Atos 16
Godɨn Akar Aghuim; Akar Dɨkɨrɨzir Gavgavir Igiam (MSY) vs ARC
1 Egha Pol ghua Derben otogha ghua Listran oto. Ezɨ kagh suren gumazir mamɨn ziam Timoti, a iti. An amebam Judan amizim, a Kraisɨn mav. Ezɨma an afeziam Grighɨn gumazim.
1 E chegou a Derbe e Listra. E eis que estava ali um certo discípulo por nome Timóteo, filho de uma judia que era crente, mas de pai grego,
2 Listra ko Aikoniamɨn itir en adarasi kamaghɨn a mɨgɨa ghaze, Timoti gumazir bar aghuim.
2 do qual davam bom testemunho os irmãos que estavam em Listra e em Icônio.
3 Ezɨ Pol a inightɨma, an a ko mangasa ifonge. Judaba danganir kamɨn iti. Egha me bar foz, an afeziam Grighɨn gumazim. Kamagh sua Pol Timotin mɨkarzir mogomem atu.
3 Paulo quis que este fosse com ele e, tomando-o, o circuncidou, por causa dos judeus que estavam naqueles lugares; porque todos sabiam que seu pai era grego.
4 Egha me nguibar ekiabagh arui. Akar aposelba ko Godɨn ingangarir gumazir aruaba Jerusalemɨn mɨkemegha amamangatɨzim, gumaziba da baragh, dar gɨn mangasa, me me mɨgɨa gharui.
4 E, quando iam passando pelas cidades, lhes entregavam, para serem observados, os decretos que haviam sido estabelecidos pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém,
5 Kamaghɨn amizɨma Kraisɨn adarasi, men nɨghnɨzir gavgaviba gavgafi. Ezɨ men dɨbobonim dughiaba bar pɨn ghuavanadi.
5 de sorte que as igrejas eram confirmadas na fé e cada dia cresciam em número.
6 Ezɨ Godɨn Duam Pol, ko an gɨn aruir darazi, me Esian Provinsɨn akar aghuim kunan men anogoroke. Kamaghɨn amizɨ, Pol, Sailas, ko Timoti, me Frigian Distrighɨn nguibar ekiam ko Galesian Distrighɨn moghɨn ghu.
6 E, passando pela Frígia e pela província da Galácia, foram impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra na Ásia.
7 Egha me Misian Distrigh ko Bitinian Provins suizimningɨn otogha Bitinian Provinsɨn aven mangasava amima, Iesusɨn Duam men anegoroke.
7 E, quando chegaram a Mísia, intentavam ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não lho permitiu.
8 Ezɨ me kamaghɨn Misian Distrighɨn mɨriam gatɨgha, Troasɨn ira ghue.
8 E, tendo passado por Mísia, desceram a Trôade.
9 Ezɨ dɨmangan Pol irebamɨn mɨn bizimɨn garima, Masedonian Provinsɨn gumazim tughav ikiava agakaghora, egha ghaze, “Ia Masedonian izɨva en akuragh.”
9 E Paulo teve, de noite, uma visão em que se apresentava um varão da Macedônia e lhe rogava, dizendo: Passa à Macedônia e ajuda-nos!
10 Pol irebamɨn mɨn bizir kamɨn ganigha, e zuamɨra bizibar kɨrighava Masedonian mangasa tuavibar kɨri. E foz, God akar aghuim me mɨkɨnasav en dia.
10 E, logo depois desta visão, procuramos partir para a Macedônia, concluindo que o Senhor nos chamava para lhes anunciarmos o evangelho.
11 Egha e Troasɨn kurim inigha Samotres baghavɨra zui. Egha amɨmɨzaraghan Neapolis bagha zui.
11 E, navegando de Trôade, fomos correndo em caminho direito para a Samotrácia e, no dia seguinte, para Neápolis;
12 Egha e kagh dɨkavighava ghua Filipain otifi. Romba fomɨra izava apiazir nguibar ekiam. A Masedonian Distrighɨn nguibar faragha zuir mam. Eghava e kagh dughiar mabar ike.
12 e dali, para Filipos, que é a primeira cidade desta parte da Macedônia e é uma colônia; e estivemos alguns dias nesta cidade.
13 Ezɨ Sabatɨn dughiamɨn, e nguibar ekiamɨn tiar akamɨn azenan ghua dɨpamɨn uaghiri. E ghaze, God ko mɨkɨmamin danganitam ti kagh ikiama? Ezɨ e kagh amizir mabar garima me uari akuvagha itima, e me mɨgei.
13 No dia de sábado, saímos fora das portas, para a beira do rio, onde julgávamos haver um lugar para oração; e, assentando-nos, falamos às mulheres que ali se ajuntaram.
14 Amizir e barazir kabanagh, mavɨn ziam Lidia, a faragha Taiatarian nguibar ekiamɨn ikiava izegha inir pɨghagheviba amadi. A zurara Godɨn ziam fer amizim. Ekiam an navim kuizɨma a Polɨn mɨgɨrɨgɨaba barasi.
14 E uma certa mulher, chamada Lídia, vendedora de púrpura, da cidade de Tiatira, e que servia a Deus, nos ouvia, e o Senhor lhe abriu o coração para que estivesse atenta ao que Paulo dizia.
15 Egha a ko an gara dɨpenir vamɨran itir darazi, e me ruegha gɨvazɨma, a uan dɨpenimɨn mangasa en gighami. A kamaghɨn mɨgɨa ghaze, “Ia suam, kɨ guizbangɨra nɨghnɨzir gavgavim Ekiamɨn ikɨtɨ, ia izɨ nan dɨpenimɨn ikɨ.” Egha a kamaghɨn e mɨgɨa bar e gakaghone.
15 Depois que foi batizada, ela e a sua casa, nos rogou, dizendo: Se haveis julgado que eu seja fiel ao Senhor, entrai em minha casa e ficai ali. E nos constrangeu a isso.
16 Dughiar mamɨn e God ko mɨgeir danganimɨn zuima, ingangarir amizir igiam, duar kuram a gapazazɨ, an e bato. Duar kuram a gapazazɨma a gɨn otivamin bizibagh fogha dar gun mɨgei. Ezɨ kamaghɨn an garir gumaziba an amir ingangarir kamɨn dagɨar avɨriba isi.
16 E aconteceu que, indo nós à oração, nos saiu ao encontro uma jovem que tinha espírito de adivinhação, a qual, adivinhando, dava grande lucro aos seus senhores.
17 Ezɨ guivir kam, Pol ko bar en gɨn iza kamaghɨn dia mɨgei, “Gumazir kaba Godɨn bar pɨn itimɨn ingangarir gumaziba. Me God ian akurvaghamin tuavimɨn gun ia mɨgei.”
17 Esta, seguindo a Paulo e a nós, clamava, dizendo: Estes homens, que nos anunciam o caminho da salvação, são servos do Deus Altíssimo.
18 A dughiar avɨribar kamaghɨn ami. Ezɨ Pol an amɨrɨgha raghrɨgha kamaghɨn duar kuram mɨgei, “Kɨ Krais Iesusɨn ziamɨn nɨ mɨgei, nɨ azenim girɨgh!” Ezɨ maghɨra duar kuram anetaki.
18 E isto fez ela por muitos dias. Mas Paulo, perturbado, voltou-se e disse ao espírito: Em nome de Jesus Cristo, te mando que saias dela. E, na mesma hora, saiu.
19 Ezɨ an garir gumaziba fo, men dagɨaba isir tuavim pɨri. Kamaghɨn amizɨma me Pol ko Sailasɨn suiragha aning amɨkɨrɨgha gumazir dapanir ekiaba bagha danganir ekiamɨn ghu.
19 E, vendo seus senhores que a esperança do seu lucro estava perdida, prenderam Paulo e Silas e os levaram à praça, à presença dos magistrados.
20 Egha me aningɨn akua jas bagha ghugha kamaghɨn mɨgei, “Kar Judan gumazimning. Aning en nguibar ekiamɨn itir gumazamizibar navibagh inivima osɨmtɨzir avɨriba otifi.
20 E, apresentando-os aos magistrados, disseram: Estes homens, sendo judeus, perturbaram a nossa cidade.
21 Egha aning gumazamiziba, Romɨn kantri men anogoroghezir arazibar gɨn mangasa, me mɨgei.”
21 E nos expõem costumes que nos não é lícito receber nem praticar, visto que somos romanos.
22 Ezɨ gumazamiziba me iza uari akuvagha uaghan me akabar Pol ko Sailas gasi. Ezɨ jas mɨdorozir gumaziba mɨgɨa ghaze, ia aningɨn korotiaba suegh aning mɨsogh.
22 E a multidão se levantou unida contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes as vestes, mandaram açoitá- los com varas.
23 Me Pol ko Sailas puv aning mɨsuegha gɨvagha, aning isa kalabus gatɨ. Egha deraghɨva aning ganamin akar gavgavim isava, kalabusɨn garir gumazim ganɨngi.
23 E, havendo-lhes dado muitos açoites, os lançaram na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança,
24 Ezɨma kalabusɨn dɨpenimɨn garir gumazim jasɨn akam baregha, egha aning isa selɨn danganir bar aven itim gatɨgha, aning sueba pamtem temem sara da ike.
24 o qual, tendo recebido tal ordem, os lançou no cárcere interior e lhes segurou os pés no tronco.
25 Ezɨ dɨmagarir arɨzimɨn Pol ko Sailas God ko mɨgɨava ighiabagh ami. Ezɨma kalabusɨn itir gumazir maba aning barasi.
25 Perto da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, e os outros presos os escutavam.
26 Ezɨ zuamɨra mɨkɨmkɨzir dafar mam otogha, kalabusɨn dɨpenimɨn dagɨar mɨngarir gavgavim anɨdibagh inoba. Ezɨ kalabusɨn tiar akaba zuamɨra kuiaghire. Ezɨ me kalabuziaba ikezir senba bar fɨriaghire.
26 E, de repente, sobreveio um tão grande terremoto, que os alicerces do cárcere se moveram, e logo se abriram todas as portas, e foram soltas as prisões de todos.
27 Ezɨ kalabusɨn dɨpenimɨn garir gumazim osegha dɨkavigha kalabusɨn dɨpenimɨn tiar akabar garima da bar kuiaghire, an nɨghnɨzim ghaze gumazir kalabusɨn itiba bar are. Kamaghɨn a uan bainat asigha egha uabɨ uabɨ bɨragh aremeghasa.
27 Acordando o carcereiro e vendo abertas as portas da prisão, tirou a espada e quis matar-se, cuidando que os presos já tinham fugido.
28 Ezɨ Pol pamtemɨn dia, “Nɨ pazɨ uabɨ damuan markɨ! E bar ka iti.”
28 Mas Paulo clamou com grande voz, dizendo: Não te faças nenhum mal, que todos aqui estamos.
29 Ezɨ kalabusɨn garir gumazim angazangariba bagha dei, egha ivegha ghua Pol ko Sailas itir danganimɨn ghua atiatia puvɨra nɨgha, egha aningɨn suebar irɨ.
29 E, pedindo luz, saltou dentro e, todo trêmulo, se prostrou ante Paulo e Silas.
30 Egha an aning inigha azenan otogha aningɨn azangsɨsi, “Aruamning, kɨ tizim damightɨma God nan akuragham?”
30 E, tirando-os para fora, disse: Senhores, que é necessário que eu faça para me salvar?
31 Ezɨ aning a ikara, “Nɨ nɨghnɨzir gavgavim Ekiam Iesusɨn ikɨ, eghtɨ a nɨn akuragham, nɨ ko itir darasi sara.”
31 E eles disseram: Crê no Senhor Jesus Cristo e serás salvo, tu e a tua casa.
32 Ezɨ aning Ekiamɨn akam a mɨgɨava egha uaghan a ko itir darazi bar me mɨgei.
32 E lhe pregaram a palavra do Senhor e a todos os que estavam em sua casa.
33 Dɨmagarir kamra, gumazir dapanir kam aning inigha egha aning duaba rue. Egha aning zuamɨra a koma uan adarazi Iesusɨn ziamɨn bar me rue.
33 E, tomando-os ele consigo naquela mesma hora da noite, lavou-lhes os vergões; e logo foi batizado, ele e todos os seus.
34 Ezɨ kalabusɨn gumazir dapanim Pol ko Sailas inigha uan dɨpenimɨn aven ghua, egha dagheba aning ganɨdi. A uan adarazi ko nɨghnɨzir gavgavim Godɨn iti. Kamaghɨn amizɨ, me bar akonge.
34 Então, levando-os a sua casa, lhes pôs a mesa; e, na sua crença em Deus, alegrou-se com toda a sua casa.
35 Ezɨ amɨnim tirazɨma, jasba gavmanɨn gumaziba amadazɨma me iza kamaghɨn kalabuziar dapanim mɨgei, “Jasba kamaghɨn mɨgei, ‘Nɨ Pol ko Sailas ateghtɨma aning mangɨ.’”
35 E, sendo já dia, os magistrados mandaram quadrilheiros, dizendo: Soltai aqueles homens.
36 Ezɨ kalabuziar dapanim kamaghɨn Pol mɨgei, “Jasba nɨ ko Sailas ataghraghasa na mɨkeme. Ezɨma gua datɨrɨghɨn mangɨ. Gua navir amɨrɨzimɨn mangɨ.”
36 O carcereiro anunciou a Paulo estas palavras, dizendo: Os magistrados mandaram que vos soltasse; agora, pois, saí e ide em paz.
37 Ezɨ Pol gavmanɨn gumazibav gei, “Ga Romɨn gumazimning. Me ga isa kot gatɨzir puvatɨgha gumazir avɨribar damazimɨn pura ga mɨsogha, ga isa kalabusɨn ga amada. Ezɨ me datɨrɨghɨn nɨmɨra ga amangasa? Puvatɨ! Me uari izɨva gan aku mangam.”
37 Mas Paulo replicou: Açoitaram-nos publicamente, e, sem sermos condenados, sendo homens romanos, nos lançaram na prisão, e agora, encobertamente, nos lançam fora? Não será assim; mas venham eles mesmos e tirem-nos para fora.
38 Ezɨ gavmanɨn gumaziba akar kabar gun jasbav keme. Ezɨ me orazi Pol ko Sailas Romɨn gumazimning. Ezɨ me atiatingi.
38 E os quadrilheiros foram dizer aos magistrados estas palavras; e eles temeram, ouvindo que eram romanos.
39 Kamaghɨn amizɨma, jasba kalabusɨn dɨpenimɨn ghu. Egha kamaghɨn aning mɨgɨa ghaze, gua ataran markɨ. Egha me aningɨn akua azenan ghuava, aningɨn azangsɨsi, “Gua nguibar ekiar kam ategh mangɨ.”
39 Então, vindo, lhes dirigiram súplicas; e, tirando-os para fora, lhes pediram que saíssem da cidade.
40 Ezɨ aning kalabusɨn dɨpenim ategha Lidian dɨpenimɨn ghu. Egha Kraisɨn adarazir ganigha, akar maba me mɨgɨava, gavgavim me ganɨdi. Egha aning ghu.
40 E, saindo da prisão, entraram em casa de Lídia, e, vendo os irmãos, os confortaram, e depois partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.