Atos 11
Godɨn Akar Aghuim; Akar Dɨkɨrɨzir Gavgavir Igiam (MSY) vs NAA
1 Ezɨ aposelba ko Judian nguibabar aven itir darasi, me kamaghɨn oraki, Kantrin Igharazibar Gumaziba uaghan Godɨn akam ini.
1 Chegou ao conhecimento dos apóstolos e dos irmãos que estavam na Judeia que também os gentios haviam recebido a palavra de Deus.
2 — ausente —
2 Quando Pedro voltou para Jerusalém, os que eram da circuncisão começaram a questioná-lo, dizendo:
3 — ausente —
3 — Você entrou na casa de homens incircuncisos e comeu com eles.
4 Ezɨ Pita maghɨra bizir a batoziba bar deravɨra dar gun me mɨgei,
4 Então Pedro passou a fazer-lhes uma exposição por ordem, dizendo:
5 “Kɨ Jopan nguibar ekiamɨn ikia God ko mɨgei. Egha irebamɨn mɨn bizimɨn garima, bizim mati inir avɨzir dafam, me an ruaghatevir 4 plan suirazɨma, an overiam ategha izaghira kɨ iti naghɨn asara.
5 — Eu estava na cidade de Jope orando e, num êxtase, tive uma visão em que observei descer um objeto como se fosse um grande lençol baixado do céu pelas quatro pontas e vindo até perto de mim.
6 Ezɨ kɨ an aven garima, asɨzir soroghafariba ikia nguazimɨn itiba, ko asɨzir atiar maba, ko nguazimɨn davaragha aruir asɨziba, ko pɨn itir kuaraziba iti.
6 E, olhando atentamente para dentro daquilo, vi quadrúpedes da terra, feras, répteis e aves do céu.
7 Ezɨ kɨ orazi, tiarir mam na mɨgei, ‘Pita, dɨkavigh, asɨzitam mɨsuegh anemɨ.’
7 Ouvi também uma voz que me dizia: “Levante-se, Pedro! Mate e coma.”
8 “Ezɨ kɨ a ikara, ‘Ekiam! Bar puvatɨgham! Nan akam Godɨn damazimɨn bizir mɨzɨrɨzir katam bar anemezir puvatɨ.’
8 Ao que eu respondi: “De modo nenhum, Senhor; porque em minha boca nunca entrou nada que fosse impuro ou imundo.”
9 “Ezɨ tiarim ua Godɨn Nguibamɨn mɨgei, ‘Bizir God amizir zueziba, nɨ uam mɨzɨrɨzibar dar ponan markɨ.’
9 Pela segunda vez, a voz do céu falou: “Não considere impuro aquilo que Deus purificou.”
10 Ezɨ dughiar pumuning ko mɨkezimɨn bizir kam amigha eghava ua ekuighava overiamɨn ghuavanabo.
10 Isso se repetiu três vezes, e, de novo, tudo foi recolhido para o céu.
11 “Ezɨ dughiar kamra gumazir pumuning ko mɨkezim, me na bagha Sisarian nguibamɨn me amadazɨma me iza dɨpenir kɨ itimɨn oto.
11 E eis que, na mesma hora, pararam diante da casa em que estávamos três homens enviados de Cesareia para se encontrar comigo.
12 Ezɨ Godɨn Duam na mɨgɨa ghaze, nɨ me ko mangɨsɨva nɨghnɨzir avɨribar amuan markɨ. Ezɨ 6 plan aveghbuaba uaghan na ko zui. Egha e gumazir na bagha akam amadazimɨn dɨpenimɨn aven ghue.
12 Então o Espírito me disse que eu fosse com eles, sem hesitar. Foram comigo também estes seis irmãos; e entramos na casa daquele homem.
13 Ezɨ an e mɨgɨa ghaze, enselɨn mam an dɨpenimɨn aven a batogha egha ghaze, nɨ gumazitaba amangɨghtɨ, me Jopan nguibamɨn mangɨ, Saimon, an ziar mam Pita, a batogh.
13 E ele nos contou como tinha visto na casa dele um anjo, em pé, que lhe disse: “Envie alguém a Jope e mande chamar Simão, que também é chamado de Pedro,
14 Eghtɨ a Godɨn akam inigh izɨ, nɨ mɨkɨmtɨ, eghtɨ tuavir kamɨn nɨ ko nɨn dɨpenimɨn itir gumazamiziba bar, Ekiam uaghan ua me iniam.
14 o qual lhe dirá palavras mediante as quais você e toda a sua casa serão salvos.”
15 “Ezɨ kɨ maghɨra mɨgeima Godɨn Duam me gisɨn izaghiri, mati bar faraghavɨra an e gisɨn izaghirɨzɨ moghɨn.
15 — Quando comecei a falar, o Espírito Santo caiu sobre eles, como também sobre nós, no princípio.
16 Ezɨ kɨ Ekiam mɨkemezir mɨgɨrɨgɨam ginɨrɨ, ‘Jon dɨpamɨn ia rue, eghtɨ kɨ Godɨn Duamɨn ia ruam.’
16 Então me lembrei da palavra do Senhor, quando disse: “João, na verdade, batizou com água, mas vocês serão batizados com o Espírito Santo.”
17 E fo, e faragha nɨghnɨzir gavgavim Ekiam Krais Iesusɨn itima, Godra uan Duam bizir aghuimɨn mɨn e ganɨngi. Egha kamaghɨra datɨrɨghɨn God Kantrin Igharazibar Gumaziba uaghan uan Duam, bizir aghuimɨn mɨn me ganɨngi. Kamaghɨn amizɨma kɨ tina, kɨ God me ko ingaramin ingangarimɨn anogoregham?”
17 Pois, se Deus deu a eles o mesmo dom que tinha dado a nós quando cremos no Senhor Jesus, quem era eu para que pudesse resistir a Deus?
18 Ezɨ nɨghnɨzir gavgavim Iesusɨn itir gumaziba kamaghɨn oregha, egha uam ataramin nɨghnɨziba puvatɨgha Ekiamɨn ziam fa, ghaze, “A dera, God uaghan Kantrin Igharazibar Gumaziba amamangatɨghtɨma me uaghan navibagh iragh egh ikɨrɨmɨrir zurara itim iniam.”
18 Quando os demais ouviram isso, acalmaram-se e glorificaram a Deus, dizendo: — Então também aos gentios Deus concedeu o arrependimento para a vida!
19 Me Stivenɨn mɨsoghezɨ an aremezir dughiamɨn, me arazir kuram uaghan nɨghnɨzir gavgavim Iesusɨn itir igharazibagh amizɨ, me tintinibar arava, egha saghon Fonisian Distrigh ko Saiprusɨn arighatɨzim koma Antioghɨn nguibar ekiamɨn ghua Godɨn akam Judan gumazibara me mɨgei.
19 Os que foram dispersos a partir da perseguição que começou com a morte de Estêvão se espalharam até a Fenícia, Chipre e Antioquia, não anunciando a palavra a ninguém que não fosse judeu.
20 Ezɨ men marazi uaghan Saiprusɨn arighatɨzim ko Sairinin nguibar ekiamɨn ikegha ize, egha Antioghɨn ghuegha Ekiam Iesusɨn akar aghuimɨn gun Grighɨn gumazibav gei.
20 Alguns deles, porém, que eram de Chipre e de Cirene e que foram até Antioquia, falavam também aos gregos, anunciando-lhes o evangelho do Senhor Jesus.
21 Ezɨ Ekiamɨn gavgavim me ko iti. Ezɨ gumazamizir bar avɨrim nɨghnɨzir gavgavim Ekiamɨn ikia egha uan navibagh iragha Ekiam bagha ize.
21 A mão do Senhor estava com eles, e muitos, crendo, se converteram ao Senhor.
22 Ezɨ Jerusalemɨn itir Kraisɨn adarasi bizir kamɨn eghaghanim baregha, egha me Barnabas amadazɨma an Antioghɨn ghu.
22 A notícia a respeito deles chegou aos ouvidos da igreja que estava em Jerusalém; e enviaram Barnabé até Antioquia.
23 Ezɨ an otogha gari, God men apangkuvigha, men akurvagha arazir aghuibar me gamizɨ Barnabas bar akonge. Egha me uan navir averiabar aven guizbangɨra Ekiam ko ikiamin mɨgɨrɨgɨabar a bar me mɨgei.
23 Quando ele chegou e viu a graça de Deus, ficou muito alegre. E exortava todos a que, com firmeza de coração, permanecessem no Senhor.
24 A bar gumazir aghuim, Godɨn Duam a gizɨvazɨ Godɨn nɨghnɨzir gavgavim an iti. Ezɨ gumazamizir bar avɨrim Ekiam bagha ize.
24 Porque era homem bom, cheio do Espírito Santo e de fé. E muita gente se uniu ao Senhor.
25 — ausente —
25 Depois Barnabé foi a Tarso à procura de Saulo.
26 — ausente —
26 E, quando o encontrou, levou-o para Antioquia. E, durante um ano inteiro, se reuniram naquela igreja e ensinaram numerosa multidão. Em Antioquia, os discípulos foram, pela primeira vez, chamados de cristãos.
27 Ezɨ dughiar kamnang, Godɨn akam inigha izir gumazir maba Jerusalemɨn ikegha Antioghɨn izaghiri.
27 Naqueles dias, alguns profetas foram de Jerusalém para Antioquia.
28 Ezɨ men mav, an ziam Agabus, a dɨkavigha tugha egha Godɨn Duamɨn gavgavimɨn ghaze, Romɨn nguaziba bar dagheba otevegham. (Sisar Klodius, atrivimɨn itir dughiamɨn bizir kam oto.)
28 E, apresentando-se um deles, chamado Ágabo, dava a entender, pelo Espírito, que haveria uma grande fome em todo o mundo. Essa fome veio nos dias do imperador Cláudio.
29 Ezɨ suren gumaziba akam mɨsuegha egha me vaghvagh uan dabirabimɨn mɨn dagɨaba anɨngɨva, Judian itir darazir akurvaghsɨ a da amangasa.
29 Os discípulos, cada um conforme as suas posses, resolveram mandar uma ajuda aos irmãos que moravam na Judeia.
30 Egha kar me kamaghɨn ami, me uan dagɨaba isava, Barnabas koma Sol ganɨngizɨ, aning ghua men gumazir aruabagh anɨngi.
30 E eles o fizeram, enviando essa ajuda aos presbíteros por meio de Barnabé e Saulo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.