Atos 11
Godɨn Akar Aghuim; Akar Dɨkɨrɨzir Gavgavir Igiam (MSY) vs NVT
1 Ezɨ aposelba ko Judian nguibabar aven itir darasi, me kamaghɨn oraki, Kantrin Igharazibar Gumaziba uaghan Godɨn akam ini.
1 Logo chegou aos apóstolos e a outros irmãos da Judeia a notícia de que os gentios haviam recebido a palavra de Deus.
2 — ausente —
2 Mas, quando Pedro voltou a Jerusalém, os discípulos judeus o criticaram,
3 — ausente —
3 dizendo: “Você entrou na casa de gentios e até comeu com eles!”.
4 Ezɨ Pita maghɨra bizir a batoziba bar deravɨra dar gun me mɨgei,
4 Então Pedro lhes contou exatamente o que havia acontecido.
5 “Kɨ Jopan nguibar ekiamɨn ikia God ko mɨgei. Egha irebamɨn mɨn bizimɨn garima, bizim mati inir avɨzir dafam, me an ruaghatevir 4 plan suirazɨma, an overiam ategha izaghira kɨ iti naghɨn asara.
5 Disse: “Eu estava na cidade de Jope e, enquanto orava, num êxtase, tive uma visão. Algo semelhante a um lençol grande foi baixado do céu, preso pelas quatro pontas, vindo até onde eu estava.
6 Ezɨ kɨ an aven garima, asɨzir soroghafariba ikia nguazimɨn itiba, ko asɨzir atiar maba, ko nguazimɨn davaragha aruir asɨziba, ko pɨn itir kuaraziba iti.
6 Quando olhei dentro do lençol, vi toda espécie de animais domésticos e selvagens, répteis e aves.
7 Ezɨ kɨ orazi, tiarir mam na mɨgei, ‘Pita, dɨkavigh, asɨzitam mɨsuegh anemɨ.’
7 E ouvi uma voz dizer: ‘Levante-se, Pedro; mate e coma’.
8 “Ezɨ kɨ a ikara, ‘Ekiam! Bar puvatɨgham! Nan akam Godɨn damazimɨn bizir mɨzɨrɨzir katam bar anemezir puvatɨ.’
8 “Eu respondi: ‘De modo nenhum, Senhor! Jamais comi coisa alguma que fosse considerada impura ou imprópria’.
9 “Ezɨ tiarim ua Godɨn Nguibamɨn mɨgei, ‘Bizir God amizir zueziba, nɨ uam mɨzɨrɨzibar dar ponan markɨ.’
9 “Mas a voz do céu falou novamente: ‘Não chame de impuro o que Deus purificou’.
10 Ezɨ dughiar pumuning ko mɨkezimɨn bizir kam amigha eghava ua ekuighava overiamɨn ghuavanabo.
10 Isso aconteceu três vezes, antes que o lençol, com tudo que ele continha, fosse recolhido ao céu.
11 “Ezɨ dughiar kamra gumazir pumuning ko mɨkezim, me na bagha Sisarian nguibamɨn me amadazɨma me iza dɨpenir kɨ itimɨn oto.
11 “Nesse momento, três homens que haviam sido enviados de Cesareia chegaram à casa onde eu estava hospedado.
12 Ezɨ Godɨn Duam na mɨgɨa ghaze, nɨ me ko mangɨsɨva nɨghnɨzir avɨribar amuan markɨ. Ezɨ 6 plan aveghbuaba uaghan na ko zui. Egha e gumazir na bagha akam amadazimɨn dɨpenimɨn aven ghue.
12 O Espírito me disse que eu fosse com eles, sem nada questionar. Esses seis irmãos me acompanharam, e logo entramos na casa do homem que havia mandado nos buscar.
13 Ezɨ an e mɨgɨa ghaze, enselɨn mam an dɨpenimɨn aven a batogha egha ghaze, nɨ gumazitaba amangɨghtɨ, me Jopan nguibamɨn mangɨ, Saimon, an ziar mam Pita, a batogh.
13 Ele nos contou como um anjo havia aparecido em sua casa e dito: ‘Envie mensageiros a Jope e mande buscar Simão, também chamado Pedro.
14 Eghtɨ a Godɨn akam inigh izɨ, nɨ mɨkɨmtɨ, eghtɨ tuavir kamɨn nɨ ko nɨn dɨpenimɨn itir gumazamiziba bar, Ekiam uaghan ua me iniam.
14 Ele lhe dirá como você e toda a sua casa podem ser salvos’.
15 “Ezɨ kɨ maghɨra mɨgeima Godɨn Duam me gisɨn izaghiri, mati bar faraghavɨra an e gisɨn izaghirɨzɨ moghɨn.
15 “Quando comecei a falar, o Espírito Santo desceu sobre eles, como ocorreu conosco, no princípio.
16 Ezɨ kɨ Ekiam mɨkemezir mɨgɨrɨgɨam ginɨrɨ, ‘Jon dɨpamɨn ia rue, eghtɨ kɨ Godɨn Duamɨn ia ruam.’
16 Então me lembrei das palavras do Senhor, quando ele disse: ‘João batizou com água, mas vocês serão batizados com o Espírito Santo’.
17 E fo, e faragha nɨghnɨzir gavgavim Ekiam Krais Iesusɨn itima, Godra uan Duam bizir aghuimɨn mɨn e ganɨngi. Egha kamaghɨra datɨrɨghɨn God Kantrin Igharazibar Gumaziba uaghan uan Duam, bizir aghuimɨn mɨn me ganɨngi. Kamaghɨn amizɨma kɨ tina, kɨ God me ko ingaramin ingangarimɨn anogoregham?”
17 E, uma vez que Deus deu a esses gentios a mesma dádiva que concedeu a nós quando cremos no Senhor Jesus Cristo, quem era eu para me opor a Deus?”.
18 Ezɨ nɨghnɨzir gavgavim Iesusɨn itir gumaziba kamaghɨn oregha, egha uam ataramin nɨghnɨziba puvatɨgha Ekiamɨn ziam fa, ghaze, “A dera, God uaghan Kantrin Igharazibar Gumaziba amamangatɨghtɨma me uaghan navibagh iragh egh ikɨrɨmɨrir zurara itim iniam.”
18 Ao ouvirem isso, pararam de levantar objeções e começaram a louvar a Deus, dizendo: “Vemos que Deus deu aos gentios o mesmo privilégio de se arrepender e receber a vida eterna!”.
19 Me Stivenɨn mɨsoghezɨ an aremezir dughiamɨn, me arazir kuram uaghan nɨghnɨzir gavgavim Iesusɨn itir igharazibagh amizɨ, me tintinibar arava, egha saghon Fonisian Distrigh ko Saiprusɨn arighatɨzim koma Antioghɨn nguibar ekiamɨn ghua Godɨn akam Judan gumazibara me mɨgei.
19 Enquanto isso, os discípulos que haviam sido dispersos na perseguição depois da morte de Estêvão chegaram até a Fenícia, Chipre e Antioquia da Síria. Pregaram a palavra, mas somente aos judeus.
20 Ezɨ men marazi uaghan Saiprusɨn arighatɨzim ko Sairinin nguibar ekiamɨn ikegha ize, egha Antioghɨn ghuegha Ekiam Iesusɨn akar aghuimɨn gun Grighɨn gumazibav gei.
20 Contudo, alguns dos discípulos que foram de Chipre e Cirene até Antioquia começaram a anunciar aos gentios as boas-novas a respeito do Senhor Jesus.
21 Ezɨ Ekiamɨn gavgavim me ko iti. Ezɨ gumazamizir bar avɨrim nɨghnɨzir gavgavim Ekiamɨn ikia egha uan navibagh iragha Ekiam bagha ize.
21 A mão do Senhor estava com eles, e muitos desses gentios creram e se converteram ao Senhor.
22 Ezɨ Jerusalemɨn itir Kraisɨn adarasi bizir kamɨn eghaghanim baregha, egha me Barnabas amadazɨma an Antioghɨn ghu.
22 Quando a igreja de Jerusalém soube do que havia acontecido, enviou Barnabé a Antioquia.
23 Ezɨ an otogha gari, God men apangkuvigha, men akurvagha arazir aghuibar me gamizɨ Barnabas bar akonge. Egha me uan navir averiabar aven guizbangɨra Ekiam ko ikiamin mɨgɨrɨgɨabar a bar me mɨgei.
23 Ao chegar ali e ver essa demonstração da graça de Deus, alegrou-se muito e incentivou os irmãos a permanecerem fiéis ao Senhor.
24 A bar gumazir aghuim, Godɨn Duam a gizɨvazɨ Godɨn nɨghnɨzir gavgavim an iti. Ezɨ gumazamizir bar avɨrim Ekiam bagha ize.
24 Barnabé era um homem bom, cheio do Espírito Santo e de fé. E uma grande multidão se converteu ao Senhor.
25 — ausente —
25 Então Barnabé foi a Tarso procurar Saulo.
26 — ausente —
26 Quando o encontrou, levou-o para Antioquia. Ali permaneceram com a igreja um ano inteiro, ensinando a muitas pessoas. Foi em Antioquia que os discípulos foram chamados de cristãos pela primeira vez.
27 Ezɨ dughiar kamnang, Godɨn akam inigha izir gumazir maba Jerusalemɨn ikegha Antioghɨn izaghiri.
27 Durante esse tempo, alguns profetas viajaram de Jerusalém a Antioquia.
28 Ezɨ men mav, an ziam Agabus, a dɨkavigha tugha egha Godɨn Duamɨn gavgavimɨn ghaze, Romɨn nguaziba bar dagheba otevegham. (Sisar Klodius, atrivimɨn itir dughiamɨn bizir kam oto.)
28 Um deles, chamado Ágabo, pôs-se em pé numa das reuniões e predisse, pelo Espírito, que uma grande fome viria sobre todo o mundo romano. (Isso se cumpriu durante o reinado de Cláudio.)
29 Ezɨ suren gumaziba akam mɨsuegha egha me vaghvagh uan dabirabimɨn mɨn dagɨaba anɨngɨva, Judian itir darazir akurvaghsɨ a da amangasa.
29 Então os discípulos de Antioquia decidiram enviar uma ajuda aos irmãos na Judeia, cada um de acordo com suas possibilidades.
30 Egha kar me kamaghɨn ami, me uan dagɨaba isava, Barnabas koma Sol ganɨngizɨ, aning ghua men gumazir aruabagh anɨngi.
30 Foi o que fizeram, enviando as doações aos presbíteros por meio de Barnabé e Saulo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.