Juízes 3
mri2012 (MRI2012) vs ARIB
1 Nā, ko ngā iwi ēnei i waiho e Ihowā ko rātou hei whakamātautau i a Īharaira, arā ko ngā mea o Īharaira kīhai i mōhio ki ngā pakanga katoa o Kanaana
1 Estas são as nações que o Senhor deixou ficar para, por meio delas, provar a Israel, a todos os que não haviam experimentado nenhuma das guerras de Canaã;
2 (mō ngā whakatupuranga anō ia o ngā tamariki a Īharaira kia mōhio, kia ako ki te whawhai, arā mō te hunga kīhai i mōhio ki tērā i mua):
2 tão-somente para que as gerações dos filhos de Israel delas aprendessem a guerra, pelo menos os que dantes não tinham aprendido.
3 nā, ko ngā rangatira tokorima o ngā Pirihitini, ko ngā Kanaani katoa, ko ngā Haironi rātou ko ngā Hiwi i noho i Maunga Repanōna, i Maunga Paara-Heremona ā tae noa ki te haerenga atu ki Hāmata.
3 Estas nações eram: cinco chefes dos filisteus, todos os cananeus, os sidônios, e os heveus que habitavam no monte Líbano, desde o monte Baal-Hermom até a entrada de Hamate.
4 Ko rātou hei whakamātautau mō Īharaira, kia mōhiotia ai e rongo rānei rātou ki ngā whakahau a Ihowā i whakahaua e ia ki ō rātou mātua, he mea whakapuaki nā Mohi.
4 Estes, pois, deixou ficar, a fim de por eles provar os filhos de Israel, para saber se dariam ouvidos aos mandamentos do Senhor, que ele tinha ordenado a seus pais por intermédio de Moisés.
5 Nā, ka noho ngā tamariki a Īharaira ki waenganui o ngā Kanaani, o ngā Hiti, o ngā Amori, o ngā Perihi, o ngā Hiwi, o ngā Iepuhi;
5 Habitando, pois, os filhos de Israel entre os cananeus, os heteus, os amorreus, os perizeus, os heveus e os jebuseus.
6 ā, ka tango i ā rātou tamāhine hei wahine mā rātou, ka hoatu hoki i ā rātou tamāhine ki ā rātou tama, ka mahi anō hoki ki ō rātou atua.
6 tomaram por mulheres as filhas deles, e deram as suas filhas aos filhos dos mesmos, e serviram aos seus deuses.
7 Nā, kua mahi ngā tamariki a Īharaira i te kino i te tirohanga o Ihowā, wareware ake ki a Ihowā, ki tō rātou Atua, mahi ana hoki ki ngā Paara, ki te Ahataroto.
7 Assim os filhos de Israel fizeram o que era mau aos olhos do Senhor, esquecendo-se do Senhor seu Deus e servindo aos baalins e às aserotes.
8 Nā, ka mura te riri o Ihowā ki a Īharaira, ā, hokona atu ana rātou e ia ki te ringa o Kuhanarihataimi kīngi o Mehopotamia. Nā, e waru ngā tau i mahi ai ngā tama a Īharaira ki a Kuhanarihataimi.
8 Pelo que a ira do Senhor se acendeu contra Israel, e ele os vendeu na mão de Cusã-Risataim, rei da Mesopotâmia; e os filhos de Israel serviram a Cusã-Risataim oito anos.
9 Ā, nō te tangihanga a ngā tamariki a Īharaira ki a Ihowā, ka whakaarahia ake e Ihowā he kaiwhakaora mō ngā tamariki a Īharaira, nāna rātou i whakaora; arā a Otoniere tama a Kenaha teina o Karepe.
9 Mas quando os filhos de Israel clamaram ao Senhor, o Senhor suscitou-lhes um libertador, que os livrou: Otniel, filho de Quenaz, o irmão mais moço de Calebe.
10 Nā, i tau iho ki runga i a ia te Wairua o Ihowā, ā, i whakawā ia mō Īharaira; i haere hoki ki te whawhai; ā, hōmai ana e Ihowā ki tōna ringa a Kuhanarihataimi kīngi o Mehopotamia; nā, kua kaha tōna ringa ki te whawhai ki a Kuhanarihataimi.
10 Veio sobre ele o Espírito do Senhor, e ele julgou a Israel; saiu à peleja, e o Senhor lhe entregou Cusã-Risataim, rei da Mesopotâmia, contra o qual prevaleceu a sua mão:
11 Ā, e whā tekau ngā tau i okioki ai te whenua i te whawhai. Nā, ka mate a Otoniere, tama a Kenaha.
11 Então a terra teve sossego por quarenta anos; e Otniel, filho de Quenaz, morreu.
12 Nā, ka mahi kino anō ngā tama a Īharaira i te tirohanga a Ihowā, ā, ka whakakahangia e Ihowā a Ekerona kīngi o Moapa ki te whawhai ki a Īharaira, mō rātou i mahi kino i te tirohanga a Ihowā.
12 Os filhos de Israel tornaram a fazer o que era mau aos olhos do Senhor; então o Senhor fortaleceu a Eglom, rei de Moabe, contra Israel, por terem feito o que era mau aos seus olhos.
13 Nā, ka huihuia e ia ki a ia ngā tamariki a Āmona rātou ko Amareke, ā, haere ana, patua ana e ia a Īharaira, ā, tangohia ana e ia te pā nīkau.
13 Eglom, unindo a si os amonitas e os amalequitas, foi e feriu a Israel, tomando a cidade das palmeiras.
14 Ā, kotahi tekau mā waru ngā tau i mahi ai ngā tamariki a Īharaira ki a Ekerona, kīngi o Moapa.
14 E os filhos de Israel serviram a Eglom, rei de Moabe, dezoito anos.
15 Nō te tangihanga ia a ngā tama a Īharaira ki a Ihowā, ka whakaarahia ake e Ihowā he kaiwhakaora mō rātou, a Ehuru tama a Kera, he Pineamini, he tangata ringa mauī. Nā, ka hoatu e ngā tama a Īharaira he takoha kia kawea e ia ki a Ekerona kīngi o Moapa.
15 Mas quando os filhos de Israel clamaram ao Senhor, o Senhor suscitou-lhes um libertador, Eúde, filho de Gêra, benjamita, homem canhoto. E, por seu intermédio, os filhos de Israel enviaram tributo a Eglom, rei de Moabe.
16 Otiia kua oti i a Ehuru tētahi hoari te hanga māna; e rua ōna mata, kotahi whatīanga te roa; nā, ka whītikiria e ia i roto i ōna kākahu ki tōna hūhā matau.
16 E Eúde fez para si uma espada de dois gumes, de um côvado de comprimento, e cingiu-a à coxa direita, por baixo das vestes.
17 Nā, ko tāna tukunga i te takoha ki a Ekerona kīngi o Moapa; nā, he tangata tetere rawa a Ekerona.
17 E levou aquele tributo a Eglom, rei de Moabe. Ora, Eglom era muito gordo:
18 Ā, ka mutu tā tērā tuku i te takoha ka tonoa atu e ia te hunga i mauria mai ai te takoha.
18 Quando Eúde acabou de entregar o tributo, despediu a gente que o trouxera.
19 Ko ia tonu ia i hoki whakamuri atu i ngā whakapakoko i Kirikara, ka mea, “He kupu huna tāku ki a koe, e te kīngi.”
19 Ele mesmo, porém, voltou das imagens de escultura que estavam ao pé de Gilgal, e disse: Tenho uma palavra para dizer-te em segredo, ó rei. Disse o rei: Silêncio! E todos os que lhe assistiam saíram da sua presença.
20 Nā, ka haere atu a Ehuru ki a ia; ā, e noho ana ia ko ia anake i tōna rūma raumati. Nā, ka mea a Ehuru, “He kupu nā te Atua tāku ki a koe.” Nā, ka whakatika ia i tōna nohoanga.
20 Eúde aproximou-se do rei, que estava sentado a sós no seu quarto de verão, e lhe disse: Tenho uma palavra da parte de Deus para dizer-te. Ao que o rei se levantou da sua cadeira.
21 Nā, ka torona e Ehuru tōna ringa mauī, ka mau ki te hoari i tōna hūhā matau, werohia ana ki tōna kōpū.
21 Então Eúde, estendendo a mão esquerda, tirou a espada de sobre a coxa direita, e lha cravou no ventre.
22 Ā, ngoto tahi atu ana te kakau me te mata, ā, tūtakina iho te mata e te ngako, kīhai i unuhia mai te hoari i roto i tōna kōpū, ā, puta atu ana ki muri.
22 O cabo também entrou após a lâmina, e a gordura encerrou a lâmina, pois ele não tirou a espada do ventre:
23 Nā, ka haere atu a Ehuru nā te whakamahau, ā, tūtakina atu ana e ia ngā tatau o te rūma ki a ia, kīia iho hoki.
23 Então Eúde, saindo ao pórtico, cerrou as portas do quarto e as trancou.
24 Ā, i tōna haerenga atu, ka haere mai ngā pononga a tērā, nā, i tō rātou kitenga kua kīia ngā tatau o te rūma, ka mea rātou, “He pono kei te uhi ia i ōna waewae i te rūma raumati.”
24 Tendo ele saído vieram os servos do rei; e olharam, e eis que as portas do quarto estavam trancadas. Disseram: Sem dúvida ele está aliviando o ventre na privada do seu quarto.
25 Tatari noa rātou ā ka whakamā; nā, kīhai ia i whakapuare i ngā tatau o te rūma; kātahi rātou ka mau ki te kī, ā, whakapuaretia ana. Nā, ko tō rātou ariki kua hinga ki te whenua, kua mate.
25 Assim esperaram até ficarem alarmados, mas ainda não abria as portas do quarto. Então, tomando a chave, abriram-nas, e eis seu senhor estendido morto por terra.
26 Ko Ehuru ia i mawhiti i a rātou e tatari roa ana, ā, kua tae ki tua i ngā whakapakoko, kua mawhiti ki Heirata.
26 Eúde escapou enquanto eles se demoravam e, tendo passado pelas imagens de escultura, chegou a Seirá.
27 Ā, nō tōna taenga, ka whakatangihia e ia te tētere ki te whenua maunga o Ēparaima, ā, heke ana ngā tamariki a Īharaira i runga i te maunga hei hoa mōna, ko ia hoki i mua i a rātou.
27 E assim que chegou, tocou a trombeta na região montanhosa de Efraim; e os filhos de Israel, com ele à frente, desceram das montanhas.
28 Nā, ka mea ia ki a rātou, “Haere mai i muri i ahau, kua hōmai hoki e Ihowā ngā Moapi, ō koutou hoariri ki ō koutou ringa.” Nā, heke ana rātou i muri i a ia, ā, ka riro mai i a rātou ngā whitinga atu o Horano i ngā Moapi; kīhai hoki i tukua tētahi tangata kia whiti atu.
28 E disse-lhes: Segui-me, porque o Senhor vos entregou nas mãos os vossos inimigos, os moabitas. E desceram após ele, tomaram os vaus do Jordão contra os moabitas, e não deixaram passar a nenhum deles.
29 Nā, patua iho e rātou ngā Moapi i taua wā, me te mea tekau mano ngā tāngata, te hunga pakari anake, ngā mārohirohi katoa; kīhai hoki tētahi i mawhiti.
29 E naquela ocasião mataram dos moabitas cerca de dez mil homens, todos robustos e valentes; e não escapou nenhum.
30 Nā, ka hinga a Moapa i taua rā i te ringa o Īharaira. Ā, e waru tekau ngā tau i okioki ai te whenua i te pakanga.
30 Assim foi subjugado Moabe naquele dia debaixo da mão de Israel; e a terra teve sossego por oitenta anos.
31 Ā, i muri i a ia ko Hamakara tama a Anata, ā, patua iho e ia ngā Pirihitini, e ono rau tāngata, ki te wero kau. Nā, ka ora anō a Īharaira i a ia.
31 Depois dele levantou-se Sangar, filho de Anate, que matou seiscentos homens dos filisteus com uma aguilhada de bois; ele também libertou a Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.