaghire. Ezɨ me kalabuziaba ikezir senba bar fɨriaghire.
26 Subitamente, sentiu-se um terremoto tão grande que se abalaram até os fundamentos do cárcere. Abriram-se logo todas as portas e soltaram-se as algemas de todos.
27 Ezɨ kalabusɨn dɨpenimɨn garir gumazim osegha dɨkavigha kalabusɨn dɨpenimɨn tiar akabar garima da bar kuiaghire, an nɨghnɨzim ghaze gumazir kalabusɨn itiba bar are. Kamaghɨn a uan bainat asigha egha uabɨ uabɨ bɨragh aremeghasa.
27 Acordou o carcereiro e, vendo abertas as portas do cárcere, supôs que os presos haviam fugido. Tirou da espada e queria matar-se.
28 Ezɨ Pol pamtemɨn dia, “Nɨ pazɨ uabɨ damuan markɨ! E bar ka iti.”
28 Mas Paulo bradou em alta voz: Não te faças nenhum mal, pois estamos todos aqui.
29 Ezɨ kalabusɨn garir gumazim angazangariba bagha dei, egha ivegha ghua Pol ko Sailas itir danganimɨn ghua atiatia puvɨra nɨgha, egha aningɨn suebar irɨ.
29 Então o carcereiro pediu luz, entrou e lançou-se trêmulo aos pés de Paulo e Silas.
30 Egha an aning inigha azenan otogha aningɨn azangsɨsi, “Aruamning, kɨ tizim damightɨma God nan akuragham?”
30 Depois os conduziu para fora e perguntou-lhes: Senhores, que devo fazer para me salvar?
31 Ezɨ aning a ikara, “Nɨ nɨghnɨzir gavgavim Ekiam Iesusɨn ikɨ, eghtɨ a nɨn akuragham, nɨ ko itir darasi sara.”
31 Disseram-lhe: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua família.
32 Ezɨ aning Ekiamɨn akam a mɨgɨava egha uaghan a ko itir darazi bar me mɨgei.
32 Anunciaram-lhe a palavra de Deus, a ele e a todos os que estavam em sua casa.
33 Dɨmagarir kamra, gumazir dapanir kam aning inigha egha aning duaba rue. Egha aning zuamɨra a koma uan adarazi Iesusɨn ziamɨn bar me rue.
33 Então, naquela mesma hora da noite, ele cuidou deles e lavou-lhes as chagas. Imediatamente foi batizado, ele e toda a sua família.
34 Ezɨ kalabusɨn gumazir dapanim Pol ko Sailas inigha uan dɨpenimɨn aven ghua, egha dagheba aning ganɨdi. A uan adarazi ko nɨghnɨzir gavgavim Godɨn iti. Kamaghɨn amizɨ, me bar akonge.
34 Em seguida, ele os fez subir para sua casa, pôs-lhes a mesa e alegrou-se com toda a sua casa por haver crido em Deus.
35 Ezɨ amɨnim tirazɨma, jasba gavmanɨn gumaziba amadazɨma me iza kamaghɨn kalabuziar dapanim mɨgei, “Jasba kamaghɨn mɨgei, ‘Nɨ Pol ko Sailas ateghtɨma aning mangɨ.’”
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram os lictores dizer: Solta esses homens.
36 Ezɨ kalabuziar dapanim kamaghɨn Pol mɨgei, “Jasba nɨ ko Sailas ataghraghasa na mɨkeme. Ezɨma gua datɨrɨghɨn mangɨ. Gua navir amɨrɨzimɨn mangɨ.”
36 O carcereiro transmitiu essa mensagem a Paulo: Os magistrados mandaram-me dizer que vos ponha em liberdade. Saí, pois, e ide em paz.
37 Ezɨ Pol gavmanɨn gumazibav gei, “Ga Romɨn gumazimning. Me ga isa kot gatɨzir puvatɨgha gumazir avɨribar damazimɨn pura ga mɨsogha, ga isa kalabusɨn ga amada. Ezɨ me datɨrɨghɨn nɨmɨra ga amangasa? Puvatɨ! Me uari izɨva gan aku mangam.”
37 Mas Paulo replicou: Sem nenhum julgamento nos açoitaram publicamente, a nós que somos cidadãos romanos, e meteram-nos no cárcere, e agora nos lançam fora ocultamente... Não há de ser assim! Mas venham e soltem-nos pessoalmente!
38 Ezɨ gavmanɨn gumaziba akar kabar gun jasbav keme. Ezɨ me orazi Pol ko Sailas Romɨn gumazimning. Ezɨ me atiatingi.
38 Os lictores deram parte dessas palavras aos magistrados. Estes temeram, ao ouvir dizer que eram romanos.
39 Kamaghɨn amizɨma, jasba kalabusɨn dɨpenimɨn ghu. Egha kamaghɨn aning mɨgɨa ghaze, gua ataran markɨ. Egha me aningɨn akua azenan ghuava, aningɨn azangsɨsi, “Gua nguibar ekiar kam ategh mangɨ.”
39 Foram e lhes falaram brandamente. Pedindo desculpas, rogavam-lhes que se retirassem da cidade.
40 Ezɨ aning kalabusɨn dɨpenim ategha Lidian dɨpenimɨn ghu. Egha Kraisɨn adarazir ganigha, akar maba me mɨgɨava, gavgavim me ganɨdi. Egha aning ghu.
40 Saindo do cárcere, entraram em casa de Lídia, onde reviram e consolaram os irmãos. Depois partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.