Lucas 22

mri2012 (MRI2012) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Nā, kua tata te Hākari Taro Rēwenakore e kīia nei ko te Kapenga.
1 Estava próxima a Festa dos Pães sem Fermento, chamada Páscoa.
2 Ā, ka rapu ngā tohunga nui me ngā karaipi ki te pēhea e whakamate ai rātou i a ia, i mataku hoki rātou i te iwi.
2 Os principais sacerdotes e os escribas procuravam uma forma de matar Jesus; porque temiam o povo.
3 Nā, ka uru a Hātana ki a Hūrā, tōna ingoa nei ko Ikariote, ko ia nei tētahi o te tekau mā rua.
3 Ora, Satanás entrou em Judas, chamado Iscariotes, que era um dos doze.
4 Ā, ka haere ia, ka kōrero ki ngā tohunga nui, ki ngā rangatira hōia, me pēhea e tukua ai ia e ia ki a rātou.
4 Judas foi entender-se com os principais sacerdotes e os capitães sobre como lhes entregaria Jesus.
5 Ā, ka hari rātou, ka whakaae kia hoatu he moni ki a ia.
5 Eles se alegraram e combinaram em lhe dar dinheiro.
6 Nā, ka whakaae ia, ka rapu i te wā pai hei tukunga i a ia ki a rātou i te mea e ngaro atu ana te mano.
6 Judas concordou e buscava uma boa ocasião para lhes entregar Jesus, longe da multidão.
7 Nā, ka taka mai te rā o te Taro Rēwenakore i tika nei kia patua te Kapenga.
7 Chegou o dia da Festa dos Pães sem Fermento, em que era necessário fazer o sacrifício do cordeiro pascal.
8 Ka tonoa e ia a Pita rāua ko Hoani ka mea, “Tīkina, takā te Kapenga mā tātou, kia kai ai tātou.”
8 Então Jesus enviou Pedro e João, dizendo:
9 Nā, ka mea rāua ki a ia, “Ko hea koe pai ai kia takā e māua?”
9 Eles lhe perguntaram: — Onde o senhor quer que a preparemos?
10 Ka mea ia ki a rāua “Nā, ka tomo kōrua ki te pā, ka tūtaki he tangata ki a kōrua e mau ana i te kāhaka wai, e aru kōrua i a ia ki te whare e tomo ai ia.
10 Jesus lhes explicou:
11 Ka kī atu ki te tangata i te whare, ‘E mea ana te Kaiwhakaako ki a koe, “Kei hea te rūma e kai ai mātou ko āku ākonga i te Kapenga?” ’
11 e digam ao dono da casa: “O Mestre pergunta: ‘Onde fica o aposento no qual comerei a Páscoa com os meus discípulos?’”
12 Ā, ka whakaaturia e ia ki a kōrua he rūma nui i runga, oti rawa te whāriki; me taka e kōrua ki reira.”
12 Ele lhes mostrará um espaçoso cenáculo mobiliado; ali façam os preparativos.
13 Nā, haere ana rāua, ā, rokohanga atu rite tonu ki tāna i kōrero ai ki a rāua, ā, takā ana e rāua te Kapenga.
13 E, indo, acharam tudo como Jesus lhes tinha dito e prepararam a Páscoa.
14 Ā, ka rite te hāora, ka noho ia, rātou ko ngā āpōtoro kotahi tekau mā rua.
14 Chegada a hora, Jesus se pôs à mesa, e os apóstolos estavam com ele.
15 Nā, ka mea ia ki a rātou, “Nui atu tōku hiahia kia kai tahi tātou i tēnei Kapenga, i te mea kāhore anō ahau i mate noa.
15 Então Jesus lhes disse:
16 Ko tāku kupu hoki tēnei ki a koutou, e kore ahau e kai i tēnei ā muri ake nei, kia tino rite rā anō i te rangatiratanga o te Atua.”
16 Pois eu lhes digo que nunca mais a comerei, até que ela se cumpra no Reino de Deus.
17 Nā, ka mau ia ki te kapu, ka mutu te whakawhetai, ka mea ia, “Tangohia tēnei, tuwhaina mā koutou,
17 E, pegando um cálice, depois de ter dado graças, disse:
18 ko tāku kupu hoki tēnei ki a koutou, e kore ahau e inu i te hua o te wāina, kia tae mai rā anō te rangatiratanga o te Atua.”
18 Pois eu digo a vocês que, de agora em diante, não mais beberei do fruto da videira, até que venha o Reino de Deus.
19 Nā, ka mau ia ki te taro, ka mutu te whakawhetai, ka whawhati, ka hoatu e ia ki a rātou, ka mea, “Ko tōku tinana tēnei e hoatu ana mō koutou; meinga tēnei hei whakamahara ki ahau.”
19 E, pegando um pão, tendo dado graças, o partiu e lhes deu, dizendo:
20 I pērātia anō hoki te kapu, i muri iho i te hapa, ā, i mea ia, “Ko te kawenata hou tēnei kapu i runga i ōku toto e ringihia nei mō koutou.
20 Do mesmo modo, depois da ceia, pegou o cálice, dizendo:
21 Otirā, tēnei kei ahau nei, kei te tēpu, te ringa o te kaituku i ahau.
21 — Mas eis que a mão do traidor está comigo à mesa.
22 E haere ana hoki rā te Tama a te tangata, e pērā ana me te mea i whakaritea; otirā, auē mō te tangata e tukua ai ia!”
22 Pois o Filho do Homem vai segundo o que está determinado, mas ai daquele por quem ele está sendo traído!
23 Nā, ka anga rātou, ka rapu ki a rātou anō, mā wai o rātou tēnei e mea.
23 Então começaram a perguntar entre si qual deles seria o que estava para fazer isso.
24 Ā, ka ara anō he tautohe a rātou, ko wai o rātou e meinga ko te tangata tino nui.
24 Houve também entre eles uma discussão sobre qual deles parecia ser o maior.
25 Nā, ka mea ia ki a rātou, “Ko ngā kīngi o ngā tauiwi e whakarangatira ana ki a rātou; ko te hunga whai mana ki runga i a rātou ka kīia, He hunga atawhai.
25 Mas Jesus lhes disse:
26 Otiia, kaua koutou e pērā; engari, kia rite ki tō muri te mea nui o koutou kia rite anō te tino tangata ki te kaimahi.
26 Mas vocês não são assim; pelo contrário, o maior entre vocês seja como o menor; e aquele que dirige seja como o que serve.
27 Ko wai hoki te mea nui, ko ia e noho ana ki te kai, ko te kaimahi rānei? Ehara rānei te tangata e noho ana ki te kai? Tēnei rāia ahau i roto i a koutou te rite nei ki te kaimahi.
27 Pois qual é maior: aquele que está à mesa ou aquele que serve? Não é verdade que é aquele que está à mesa? Pois, no meio de vocês, eu sou como quem serve.
28 “Otirā, ko koutou te hunga i noho tahi tonu me ahau i ōku whakamātautauranga.
28 Vocês são os que têm permanecido comigo nas minhas tentações.
29 Ā, ka whakarite ahau i te rangatiratanga mō koutou, i te pērā me tā tōku Matua i whakarite ai mōku;
29 E eu confio a vocês um reino, assim como o meu Pai confiou a mim,
30 kia kai ai, kia inu ai koutou ki tāku tēpu i tōku rangatiratanga, ā, ka noho koutou ki runga ki ngā torōna, whakawā ai i ngā iwi kotahi tekau mā rua o Īharaira.”
30 para que comam e bebam à minha mesa no meu Reino; e vocês se assentarão em tronos para julgar as doze tribos de Israel.
31 “E Haimona, e Haimona, nā, kua īnoi a Hātana kia riro koe i a ia, kia tātaritia ai koutou e ia, ānō he wīti.
31 — Simão, Simão, eis que Satanás pediu para peneirar vocês como trigo!
32 Otiia, kua īnoi ahau mōu, kei hemo tōu whakapono, ā, ki te tahuri mai anō koe, whakakahangia ōu tēina.”
32 Eu, porém, orei por você, para que a sua fé não desfaleça. E você, quando voltar para mim, fortaleça os seus irmãos.
33 Nā, ka mea tērā ki a ia, “E te Ariki, e pai ana ahau kia haere hei hoa mōu ki te whare herehere, ki te mate hoki.”
33 Porém Pedro respondeu: — Estou pronto para ir com o Senhor, tanto para a prisão como para a morte.
34 Anō rā ko ia, “Tēnei tāku kupu ki a koe, e Pita, e kore te tīkaokao e tangi āianei, ka toru āu whakakāhoretanga i tōu mātau ki ahau.”
34 Mas Jesus lhe disse:
35 Ā, ka mea ia ki a rātou, “I tāku tononga i a koutou, kāhore he pēke moni, kāhore he pūtea, kāhore he hū, i hapa rānei koutou i tētahi mea?”
35 A seguir, Jesus perguntou aos discípulos: Eles responderam: — Não faltou nada!
36 Anō rā ko ia ki a rātou, “Tēnā ko tēnei, ki te mea he pēke moni tā tētahi, mauria atu, me te pūtea anō; me ia hoki kāhore āna hoari, hokona atu tōna kākahu, ka hoko mai ai i tētahi.
36 Então Jesus lhes disse:
37 Ko tāku kupu hoki tēnei ki a koutou, ko te tikanga tēnei, kia rite i ahau te mea kua oti nei te tuhituhi, arā, ‘Kua huihuia ia ki te hunga hara,’ he tutukitanga hoki tō ngā mea mōku.”
37 Pois eu lhes digo que é preciso que se cumpra em mim o que está escrito: “Ele foi contado com os malfeitores.” Pois o que a mim se refere está sendo cumprido.
38 Nā, ka mea rātou, “E te Ariki, nā, e rua ēnei hoari.”
38 Então lhe disseram: — Senhor, aqui estão duas espadas! Jesus lhes respondeu:
39 Nā, ka puta atu ia, ka haere ki Maunga Ōriwa, ko tāna hanga hoki tērā; me te aru anō āna ākonga i a ia.
39 E, saindo, Jesus foi, como de costume, para o monte das Oliveiras; e os discípulos o acompanharam.
40 Ā, i a ia i taua wāhi, ka mea ia ki a rātou, “Me īnoi kei uru koutou ki te whakamātautauranga.”
40 Chegando ao lugar escolhido, Jesus lhes disse:
41 Nā, ka mawehe atu ia i a rātou, kei tō te taunga kāmaka te matara, ā, ka tuku i ōna turi ka īnoi,
41 Ele, por sua vez, se afastou um pouco, e, de joelhos, orava,
42 ka mea, “E Pā, ki te pai koe, tangohia atu tēnei kapu i ahau; otirā kauaka e waiho i tāku e pai ai, engari i tāu.”
42 dizendo:
43 Nā, ka puta mai ki a ia tētahi anahera i te rangi, e whakakaha ana i a ia.
43 Então lhe apareceu um anjo do céu que o confortava.
44 Ā, i te oke o tōna wairua, ka hōhonu ake tāna īnoi; ko tōna kakawa ka pēnā i te tepe toto e turuturu iho ana ki te whenua.
44 E, estando em agonia, orava mais intensamente. E aconteceu que o suor dele se tornou como gotas de sangue caindo sobre a terra.
45 Nā, ka ara ia i te īnoi, ā, ka tae ki āna ākonga, rokohanga atu e moe ana rātou, he ngākau pōuri hoki.
45 Levantando-se da oração, Jesus foi até onde os discípulos estavam, e os encontrou dormindo de tristeza.
46 Nā, ko tāna meatanga ki a rātou, “He aha koutou ka moe ai? Whakatika ki te īnoi, kei uru koutou ki te whakamātautauranga.”
46 E disse:
47 I a ia e kōrero ana, nā, ko te huihuinga tāngata, ā, ko tērā e huaina rā ko Hūrā, ko tētahi o te tekau mā rua, e haere ana i mua i a rātou; ā, ka whakatata ia ki a Īhu ki te kihi i a ia.
47 Enquanto Jesus ainda falava, eis que chegou uma multidão. E um dos doze, que se chamava Judas, vinha à frente deles e se aproximou de Jesus para o beijar.
48 Anō rā ko Īhu ki a ia, “E Hūrā, he kihi tāu hei tuku mō te Tama a te tangata?”
48 Jesus, porém, lhe disse:
49 Ā, nō te kitenga o te hunga i tōna taha i ngā mea tērā e tūpono, ka mea rātou, “E te Ariki, me patu rānei e mātou ki te hoari?”
49 Os que estavam ao redor de Jesus, vendo o que estava por acontecer, perguntaram: — Senhor, devemos atacar com as espadas?
50 Nā, hāua iho e tētahi o rātou te pononga a te tohunga nui, poroa ana tōna taringa matau.
50 Um deles golpeou o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha direita.
51 Nā, ka oho a Īhu, ka mea, “Kāti rā i tēnei.” Whakapākia ana tōna taringa, nā kua ora.
51 Mas Jesus interveio, dizendo: E, tocando na orelha do homem, o curou.
52 Kātahi a Īhu ka mea ki ngā tohunga nui, ki ngā rangatira o te temepara, ki ngā kaumātua, i haere atu ki a ia, “He tāhae ahau i haere mai ai koutou me ngā hoari, me ngā patu?
52 Então Jesus disse aos principais sacerdotes, capitães do templo e anciãos que vieram prendê-lo:
53 I ahau e noho ana i a koutou i te temepara i ia rā, i ia rā, kīhai i totoro mai ō koutou ringa ki ahau. Otirā, nō koutou tēnei hāora, ko te kahanga hoki o te pōuri.”
53 Todos os dias, estando eu com vocês no templo, vocês não tentaram me prender. Esta, porém, é a hora de vocês e a hora do poder das trevas.
54 Nā, ka hopukina ia e rātou, ka ārahina atu, ā, kawea ana ki roto ki te whare o te tino tohunga. Ko Pita ia i aru mai i tawhiti.
54 Então, prendendo Jesus, levaram-no e o introduziram na casa do sumo sacerdote. Pedro seguia de longe.
55 Ā, nō ka oti i a rātou he kāpura te tahu ki waenga marae, i a rātou e noho tahi ana, ka noho hoki a Pita i waenganui o rātou.
55 Quando acenderam um fogo no meio do pátio e se assentaram juntos, Pedro tomou lugar entre eles.
56 Nā, ka kitea ia e tētahi kōtiro, i a ia e noho ana i te mārama o te kāpura; ā, matatau tonu te titiro ki a ia, ka mea, “I a ia anō hoki tēnei.”
56 Uma empregada, vendo-o sentado perto do fogo, fixou os olhos nele e disse: — Este também estava com ele.
57 Nā, ka whakakāhore ia ki a ia, ka mea, “E kō, kāhore ahau e mōhio ki a ia.”
57 Mas Pedro negou, dizendo: — Mulher, não o conheço.
58 Ā, taro kau iho ka kite tētahi atu i a ia, ka mea, “Nō rātou hoki koe.”
58 Pouco depois, outro homem, ao ver Pedro, disse: — Você também é um deles. Mas Pedro disse: — Homem, eu não sou um deles.
59 Ā, me te mea kotahi te hāora i muri iho, ka tohe anō tētahi atu, ka mea, “He pono i a ia anō hoki tēnei; nō Karirī hoki.”
59 E, tendo passado cerca de uma hora, outro afirmou, dizendo: — Com certeza este também estava com ele, porque também é galileu.
60 Ā, ka mea a Pita, “E mara, kāhore ahau e mātau ki tāu e mea nā.”
60 Mas Pedro insistiu: — Homem, não sei do que você está falando. E logo, enquanto Pedro ainda falava, o galo cantou.
61 Nā, ka tahuri te Ariki, ka titiro ki a Pita. Ā, ka mahara a Pita ki te kupu a te Ariki, ki tāna meatanga ki a ia, “E kore e tangi te tīkaokao, ka toru āu whakakāhoretanga i ahau.”
61 Então, o Senhor voltou-se e fixou os olhos em Pedro. E Pedro se lembrou da palavra do Senhor, como lhe tinha dito: “Hoje, antes que o galo cante, você me negará três vezes.”
62 Nā, haere atu ana a Pita ki waho, ā, nui atu tōna tangi.
62 E Pedro, saindo dali, chorou amargamente.
63 Nā, ka taunu ngā kaipupuri o Īhu ki a ia, ka whiu i a ia.
63 Os homens que detinham Jesus zombavam dele, davam-lhe pancadas e,
64 Ka kōparea ōna kanohi, ā, ka ui rātou ki a ia, ka mea, “Poropiti mai, nā wai koe i papaki?”
64 colocando uma venda sobre os olhos dele, diziam: — Profetize! Quem foi que bateu em você?
65 He maha hoki ērā atu kupu kino i kōrero ai rātou ki a ia.
65 E muitas outras coisas diziam contra ele, blasfemando.
66 Ā, i te aonga tonutanga o te rā, ka huihui ngā kaumātua o te iwi, ngā tohunga nui, me ngā karaipi, ā, ārahina atu ana ia ki tō rātou rūnanga, ka mea rātou,
66 Logo que amanheceu, reuniu-se a assembleia dos anciãos do povo, tanto os principais sacerdotes como os escribas, e o conduziram ao Sinédrio, onde lhe disseram:
67 “Ki te mea ko te Karaiti koe, kōrerotia mai ki a mātou.”
67 — Se você é o Cristo, diga-nos. Então Jesus lhes respondeu:
68 ki te ui ahau, e kore koutou e whakahoki kupu mai ki ahau.
68 E, se eu perguntar, vocês não me darão resposta.
69 Haere ake nei ka noho te Tama a te tangata ki matau o te kaha o te Atua.”
69 Desde agora, o Filho do Homem estará sentado à direita do Deus Todo-Poderoso.
70 Nā, ka mea rātou katoa, “Ko te Tama rānei koe a te Atua?”
70 Todos perguntaram: — Então você é o Filho de Deus? Jesus respondeu:
71 Nā, ka mea rātou, “Hei aha ake he kaiwhakaatu mā tātou? Kua rongo nei hoki tātou i tā tōna māngai.”
71 Eles disseram: — Que necessidade ainda temos de testemunho? Porque nós mesmos ouvimos o que ele falou.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.