Atos 11
Godɨn Akar Aghuim; Akar Dɨkɨrɨzir Gavgavir Igiam (MSY) vs NVI
1 Ezɨ aposelba ko Judian nguibabar aven itir darasi, me kamaghɨn oraki, Kantrin Igharazibar Gumaziba uaghan Godɨn akam ini.
1 Os apóstolos e os irmãos de toda a Judéia ouviram falar que os gentios também haviam recebido a palavra de Deus.
2 — ausente —
2 Assim, quando Pedro subiu a Jerusalém, os que eram do partido dos circuncisos o criticavam, dizendo:
3 — ausente —
3 "Você entrou na casa de homens incircuncisos e comeu com eles".
4 Ezɨ Pita maghɨra bizir a batoziba bar deravɨra dar gun me mɨgei,
4 Pedro, então, começou a explicar-lhes exatamente como tudo havia acontecido:
5 “Kɨ Jopan nguibar ekiamɨn ikia God ko mɨgei. Egha irebamɨn mɨn bizimɨn garima, bizim mati inir avɨzir dafam, me an ruaghatevir 4 plan suirazɨma, an overiam ategha izaghira kɨ iti naghɨn asara.
5 "Eu estava na cidade de Jope orando; caindo em êxtase, tive uma visão. Vi algo parecido com um grande lençol sendo baixado do céu, preso pelas quatro pontas, e que vinha até o lugar onde eu estava.
6 Ezɨ kɨ an aven garima, asɨzir soroghafariba ikia nguazimɨn itiba, ko asɨzir atiar maba, ko nguazimɨn davaragha aruir asɨziba, ko pɨn itir kuaraziba iti.
6 Olhei para dentro dele e notei que havia ali quadrúpedes da terra, animais selvagens, répteis e aves do céu.
7 Ezɨ kɨ orazi, tiarir mam na mɨgei, ‘Pita, dɨkavigh, asɨzitam mɨsuegh anemɨ.’
7 Então ouvi uma voz que me dizia: ‘Levante-se, Pedro; mate e coma’.
8 “Ezɨ kɨ a ikara, ‘Ekiam! Bar puvatɨgham! Nan akam Godɨn damazimɨn bizir mɨzɨrɨzir katam bar anemezir puvatɨ.’
8 "Eu respondi: De modo nenhum, Senhor! Nunca entrou em minha boca algo impuro ou imundo.
9 “Ezɨ tiarim ua Godɨn Nguibamɨn mɨgei, ‘Bizir God amizir zueziba, nɨ uam mɨzɨrɨzibar dar ponan markɨ.’
9 "A voz falou do céu segunda vez: ‘Não chame impuro ao que Deus purificou’.
10 Ezɨ dughiar pumuning ko mɨkezimɨn bizir kam amigha eghava ua ekuighava overiamɨn ghuavanabo.
10 Isso aconteceu três vezes, e então tudo foi recolhido ao céu.
11 “Ezɨ dughiar kamra gumazir pumuning ko mɨkezim, me na bagha Sisarian nguibamɨn me amadazɨma me iza dɨpenir kɨ itimɨn oto.
11 "Na mesma hora chegaram à casa em que eu estava hospedado três homens que me haviam sido enviados de Cesaréia.
12 Ezɨ Godɨn Duam na mɨgɨa ghaze, nɨ me ko mangɨsɨva nɨghnɨzir avɨribar amuan markɨ. Ezɨ 6 plan aveghbuaba uaghan na ko zui. Egha e gumazir na bagha akam amadazimɨn dɨpenimɨn aven ghue.
12 O Espírito me disse que não hesitasse em ir com eles. Estes seis irmãos também foram comigo, e entramos na casa de um certo homem.
13 Ezɨ an e mɨgɨa ghaze, enselɨn mam an dɨpenimɨn aven a batogha egha ghaze, nɨ gumazitaba amangɨghtɨ, me Jopan nguibamɨn mangɨ, Saimon, an ziar mam Pita, a batogh.
13 Ele nos contou como um anjo lhe tinha aparecido em sua casa e dissera: ‘Mande buscar, em Jope, a Simão, chamado Pedro.
14 Eghtɨ a Godɨn akam inigh izɨ, nɨ mɨkɨmtɨ, eghtɨ tuavir kamɨn nɨ ko nɨn dɨpenimɨn itir gumazamiziba bar, Ekiam uaghan ua me iniam.
14 Ele lhe trará uma mensagem por meio da qual serão salvos você e todos os da sua casa’.
15 “Ezɨ kɨ maghɨra mɨgeima Godɨn Duam me gisɨn izaghiri, mati bar faraghavɨra an e gisɨn izaghirɨzɨ moghɨn.
15 "Quando comecei a falar, o Espírito Santo desceu sobre eles como sobre nós no princípio.
16 Ezɨ kɨ Ekiam mɨkemezir mɨgɨrɨgɨam ginɨrɨ, ‘Jon dɨpamɨn ia rue, eghtɨ kɨ Godɨn Duamɨn ia ruam.’
16 Então me lembrei do que o Senhor tinha dito: ‘João batizou com água, mas vocês serão batizados com o Espírito Santo’.
17 E fo, e faragha nɨghnɨzir gavgavim Ekiam Krais Iesusɨn itima, Godra uan Duam bizir aghuimɨn mɨn e ganɨngi. Egha kamaghɨra datɨrɨghɨn God Kantrin Igharazibar Gumaziba uaghan uan Duam, bizir aghuimɨn mɨn me ganɨngi. Kamaghɨn amizɨma kɨ tina, kɨ God me ko ingaramin ingangarimɨn anogoregham?”
17 Se, pois, Deus lhes deu o mesmo dom que nos dera quando cremos no Senhor Jesus Cristo, quem era eu para pensar em opor-me a Deus? "
18 Ezɨ nɨghnɨzir gavgavim Iesusɨn itir gumaziba kamaghɨn oregha, egha uam ataramin nɨghnɨziba puvatɨgha Ekiamɨn ziam fa, ghaze, “A dera, God uaghan Kantrin Igharazibar Gumaziba amamangatɨghtɨma me uaghan navibagh iragh egh ikɨrɨmɨrir zurara itim iniam.”
18 Ouvindo isso, não apresentaram mais objeções e louvaram a Deus, dizendo: "Então, Deus concedeu arrependimento para a vida até mesmo aos gentios! "
19 Me Stivenɨn mɨsoghezɨ an aremezir dughiamɨn, me arazir kuram uaghan nɨghnɨzir gavgavim Iesusɨn itir igharazibagh amizɨ, me tintinibar arava, egha saghon Fonisian Distrigh ko Saiprusɨn arighatɨzim koma Antioghɨn nguibar ekiamɨn ghua Godɨn akam Judan gumazibara me mɨgei.
19 Os que tinham sido dispersos por causa da perseguição desencadeada com a morte de Estêvão chegaram até à Fenícia, Chipre e Antioquia, anunciando a mensagem apenas aos judeus.
20 Ezɨ men marazi uaghan Saiprusɨn arighatɨzim ko Sairinin nguibar ekiamɨn ikegha ize, egha Antioghɨn ghuegha Ekiam Iesusɨn akar aghuimɨn gun Grighɨn gumazibav gei.
20 Alguns deles, todavia, cipriotas e cireneus, foram a Antioquia e começaram a falar também aos gregos, contando-lhes as boas novas a respeito do Senhor Jesus.
21 Ezɨ Ekiamɨn gavgavim me ko iti. Ezɨ gumazamizir bar avɨrim nɨghnɨzir gavgavim Ekiamɨn ikia egha uan navibagh iragha Ekiam bagha ize.
21 A mão do Senhor estava com eles, e muitos creram e se converteram ao Senhor.
22 Ezɨ Jerusalemɨn itir Kraisɨn adarasi bizir kamɨn eghaghanim baregha, egha me Barnabas amadazɨma an Antioghɨn ghu.
22 Notícias desse fato chegaram aos ouvidos da igreja em Jerusalém, e eles enviaram Barnabé a Antioquia.
23 Ezɨ an otogha gari, God men apangkuvigha, men akurvagha arazir aghuibar me gamizɨ Barnabas bar akonge. Egha me uan navir averiabar aven guizbangɨra Ekiam ko ikiamin mɨgɨrɨgɨabar a bar me mɨgei.
23 Este, ali chegando e vendo a graça de Deus, ficou alegre e os animou a permanecerem fiéis ao Senhor, de todo o coração.
24 A bar gumazir aghuim, Godɨn Duam a gizɨvazɨ Godɨn nɨghnɨzir gavgavim an iti. Ezɨ gumazamizir bar avɨrim Ekiam bagha ize.
24 Ele era um homem bom, cheio do Espírito Santo e de fé; e muitas pessoas foram acrescentadas ao Senhor.
25 — ausente —
25 Então Barnabé foi a Tarso procurar Saulo
26 — ausente —
26 e, quando o encontrou, levou-o para Antioquia. Assim, durante um ano inteiro Barnabé e Saulo se reuniram com a igreja e ensinaram a muitos. Em Antioquia, os discípulos foram pela primeira vez chamados cristãos.
27 Ezɨ dughiar kamnang, Godɨn akam inigha izir gumazir maba Jerusalemɨn ikegha Antioghɨn izaghiri.
27 Naqueles dias alguns profetas desceram de Jerusalém para Antioquia.
28 Ezɨ men mav, an ziam Agabus, a dɨkavigha tugha egha Godɨn Duamɨn gavgavimɨn ghaze, Romɨn nguaziba bar dagheba otevegham. (Sisar Klodius, atrivimɨn itir dughiamɨn bizir kam oto.)
28 Um deles, Ágabo, levantou-se e pelo Espírito predisse que uma grande fome sobreviria a todo o mundo romano, o que aconteceu durante o reinado de Cláudio.
29 Ezɨ suren gumaziba akam mɨsuegha egha me vaghvagh uan dabirabimɨn mɨn dagɨaba anɨngɨva, Judian itir darazir akurvaghsɨ a da amangasa.
29 Os discípulos, cada um segundo as suas possibilidades, decidiram providenciar ajuda para os irmãos que viviam na Judéia.
30 Egha kar me kamaghɨn ami, me uan dagɨaba isava, Barnabas koma Sol ganɨngizɨ, aning ghua men gumazir aruabagh anɨngi.
30 E o fizeram, enviando suas ofertas aos presbíteros pelas mãos de Barnabé e Saulo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.