Lucas 22
mri2012 (MRI2012) vs BKJ
1 Nā, kua tata te Hākari Taro Rēwenakore e kīia nei ko te Kapenga.
1 Ora, aproximava-se a festa dos pães ázimos, que é chamada Páscoa.
2 Ā, ka rapu ngā tohunga nui me ngā karaipi ki te pēhea e whakamate ai rātou i a ia, i mataku hoki rātou i te iwi.
2 E os principais sacerdotes e os escribas procuravam como o matariam, pois eles temiam o povo.
3 Nā, ka uru a Hātana ki a Hūrā, tōna ingoa nei ko Ikariote, ko ia nei tētahi o te tekau mā rua.
3 Então, entrou Satanás em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, o qual era do número dos doze.
4 Ā, ka haere ia, ka kōrero ki ngā tohunga nui, ki ngā rangatira hōia, me pēhea e tukua ai ia e ia ki a rātou.
4 E ele foi no seu caminho, e comunicou aos principais sacerdotes e capitães como ele poderia traí-lo.
5 Ā, ka hari rātou, ka whakaae kia hoatu he moni ki a ia.
5 E eles se alegraram, e concordaram em lhe dar dinheiro.
6 Nā, ka whakaae ia, ka rapu i te wā pai hei tukunga i a ia ki a rātou i te mea e ngaro atu ana te mano.
6 E ele prometeu, e buscava uma oportunidade de traí-lo na ausência da multidão.
7 Nā, ka taka mai te rā o te Taro Rēwenakore i tika nei kia patua te Kapenga.
7 Então, chegou o dia dos pães ázimos, em que se devia sacrificar a páscoa.
8 Ka tonoa e ia a Pita rāua ko Hoani ka mea, “Tīkina, takā te Kapenga mā tātou, kia kai ai tātou.”
8 E ele enviou a Pedro e a João, dizendo: Ide, preparai-nos a páscoa, para que nós possamos comer.
9 Nā, ka mea rāua ki a ia, “Ko hea koe pai ai kia takā e māua?”
9 E eles lhe disseram: Onde tu queres que a preparemos?
10 Ka mea ia ki a rāua “Nā, ka tomo kōrua ki te pā, ka tūtaki he tangata ki a kōrua e mau ana i te kāhaka wai, e aru kōrua i a ia ki te whare e tomo ai ia.
10 E ele lhes disse: Eis que, quando entrardes na cidade, encontrareis um homem carregando um cântaro de água; segue-o até a casa em que ele entrar.
11 Ka kī atu ki te tangata i te whare, ‘E mea ana te Kaiwhakaako ki a koe, “Kei hea te rūma e kai ai mātou ko āku ākonga i te Kapenga?” ’
11 E direis ao dono da casa: O Mestre te diz: Onde está o aposento dos convidados, onde comerei a Páscoa com os meus discípulos?
12 Ā, ka whakaaturia e ia ki a kōrua he rūma nui i runga, oti rawa te whāriki; me taka e kōrua ki reira.”
12 Então, ele vos mostrará um grande quarto superior mobiliado; ali fazei os preparativos.
13 Nā, haere ana rāua, ā, rokohanga atu rite tonu ki tāna i kōrero ai ki a rāua, ā, takā ana e rāua te Kapenga.
13 E eles foram, e acharam como lhes tinha dito; e prepararam a Páscoa.
14 Ā, ka rite te hāora, ka noho ia, rātou ko ngā āpōtoro kotahi tekau mā rua.
14 E, chegada a hora, pôs-se à mesa, e os doze apóstolos com ele.
15 Nā, ka mea ia ki a rātou, “Nui atu tōku hiahia kia kai tahi tātou i tēnei Kapenga, i te mea kāhore anō ahau i mate noa.
15 E ele disse-lhes: Quão intensamente desejei comer convosco esta páscoa, antes que eu sofra,
16 Ko tāku kupu hoki tēnei ki a koutou, e kore ahau e kai i tēnei ā muri ake nei, kia tino rite rā anō i te rangatiratanga o te Atua.”
16 porque eu vos digo que não mais comerei dela, até que se cumpra no reino de Deus.
17 Nā, ka mau ia ki te kapu, ka mutu te whakawhetai, ka mea ia, “Tangohia tēnei, tuwhaina mā koutou,
17 E ele tomando o cálice, e tendo dado graças, disse: Tomai-o e dividi-o entre vós,
18 ko tāku kupu hoki tēnei ki a koutou, e kore ahau e inu i te hua o te wāina, kia tae mai rā anō te rangatiratanga o te Atua.”
18 porque eu vos digo que não mais beberei do fruto da videira até que venha o reino de Deus.
19 Nā, ka mau ia ki te taro, ka mutu te whakawhetai, ka whawhati, ka hoatu e ia ki a rātou, ka mea, “Ko tōku tinana tēnei e hoatu ana mō koutou; meinga tēnei hei whakamahara ki ahau.”
19 E ele tomando o pão, e tendo dado graças, partiu-o e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que é dado por vós; fazei isso em memória de mim.
20 I pērātia anō hoki te kapu, i muri iho i te hapa, ā, i mea ia, “Ko te kawenata hou tēnei kapu i runga i ōku toto e ringihia nei mō koutou.
20 Semelhantemente também o cálice, depois da ceia, dizendo: Este cálice é o novo testamento no meu sangue, que é derramado por vós.
21 Otirā, tēnei kei ahau nei, kei te tēpu, te ringa o te kaituku i ahau.
21 Mas eis que a mão do que me trai está comigo à mesa.
22 E haere ana hoki rā te Tama a te tangata, e pērā ana me te mea i whakaritea; otirā, auē mō te tangata e tukua ai ia!”
22 E, na verdade, o Filho do homem vai conforme o que está determinado; mas ai daquele homem por quem ele é traído!
23 Nā, ka anga rātou, ka rapu ki a rātou anō, mā wai o rātou tēnei e mea.
23 E eles começaram a perguntar entre si qual deles seria o que havia de fazer isso.
24 Ā, ka ara anō he tautohe a rātou, ko wai o rātou e meinga ko te tangata tino nui.
24 E houve também uma contenda entre eles, sobre qual deles deveria se considerar o maior.
25 Nā, ka mea ia ki a rātou, “Ko ngā kīngi o ngā tauiwi e whakarangatira ana ki a rātou; ko te hunga whai mana ki runga i a rātou ka kīia, He hunga atawhai.
25 E ele lhes disse: Os reis dos gentios exercem senhorio sobre eles, e os que exercem autoridade sobre eles são chamados benfeitores.
26 Otiia, kaua koutou e pērā; engari, kia rite ki tō muri te mea nui o koutou kia rite anō te tino tangata ki te kaimahi.
26 Mas não será assim com vós; mas o maior entre vós será como o menor; e quem governa, como quem serve.
27 Ko wai hoki te mea nui, ko ia e noho ana ki te kai, ko te kaimahi rānei? Ehara rānei te tangata e noho ana ki te kai? Tēnei rāia ahau i roto i a koutou te rite nei ki te kaimahi.
27 Porquanto qual é maior, quem está à mesa ou quem serve? Porventura, não é quem está à mesa? Mas eu estou entre vós como aquele que serve.
28 “Otirā, ko koutou te hunga i noho tahi tonu me ahau i ōku whakamātautauranga.
28 Vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas tentações.
29 Ā, ka whakarite ahau i te rangatiratanga mō koutou, i te pērā me tā tōku Matua i whakarite ai mōku;
29 E eu vos designo um reino, como meu Pai me designou,
30 kia kai ai, kia inu ai koutou ki tāku tēpu i tōku rangatiratanga, ā, ka noho koutou ki runga ki ngā torōna, whakawā ai i ngā iwi kotahi tekau mā rua o Īharaira.”
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu reino, e vos assenteis sobre tronos, julgando as doze tribos de Israel.
31 “E Haimona, e Haimona, nā, kua īnoi a Hātana kia riro koe i a ia, kia tātaritia ai koutou e ia, ānō he wīti.
31 E o Senhor disse: Simão, Simão, eis que Satanás tem desejado te ter, para vos peneirar como trigo;
32 Otiia, kua īnoi ahau mōu, kei hemo tōu whakapono, ā, ki te tahuri mai anō koe, whakakahangia ōu tēina.”
32 mas eu orei por ti, para que a tua fé não desfaleça; e tu, quando te converteres, fortaleça teus irmãos.
33 Nā, ka mea tērā ki a ia, “E te Ariki, e pai ana ahau kia haere hei hoa mōu ki te whare herehere, ki te mate hoki.”
33 E ele lhe disse: Senhor, eu estou pronto a ir contigo até a prisão e à morte.
34 Anō rā ko ia, “Tēnei tāku kupu ki a koe, e Pita, e kore te tīkaokao e tangi āianei, ka toru āu whakakāhoretanga i tōu mātau ki ahau.”
34 E ele disse: Digo-te, Pedro, que o galo não cantará hoje, antes que tu negues por três vezes, de conhecer-me.
35 Ā, ka mea ia ki a rātou, “I tāku tononga i a koutou, kāhore he pēke moni, kāhore he pūtea, kāhore he hū, i hapa rānei koutou i tētahi mea?”
35 E ele disse-lhes: Quando eu vos enviei sem bolsa, alforje ou calçados, faltou-vos alguma coisa? E eles responderam: Nada.
36 Anō rā ko ia ki a rātou, “Tēnā ko tēnei, ki te mea he pēke moni tā tētahi, mauria atu, me te pūtea anō; me ia hoki kāhore āna hoari, hokona atu tōna kākahu, ka hoko mai ai i tētahi.
36 Então ele disse-lhes: Mas agora aquele que tiver bolsa, tome-a, como também seu alforje; e o que não tem espada, venda a sua veste e compre uma.
37 Ko tāku kupu hoki tēnei ki a koutou, ko te tikanga tēnei, kia rite i ahau te mea kua oti nei te tuhituhi, arā, ‘Kua huihuia ia ki te hunga hara,’ he tutukitanga hoki tō ngā mea mōku.”
37 Pois eu vos digo que é necessário que aquilo que está escrito se cumpra em mim: E ele foi contado entre os transgressores; porque as coisas que me dizem respeito têm um fim.
38 Nā, ka mea rātou, “E te Ariki, nā, e rua ēnei hoari.”
38 E eles disseram: Senhor, eis que aqui estão duas espadas. E ele lhes disse: É o suficiente.
39 Nā, ka puta atu ia, ka haere ki Maunga Ōriwa, ko tāna hanga hoki tērā; me te aru anō āna ākonga i a ia.
39 E, ele saindo, foi, como costumava, para o monte das Oliveiras; e seus discípulos também o seguiram.
40 Ā, i a ia i taua wāhi, ka mea ia ki a rātou, “Me īnoi kei uru koutou ki te whakamātautauranga.”
40 E, ele chegando ao lugar, disse-lhes: Orai, para que não entreis em tentação.
41 Nā, ka mawehe atu ia i a rātou, kei tō te taunga kāmaka te matara, ā, ka tuku i ōna turi ka īnoi,
41 E retirou-se deles cerca de um tiro de pedra, e, ajoelhando-se, orava,
42 ka mea, “E Pā, ki te pai koe, tangohia atu tēnei kapu i ahau; otirā kauaka e waiho i tāku e pai ai, engari i tāu.”
42 dizendo: Pai, se tu quiseres, remove de mim este cálice; todavia, não se faça a minha vontade, mas a tua.
43 Nā, ka puta mai ki a ia tētahi anahera i te rangi, e whakakaha ana i a ia.
43 E apareceu-lhe um anjo do céu, fortalecendo-o.
44 Ā, i te oke o tōna wairua, ka hōhonu ake tāna īnoi; ko tōna kakawa ka pēnā i te tepe toto e turuturu iho ana ki te whenua.
44 E, estando em agonia, ele orava mais intensamente; e o seu suor tornou-se como grandes gotas de sangue que caíam por terra.
45 Nā, ka ara ia i te īnoi, ā, ka tae ki āna ākonga, rokohanga atu e moe ana rātou, he ngākau pōuri hoki.
45 E ele levantando-se da oração, veio para os seus discípulos, e ele encontrou-os dormindo de tristeza,
46 Nā, ko tāna meatanga ki a rātou, “He aha koutou ka moe ai? Whakatika ki te īnoi, kei uru koutou ki te whakamātautauranga.”
46 e ele disse-lhes: Por que estais dormindo? Levantai-vos, e orai, para que não entreis em tentação.
47 I a ia e kōrero ana, nā, ko te huihuinga tāngata, ā, ko tērā e huaina rā ko Hūrā, ko tētahi o te tekau mā rua, e haere ana i mua i a rātou; ā, ka whakatata ia ki a Īhu ki te kihi i a ia.
47 E, estando ele ainda a falar, eis que uma multidão, e aquele que se chamava Judas, um dos doze, ia adiante dela, e aproximou-se de Jesus para o beijar.
48 Anō rā ko Īhu ki a ia, “E Hūrā, he kihi tāu hei tuku mō te Tama a te tangata?”
48 Mas Jesus lhe disse: Judas, com um beijo tu trais o Filho do homem?
49 Ā, nō te kitenga o te hunga i tōna taha i ngā mea tērā e tūpono, ka mea rātou, “E te Ariki, me patu rānei e mātou ki te hoari?”
49 Quando os que estavam ao redor, viram o que ia acontecer, eles disseram-lhe: Senhor, feriremos com a espada?
50 Nā, hāua iho e tētahi o rātou te pononga a te tohunga nui, poroa ana tōna taringa matau.
50 E um deles feriu o servo do sumo sacerdote, e cortou-lhe a sua orelha direita.
51 Nā, ka oho a Īhu, ka mea, “Kāti rā i tēnei.” Whakapākia ana tōna taringa, nā kua ora.
51 E, Jesus respondendo, disse: Permiti ainda isto! E, tocando sua orelha, o curou.
52 Kātahi a Īhu ka mea ki ngā tohunga nui, ki ngā rangatira o te temepara, ki ngā kaumātua, i haere atu ki a ia, “He tāhae ahau i haere mai ai koutou me ngā hoari, me ngā patu?
52 E disse Jesus aos principais sacerdotes, e aos capitães do templo, e aos anciãos que tinham vindo contra ele: Viestes como contra um ladrão, com espadas e varas.
53 I ahau e noho ana i a koutou i te temepara i ia rā, i ia rā, kīhai i totoro mai ō koutou ringa ki ahau. Otirā, nō koutou tēnei hāora, ko te kahanga hoki o te pōuri.”
53 Eu tenho estado diariamente convosco no templo, não estendestes as mãos contra mim; mas esta é a vossa hora, e o poder das trevas.
54 Nā, ka hopukina ia e rātou, ka ārahina atu, ā, kawea ana ki roto ki te whare o te tino tohunga. Ko Pita ia i aru mai i tawhiti.
54 Então, tomando-o, levaram-no, e o trouxeram para a casa do sumo sacerdote. E Pedro seguia-o de longe.
55 Ā, nō ka oti i a rātou he kāpura te tahu ki waenga marae, i a rātou e noho tahi ana, ka noho hoki a Pita i waenganui o rātou.
55 E, havendo-se acendido fogo no meio do pátio, estando todos sentados, assentou-se Pedro entre eles.
56 Nā, ka kitea ia e tētahi kōtiro, i a ia e noho ana i te mārama o te kāpura; ā, matatau tonu te titiro ki a ia, ka mea, “I a ia anō hoki tēnei.”
56 Mas uma certa serva vendo-o assentado ao lado do fogo, e olhando-o seriamente, disse: Este homem também estava com ele.
57 Nā, ka whakakāhore ia ki a ia, ka mea, “E kō, kāhore ahau e mōhio ki a ia.”
57 E ele negou-o, dizendo: Mulher, eu não o conheço.
58 Ā, taro kau iho ka kite tētahi atu i a ia, ka mea, “Nō rātou hoki koe.”
58 E, um pouco depois, vendo-o outro, disse: Tu és também deles. E Pedro disse: Homem, eu não sou.
59 Ā, me te mea kotahi te hāora i muri iho, ka tohe anō tētahi atu, ka mea, “He pono i a ia anō hoki tēnei; nō Karirī hoki.”
59 E, passada quase uma hora, um outro com confiança afirmava, dizendo: Com certeza este indivíduo também estava com ele; pois ele é um galileu.
60 Ā, ka mea a Pita, “E mara, kāhore ahau e mātau ki tāu e mea nā.”
60 E Pedro disse: Homem, eu não sei o que tu dizes. E imediatamente, enquanto ele falava, o galo cantou.
61 Nā, ka tahuri te Ariki, ka titiro ki a Pita. Ā, ka mahara a Pita ki te kupu a te Ariki, ki tāna meatanga ki a ia, “E kore e tangi te tīkaokao, ka toru āu whakakāhoretanga i ahau.”
61 E, virando-se o Senhor, olhou para Pedro, e Pedro lembrou-se da palavra do Senhor, como lhe tinha dito: Antes do galo cantar, tu me negarás três vezes.
62 Nā, haere atu ana a Pita ki waho, ā, nui atu tōna tangi.
62 E, Pedro saindo, chorou amargamente.
63 Nā, ka taunu ngā kaipupuri o Īhu ki a ia, ka whiu i a ia.
63 E os homens que guardavam Jesus zombavam dele, e feriam-no.
64 Ka kōparea ōna kanohi, ā, ka ui rātou ki a ia, ka mea, “Poropiti mai, nā wai koe i papaki?”
64 E, vendando-lhe os olhos, batiam na sua face, perguntando-lhe: Profetiza, quem é que te bateu?
65 He maha hoki ērā atu kupu kino i kōrero ai rātou ki a ia.
65 E muitas outras coisas diziam contra ele, blasfemando.
66 Ā, i te aonga tonutanga o te rā, ka huihui ngā kaumātua o te iwi, ngā tohunga nui, me ngā karaipi, ā, ārahina atu ana ia ki tō rātou rūnanga, ka mea rātou,
66 E logo que amanheceu, ajuntaram-se os anciãos do povo, os principais dos sacerdotes e os escribas, e o conduziram ao seu conselho, dizendo:
67 “Ki te mea ko te Karaiti koe, kōrerotia mai ki a mātou.”
67 Se tu és o Cristo, dize-nos. E ele lhes disse: Se eu vo-lo disser, não o crereis;
68 ki te ui ahau, e kore koutou e whakahoki kupu mai ki ahau.
68 e se eu também vos perguntar, não me respondereis, nem me soltareis.
69 Haere ake nei ka noho te Tama a te tangata ki matau o te kaha o te Atua.”
69 De hoje em diante, o Filho do homem se assentará à direita do poder de Deus.
70 Nā, ka mea rātou katoa, “Ko te Tama rānei koe a te Atua?”
70 Então, todos disseram: És tu então o Filho de Deus? E ele lhes disse: Vós dizeis que eu sou.
71 Nā, ka mea rātou, “Hei aha ake he kaiwhakaatu mā tātou? Kua rongo nei hoki tātou i tā tōna māngai.”
71 E eles disseram: Por que ainda temos necessidade de outro testemunho? Porque nós mesmos o ouvimos da sua própria boca.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.