Juízes 21
mri2012 (MRI2012) vs NVT
1 Nā, kua puaki noa ake te oati a ngā tāngata o Īharaira i Mihipa, i mea rātou: “Kaua tētahi tangata o tātou e hoatu i tāna tamāhine hei wahine mā Pineamine.”
1 Os israelitas haviam jurado em Mispá: “Jamais entregaremos nossas filhas em casamento a homens da tribo de Benjamim”.
2 Nā, ka haere te iwi ki Pētēre, ā, noho ana i reira i te aroaro o te Atua ā ahiahi noa; nā, rahi noa atu ō rātou reo, he nui te tangi.
2 Então o povo foi a Betel e permaneceu na presença de Deus até a tarde, chorando sem parar em alta voz:
3 I mea hoki rātou, “Nā te aha, e Ihowā, e te Atua o Īharaira, i puta ake ai tēnei i roto i a Īharaira; i ngaro ai tētahi iwi i tēnei rā i roto i a Īharaira?”
3 “Ó S enhor , Deus de Israel, por que aconteceu isso com Israel?”, diziam. “Agora está faltando uma de nossas tribos!”
4 Nā, i te ata ka maranga wawe te iwi, ā, hangā ana he āta e rātou, ā, whakaekea ana he tahunga tinana, he whakahere mō te pai.
4 Na manhã seguinte, bem cedo, construíram um altar e ali apresentaram holocaustos e ofertas de paz.
5 Nā, ka mea ngā tama a Īharaira, “Ko wai o ngā iwi katoa o Īharaira kāhore i tae mai i roto i te whakaminenga ki a Ihowā?” Kua takoto hoki he oati nui mō te tangata e kore e haere ki a Ihowā ki Mihipa; i mea rātou, “Ka whakamatea rawatia.”
5 Então os israelitas disseram: “Quem dentre as tribos de Israel não participou da reunião sagrada que realizamos em Mispá, na presença do S enhor ?”. Naquela ocasião, haviam feito um juramento solene na presença do S enhor de que matariam quem se recusasse a comparecer.
6 Ā, kōingo tonu ngā tama a Īharaira ki tō rātou teina, ki a Pineamine; i mea, “Kua hautopea atu tētahi iwi i tēnei rā i roto i a Īharaira.
6 Os israelitas tiveram pena de seu irmão Benjamim e disseram: “Hoje foi eliminada uma das tribos de Israel.
7 Me aha tātou ki ētahi wāhine mā ngā mea o rātou i mahue; kua oatitia hoki a Ihowā e tātou e kore ā tātou tamāhine e hoatu hei wāhine mā rātou?”
7 Como conseguiremos esposas para os poucos que restam, se juramos pelo S enhor que não lhes daríamos nossas filhas em casamento?”.
8 Nā, ka mea anō rātou, “Ko tēhea o ngā iwi o Īharaira kāhore nei i tae mai ki a Ihowā ki Mihipa?” Nā, kāhore tētahi tangata o Iapehe Kireara i haere ki te puni ki te whakaminenga.
8 Então perguntaram: “Quem dentre as tribos de Israel não compareceu conosco a Mispá quando nos reunimos na presença do S enhor ?”. E descobriram que ninguém de Jabes-Gileade havia participado da reunião sagrada.
9 I taua hoki te iwi, ā, kāhore tētahi tangata i reira o ngā tāngata o Iapehe Kireara.
9 Ao contarem o povo, verificaram que ninguém de Jabes-Gileade estava presente.
10 Nā, ka tono te huihui i ētahi tāngata ki reira, kotahi tekau mā rua mano, he hunga toa, ā, ka whakahau i a rātou, ka mea, “Tīkina patua ngā tāngata o Iapehe Kireara ki te mata o te hoari, me ngā wāhine me ngā tamariki.
10 Então a comunidade enviou doze mil de seus melhores guerreiros a Jabes-Gileade com ordens para matar seus habitantes, incluindo mulheres e crianças.
11 Ā, ko tēnei tā koutou e mea ai, Ko ngā tāne katoa, me ngā wāhine katoa i takoto ki te tāne, me huna.”
11 “É isto que vocês devem fazer”, disseram. “Destruam completamente todos os homens e também todas as mulheres que não forem virgens.”
12 Ā, e whā rau ngā kōtiro i mau i a rātou i roto i ngā tāngata o Iapehe Kireara, he wāhina kāhore anō i mōhio noa, arā i takoto ki te tāne. Nā, kawea ana e rātou ki te puni ki Hiro, ki tērā i te whenua o Kanaana.
12 Entre os habitantes de Jabes-Gileade, encontraram quatrocentas moças que nunca haviam se deitado com um homem e as levaram para o acampamento em Siló, na terra de Canaã.
13 Kātahi ka unga tāngata te huihui katoa hei kōrero ki ngā tama a Pineamine i te kāmaka i Rimono, hei karanga ki a rātou, “Kua mau te rongo.”
13 Toda a comunidade enviou uma delegação de paz aos homens restantes de Benjamim que estavam na rocha de Rimom.
14 Nā, ka hoki a Pineamine i taua wā; ā, ka hoatu ki a rātou ngā wāhine i whakaorangia e rātou i roto i ngā wāhine o Iapehe Kireara; otiia kīhai anō i rato.
14 Os homens de Benjamim voltaram e receberam como esposas as quatrocentas mulheres de Jabes-Gileade que tinham sido poupadas. Mas não havia mulheres em número suficiente para todos eles.
15 Nā, kōingo tonu te iwi ki a Pineamine, nō te mea kua wāhia e Ihowā ngā iwi o Īharaira.
15 O povo teve pena de Benjamim, pois o S enhor havia aberto uma lacuna entre as tribos de Israel.
16 Nā, ka mea ngā kaumātua o te huihui, “Me aha tātou ki ētahi wāhine mā ngā mea i mahue, kua hunā nei hoki ngā wāhine a Pineamine?”
16 Então os líderes da comunidade perguntaram: “Como conseguiremos esposas para os poucos homens que restam, uma vez que as mulheres da tribo de Benjamim foram mortas?
17 I mea anō rātou, “Kia whai kāinga tupu ngā mōrehu o Pineamine, kei mōtī rawa tētahi iwi i roto i a Īharaira.
17 Os sobreviventes precisam ter herdeiros, para que não seja eliminada uma tribo inteira de Israel.
18 Otiia e kore e taea te hoatu e tātou ā tātou tamāhine hei wāhine mā rātou.” Nō te mea kua oati ngā tama a Īharaira, kua mea: “Kia kangā te tangata e hoatu ana i te wahine ki a Pineamine.”
18 Contudo, não podemos lhes dar nossas filhas em casamento, pois juramos solenemente que quem o fizer ficará sob a maldição de Deus”.
19 Nā, ka mea rātou, “Nanā, he hākari tērā ki a Ihowā i Hiro, i tēnei tau, i tēnei tau, i te taha ki te raki o Pētēre, i te taha ki te rāwhiti o te huarahi e tika atu ana i Pētēre ki Hekeme, i te tonga o Repona.”
19 Então eles se lembraram da festa anual do S enhor , em Siló, ao sul de Lebona e ao norte de Betel, do lado leste da estrada que vai de Betel a Siquém.
20 Nā, ka whakahau atu rātou ki ngā tama a Pineamine, ka mea, “Haere ki ngā māra wāina whanga ai;
20 Disseram aos homens de Benjamim que ainda precisavam de esposas: “Vão e escondam-se nos vinhedos.
21 ā, e kite koutou. Nā, kua puta ngā tamāhine o Hiro ki te kanikani, nā, ka haere atu koutou i ngā māra wāina hopu i tāna wahine, i tāna wahine, i roto i ngā tamāhine o Hiro, ā, ka haere ki te whenua o Pineamine.
21 Quando virem as moças de Siló irem para as danças, saiam correndo dos esconderijos e cada um leve uma delas para a terra de Benjamim, para ser sua esposa.
22 Ā, ka tae mai ō rātou mātua, ō rātou tungāne rānei, ki ā mātou whakawā ai, ko reira mātou mea ai ki a rātou, ‘Kia atawhai ki a mātou, arā ki a rātou; kīhai hoki i riro i a mātou he wahine mā tēnei, mā tēnei, o rātou i te mea e whawhai ana; ehara anō i te mea nā koutou i hoatu i tēnei wā, e hē ai koutou.’ ”
22 E quando os pais e os irmãos delas vierem se queixar a nós, diremos: ‘Por favor, tenham compaixão. Deixem que fiquem com suas filhas, pois não encontramos esposas para todos eles quando destruímos Jabes-Gileade. E vocês não são culpados de quebrarem seu juramento, pois, na verdade, não deram suas filhas para eles em casamento’”.
23 Nā, pērā ana ngā tama a Pineamine, ā, tangohia ana e rātou ētahi wāhine i roto i te hunga i kanikani rite tonu ki a rātou te tokomaha, mea hopu nā rātou; ā, haere ana noho ana ki tō rātou kāinga tupu; kei te hanga i ō rātou pā, nohoia iho e rātou.
23 Os homens de Benjamim seguiram essas instruções. Cada um pegou uma das moças que dançavam na comemoração e a levou para ser sua esposa. Voltaram para sua terra, reconstruíram suas cidades e habitaram nelas.
24 Nā, ka tūria atu i reira i taua wā ngā tama a Īharaira ki tōna iwi ki tōna iwi, ki tōna hapū, ki tōna hapū. Nā, haere ana rātou i reira ki tōna kāinga, ki tōna kāinga.
24 Então os israelitas partiram, por tribos e famílias, e cada um voltou para sua terra.
25 I aua rā kāhore o Īharaira kīngi; ko tā rātou i mea ai ko ngā mea i tika ki te titiro a tēnei, a tēnei.
25 Naqueles dias, Israel não tinha rei; cada um fazia o que parecia certo a seus próprios olhos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.