João 11
Hill Madia (MRR) vs BKJ
1 मरियाल इनदनदु ओसो ताना अकालि मार्ताल, इव बेतनि इनदनद नाटे मंदुङ; अविस्कनाये तमोग़ लाजर पेदिरतोग़ दुक अर्स मतोग़.
1 Ora, havia um certo homem enfermo, chamado Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 (येसुसामिनाङ काल्किनु अतर्नेयदे ऊसता, तनाङ केल्कने ओनाङ काल्किन उम्चता, अद इदे मरियालि.)
2 (Era aquela Maria que ungiu o Senhor com unguento, e secou os seus pés com os seus cabelos, cujo irmão, Lázaro, estava enfermo).
3 “सामि, नीवा गोतयाल लाजर पकाय दुक अरतोग़” इन्जि, ओनाङ अकास्कु येसुह्क कबुर लोहताङ.
3 Portanto, suas irmãs enviaram até ele dizendo: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 इद कबुर केंजिसि येसु इतोग़, “इद दुकि ओना जीवा तिनदलाह वावो, मति देवुळता डीसा तोहतलाह, अहे इवटे देवुळता मग़िह्कु मान दोर्कना इन्जि, अद दुक पुटटा,” इतोग़.
4 Quando Jesus ouviu isso, ele disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 मार्तालि, मरियालि ओसो लाजर, वेरिन येसु जीवा कींदोग़.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 तेला मति लाजरना दुकता कबुर केंजिसाय, येसु बेद नाटे मतोग़, अगाने ओसो रेंड दियाङ आनाह मतोग़.
6 Ouvindo, pois, que ele estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde ele estava.
7 ताना पया ओग़ु तनाङ कग़यवालोरिन इतोग़, “दट, माटु ओसो यहुदा पटटे दाकल,” इतोग़.
7 Depois disso, então, ele diz aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 “गूरु, अग्डोर यहुदिराङ पेदल्कु इसलिय नीक बंडाङ उकिस हव्कलाह ऊळिंदुर, ओसो निमा अगा बाराह्क दायना कीय्ह्निन?” इन्जि ओर येसुन इतोर.
8 Seus discípulos lhe disseram: Mestre, recentemente os judeus procuravam apedrejar-te, e tu vais para lá novamente?
9 पया (देवुळ तासतद कगो एववालेवा, ओर नाकु बातय कीया पग़वोर आयनुर, इदिन वेहतलाह) येसु ओरिन इतोग़, “केंजाटु, पोळ्दमेटाङ पूरा बारा गंटाङ मन्ह्ताङ. बोग़ाय पोळ्द मनेक ताकतेके, ओग़ कोदुर एवोग़ आस्तोग़, बाराह्क इतेके इद दुनियाता वेह्चि ओनगा मन्ह्ता.
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se algum homem andar de dia, ele não tropeça, porque ele vê a luz deste mundo.
10 मति बोग़ु ईकळते ताकिह्तोग़, ओग़ु कोदुर ईयनोग़, बाराह्क इतेके ओनगा वेह्च मनो आस्ता इनजोरे.”
10 Mas se um homem andar de noite, ele tropeça, porque nele não há luz.
11 इचोन वळ्ह्किसि, येसु ओरिन इतोग़, “मावा गोतयाल लाजर उंजिस मन्ह्तोग़; ओन नना तेहता दाय्ह्नन,” इतोग़.
11 Essas coisas ele falou, e depois disso ele lhes disse: Nosso amigo Lázaro dorme, mas eu vou, para que eu possa despertá-lo do sono.
12 “सामि, ओन्क निद्र वातेके, (निमा अनवेकाय) ओग़ तनाय तेदनोग़,” इन्जि ओर येसुन इतोर.
12 Disseram-lhe, então, os seus discípulos: Senhor, se dorme, ele ficará bom.
13 लाजरना हामुरताय लोप्पा येसु वळ्ह्किस मतोग़; मति निद्रते दोर्कनद आरमता लोप्पा ओग़ वळ्ह्किह्तोग़ बहे इनजोर, ओर कग़यवालोर येसुन अह इतोर.
13 Todavia Jesus havia falado de sua morte, mas eles pensavam que falava do repouso do sono.
14 अदिह्क येसु ओरिन पङ्ने वेहतोग़, “लाजर डोलतोग़.
14 Então, Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto.
15 ओसो मीवा विस्वस बोल्गग़ा इन्जि, ओग़ डोलतस्के नना ओनगा इलेन आसि, इदे नाक बेसु. मति बार आयो, दट, माट ओनक्के दाकल,” इनजोर इतोग़.
15 E estou contente por causa de vós, de que eu não estivesse ali, para que creiais; no entanto, vamos até ele.
16 कग़यवालोरग्डाहि ओर्वोग़ तोमाल इनवाल मतोग़, ओन दिदुमि (इतेके “एमोह पेकाल”) वने इंदुर. ओग़ु कग़यवालोरिन इतोग़, “दट, माट वने गूरुना ऐंगे दाकल, वेग़ हातेके, माट वने वेनाय संगे हायकल, (पिसतेके वेनाय संगे पिसकल,)” इतोग़.
16 Então disse Tomé, que é chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para que possamos morrer com ele.
17 येसु तनाङ कग़यवालोरा संगे बेतनि नाटे एवतस्के, लाजरिन गुमयातगा तासिसि नालुङ दियाङ आताङ इनजोर, ओरिह्क तेळियता.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já há quatro dias no sepulcro.
18 — ausente —
18 Ora, Betânia estava perto de Jerusalém, cerca de quinze estádios.
19 — ausente —
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 येसु वास्तोग़ इन्जि मार्तालि कबुर केंजताह्कु, ओनगा अन्जि कलियता, मति तनेलाळ मरियालि लोने उदिस मता.
20 Ouvindo, então, Marta que Jesus vinha, foi ao seu encontro. Mas Maria ficou assentada em casa.
21 मार्तालि येसुन कलियतस्के, ओन इता, “सामि, निमा इगा मन्ज मतेके, नावा तमोग़ डोलोग़ आवेग़.
21 Então, disse Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 तेला मति इंजेकाय निमा देवुळतुन बेद ताल्ह्ककिन, अद नीक ईयग़ा इनजोर नाक एर्काये,” इन्जि इता.
22 Mas eu sei, que agora mesmo, tudo quanto pedires a Deus, Deus te concederá.
23 अस्के पया येसु तान इतोग़, “नीवा तमोग़ जीवा अरयनोग़, मार्ता,” इतोग़.
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 “इंगो गूरु, आक्रिते हातोर जीवा अरयना वेलाते, वेग़ वने जीवा अरयनोग़ इन्जि, नाक एर्काय मन्ह्ता,” इनजोर अद इता.
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último dia.
25 येसु तान इतोग़, “हातोरिन तेग़्किह केवानन, ओसो ओरिह्क जीवा एवानन, ननान आंदन. बोर नाक नमिह्तोर, ओरु हास मतेकाय, ओसो जीवा अरयनुर.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição, e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, ele viverá;
26 बोर नाक नमसोर मन्ह्तोर, ओरिह्क अमेसाता पिसमुळ दोर्कग़ा, ओराङ जीवाङ देवुळताहि बेस्केन एग़ोङ आयनुङ इन्जि, इद पोल्लोतुन निमा सेतेम पोयतह्निना, मार्ता?” इन्जि तान इतोग़.
26 e todo aquele que vive e crê em mim nunca morrerá. Crês tu isto?
27 “इंगो सामि, इद बूमते देवुळ किरिया कीस वेहतपु, तना मग़ वावाल मतोग़, ओग़ किर्स्तु इतेके निमान आंदिन इनजोर, नना नमतन,” इन्जि मार्तालि इता.
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor; eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 इचोन वळ्ह्किस अद पेसिस अता, अन्जि मरियान कुस्क्ने केयिसि, “गूरु वातोग़ रि, ओग़ नीक केयिह्तोग़,” इन्जि वेहता.
28 E, tendo ela dito isso, seguiu o seu caminho, e chamou secretamente a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está aqui e te chama.
29 इद पोल्लो केंजताहे, मरियाल पोर्क तेदिसि दरिमरिते ओनगा अता.
29 Assim que ela ouviu isso, levantou-se depressa, e foi até ele.
30 (येसु इंका नाटे ओळियवाय मतोग़, मति मार्तालि बेद जागातगा ओन कलियिसि, अदे जागाते ओग़ मतोग़.)
30 Ora, Jesus ainda não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 बोर यहुदिर एलाग़ रेंडिन मानेह कीयलाह वासि, ओर मरियाना संगे लोप्पाडेकेन मतोर. अद चट्ने तेदिस दायनदिन ऊळिसि, अद गुमयातके अळयलाह दास्ता बहे इन्जि, ओर वने तानाय पयाह पेसतोर.
31 Os judeus, pois, que estavam com ela na casa e a consolavam, vendo que Maria se levantara e saíra apressadamente, seguiram-na, dizendo: Ela vai ao sepulcro para chorar ali.
32 येसु रोमिस मतोग़ अद जागाते मरियाल एवतस्के, ओन ऊळिसि ओनाङ काल्क अरता, अर्सि इता, “सामि, निमा इगा मन्ज मतेके, नावा तमोग़ हायोग़ आवेग़.”
32 Tendo, pois, Maria chegado onde Jesus estava e vendo-o, ela lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 मरियाल ओसो ताना संगे वातोर यहुदिर, सबेटोरा अळयनदिन-केयनदिन ऊळिसि, लाजरना हामुरतुह्कु येसु तना जीवाते पका नारज आसि, ओना जीवा चुहेम आयो.
33 Quando Jesus, pois, a viu chorar, e choravam também os judeus que vinham com ela, comoveu-se em espírito e conturbou-se,
34 पया ओग़ ताल्ह्कतोग़, “ओना सेत्तातुन मीट बेगा तासतिर?” अस्के ओर इतोर, “वास ऊळा, गूरु.”
34 e disse: Onde o pusestes? Eles disseram-lhe: Senhor, vem e vê.
35 अस्के येसु अळतोग़.
35 Jesus chorou.
36 तेन ऊळिस, यहुदिर तमतमाय इतोर, “अलाले, वेग़ लाजरिन अचोन जीवा कींदोग़ बपोम!”
36 Disseram, então, os judeus: Vede como ele o amava!
37 अग्डोर उय्तुर इसि इंदुर, “वेग़ पुटगुडिन वने तोवनाह कीतोग़. इतेके लाजरिन हायना-हामुरताहि बह पिसिह कीया पग़वोग़ा?”
37 E alguns deles disseram: Não podia este homem, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este homem não morresse?
38 पया येसु ओसो उंद मल्का लाजरना हामुरतेनाह्कु, तना जीवाते पकाय नारजते मन्जि, गुमयातगा एवतोग़. लाजरिन पांजातगा तासिसि, अग़दगा बेरा आद बंडा तिळ्ह्प कीसि तासिस मतोर.
38 Jesus, pois, novamente comovido em si mesmo, foi ao sepulcro. Era uma caverna e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 “तिळ्ह्प कीतद आदतुन तेंडाटु,” इनजोर येसु अग्डोरिन वेहतोग़. “आयो गूरु, ओन तासिसि, नेटुह्क नालुङ दियाङ बार आस्ताङ. अदिह्क ओना सेत्ता पकाय एग़्स्किस मनदग़ा!” इनजोरे हातोना अकालि मार्ताल इता.
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã daquele que estava morto, disse-lhe: Senhor, a essa altura ele cheira mal, porque ele está morto há quatro dias.
40 अस्के येसु तान इतोग़, “निमा नमतेके देवुळता डीसातुन ऊळकिन, इद्रम नीक वेहन्दन बहे, केंजविन निमा?” इन्जि इतोग़.
40 Disse-lhe Jesus: Eu não te disse que, se tu creres, verás a glória de Deus?
41 अदिह्क पया ओर अद आदतुन तेंडटोर. अस्के येसु पोग़ोन ऊळसोर इतोग़, “ए बाबा, निमा नावा ताल्ह्कनदिन केंजतिन इनजोर, नना नीक जोहर कीय्ह्नन.
41 Então, eles tiraram a pedra do lugar onde jazia o morto. E Jesus, levantando seus olhos, disse: Pai, eu te agradeço, por me haveres ouvido.
42 निमा नावाङ अमेसाये केंजिह्निन इनजोर, नाक एर्काय मन्ह्ता. तेला मति निमा नाक लोहतिन इनजोर, सर्ने निच मनवालोर लोकुर पुनदना इन्जि नमनेनाह्कु, नना इद्रम वळ्ह्कतन,” इतोग़.
42 Eu sei que sempre me ouves, mas por causa da multidão que está ao redor eu disse isso, para que possam crer que tu me enviaste.
43 इद्रम वळ्ह्किस येसु बेरा आल्काते आळो कीतोग़, “ए लाजर, पलते पेसिस वाय!”
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora.
44 अस्के ओग़ पांजालोप्पा मतोग़ु हातोग़ मन्कल, पलत पेसिस वातोग़. तेला मति ओनाङ कय्क-काल्कु हामुर-गेंदेने ऊर्सताङ मताङ, ओना मोकमतुन इंका सर्ने दुपटटे ऊर्हच मतोर. “वेन लेहचीम्ह्ट, अनेग़!” इनजोर, येसु ओरिन वेहतोग़. अस्के ओर अहे कीतोर. लाजर गुमयाताहि तेदिस वास्तोग़|alt="Lazarus emerges from the grave" src="CN01769B.JPG" size="col" ref="11:44"
44 E saiu o que estivera morto, amarrado nos pés e nas mãos com faixas; e a sua face envolta em um lenço. Disse-lhes Jesus: Desatai-o, e deixai-o ir.
45 मरियान कलियलाह वातोर यहुदिर, येसु बह बह कीतोग़, अदिन ओर कतम ऊळतोर. ऊळिसि अग्डोर वेल्लाटोरे ओन नमतोर.
45 Então, muitos dentre os judeus que tinham vindo a Maria, e que haviam visto as coisas que Jesus fizera, creram nele.
46 मति अग्डोर उय्तुर बार कीतोर, परुसिरक्के अन्जि, येसु बह बह कीतोग़, अदिन कतम ओर वेहतोर.
46 Mas alguns deles foram pelo seu caminho até os fariseus, e lhes contaram as coisas que Jesus havia feito.
47 अदिनेनाह्क पेर्मालोर ओसो परुसिर वेरु, यहुदिराङ सेह्नालोरिन केयिसि, मीटिङ उदिह कीतोर. अस्के पया इतोर, “ओग़ इतेके वेल्लाङे बामिह कीयनाङ सीनाङ तोहतह्तोग़. माट बह केमेन मनदनाया?
47 Então, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus em conselho, dizendo: O que faremos? Pois este homem faz muitos milagres.
48 माट ओन अहे विळ्सतेके, कतमतोर ओन नमिसि ओन राजाल कीयनुर. अस्के रोम सर्करताङ सीपय्कु वासि, मावा मंदिरतुनु, मावा देसेमतुनु बूळे कीयनुर” इन्जि, इद्रमताङ पोल्लोङ पट आसि वळ्ह्कतोर.
48 Se o deixarmos assim sozinho, todos os homens crerão nele; e virão os romanos e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 ओरग्डाहि वग़ोग़ कयपाल इनवाल, अद वर्सा मोदुल पेर्माल मतोग़, ओग़ पया ओरिन इतोग़, “मीक बातय तेळियवालेवा वळ्ह्किह्निर!
49 E um deles, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós não entendeis nada,
50 पूरा देसेम बूळेम आयना वाटो, वग़ोग़ मन्कल लोकुरेनाह्क हायना, इद मीवाये पाय्दाता मन्ह्ता, इचोन तेला मीक तेळियो!” इतोग़.
50 nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo e que não pereça toda a nação.
51 इद गोटि ओग़ तनाय बुदते वळ्ह्कोग़, मति अद वर्सा ओग़ मोदुल पेर्माल मताह्कु, यहुदिरा देसेमतेनाह्क येसुना हामुर आयना मन्ह्ता इन्जि, देवुळि ओना मेटे कबुर वेहच मता. अदिह्क ओग़ अह वळ्ह्कतोग़.
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação;
52 सिरप अदे देसेमतेनाह्क आयो मति, सबे देसेह्कने मनवालोर देवुळताङ मग़्क-मयास्किन, उंदिय कुटुमते ओंडे कीयना इन्जि, येसु हायवाल मतोग़.
52 e não somente por aquela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estavam dispersos.
53 अदिह्क ओर अद दियाताहि येसुन हव्कलाह कोहन्दुर.
53 Desde aquele dia, pois, eles tomavam conselho para o matarem.
54 अदिनेनाह्क येसु अस्केडाहि, येरुसलेमते मनवालोर यहुदि लोकुरगा, सबेटोरिह्क दिसनाह वेलियोग़ आंदोग़. मति पेळ्ह्कल बूम एरेटा एप्रायिम इनदनद नाटे, तनाङ कग़यवालोरा संगे पेसिस वातोग़, वातापया ओर अगाने मंदुर.
54 Jesus, portanto, já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim, e ali continuava com os seus discípulos.
55 अस्के यहुदिरा आवना पंडुम एरे एव्स मता. पंडुमता मुनेन सोक आयनद रिवजतुन माळना इनजोरे, तमतमा नाटेनाहि वेल्लाय मुलु येरुसलेमतके अतोर.
55 E estava próxima a Páscoa dos judeus; e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da Páscoa, para se purificarem.
56 ओर अगा येसुन पर्ह्कसोरे, मंदिरतगा निच मन्जि, तमतमाय वळ्ह्कलाह आतोर, “मीट बह इह्निर रा? ओग़ पंडुमतगा वायनोग़ा, वावोग़ा?” इह वळ्ह्किंदुर.
56 Então eles buscavam por Jesus, e falavam entre si, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 मति पेर्मालोर ओसो परुसिर ओन पोयतना इनजोर, “ओग़ बेगा मन्ह्तोग़ इन्जि, बोन्काय एर्का आतेके, माक कबुर ईम्ह्ट, ऊळाट!” इनजोर वेर अगा वातोर कतमतोरिह्क उकुम ईसि.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se algum homem soubesse onde ele estava, ele deveria mostrar, para que o prendessem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.