Atos 16
Godɨn Akar Aghuim; Akar Dɨkɨrɨzir Gavgavir Igiam (MSY) vs ARIB
1 Egha Pol ghua Derben otogha ghua Listran oto. Ezɨ kagh suren gumazir mamɨn ziam Timoti, a iti. An amebam Judan amizim, a Kraisɨn mav. Ezɨma an afeziam Grighɨn gumazim.
1 Chegou também a Derbe e Listra. E eis que estava ali certo discípulo por nome Timóteo, filho de uma judia crente, mas de pai grego;
2 Listra ko Aikoniamɨn itir en adarasi kamaghɨn a mɨgɨa ghaze, Timoti gumazir bar aghuim.
2 do qual davam bom testemunho os irmãos em Listra e Icônio.
3 Ezɨ Pol a inightɨma, an a ko mangasa ifonge. Judaba danganir kamɨn iti. Egha me bar foz, an afeziam Grighɨn gumazim. Kamagh sua Pol Timotin mɨkarzir mogomem atu.
3 Paulo quis que este fosse com ele e, tomando-o, o circuncidou por causa dos judeus que estavam naqueles lugares; porque todos sabiam que seu pai era grego.
4 Egha me nguibar ekiabagh arui. Akar aposelba ko Godɨn ingangarir gumazir aruaba Jerusalemɨn mɨkemegha amamangatɨzim, gumaziba da baragh, dar gɨn mangasa, me me mɨgɨa gharui.
4 Quando iam passando pelas cidades, entregavam aos irmãos, para serem observadas, as decisões que haviam sido tomadas pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 Kamaghɨn amizɨma Kraisɨn adarasi, men nɨghnɨzir gavgaviba gavgafi. Ezɨ men dɨbobonim dughiaba bar pɨn ghuavanadi.
5 Assim as igrejas eram confirmadas na fé, e dia a dia cresciam em número.
6 Ezɨ Godɨn Duam Pol, ko an gɨn aruir darazi, me Esian Provinsɨn akar aghuim kunan men anogoroke. Kamaghɨn amizɨ, Pol, Sailas, ko Timoti, me Frigian Distrighɨn nguibar ekiam ko Galesian Distrighɨn moghɨn ghu.
6 Atravessaram a região frígio-gálata, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra na Ásia;
7 Egha me Misian Distrigh ko Bitinian Provins suizimningɨn otogha Bitinian Provinsɨn aven mangasava amima, Iesusɨn Duam men anegoroke.
7 e tendo chegado diante da Mísia, tentavam ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não lho permitiu.
8 Ezɨ me kamaghɨn Misian Distrighɨn mɨriam gatɨgha, Troasɨn ira ghue.
8 Então, passando pela Mísia, desceram a Trôade.
9 Ezɨ dɨmangan Pol irebamɨn mɨn bizimɨn garima, Masedonian Provinsɨn gumazim tughav ikiava agakaghora, egha ghaze, “Ia Masedonian izɨva en akuragh.”
9 De noite apareceu a Paulo esta visão: estava ali em pé um homem da Macedônia, que lhe rogava: Passa à Macedônia e ajuda-nos.
10 Pol irebamɨn mɨn bizir kamɨn ganigha, e zuamɨra bizibar kɨrighava Masedonian mangasa tuavibar kɨri. E foz, God akar aghuim me mɨkɨnasav en dia.
10 E quando ele teve esta visão, procurávamos logo partir para a Macedônia, concluindo que Deus nos havia chamado para lhes anunciarmos o evangelho.
11 Egha e Troasɨn kurim inigha Samotres baghavɨra zui. Egha amɨmɨzaraghan Neapolis bagha zui.
11 Navegando, pois, de Trôade, fomos em direitura a Samotrácia, e no dia seguinte a Neápolis;
12 Egha e kagh dɨkavighava ghua Filipain otifi. Romba fomɨra izava apiazir nguibar ekiam. A Masedonian Distrighɨn nguibar faragha zuir mam. Eghava e kagh dughiar mabar ike.
12 e dali para Filipos, que é a primeira cidade desse distrito da Macedônia, e colônia romana; e estivemos alguns dias nessa cidade.
13 Ezɨ Sabatɨn dughiamɨn, e nguibar ekiamɨn tiar akamɨn azenan ghua dɨpamɨn uaghiri. E ghaze, God ko mɨkɨmamin danganitam ti kagh ikiama? Ezɨ e kagh amizir mabar garima me uari akuvagha itima, e me mɨgei.
13 No sábado saímos portas afora para a beira do rio, onde julgávamos haver um lugar de oração e, sentados, falávamos às mulheres ali reunidas.
14 Amizir e barazir kabanagh, mavɨn ziam Lidia, a faragha Taiatarian nguibar ekiamɨn ikiava izegha inir pɨghagheviba amadi. A zurara Godɨn ziam fer amizim. Ekiam an navim kuizɨma a Polɨn mɨgɨrɨgɨaba barasi.
14 E certa mulher chamada Lídia, vendedora de púrpura, da cidade de Tiatira, e que temia a Deus, nos escutava e o Senhor lhe abriu o coração para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Egha a ko an gara dɨpenir vamɨran itir darazi, e me ruegha gɨvazɨma, a uan dɨpenimɨn mangasa en gighami. A kamaghɨn mɨgɨa ghaze, “Ia suam, kɨ guizbangɨra nɨghnɨzir gavgavim Ekiamɨn ikɨtɨ, ia izɨ nan dɨpenimɨn ikɨ.” Egha a kamaghɨn e mɨgɨa bar e gakaghone.
15 Depois que foi batizada, ela e a sua casa, rogou-nos, dizendo: Se haveis julgado que eu sou fiel ao Senhor, entrai em minha casa, e ficai ali. E nos constrangeu a isso.
16 Dughiar mamɨn e God ko mɨgeir danganimɨn zuima, ingangarir amizir igiam, duar kuram a gapazazɨ, an e bato. Duar kuram a gapazazɨma a gɨn otivamin bizibagh fogha dar gun mɨgei. Ezɨ kamaghɨn an garir gumaziba an amir ingangarir kamɨn dagɨar avɨriba isi.
16 Ora, aconteceu que quando íamos ao lugar de oração, nos veio ao encontro uma jovem que tinha um espírito adivinhador, e que, adivinhando, dava grande lucro a seus senhores.
17 Ezɨ guivir kam, Pol ko bar en gɨn iza kamaghɨn dia mɨgei, “Gumazir kaba Godɨn bar pɨn itimɨn ingangarir gumaziba. Me God ian akurvaghamin tuavimɨn gun ia mɨgei.”
17 Ela, seguindo a Paulo e a nós, clamava, dizendo: São servos do Deus Altíssimo estes homens que vos anunciam um caminho de salvação.
18 A dughiar avɨribar kamaghɨn ami. Ezɨ Pol an amɨrɨgha raghrɨgha kamaghɨn duar kuram mɨgei, “Kɨ Krais Iesusɨn ziamɨn nɨ mɨgei, nɨ azenim girɨgh!” Ezɨ maghɨra duar kuram anetaki.
18 E fazia isto por muitos dias. Mas Paulo, perturbado, voltou-se e disse ao espírito: Eu te ordeno em nome de Jesus Cristo que saias dela. E na mesma hora saiu.
19 Ezɨ an garir gumaziba fo, men dagɨaba isir tuavim pɨri. Kamaghɨn amizɨma me Pol ko Sailasɨn suiragha aning amɨkɨrɨgha gumazir dapanir ekiaba bagha danganir ekiamɨn ghu.
19 Ora, vendo seus senhores que a esperança do seu lucro havia desaparecido, prenderam a Paulo e Silas, e os arrastaram para uma praça à presença dos magistrados.
20 Egha me aningɨn akua jas bagha ghugha kamaghɨn mɨgei, “Kar Judan gumazimning. Aning en nguibar ekiamɨn itir gumazamizibar navibagh inivima osɨmtɨzir avɨriba otifi.
20 E, apresentando-os aos magistrados, disseram: Estes homens, sendo judeus, estão perturbando muito a nossa cidade,
21 Egha aning gumazamiziba, Romɨn kantri men anogoroghezir arazibar gɨn mangasa, me mɨgei.”
21 e pregam costumes que não nos é lícito receber nem praticar, sendo nós romanos.
22 Ezɨ gumazamiziba me iza uari akuvagha uaghan me akabar Pol ko Sailas gasi. Ezɨ jas mɨdorozir gumaziba mɨgɨa ghaze, ia aningɨn korotiaba suegh aning mɨsogh.
22 A multidão levantou-se à uma contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes os vestidos, mandaram açoitá-los com varas.
23 Me Pol ko Sailas puv aning mɨsuegha gɨvagha, aning isa kalabus gatɨ. Egha deraghɨva aning ganamin akar gavgavim isava, kalabusɨn garir gumazim ganɨngi.
23 E, havendo-lhes dado muitos açoites, os lançaram na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 Ezɨma kalabusɨn dɨpenimɨn garir gumazim jasɨn akam baregha, egha aning isa selɨn danganir bar aven itim gatɨgha, aning sueba pamtem temem sara da ike.
24 Ele, tendo recebido tal ordem, os lançou na prisão interior e lhes segurou os pés no tronco.
25 Ezɨ dɨmagarir arɨzimɨn Pol ko Sailas God ko mɨgɨava ighiabagh ami. Ezɨma kalabusɨn itir gumazir maba aning barasi.
25 Pela meia-noite Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, enquanto os presos os escutavam.
26 Ezɨ zuamɨra mɨkɨmkɨzir dafar mam otogha, kalabusɨn dɨpenimɨn dagɨar mɨngarir gavgavim anɨdibagh inoba. Ezɨ kalabusɨn tiar akaba zuamɨra kuiaghire. Ezɨ me kalabuziaba ikezir senba bar fɨriaghire.
26 De repente houve um tão grande terremoto que foram abalados os alicerces do cárcere, e logo se abriram todas as portas e foram soltos os grilhões de todos.
27 Ezɨ kalabusɨn dɨpenimɨn garir gumazim osegha dɨkavigha kalabusɨn dɨpenimɨn tiar akabar garima da bar kuiaghire, an nɨghnɨzim ghaze gumazir kalabusɨn itiba bar are. Kamaghɨn a uan bainat asigha egha uabɨ uabɨ bɨragh aremeghasa.
27 Ora, o carcereiro, tendo acordado e vendo abertas as portas da prisão, tirou a espada e ia suicidar-se, supondo que os presos tivessem fugido.
28 Ezɨ Pol pamtemɨn dia, “Nɨ pazɨ uabɨ damuan markɨ! E bar ka iti.”
28 Mas Paulo bradou em alta voz, dizendo: Não te faças nenhum mal, porque todos aqui estamos.
29 Ezɨ kalabusɨn garir gumazim angazangariba bagha dei, egha ivegha ghua Pol ko Sailas itir danganimɨn ghua atiatia puvɨra nɨgha, egha aningɨn suebar irɨ.
29 Tendo ele pedido luz, saltou dentro e, todo trêmulo, se prostrou ante Paulo e Silas
30 Egha an aning inigha azenan otogha aningɨn azangsɨsi, “Aruamning, kɨ tizim damightɨma God nan akuragham?”
30 e, tirando-os para fora, disse: Senhores, que me é necessário fazer para me salvar?
31 Ezɨ aning a ikara, “Nɨ nɨghnɨzir gavgavim Ekiam Iesusɨn ikɨ, eghtɨ a nɨn akuragham, nɨ ko itir darasi sara.”
31 Responderam eles: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua casa.
32 Ezɨ aning Ekiamɨn akam a mɨgɨava egha uaghan a ko itir darazi bar me mɨgei.
32 Então lhe pregaram a palavra de Deus, e a todos os que estavam em sua casa.
33 Dɨmagarir kamra, gumazir dapanir kam aning inigha egha aning duaba rue. Egha aning zuamɨra a koma uan adarazi Iesusɨn ziamɨn bar me rue.
33 Tomando-os ele consigo naquela mesma hora da noite, lavou-lhes as feridas; e logo foi batizado, ele e todos os seus.
34 Ezɨ kalabusɨn gumazir dapanim Pol ko Sailas inigha uan dɨpenimɨn aven ghua, egha dagheba aning ganɨdi. A uan adarazi ko nɨghnɨzir gavgavim Godɨn iti. Kamaghɨn amizɨ, me bar akonge.
34 Então os fez subir para sua casa, pôs-lhes a mesa e alegrou-se muito com toda a sua casa, por ter crido em Deus.
35 Ezɨ amɨnim tirazɨma, jasba gavmanɨn gumaziba amadazɨma me iza kamaghɨn kalabuziar dapanim mɨgei, “Jasba kamaghɨn mɨgei, ‘Nɨ Pol ko Sailas ateghtɨma aning mangɨ.’”
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram quadrilheiros a dizer: Soltai aqueles homens.
36 Ezɨ kalabuziar dapanim kamaghɨn Pol mɨgei, “Jasba nɨ ko Sailas ataghraghasa na mɨkeme. Ezɨma gua datɨrɨghɨn mangɨ. Gua navir amɨrɨzimɨn mangɨ.”
36 E o carcereiro transmitiu a Paulo estas palavras, dizendo: Os magistrados mandaram que fosseis soltos; agora, pois, saí e ide em paz.
37 Ezɨ Pol gavmanɨn gumazibav gei, “Ga Romɨn gumazimning. Me ga isa kot gatɨzir puvatɨgha gumazir avɨribar damazimɨn pura ga mɨsogha, ga isa kalabusɨn ga amada. Ezɨ me datɨrɨghɨn nɨmɨra ga amangasa? Puvatɨ! Me uari izɨva gan aku mangam.”
37 Mas Paulo respondeu-lhes: Açoitaram-nos publicamente sem sermos condenados, sendo cidadãos romanos, e nos lançaram na prisão, e agora encobertamente nos lançam fora? De modo nenhum será assim; mas venham eles mesmos e nos tirem.
38 Ezɨ gavmanɨn gumaziba akar kabar gun jasbav keme. Ezɨ me orazi Pol ko Sailas Romɨn gumazimning. Ezɨ me atiatingi.
38 E os quadrilheiros foram dizer aos magistrados estas palavras, e estes temeram quando ouviram que eles eram romanos;
39 Kamaghɨn amizɨma, jasba kalabusɨn dɨpenimɨn ghu. Egha kamaghɨn aning mɨgɨa ghaze, gua ataran markɨ. Egha me aningɨn akua azenan ghuava, aningɨn azangsɨsi, “Gua nguibar ekiar kam ategh mangɨ.”
39 vieram, pediram-lhes desculpas e, tirando-os para fora, rogavam que se retirassem da cidade.
40 Ezɨ aning kalabusɨn dɨpenim ategha Lidian dɨpenimɨn ghu. Egha Kraisɨn adarazir ganigha, akar maba me mɨgɨava, gavgavim me ganɨdi. Egha aning ghu.
40 Então eles saíram da prisão, entraram em casa de Lídia, e, vendo os irmãos, os confortaram, e partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.