Juízes 21
mri2012 (MRI2012) vs ARC
1 Nā, kua puaki noa ake te oati a ngā tāngata o Īharaira i Mihipa, i mea rātou: “Kaua tētahi tangata o tātou e hoatu i tāna tamāhine hei wahine mā Pineamine.”
1 Ora, tinham jurado os homens de Israel em Mispa, dizendo: Nenhum de nós dará sua filha por mulher aos benjamitas.
2 Nā, ka haere te iwi ki Pētēre, ā, noho ana i reira i te aroaro o te Atua ā ahiahi noa; nā, rahi noa atu ō rātou reo, he nui te tangi.
2 Veio, pois, o povo a Betel, e ali ficaram até à tarde diante de Deus, e levantaram a sua voz, e prantearam com grande pranto.
3 I mea hoki rātou, “Nā te aha, e Ihowā, e te Atua o Īharaira, i puta ake ai tēnei i roto i a Īharaira; i ngaro ai tētahi iwi i tēnei rā i roto i a Īharaira?”
3 E disseram: Ah! Senhor , Deus de Israel, por que sucedeu isto em Israel, que hoje falte uma tribo em Israel?
4 Nā, i te ata ka maranga wawe te iwi, ā, hangā ana he āta e rātou, ā, whakaekea ana he tahunga tinana, he whakahere mō te pai.
4 E sucedeu que, no dia seguinte, o povo pela manhã se levantou, e edificou ali um altar, e ofereceu holocaustos e ofertas pacíficas.
5 Nā, ka mea ngā tama a Īharaira, “Ko wai o ngā iwi katoa o Īharaira kāhore i tae mai i roto i te whakaminenga ki a Ihowā?” Kua takoto hoki he oati nui mō te tangata e kore e haere ki a Ihowā ki Mihipa; i mea rātou, “Ka whakamatea rawatia.”
5 E disseram os filhos de Israel: Quem de todas as tribos de Israel não subiu ao ajuntamento ao Senhor ? Porque se tinha feito um grande juramento acerca dos que não viessem ao Senhor a Mispa, dizendo: Morrerá certamente.
6 Ā, kōingo tonu ngā tama a Īharaira ki tō rātou teina, ki a Pineamine; i mea, “Kua hautopea atu tētahi iwi i tēnei rā i roto i a Īharaira.
6 E arrependeram-se os filhos de Israel acerca de Benjamim, seu irmão, e disseram: Cortada é hoje de Israel uma tribo.
7 Me aha tātou ki ētahi wāhine mā ngā mea o rātou i mahue; kua oatitia hoki a Ihowā e tātou e kore ā tātou tamāhine e hoatu hei wāhine mā rātou?”
7 Que faremos, acerca de mulheres, com os que ficaram de resto, pois nós temos jurado pelo Senhor que nenhuma de nossas filhas lhes daríamos por mulheres?
8 Nā, ka mea anō rātou, “Ko tēhea o ngā iwi o Īharaira kāhore nei i tae mai ki a Ihowā ki Mihipa?” Nā, kāhore tētahi tangata o Iapehe Kireara i haere ki te puni ki te whakaminenga.
8 E disseram: Há alguma das tribos de Israel que não subisse ao Senhor a Mispa? E eis que ninguém de Jabes-Gileade viera ao arraial, à congregação.
9 I taua hoki te iwi, ā, kāhore tētahi tangata i reira o ngā tāngata o Iapehe Kireara.
9 Porquanto o povo se contou, e eis que nenhum dos moradores de Jabes-Gileade se achou ali.
10 Nā, ka tono te huihui i ētahi tāngata ki reira, kotahi tekau mā rua mano, he hunga toa, ā, ka whakahau i a rātou, ka mea, “Tīkina patua ngā tāngata o Iapehe Kireara ki te mata o te hoari, me ngā wāhine me ngā tamariki.
10 Então, o ajuntamento enviou lá doze mil homens dos mais valentes e lhes ordenou, dizendo: Ide e a fio de espada feri aos moradores de Jabes-Gileade, e às mulheres, e aos meninos.
11 Ā, ko tēnei tā koutou e mea ai, Ko ngā tāne katoa, me ngā wāhine katoa i takoto ki te tāne, me huna.”
11 Porém isto é o que haveis de fazer: a todo varão e a toda mulher que se houver deitado com um homem totalmente destruireis.
12 Ā, e whā rau ngā kōtiro i mau i a rātou i roto i ngā tāngata o Iapehe Kireara, he wāhina kāhore anō i mōhio noa, arā i takoto ki te tāne. Nā, kawea ana e rātou ki te puni ki Hiro, ki tērā i te whenua o Kanaana.
12 E acharam entre os moradores de Jabes-Gileade quatrocentas moças virgens, que não conheceram homem deitando-se com varão; e as trouxeram ao arraial, a Siló, que está na terra de Canaã.
13 Kātahi ka unga tāngata te huihui katoa hei kōrero ki ngā tama a Pineamine i te kāmaka i Rimono, hei karanga ki a rātou, “Kua mau te rongo.”
13 Então, todo o ajuntamento enviou, e falou aos filhos de Benjamim, que estavam na penha de Rimom, e lhes proclamou a paz.
14 Nā, ka hoki a Pineamine i taua wā; ā, ka hoatu ki a rātou ngā wāhine i whakaorangia e rātou i roto i ngā wāhine o Iapehe Kireara; otiia kīhai anō i rato.
14 E, ao mesmo tempo, voltaram os benjamitas, e deram-lhes as mulheres que haviam guardado com vida, das mulheres de Jabes-Gileade; porém estas ainda lhes não bastaram.
15 Nā, kōingo tonu te iwi ki a Pineamine, nō te mea kua wāhia e Ihowā ngā iwi o Īharaira.
15 Então, o povo se arrependeu por causa de Benjamim, porquanto o Senhor tinha feito abertura nas tribos de Israel.
16 Nā, ka mea ngā kaumātua o te huihui, “Me aha tātou ki ētahi wāhine mā ngā mea i mahue, kua hunā nei hoki ngā wāhine a Pineamine?”
16 E disseram os anciãos do ajuntamento: Que faremos acerca de mulheres para os que ficaram de resto, pois estão destruídas as mulheres de Benjamim?
17 I mea anō rātou, “Kia whai kāinga tupu ngā mōrehu o Pineamine, kei mōtī rawa tētahi iwi i roto i a Īharaira.
17 Disseram mais: A herança dos que ficaram de resto é de Benjamim, e nenhuma tribo de Israel deve ser destruída.
18 Otiia e kore e taea te hoatu e tātou ā tātou tamāhine hei wāhine mā rātou.” Nō te mea kua oati ngā tama a Īharaira, kua mea: “Kia kangā te tangata e hoatu ana i te wahine ki a Pineamine.”
18 Porém nós não lhes poderemos dar mulheres de nossas filhas, porque os filhos de Israel juraram, dizendo: Maldito aquele que der mulher aos benjamitas.
19 Nā, ka mea rātou, “Nanā, he hākari tērā ki a Ihowā i Hiro, i tēnei tau, i tēnei tau, i te taha ki te raki o Pētēre, i te taha ki te rāwhiti o te huarahi e tika atu ana i Pētēre ki Hekeme, i te tonga o Repona.”
19 Então, disseram: Eis que, de ano em ano, há solenidade do Senhor , em Siló, que se celebra para o norte de Betel, da banda do nascente do sol, pelo caminho alto que sobe de Betel a Siquém, e para o sul de Lebona.
20 Nā, ka whakahau atu rātou ki ngā tama a Pineamine, ka mea, “Haere ki ngā māra wāina whanga ai;
20 E mandaram aos filhos de Benjamim, dizendo: Ide e emboscai-vos nas vinhas.
21 ā, e kite koutou. Nā, kua puta ngā tamāhine o Hiro ki te kanikani, nā, ka haere atu koutou i ngā māra wāina hopu i tāna wahine, i tāna wahine, i roto i ngā tamāhine o Hiro, ā, ka haere ki te whenua o Pineamine.
21 E olhai, e eis aí, saindo as filhas de Siló a dançar em ranchos, saí vós das vinhas, e arrebatai cada um sua mulher das filhas de Siló, e ide-vos à terra de Benjamim.
22 Ā, ka tae mai ō rātou mātua, ō rātou tungāne rānei, ki ā mātou whakawā ai, ko reira mātou mea ai ki a rātou, ‘Kia atawhai ki a mātou, arā ki a rātou; kīhai hoki i riro i a mātou he wahine mā tēnei, mā tēnei, o rātou i te mea e whawhai ana; ehara anō i te mea nā koutou i hoatu i tēnei wā, e hē ai koutou.’ ”
22 E será que, quando seus pais ou seus irmãos vierem a litigar conosco, nós lhes diremos: Por amor de nós, tende compaixão deles, pois nesta guerra não tomamos mulheres para cada um deles porque não lhas destes vós, para que agora ficásseis culpados.
23 Nā, pērā ana ngā tama a Pineamine, ā, tangohia ana e rātou ētahi wāhine i roto i te hunga i kanikani rite tonu ki a rātou te tokomaha, mea hopu nā rātou; ā, haere ana noho ana ki tō rātou kāinga tupu; kei te hanga i ō rātou pā, nohoia iho e rātou.
23 E os filhos de Benjamim o fizeram assim e levaram mulheres conforme o número deles, das que arrebataram dos ranchos que dançavam; e foram-se, e voltaram à sua herança, e reedificaram as cidades, e habitaram nelas.
24 Nā, ka tūria atu i reira i taua wā ngā tama a Īharaira ki tōna iwi ki tōna iwi, ki tōna hapū, ki tōna hapū. Nā, haere ana rātou i reira ki tōna kāinga, ki tōna kāinga.
24 Também os filhos de Israel partiram, então, dali, cada um para a sua tribo e para a sua geração, e saíram dali, cada um para a sua herança.
25 I aua rā kāhore o Īharaira kīngi; ko tā rātou i mea ai ko ngā mea i tika ki te titiro a tēnei, a tēnei.
25 Naqueles dias, não havia rei em Israel, porém cada um fazia o que parecia reto aos seus olhos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.