Juízes 3

mri2012 (MRI2012) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Nā, ko ngā iwi ēnei i waiho e Ihowā ko rātou hei whakamātautau i a Īharaira, arā ko ngā mea o Īharaira kīhai i mōhio ki ngā pakanga katoa o Kanaana
1 O Senhor Deus deixou alguns povos na terra para pôr à prova os israelitas que não haviam tomado parte nas guerras de Canaã.
2 (mō ngā whakatupuranga anō ia o ngā tamariki a Īharaira kia mōhio, kia ako ki te whawhai, arā mō te hunga kīhai i mōhio ki tērā i mua):
2 Ele fez isso somente para ensinar todos os israelitas a guerrear, especialmente aqueles que nunca haviam estado numa batalha.
3 nā, ko ngā rangatira tokorima o ngā Pirihitini, ko ngā Kanaani katoa, ko ngā Haironi rātou ko ngā Hiwi i noho i Maunga Repanōna, i Maunga Paara-Heremona ā tae noa ki te haerenga atu ki Hāmata.
3 Os povos que ficaram na terra foram: os moradores das cinco cidades dos filisteus, todos os cananeus, os sidônios e os heveus que viviam nos montes Líbanos, desde o monte Baal-Hermom até a subida de Hamate.
4 Ko rātou hei whakamātautau mō Īharaira, kia mōhiotia ai e rongo rānei rātou ki ngā whakahau a Ihowā i whakahaua e ia ki ō rātou mātua, he mea whakapuaki nā Mohi.
4 Eles ficaram para pôr à prova o povo de Israel a fim de que o Senhor visse se eles iam ou não obedecer aos mandamentos que lhes tinha dado por meio de Moisés.
5 Nā, ka noho ngā tamariki a Īharaira ki waenganui o ngā Kanaani, o ngā Hiti, o ngā Amori, o ngā Perihi, o ngā Hiwi, o ngā Iepuhi;
5 Assim o povo de Israel ficou morando no meio dos cananeus, dos heteus, dos amorreus, dos perizeus, dos heveus e dos jebuseus.
6 ā, ka tango i ā rātou tamāhine hei wahine mā rātou, ka hoatu hoki i ā rātou tamāhine ki ā rātou tama, ka mahi anō hoki ki ō rātou atua.
6 E os israelitas casaram com essa gente e adoraram os seus deuses.
7 Nā, kua mahi ngā tamariki a Īharaira i te kino i te tirohanga o Ihowā, wareware ake ki a Ihowā, ki tō rātou Atua, mahi ana hoki ki ngā Paara, ki te Ahataroto.
7 O povo de Israel esqueceu o Senhor , seu Deus. Pecou contra ele e adorou os deuses dos cananeus e os postes da deusa Aserá .
8 Nā, ka mura te riri o Ihowā ki a Īharaira, ā, hokona atu ana rātou e ia ki te ringa o Kuhanarihataimi kīngi o Mehopotamia. Nā, e waru ngā tau i mahi ai ngā tama a Īharaira ki a Kuhanarihataimi.
8 Por isso o Senhor ficou muito irado com Israel e deixou que Cuchã-Risataim, rei da Mesopotâmia, os conquistasse. E o povo de Israel foi dominado por ele durante oito anos.
9 Ā, nō te tangihanga a ngā tamariki a Īharaira ki a Ihowā, ka whakaarahia ake e Ihowā he kaiwhakaora mō ngā tamariki a Īharaira, nāna rātou i whakaora; arā a Otoniere tama a Kenaha teina o Karepe.
9 Então os israelitas pediram socorro ao Senhor , e ele mandou um homem para libertá-los. Esse homem foi Otoniel, filho de Quenaz, o irmão mais novo de Calebe.
10 Nā, i tau iho ki runga i a ia te Wairua o Ihowā, ā, i whakawā ia mō Īharaira; i haere hoki ki te whawhai; ā, hōmai ana e Ihowā ki tōna ringa a Kuhanarihataimi kīngi o Mehopotamia; nā, kua kaha tōna ringa ki te whawhai ki a Kuhanarihataimi.
10 Ele foi guiado pelo Espírito de Deus, o Senhor , e se tornou o líder de Israel. Otoniel foi para a guerra, e o Senhor fez com que ele vencesse o rei da Mesopotâmia.
11 Ā, e whā tekau ngā tau i okioki ai te whenua i te whawhai. Nā, ka mate a Otoniere, tama a Kenaha.
11 Depois disso Otoniel ainda viveu quarenta anos, e durante todo esse tempo a terra de Israel ficou em paz.
12 Nā, ka mahi kino anō ngā tama a Īharaira i te tirohanga a Ihowā, ā, ka whakakahangia e Ihowā a Ekerona kīngi o Moapa ki te whawhai ki a Īharaira, mō rātou i mahi kino i te tirohanga a Ihowā.
12 Depois da morte de Otoniel, o povo de Israel pecou outra vez contra Deus, o Senhor . Por causa disso o Senhor fez com que Eglom, rei de Moabe, ficasse mais forte do que eles.
13 Nā, ka huihuia e ia ki a ia ngā tamariki a Āmona rātou ko Amareke, ā, haere ana, patua ana e ia a Īharaira, ā, tangohia ana e ia te pā nīkau.
13 Eglom se juntou com os amonitas e os amalequitas, e eles atacaram Israel e tomaram Jericó, a cidade das palmeiras.
14 Ā, kotahi tekau mā waru ngā tau i mahi ai ngā tamariki a Īharaira ki a Ekerona, kīngi o Moapa.
14 O povo de Israel foi dominado por Eglom durante dezoito anos.
15 Nō te tangihanga ia a ngā tama a Īharaira ki a Ihowā, ka whakaarahia ake e Ihowā he kaiwhakaora mō rātou, a Ehuru tama a Kera, he Pineamini, he tangata ringa mauī. Nā, ka hoatu e ngā tama a Īharaira he takoha kia kawea e ia ki a Ekerona kīngi o Moapa.
15 Então os israelitas pediram outra vez socorro ao Senhor , e ele mandou outro homem para libertá-los. Foi Eúde, filho de Gera, da tribo de Benjamim. Eúde era canhoto. O povo de Israel mandou-o levar o pagamento dos impostos para Eglom, rei de Moabe.
16 Otiia kua oti i a Ehuru tētahi hoari te hanga māna; e rua ōna mata, kotahi whatīanga te roa; nā, ka whītikiria e ia i roto i ōna kākahu ki tōna hūhā matau.
16 Então Eúde fez um grande punhal, de mais ou menos meio metro de comprimento. Ele amarrou o punhal debaixo da roupa, do lado direito,
17 Nā, ko tāna tukunga i te takoha ki a Ekerona kīngi o Moapa; nā, he tangata tetere rawa a Ekerona.
17 e foi levar os impostos a Eglom, que era muito gordo.
18 Ā, ka mutu tā tērā tuku i te takoha ka tonoa atu e ia te hunga i mauria mai ai te takoha.
18 Depois de entregá-los, Eúde mandou embora os carregadores.
19 Ko ia tonu ia i hoki whakamuri atu i ngā whakapakoko i Kirikara, ka mea, “He kupu huna tāku ki a koe, e te kīngi.”
19 Mas ele voltou do lugar onde estavam as imagens de pedra, perto de Gilgal, e disse ao rei: — Ó rei, tenho uma informação secreta para lhe dar. Então o rei ordenou que todos os outros saíssem da sala. E todos saíram.
20 Nā, ka haere atu a Ehuru ki a ia; ā, e noho ana ia ko ia anake i tōna rūma raumati. Nā, ka mea a Ehuru, “He kupu nā te Atua tāku ki a koe.” Nā, ka whakatika ia i tōna nohoanga.
20 O rei estava sentado na sua sala de verão, no terraço. Eúde chegou perto dele e disse: — Tenho um recado de Deus para o senhor. O rei se levantou.
21 Nā, ka torona e Ehuru tōna ringa mauī, ka mau ki te hoari i tōna hūhā matau, werohia ana ki tōna kōpū.
21 Então Eúde, com a mão esquerda, tirou o punhal que estava no seu lado direito e o enterrou na barriga de Eglom.
22 Ā, ngoto tahi atu ana te kakau me te mata, ā, tūtakina iho te mata e te ngako, kīhai i unuhia mai te hoari i roto i tōna kōpū, ā, puta atu ana ki muri.
22 O punhal entrou até o cabo, e a gordura o cobriu porque Eúde não o tirou da barriga do rei. E a ponta do punhal apareceu entre as suas pernas.
23 Nā, ka haere atu a Ehuru nā te whakamahau, ā, tūtakina atu ana e ia ngā tatau o te rūma ki a ia, kīia iho hoki.
23 Em seguida Eúde trancou as portas, saiu pela janela
24 Ā, i tōna haerenga atu, ka haere mai ngā pononga a tērā, nā, i tō rātou kitenga kua kīia ngā tatau o te rūma, ka mea rātou, “He pono kei te uhi ia i ōna waewae i te rūma raumati.”
24 e foi embora. Aí os empregados chegaram e viram que as portas estavam trancadas. Então pensaram que o rei tinha ido ao banheiro.
25 Tatari noa rātou ā ka whakamā; nā, kīhai ia i whakapuare i ngā tatau o te rūma; kātahi rātou ka mau ki te kī, ā, whakapuaretia ana. Nā, ko tō rātou ariki kua hinga ki te whenua, kua mate.
25 Esperaram muito tempo, mas, como ele não abria a porta, pegaram a chave e a abriram. E o rei estava morto, caído no chão.
26 Ko Ehuru ia i mawhiti i a rātou e tatari roa ana, ā, kua tae ki tua i ngā whakapakoko, kua mawhiti ki Heirata.
26 Enquanto eles estavam esperando, Eúde fugiu. Passou pelas imagens de pedra e foi para Seirá.
27 Ā, nō tōna taenga, ka whakatangihia e ia te tētere ki te whenua maunga o Ēparaima, ā, heke ana ngā tamariki a Īharaira i runga i te maunga hei hoa mōna, ko ia hoki i mua i a rātou.
27 Quando chegou lá, nas montanhas de Efraim, ele tocou uma corneta de chifre de carneiro para chamar os homens de Israel para a luta. Ele os guiou montanha abaixo,
28 Nā, ka mea ia ki a rātou, “Haere mai i muri i ahau, kua hōmai hoki e Ihowā ngā Moapi, ō koutou hoariri ki ō koutou ringa.” Nā, heke ana rātou i muri i a ia, ā, ka riro mai i a rātou ngā whitinga atu o Horano i ngā Moapi; kīhai hoki i tukua tētahi tangata kia whiti atu.
28 dizendo: — Sigam-me. O Então os israelitas o seguiram e tomaram o lugar onde os moabitas costumavam atravessar o rio Jordão. E não deixaram ninguém atravessar.
29 Nā, patua iho e rātou ngā Moapi i taua wā, me te mea tekau mano ngā tāngata, te hunga pakari anake, ngā mārohirohi katoa; kīhai hoki tētahi i mawhiti.
29 Nessa batalha eles mataram mais ou menos dez mil soldados moabitas, todos fortes e valentes. E nem um escapou.
30 Nā, ka hinga a Moapa i taua rā i te ringa o Īharaira. Ā, e waru tekau ngā tau i okioki ai te whenua i te pakanga.
30 Assim os israelitas derrotaram Moabe naquele dia. E houve paz na terra de Israel durante oitenta anos.
31 Ā, i muri i a ia ko Hamakara tama a Anata, ā, patua iho e ia ngā Pirihitini, e ono rau tāngata, ki te wero kau. Nā, ka ora anō a Īharaira i a ia.
31 O líder seguinte foi Sangar, filho de Anate. Ele matou seiscentos filisteus com um ferrão de tocar bois. E assim ele também libertou o povo de Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.