Juízes 3
mri2012 (MRI2012) vs VC
1 Nā, ko ngā iwi ēnei i waiho e Ihowā ko rātou hei whakamātautau i a Īharaira, arā ko ngā mea o Īharaira kīhai i mōhio ki ngā pakanga katoa o Kanaana
1 Estas são as nações que o Senhor deixou subsistir para provar por meio delas os israelitas, todos aqueles que não tinham visto as guerras de Canaã,
2 (mō ngā whakatupuranga anō ia o ngā tamariki a Īharaira kia mōhio, kia ako ki te whawhai, arā mō te hunga kīhai i mōhio ki tērā i mua):
2 e isso tão-somente para instrução das novas gerações israelitas, a fim de lhes ensinar a combater, ao menos àqueles que não o tinham feito antes.
3 nā, ko ngā rangatira tokorima o ngā Pirihitini, ko ngā Kanaani katoa, ko ngā Haironi rātou ko ngā Hiwi i noho i Maunga Repanōna, i Maunga Paara-Heremona ā tae noa ki te haerenga atu ki Hāmata.
3 Eram os cinco príncipes dos filisteus, todos os cananeus, os sidônios, os heveus que habitavam os montes do Líbano, desde a montanha de Baal-Hermon até a entrada de Hamat.
4 Ko rātou hei whakamātautau mō Īharaira, kia mōhiotia ai e rongo rānei rātou ki ngā whakahau a Ihowā i whakahaua e ia ki ō rātou mātua, he mea whakapuaki nā Mohi.
4 Essas nações ficaram para provar Israel, e ver se eles obedeceriam aos mandamentos que o Senhor havia prescrito aos seus pais por intermédio de Moisés.
5 Nā, ka noho ngā tamariki a Īharaira ki waenganui o ngā Kanaani, o ngā Hiti, o ngā Amori, o ngā Perihi, o ngā Hiwi, o ngā Iepuhi;
5 Os filhos de Israel habitaram no meio dos cananeus, dos hiteus, dos amorreus, dos ferezeus, dos heveus e dos jebuseus.
6 ā, ka tango i ā rātou tamāhine hei wahine mā rātou, ka hoatu hoki i ā rātou tamāhine ki ā rātou tama, ka mahi anō hoki ki ō rātou atua.
6 Tomaram por mulheres suas filhas e eles mesmos deram suas filhas aos filhos deles, e serviram os seus deuses.
7 Nā, kua mahi ngā tamariki a Īharaira i te kino i te tirohanga o Ihowā, wareware ake ki a Ihowā, ki tō rātou Atua, mahi ana hoki ki ngā Paara, ki te Ahataroto.
7 Os israelitas fizeram o mal aos olhos do Senhor, esqueceram-se do Senhor, seu Deus, e serviram aos baal e às asserá.
8 Nā, ka mura te riri o Ihowā ki a Īharaira, ā, hokona atu ana rātou e ia ki te ringa o Kuhanarihataimi kīngi o Mehopotamia. Nā, e waru ngā tau i mahi ai ngā tama a Īharaira ki a Kuhanarihataimi.
8 A ira do Senhor inflamou-se contra Israel, e ele entregou-os nas mãos de Cusã-Rasataim, rei da Mesopotâmia, a quem ficaram sujeitos durante oito anos.
9 Ā, nō te tangihanga a ngā tamariki a Īharaira ki a Ihowā, ka whakaarahia ake e Ihowā he kaiwhakaora mō ngā tamariki a Īharaira, nāna rātou i whakaora; arā a Otoniere tama a Kenaha teina o Karepe.
9 Os israelitas clamaram ao Senhor, que lhes suscitou um libertador para salvá-los: Otoniel, filho de Cenez, irmão mais novo de Caleb.
10 Nā, i tau iho ki runga i a ia te Wairua o Ihowā, ā, i whakawā ia mō Īharaira; i haere hoki ki te whawhai; ā, hōmai ana e Ihowā ki tōna ringa a Kuhanarihataimi kīngi o Mehopotamia; nā, kua kaha tōna ringa ki te whawhai ki a Kuhanarihataimi.
10 O Espírito do Senhor desceu sobre ele: ele julgou Israel e saiu para a guerra. O Senhor entregou-lhe Cusã-Rasataim, rei da Mesopotâmia, e sua mão triunfou sobre ele.
11 Ā, e whā tekau ngā tau i okioki ai te whenua i te whawhai. Nā, ka mate a Otoniere, tama a Kenaha.
11 A terra teve quarenta anos de descanso, e Otoniel, filho de Cenez, morreu.
12 Nā, ka mahi kino anō ngā tama a Īharaira i te tirohanga a Ihowā, ā, ka whakakahangia e Ihowā a Ekerona kīngi o Moapa ki te whawhai ki a Īharaira, mō rātou i mahi kino i te tirohanga a Ihowā.
12 Os israelitas fizeram de novo o mal aos olhos do Senhor, e o Senhor excitou contra eles Eglon, rei de Moab, porque tinham feito o mal aos seus olhos.
13 Nā, ka huihuia e ia ki a ia ngā tamariki a Āmona rātou ko Amareke, ā, haere ana, patua ana e ia a Īharaira, ā, tangohia ana e ia te pā nīkau.
13 Eglon aliou-se aos filhos de Amon e de Amalec, e pôs-se em marcha contra Israel; derrotou-o e apoderou-se da cidade das Palmeiras.
14 Ā, kotahi tekau mā waru ngā tau i mahi ai ngā tamariki a Īharaira ki a Ekerona, kīngi o Moapa.
14 E os israelitas estiveram sujeitos a Eglon, rei de Moab, por dezoito anos.
15 Nō te tangihanga ia a ngā tama a Īharaira ki a Ihowā, ka whakaarahia ake e Ihowā he kaiwhakaora mō rātou, a Ehuru tama a Kera, he Pineamini, he tangata ringa mauī. Nā, ka hoatu e ngā tama a Īharaira he takoha kia kawea e ia ki a Ekerona kīngi o Moapa.
15 Os filhos de Israel clamaram ao Senhor, que lhes suscitou um libertador na pessoa de Aod, o canhoto, filho de Gera, benjaminita. Os filhos de Israel mandaram, por meio dele, um presente a Eglon, rei de Moab.
16 Otiia kua oti i a Ehuru tētahi hoari te hanga māna; e rua ōna mata, kotahi whatīanga te roa; nā, ka whītikiria e ia i roto i ōna kākahu ki tōna hūhā matau.
16 Aod mandou fazer para si uma espada de dois gumes, de um côvado de comprimento, e a levava debaixo de suas vestes, apoiada na coxa direita.
17 Nā, ko tāna tukunga i te takoha ki a Ekerona kīngi o Moapa; nā, he tangata tetere rawa a Ekerona.
17 Ele veio e ofereceu o presente a Eglon, rei de Moab, que era muito gordo.
18 Ā, ka mutu tā tērā tuku i te takoha ka tonoa atu e ia te hunga i mauria mai ai te takoha.
18 Terminada a cerimônia, levou os homens que tinham trazido o presente
19 Ko ia tonu ia i hoki whakamuri atu i ngā whakapakoko i Kirikara, ka mea, “He kupu huna tāku ki a koe, e te kīngi.”
19 até as estelas próximas de Gálgala. Voltou ao rei e disse-lhe: Senhor, tenho uma palavra a dizer-te. Silêncio, ordenou o rei; e todos os seus familiares se retiraram.
20 Nā, ka haere atu a Ehuru ki a ia; ā, e noho ana ia ko ia anake i tōna rūma raumati. Nā, ka mea a Ehuru, “He kupu nā te Atua tāku ki a koe.” Nā, ka whakatika ia i tōna nohoanga.
20 Aod entrou; o rei estava assentado, só, no seu quarto de verão. Tenho a dizer-te uma palavra da parte do Senhor, disse Aod. O rei levantou-se do seu trono.
21 Nā, ka torona e Ehuru tōna ringa mauī, ka mau ki te hoari i tōna hūhā matau, werohia ana ki tōna kōpū.
21 E logo tomou Aod com a mão esquerda a espada que trazia na coxa direita e mergulhou-lha no ventre
22 Ā, ngoto tahi atu ana te kakau me te mata, ā, tūtakina iho te mata e te ngako, kīhai i unuhia mai te hoari i roto i tōna kōpū, ā, puta atu ana ki muri.
22 com tanta força que o próprio cabo entrou após a lâmina, e ficou coberto pela muita gordura. E não retirou do ventre sua espada, cuja lâmina saía por detrás.
23 Nā, ka haere atu a Ehuru nā te whakamahau, ā, tūtakina atu ana e ia ngā tatau o te rūma ki a ia, kīia iho hoki.
23 Aod saiu pela galeria, depois de ter fechado bem atrás de si as portas do quarto de cima, deixando-as trancadas.
24 Ā, i tōna haerenga atu, ka haere mai ngā pononga a tērā, nā, i tō rātou kitenga kua kīia ngā tatau o te rūma, ka mea rātou, “He pono kei te uhi ia i ōna waewae i te rūma raumati.”
24 E, tendo ele partido, notaram os servos do rei que as portas estavam fechadas: Sem dúvida, disseram, estará fazendo necessidade, em seu quarto de verão.
25 Tatari noa rātou ā ka whakamā; nā, kīhai ia i whakapuare i ngā tatau o te rūma; kātahi rātou ka mau ki te kī, ā, whakapuaretia ana. Nā, ko tō rātou ariki kua hinga ki te whenua, kua mate.
25 Mas, depois de esperarem muito tempo, ficaram alarmados, e, vendo que a porta do apartamento não se abria, tomaram a chave, abriram-na e encontraram o seu senhor morto e estendido por terra.
26 Ko Ehuru ia i mawhiti i a rātou e tatari roa ana, ā, kua tae ki tua i ngā whakapakoko, kua mawhiti ki Heirata.
26 Enquanto isso, Aod fugiu para além das estelas, e foi para Seirat.
27 Ā, nō tōna taenga, ka whakatangihia e ia te tētere ki te whenua maunga o Ēparaima, ā, heke ana ngā tamariki a Īharaira i runga i te maunga hei hoa mōna, ko ia hoki i mua i a rātou.
27 Logo que chegou à montanha de Efraim, tocou a trombeta e os filhos de Israel desceram da montanha com ele.
28 Nā, ka mea ia ki a rātou, “Haere mai i muri i ahau, kua hōmai hoki e Ihowā ngā Moapi, ō koutou hoariri ki ō koutou ringa.” Nā, heke ana rātou i muri i a ia, ā, ka riro mai i a rātou ngā whitinga atu o Horano i ngā Moapi; kīhai hoki i tukua tētahi tangata kia whiti atu.
28 Segui-me, disse-lhes ele, porque o Senhor entregou-vos os moabitas, vossos inimigos. Eles o seguiram e ocuparam os vaus do Jordão, por onde se vai a Moab, de modo a não deixar passar ninguém.
29 Nā, patua iho e rātou ngā Moapi i taua wā, me te mea tekau mano ngā tāngata, te hunga pakari anake, ngā mārohirohi katoa; kīhai hoki tētahi i mawhiti.
29 Mataram então cerca de dez mil homens, todo o escol e todo o vigor de Moab; ninguém escapou.
30 Nā, ka hinga a Moapa i taua rā i te ringa o Īharaira. Ā, e waru tekau ngā tau i okioki ai te whenua i te pakanga.
30 Naquele dia foi Moab humilhado sob a mão de Israel. E a terra teve um descanso de oitenta anos.
31 Ā, i muri i a ia ko Hamakara tama a Anata, ā, patua iho e ia ngā Pirihitini, e ono rau tāngata, ki te wero kau. Nā, ka ora anō a Īharaira i a ia.
31 Depois de Aod, Samgar, filho de Anat, derrotou seiscentos filisteus com um aguilhão de bois. Samgar também foi um libertador para Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.