Juízes 21
mri2012 (MRI2012) vs ACF
1 Nā, kua puaki noa ake te oati a ngā tāngata o Īharaira i Mihipa, i mea rātou: “Kaua tētahi tangata o tātou e hoatu i tāna tamāhine hei wahine mā Pineamine.”
1 Ora, tinham jurado os homens de Israel em Mizpá, dizendo: Nenhum de nós dará sua filha por mulher aos benjamitas.
2 Nā, ka haere te iwi ki Pētēre, ā, noho ana i reira i te aroaro o te Atua ā ahiahi noa; nā, rahi noa atu ō rātou reo, he nui te tangi.
2 Veio, pois, o povo a Betel, e ali ficou até à tarde diante de Deus; e todos levantaram a sua voz, e prantearam com grande pranto,
3 I mea hoki rātou, “Nā te aha, e Ihowā, e te Atua o Īharaira, i puta ake ai tēnei i roto i a Īharaira; i ngaro ai tētahi iwi i tēnei rā i roto i a Īharaira?”
3 E disseram: Ah! Senhor Deus de Israel, por que sucedeu isto, que hoje falte uma tribo em Israel?
4 Nā, i te ata ka maranga wawe te iwi, ā, hangā ana he āta e rātou, ā, whakaekea ana he tahunga tinana, he whakahere mō te pai.
4 E sucedeu que, no dia seguinte, o povo, pela manhã se levantou, e edificou ali um altar; e ofereceu holocaustos e ofertas pacíficas.
5 Nā, ka mea ngā tama a Īharaira, “Ko wai o ngā iwi katoa o Īharaira kāhore i tae mai i roto i te whakaminenga ki a Ihowā?” Kua takoto hoki he oati nui mō te tangata e kore e haere ki a Ihowā ki Mihipa; i mea rātou, “Ka whakamatea rawatia.”
5 E disseram os filhos de Israel: Quem de todas as tribos de Israel não subiu à assembléia do Senhor? Porque se tinha feito um grande juramento acerca dos que não fossem ao Senhor em Mizpá, dizendo: Morrerá certamente.
6 Ā, kōingo tonu ngā tama a Īharaira ki tō rātou teina, ki a Pineamine; i mea, “Kua hautopea atu tētahi iwi i tēnei rā i roto i a Īharaira.
6 E arrependeram-se os filhos de Israel acerca de Benjamim, seu irmão, e disseram: Cortada é hoje de Israel uma tribo.
7 Me aha tātou ki ētahi wāhine mā ngā mea o rātou i mahue; kua oatitia hoki a Ihowā e tātou e kore ā tātou tamāhine e hoatu hei wāhine mā rātou?”
7 Como havemos de conseguir mulheres para os que restaram deles, pois nós temos jurado pelo Senhor que nenhuma de nossas filhas lhes daríamos por mulher?
8 Nā, ka mea anō rātou, “Ko tēhea o ngā iwi o Īharaira kāhore nei i tae mai ki a Ihowā ki Mihipa?” Nā, kāhore tētahi tangata o Iapehe Kireara i haere ki te puni ki te whakaminenga.
8 E disseram: Há algumas das tribos de Israel que não subiram ao Senhor a Mizpá? E eis que ninguém de Jabes-Gileade viera ao arraial, à assembléia.
9 I taua hoki te iwi, ā, kāhore tētahi tangata i reira o ngā tāngata o Iapehe Kireara.
9 Porquanto, quando se contou o povo, eis que nenhum dos moradores de Jabes-Gileade se achou ali.
10 Nā, ka tono te huihui i ētahi tāngata ki reira, kotahi tekau mā rua mano, he hunga toa, ā, ka whakahau i a rātou, ka mea, “Tīkina patua ngā tāngata o Iapehe Kireara ki te mata o te hoari, me ngā wāhine me ngā tamariki.
10 Então a assembléia enviou para lá doze mil homens dos mais valentes, e lhes ordenou, dizendo: Ide, e ao fio da espada feri aos moradores de Jabes-Gileade, e às mulheres e aos meninos.
11 Ā, ko tēnei tā koutou e mea ai, Ko ngā tāne katoa, me ngā wāhine katoa i takoto ki te tāne, me huna.”
11 Porém isto é o que haveis de fazer: A todo o homem e a toda a mulher que se houver deitado com um homem totalmente destruireis.
12 Ā, e whā rau ngā kōtiro i mau i a rātou i roto i ngā tāngata o Iapehe Kireara, he wāhina kāhore anō i mōhio noa, arā i takoto ki te tāne. Nā, kawea ana e rātou ki te puni ki Hiro, ki tērā i te whenua o Kanaana.
12 E acharam entre os moradores de Jabes-Gileade quatrocentas moças virgens, que não tinham conhecido homem; e as trouxeram ao arraial, a Siló, que está na terra de Canaã.
13 Kātahi ka unga tāngata te huihui katoa hei kōrero ki ngā tama a Pineamine i te kāmaka i Rimono, hei karanga ki a rātou, “Kua mau te rongo.”
13 Então toda a assembléia enviou, e falou aos filhos de Benjamim, que estavam na penha de Rimom, e lhes proclamou a paz.
14 Nā, ka hoki a Pineamine i taua wā; ā, ka hoatu ki a rātou ngā wāhine i whakaorangia e rātou i roto i ngā wāhine o Iapehe Kireara; otiia kīhai anō i rato.
14 E ao mesmo tempo voltaram os benjamitas; e deram-lhes as mulheres que haviam guardado com vida, das mulheres de Jabes-Gileade; porém estas ainda não lhes bastaram.
15 Nā, kōingo tonu te iwi ki a Pineamine, nō te mea kua wāhia e Ihowā ngā iwi o Īharaira.
15 Então o povo se arrependeu por causa de Benjamim; porquanto o Senhor tinha feito brecha nas tribos de Israel.
16 Nā, ka mea ngā kaumātua o te huihui, “Me aha tātou ki ētahi wāhine mā ngā mea i mahue, kua hunā nei hoki ngā wāhine a Pineamine?”
16 E disseram os anciãos da assembléia: Que faremos acerca de mulheres para os que restaram, pois foram destruídas as mulheres de Benjamim?
17 I mea anō rātou, “Kia whai kāinga tupu ngā mōrehu o Pineamine, kei mōtī rawa tētahi iwi i roto i a Īharaira.
17 Disseram mais: Tenha Benjamim uma herança nos que restaram, e não seja destruída nenhuma tribo de Israel.
18 Otiia e kore e taea te hoatu e tātou ā tātou tamāhine hei wāhine mā rātou.” Nō te mea kua oati ngā tama a Īharaira, kua mea: “Kia kangā te tangata e hoatu ana i te wahine ki a Pineamine.”
18 Porém nós não lhes poderemos dar mulheres de nossas filhas, porque os filhos de Israel juraram, dizendo: Maldito aquele que der mulher aos benjamitas.
19 Nā, ka mea rātou, “Nanā, he hākari tērā ki a Ihowā i Hiro, i tēnei tau, i tēnei tau, i te taha ki te raki o Pētēre, i te taha ki te rāwhiti o te huarahi e tika atu ana i Pētēre ki Hekeme, i te tonga o Repona.”
19 Então disseram: Eis que de ano em ano há solenidade do Senhor em Siló, que se celebra para o norte de Betel do lado do nascente do sol, pelo caminho alto que sobe de Betel a Siquém, e para o sul de Lebona.
20 Nā, ka whakahau atu rātou ki ngā tama a Pineamine, ka mea, “Haere ki ngā māra wāina whanga ai;
20 E mandaram aos filhos de Benjamim, dizendo: Ide, e emboscai-vos nas vinhas.
21 ā, e kite koutou. Nā, kua puta ngā tamāhine o Hiro ki te kanikani, nā, ka haere atu koutou i ngā māra wāina hopu i tāna wahine, i tāna wahine, i roto i ngā tamāhine o Hiro, ā, ka haere ki te whenua o Pineamine.
21 E olhai, e eis aí as filhas de Siló a dançar em rodas, saí vós das vinhas, e arrebatai cada um sua mulher das filhas de Siló, e ide-vos à terra de Benjamim.
22 Ā, ka tae mai ō rātou mātua, ō rātou tungāne rānei, ki ā mātou whakawā ai, ko reira mātou mea ai ki a rātou, ‘Kia atawhai ki a mātou, arā ki a rātou; kīhai hoki i riro i a mātou he wahine mā tēnei, mā tēnei, o rātou i te mea e whawhai ana; ehara anō i te mea nā koutou i hoatu i tēnei wā, e hē ai koutou.’ ”
22 E será que, quando seus pais ou seus irmãos vierem a litigar conosco, nós lhes diremos: Por amor de nós, tende compaixão deles, pois nesta guerra não tomamos mulheres para cada um deles; porque não lhas destes vós, para que agora ficásseis culpados.
23 Nā, pērā ana ngā tama a Pineamine, ā, tangohia ana e rātou ētahi wāhine i roto i te hunga i kanikani rite tonu ki a rātou te tokomaha, mea hopu nā rātou; ā, haere ana noho ana ki tō rātou kāinga tupu; kei te hanga i ō rātou pā, nohoia iho e rātou.
23 E os filhos de Benjamim o fizeram assim, e levaram mulheres conforme ao número deles, das que arrebataram das rodas que dançavam; e foram-se, e voltaram à sua herança, e reedificaram as cidades, e habitaram nelas.
24 Nā, ka tūria atu i reira i taua wā ngā tama a Īharaira ki tōna iwi ki tōna iwi, ki tōna hapū, ki tōna hapū. Nā, haere ana rātou i reira ki tōna kāinga, ki tōna kāinga.
24 Também os filhos de Israel partiram dali, cada um para a sua tribo e para a sua família; e saíram dali, cada um para a sua herança.
25 I aua rā kāhore o Īharaira kīngi; ko tā rātou i mea ai ko ngā mea i tika ki te titiro a tēnei, a tēnei.
25 Naqueles dias não havia rei em Israel; porém cada um fazia o que parecia reto aos seus olhos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.