João 11
Hill Madia (MRR) vs ARA
1 मरियाल इनदनदु ओसो ताना अकालि मार्ताल, इव बेतनि इनदनद नाटे मंदुङ; अविस्कनाये तमोग़ लाजर पेदिरतोग़ दुक अर्स मतोग़.
1 Estava enfermo Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 (येसुसामिनाङ काल्किनु अतर्नेयदे ऊसता, तनाङ केल्कने ओनाङ काल्किन उम्चता, अद इदे मरियालि.)
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava enfermo, era a mesma que ungiu com bálsamo o Senhor e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 “सामि, नीवा गोतयाल लाजर पकाय दुक अरतोग़” इन्जि, ओनाङ अकास्कु येसुह्क कबुर लोहताङ.
3 Mandaram, pois, as irmãs de Lázaro dizer a Jesus: Senhor, está enfermo aquele a quem amas.
4 इद कबुर केंजिसि येसु इतोग़, “इद दुकि ओना जीवा तिनदलाह वावो, मति देवुळता डीसा तोहतलाह, अहे इवटे देवुळता मग़िह्कु मान दोर्कना इन्जि, अद दुक पुटटा,” इतोग़.
4 Ao receber a notícia, disse Jesus: Esta enfermidade não é para morte, e sim para a glória de Deus, a fim de que o Filho de Deus seja por ela glorificado.
5 मार्तालि, मरियालि ओसो लाजर, वेरिन येसु जीवा कींदोग़.
5 Ora, amava Jesus a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 तेला मति लाजरना दुकता कबुर केंजिसाय, येसु बेद नाटे मतोग़, अगाने ओसो रेंड दियाङ आनाह मतोग़.
6 Quando, pois, soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 ताना पया ओग़ु तनाङ कग़यवालोरिन इतोग़, “दट, माटु ओसो यहुदा पटटे दाकल,” इतोग़.
7 Depois, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 “गूरु, अग्डोर यहुदिराङ पेदल्कु इसलिय नीक बंडाङ उकिस हव्कलाह ऊळिंदुर, ओसो निमा अगा बाराह्क दायना कीय्ह्निन?” इन्जि ओर येसुन इतोर.
8 Disseram-lhe os discípulos: Mestre, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 पया (देवुळ तासतद कगो एववालेवा, ओर नाकु बातय कीया पग़वोर आयनुर, इदिन वेहतलाह) येसु ओरिन इतोग़, “केंजाटु, पोळ्दमेटाङ पूरा बारा गंटाङ मन्ह्ताङ. बोग़ाय पोळ्द मनेक ताकतेके, ओग़ कोदुर एवोग़ आस्तोग़, बाराह्क इतेके इद दुनियाता वेह्चि ओनगा मन्ह्ता.
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 मति बोग़ु ईकळते ताकिह्तोग़, ओग़ु कोदुर ईयनोग़, बाराह्क इतेके ओनगा वेह्च मनो आस्ता इनजोरे.”
10 mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 इचोन वळ्ह्किसि, येसु ओरिन इतोग़, “मावा गोतयाल लाजर उंजिस मन्ह्तोग़; ओन नना तेहता दाय्ह्नन,” इतोग़.
11 Isto dizia e depois lhes acrescentou: Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas vou para despertá-lo.
12 “सामि, ओन्क निद्र वातेके, (निमा अनवेकाय) ओग़ तनाय तेदनोग़,” इन्जि ओर येसुन इतोर.
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 लाजरना हामुरताय लोप्पा येसु वळ्ह्किस मतोग़; मति निद्रते दोर्कनद आरमता लोप्पा ओग़ वळ्ह्किह्तोग़ बहे इनजोर, ओर कग़यवालोर येसुन अह इतोर.
13 Jesus, porém, falara com respeito à morte de Lázaro; mas eles supunham que tivesse falado do repouso do sono.
14 अदिह्क येसु ओरिन पङ्ने वेहतोग़, “लाजर डोलतोग़.
14 Então, Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 ओसो मीवा विस्वस बोल्गग़ा इन्जि, ओग़ डोलतस्के नना ओनगा इलेन आसि, इदे नाक बेसु. मति बार आयो, दट, माट ओनक्के दाकल,” इनजोर इतोग़.
15 e por vossa causa me alegro de que lá não estivesse, para que possais crer; mas vamos ter com ele.
16 कग़यवालोरग्डाहि ओर्वोग़ तोमाल इनवाल मतोग़, ओन दिदुमि (इतेके “एमोह पेकाल”) वने इंदुर. ओग़ु कग़यवालोरिन इतोग़, “दट, माट वने गूरुना ऐंगे दाकल, वेग़ हातेके, माट वने वेनाय संगे हायकल, (पिसतेके वेनाय संगे पिसकल,)” इतोग़.
16 Então, Tomé, chamado Dídimo, disse aos condiscípulos: Vamos também nós para morrermos com ele.
17 येसु तनाङ कग़यवालोरा संगे बेतनि नाटे एवतस्के, लाजरिन गुमयातगा तासिसि नालुङ दियाङ आताङ इनजोर, ओरिह्क तेळियता.
17 Chegando Jesus, encontrou Lázaro já sepultado, havia quatro dias.
18 — ausente —
18 Ora, Betânia estava cerca de quinze estádios perto de Jerusalém.
19 — ausente —
19 Muitos dentre os judeus tinham vindo ter com Marta e Maria, para as consolar a respeito de seu irmão.
20 येसु वास्तोग़ इन्जि मार्तालि कबुर केंजताह्कु, ओनगा अन्जि कलियता, मति तनेलाळ मरियालि लोने उदिस मता.
20 Marta, quando soube que vinha Jesus, saiu ao seu encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 मार्तालि येसुन कलियतस्के, ओन इता, “सामि, निमा इगा मन्ज मतेके, नावा तमोग़ डोलोग़ आवेग़.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se estiveras aqui, não teria morrido meu irmão.
22 तेला मति इंजेकाय निमा देवुळतुन बेद ताल्ह्ककिन, अद नीक ईयग़ा इनजोर नाक एर्काये,” इन्जि इता.
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 अस्के पया येसु तान इतोग़, “नीवा तमोग़ जीवा अरयनोग़, मार्ता,” इतोग़.
23 Declarou-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 “इंगो गूरु, आक्रिते हातोर जीवा अरयना वेलाते, वेग़ वने जीवा अरयनोग़ इन्जि, नाक एर्काय मन्ह्ता,” इनजोर अद इता.
24 Eu sei, replicou Marta, que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 येसु तान इतोग़, “हातोरिन तेग़्किह केवानन, ओसो ओरिह्क जीवा एवानन, ननान आंदन. बोर नाक नमिह्तोर, ओरु हास मतेकाय, ओसो जीवा अरयनुर.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 बोर नाक नमसोर मन्ह्तोर, ओरिह्क अमेसाता पिसमुळ दोर्कग़ा, ओराङ जीवाङ देवुळताहि बेस्केन एग़ोङ आयनुङ इन्जि, इद पोल्लोतुन निमा सेतेम पोयतह्निना, मार्ता?” इन्जि तान इतोग़.
26 e todo o que vive e crê em mim não morrerá, eternamente. Crês isto?
27 “इंगो सामि, इद बूमते देवुळ किरिया कीस वेहतपु, तना मग़ वावाल मतोग़, ओग़ किर्स्तु इतेके निमान आंदिन इनजोर, नना नमतन,” इन्जि मार्तालि इता.
27 Sim, Senhor, respondeu ela, eu tenho crido que tu és o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 इचोन वळ्ह्किस अद पेसिस अता, अन्जि मरियान कुस्क्ने केयिसि, “गूरु वातोग़ रि, ओग़ नीक केयिह्तोग़,” इन्जि वेहता.
28 Tendo dito isto, retirou-se e chamou Maria, sua irmã, e lhe disse em particular: O Mestre chegou e te chama.
29 इद पोल्लो केंजताहे, मरियाल पोर्क तेदिसि दरिमरिते ओनगा अता.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa e foi ter com ele,
30 (येसु इंका नाटे ओळियवाय मतोग़, मति मार्तालि बेद जागातगा ओन कलियिसि, अदे जागाते ओग़ मतोग़.)
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta se avistara com ele.
31 बोर यहुदिर एलाग़ रेंडिन मानेह कीयलाह वासि, ओर मरियाना संगे लोप्पाडेकेन मतोर. अद चट्ने तेदिस दायनदिन ऊळिसि, अद गुमयातके अळयलाह दास्ता बहे इन्जि, ओर वने तानाय पयाह पेसतोर.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, supondo que ela ia ao túmulo para chorar.
32 येसु रोमिस मतोग़ अद जागाते मरियाल एवतस्के, ओन ऊळिसि ओनाङ काल्क अरता, अर्सि इता, “सामि, निमा इगा मन्ज मतेके, नावा तमोग़ हायोग़ आवेग़.”
32 Quando Maria chegou ao lugar onde estava Jesus, ao vê-lo, lançou-se-lhe aos pés, dizendo: Senhor, se estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 मरियाल ओसो ताना संगे वातोर यहुदिर, सबेटोरा अळयनदिन-केयनदिन ऊळिसि, लाजरना हामुरतुह्कु येसु तना जीवाते पका नारज आसि, ओना जीवा चुहेम आयो.
33 Jesus, vendo-a chorar, e bem assim os judeus que a acompanhavam, agitou-se no espírito e comoveu-se.
34 पया ओग़ ताल्ह्कतोग़, “ओना सेत्तातुन मीट बेगा तासतिर?” अस्के ओर इतोर, “वास ऊळा, गूरु.”
34 E perguntou: Onde o sepultastes? Eles lhe responderam: Senhor, vem e vê!
35 अस्के येसु अळतोग़.
35 Jesus chorou.
36 तेन ऊळिस, यहुदिर तमतमाय इतोर, “अलाले, वेग़ लाजरिन अचोन जीवा कींदोग़ बपोम!”
36 Então, disseram os judeus: Vede quanto o amava.
37 अग्डोर उय्तुर इसि इंदुर, “वेग़ पुटगुडिन वने तोवनाह कीतोग़. इतेके लाजरिन हायना-हामुरताहि बह पिसिह कीया पग़वोग़ा?”
37 Mas alguns objetaram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer que este não morresse?
38 पया येसु ओसो उंद मल्का लाजरना हामुरतेनाह्कु, तना जीवाते पकाय नारजते मन्जि, गुमयातगा एवतोग़. लाजरिन पांजातगा तासिसि, अग़दगा बेरा आद बंडा तिळ्ह्प कीसि तासिस मतोर.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, encaminhou-se para o túmulo; era este uma gruta a cuja entrada tinham posto uma pedra.
39 “तिळ्ह्प कीतद आदतुन तेंडाटु,” इनजोर येसु अग्डोरिन वेहतोग़. “आयो गूरु, ओन तासिसि, नेटुह्क नालुङ दियाङ बार आस्ताङ. अदिह्क ओना सेत्ता पकाय एग़्स्किस मनदग़ा!” इनजोरे हातोना अकालि मार्ताल इता.
39 Então, ordenou Jesus: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, porque já é de quatro dias.
40 अस्के येसु तान इतोग़, “निमा नमतेके देवुळता डीसातुन ऊळकिन, इद्रम नीक वेहन्दन बहे, केंजविन निमा?” इन्जि इतोग़.
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu que, se creres, verás a glória de Deus?
41 अदिह्क पया ओर अद आदतुन तेंडटोर. अस्के येसु पोग़ोन ऊळसोर इतोग़, “ए बाबा, निमा नावा ताल्ह्कनदिन केंजतिन इनजोर, नना नीक जोहर कीय्ह्नन.
41 Tiraram, então, a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse: Pai, graças te dou porque me ouviste.
42 निमा नावाङ अमेसाये केंजिह्निन इनजोर, नाक एर्काय मन्ह्ता. तेला मति निमा नाक लोहतिन इनजोर, सर्ने निच मनवालोर लोकुर पुनदना इन्जि नमनेनाह्कु, नना इद्रम वळ्ह्कतन,” इतोग़.
42 Aliás, eu sabia que sempre me ouves, mas assim falei por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 इद्रम वळ्ह्किस येसु बेरा आल्काते आळो कीतोग़, “ए लाजर, पलते पेसिस वाय!”
43 E, tendo dito isto, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 अस्के ओग़ पांजालोप्पा मतोग़ु हातोग़ मन्कल, पलत पेसिस वातोग़. तेला मति ओनाङ कय्क-काल्कु हामुर-गेंदेने ऊर्सताङ मताङ, ओना मोकमतुन इंका सर्ने दुपटटे ऊर्हच मतोर. “वेन लेहचीम्ह्ट, अनेग़!” इनजोर, येसु ओरिन वेहतोग़. अस्के ओर अहे कीतोर. लाजर गुमयाताहि तेदिस वास्तोग़|alt="Lazarus emerges from the grave" src="CN01769B.JPG" size="col" ref="11:44"
44 Saiu aquele que estivera morto, tendo os pés e as mãos ligados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então, lhes ordenou Jesus: Desatai-o e deixai-o ir.
45 मरियान कलियलाह वातोर यहुदिर, येसु बह बह कीतोग़, अदिन ओर कतम ऊळतोर. ऊळिसि अग्डोर वेल्लाटोरे ओन नमतोर.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que fizera Jesus, creram nele.
46 मति अग्डोर उय्तुर बार कीतोर, परुसिरक्के अन्जि, येसु बह बह कीतोग़, अदिन कतम ओर वेहतोर.
46 Outros, porém, foram ter com os fariseus e lhes contaram dos feitos que Jesus realizara.
47 अदिनेनाह्क पेर्मालोर ओसो परुसिर वेरु, यहुदिराङ सेह्नालोरिन केयिसि, मीटिङ उदिह कीतोर. अस्के पया इतोर, “ओग़ इतेके वेल्लाङे बामिह कीयनाङ सीनाङ तोहतह्तोग़. माट बह केमेन मनदनाया?
47 Então, os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio; e disseram: Que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 माट ओन अहे विळ्सतेके, कतमतोर ओन नमिसि ओन राजाल कीयनुर. अस्के रोम सर्करताङ सीपय्कु वासि, मावा मंदिरतुनु, मावा देसेमतुनु बूळे कीयनुर” इन्जि, इद्रमताङ पोल्लोङ पट आसि वळ्ह्कतोर.
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 ओरग्डाहि वग़ोग़ कयपाल इनवाल, अद वर्सा मोदुल पेर्माल मतोग़, ओग़ पया ओरिन इतोग़, “मीक बातय तेळियवालेवा वळ्ह्किह्निर!
49 Caifás, porém, um dentre eles, sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: Vós nada sabeis,
50 पूरा देसेम बूळेम आयना वाटो, वग़ोग़ मन्कल लोकुरेनाह्क हायना, इद मीवाये पाय्दाता मन्ह्ता, इचोन तेला मीक तेळियो!” इतोग़.
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 इद गोटि ओग़ तनाय बुदते वळ्ह्कोग़, मति अद वर्सा ओग़ मोदुल पेर्माल मताह्कु, यहुदिरा देसेमतेनाह्क येसुना हामुर आयना मन्ह्ता इन्जि, देवुळि ओना मेटे कबुर वेहच मता. अदिह्क ओग़ अह वळ्ह्कतोग़.
51 Ora, ele não disse isto de si mesmo; mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação
52 सिरप अदे देसेमतेनाह्क आयो मति, सबे देसेह्कने मनवालोर देवुळताङ मग़्क-मयास्किन, उंदिय कुटुमते ओंडे कीयना इन्जि, येसु हायवाल मतोग़.
52 e não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 अदिह्क ओर अद दियाताहि येसुन हव्कलाह कोहन्दुर.
53 Desde aquele dia, resolveram matá-lo.
54 अदिनेनाह्क येसु अस्केडाहि, येरुसलेमते मनवालोर यहुदि लोकुरगा, सबेटोरिह्क दिसनाह वेलियोग़ आंदोग़. मति पेळ्ह्कल बूम एरेटा एप्रायिम इनदनद नाटे, तनाङ कग़यवालोरा संगे पेसिस वातोग़, वातापया ओर अगाने मंदुर.
54 De sorte que Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali permaneceu com os discípulos.
55 अस्के यहुदिरा आवना पंडुम एरे एव्स मता. पंडुमता मुनेन सोक आयनद रिवजतुन माळना इनजोरे, तमतमा नाटेनाहि वेल्लाय मुलु येरुसलेमतके अतोर.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus; e muitos daquela região subiram para Jerusalém antes da Páscoa, para se purificarem.
56 ओर अगा येसुन पर्ह्कसोरे, मंदिरतगा निच मन्जि, तमतमाय वळ्ह्कलाह आतोर, “मीट बह इह्निर रा? ओग़ पंडुमतगा वायनोग़ा, वावोग़ा?” इह वळ्ह्किंदुर.
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 मति पेर्मालोर ओसो परुसिर ओन पोयतना इनजोर, “ओग़ बेगा मन्ह्तोग़ इन्जि, बोन्काय एर्का आतेके, माक कबुर ईम्ह्ट, ऊळाट!” इनजोर वेर अगा वातोर कतमतोरिह्क उकुम ईसि.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para, se alguém soubesse onde ele estava, denunciá-lo, a fim de o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.