Josué 8

mri2012 (MRI2012) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Nā, ka mea a Ihowā ki a Hohua, “Kaua e mataku, kaua e pāwera; tangohia ki a koe te hunga hāpai patu katoa, ā, whakatika, haere ki runga, ki Hai. Titiro hoki, kua hoatu e ahau ki tōu ringa te kīngi o Hai, tōna iwi, tōna pā, me tōna whenua.
1 O S enhor disse a Josué: “Não tenha medo nem desanime! Pegue todos os seus homens de guerra e avance contra Ai, pois eu lhe entreguei o rei de Ai, seu povo e sua terra.
2 Ā, kia rite tāu e mea ai ki Hai, ki tōna kīngi hoki, ki tāu i mea ai ki Heriko, ki tōna kīngi; ko ōna taonga ia, me ōna kararehe, me tango mā koutou; whakatakotoria he pehipehi mō te pā ki tērā pito.”
2 Você os destruirá como destruiu Jericó e seu rei. Desta vez, porém, poderão ficar com os despojos e os animais. Prepare uma emboscada atrás da cidade”.
3 Nā, ko te whakatikanga o Hohua me te hunga hāpai patu katoa ki te whakaeke i Hai. Ā, whiriwhiria ana e Hohua e toru tekau mano o ngā tāngata, he mārohirohi, ā, tonoa atu ana rātou e ia i te pō.
3 Então Josué e todos os seus homens de guerra partiram para atacar Ai. Josué escolheu trinta mil de seus melhores guerreiros e, de noite, os enviou
4 I whakahau anō ia i a rātou, i mea, “Kia mahara, me whakatakoto he pehipehi mō te pā ki tērā pito o te pā; kei matara rawa atu i te pā, engari kia tūmatohi koutou katoa.
4 com as seguintes ordens: “Armem uma emboscada atrás da cidade, perto dela, e preparem-se para entrar em ação.
5 Ā, māku, mā te hunga katoa hoki i ahau, e whakatata ki te pā; ā, ka puta mai rātou ki te tū i a mātou, ka pērā me tō mua, nā, ka rere mātou i tō rātou aroaro.
5 Quando nosso exército principal atacar, os homens de Ai sairão para a luta, como fizeram antes, e nós fugiremos deles.
6 Nā, ka puta mai rātou ka whai i a mātou, ā, ka manukāwhakitia e mātou i roto i te pā; tērā hoki rātou e mea, ‘E rere ana rātou i ō tātou aroaro, pērā anō me tō mua.’ Ā, ka rere mātou i tō rātou aroaro;
6 Eles nos perseguirão até que os tenhamos atraído para longe da cidade, pois dirão: ‘Os israelitas estão fugindo de nós como fizeram antes’. Então, enquanto corremos deles,
7 hei reira koutou whakatika ai i te pehipehi, ā, ka tomo i te pā; mā Ihowā hoki, mā tō koutou Atua e tuku ki ō koutou ringa.
7 vocês sairão da emboscada e tomarão a cidade, pois o S enhor , seu Deus, a entregará em suas mãos.
8 Nā, ka riro te pā i a koutou, tahuna te pā ki te ahi; pērātia me tā Ihowā i kī ai. Kia mahara, kua whakaritea atu nei e ahau ki a koutou.”
8 Ponham fogo na cidade, conforme o S enhor ordenou. Essas são as minhas ordens”.
9 Nā, tonoa ana rātou e Hohua; ā, haere ana rātou ki te whakatakoto pehipehi, ā, noho ana i waenganui o Pētēre, o Hai, ki te taha ki te hauāuru o Hai; ko Hohua ia i moe i waenganui o te iwi i taua pō.
9 Josué os enviou, e eles foram ao lugar da emboscada, entre Betel e o lado oeste de Ai. Josué, porém, passou a noite com o povo no acampamento.
10 Nā, ka maranga wawe a Hohua i te ata, ā, whakaemia ana e ia te iwi, nā, haere ana ia me ngā kaumātua o Īharaira i mua i te iwi ki Hai.
10 No dia seguinte, logo cedo, Josué passou em revista a tropa e partiu para Ai acompanhado dos líderes de Israel.
11 Ā, ko te iwi katoa tae noa ki te hunga hāpai patu i a ia, i haere, i whakatata, ā, ka tae ki mua o te pā, ā, noho rawa atu ki te taha ki te raki o Hai; nā, he whārua i waenganui o rātou, o Hai.
11 Todos os homens de guerra que estavam com Josué se aproximaram da cidade e acamparam do lado norte de Ai, onde um vale os separava da cidade.
12 Nā, ka tango ia i ētahi tāngata tata tonu ki te rima mano, ā, whakanohoia ana e ia hei pehipehi ki waenganui o Pētēre, o Hai, ki te taha ki te hauāuru o te pā.
12 Naquela noite, Josué enviou cerca de cinco mil homens para esperarem escondidos entre Betel e Ai, do lado oeste da cidade.
13 Ā, ka oti i a rātou te whakanoho te iwi, arā te ope katoa, tērā i te raki o te pā, me ā rātou pehipehi ki te hauāuru o te pā. Nā, ka haere a Hohua i taua pō anō ki waenganui o te whārua.
13 O exército principal se posicionou ao norte da cidade, e o grupo da emboscada, a oeste. Josué, por sua vez, passou a noite no meio do vale.
14 Ā, nō te kitenga o te kīngi o Hai, nā, hohoro ana rātou, maranga wawe ana; ko te tino putanga mai o ngā tāngata o te pā ki te tū i a Īharaira ki te riri, a ia me tōna iwi katoa i te wā i whakaritea, i te ritenga mai o te mānia; kīhai ia i mōhio he pehipehi tērā mōna kei tua o te pā.
14 Quando o rei de Ai viu os israelitas do outro lado do vale, ele e seu exército se apressaram e saíram bem cedo para os atacarem no local de onde se avista o vale do Jordão. Não sabiam, porém, que havia uma emboscada atrás da cidade.
15 Ā, whakawhati ana a Hohua rātou ko Īharaira katoa i a rātou anō i ō rātou aroaro, ā, rere ana i te huarahi ki te koraha.
15 Josué e o exército de Israel fugiram em direção ao deserto, como se estivessem derrotados.
16 Kātahi ka karangatia te iwi katoa i roto i Hai ki te whai i a rātou; nā, whai ana rātou i muri i a Hohua, ā, manukāwhakitia ana rātou i roto i te pā.
16 Todos os homens da cidade foram chamados para persegui-los e, com isso, acabaram atraídos para longe da cidade.
17 Ā, kāhore he tangata o Hai rāua ko Pētēre i noho, i tē haere ki te whai i a Īharaira; nā, whakarērea ana e rātou te pā kia takoto kau ana, ā, whai ana i muri i a Īharaira.
17 Não restou um só homem em Ai e em Betel que não perseguisse Israel, e as cidades ficaram totalmente desprotegidas.
18 Nā, ka mea a Ihowā ki a Hohua, “Whakatoroa atu te tīmata i tōu ringa nā, ki Hai; nō te mea ka hoatu e ahau a reira ki tōu ringa.” Nā, whakatoroa atu ana e Hohua te tīmata i tōna ringa ki te pā.
18 Então o S enhor disse a Josué: “Aponte para Ai a lança que você tem na mão, pois eu lhe entregarei a cidade”. Josué fez conforme ordenado
19 Nā, hohoro tonu te rewa o te pehipehi i tō rātou wāhi, ā, rere ana i te toronga atu anō o tōna ringa; ā, tomokia ana e rātou te pā ā horo noa, nā, hohoro tonu tā rātou tahu i te pā ki te ahi.
19 e, assim que deu esse sinal, todos os homens da emboscada saíram correndo de sua posição e invadiram a cidade. Em pouco tempo, eles a capturaram e a incendiaram.
20 Ā, nō te tahuritanga o ngā tāngata o Hai, ka titiro, nā, ko te paowa o te pā e kake ana ki te rangi, nā, kāhore ō rātou kaha ki te rere pēnei rānei, pērā rānei. Nā, ka tahuri te hunga i rere whaka te koraha ki ngā mea i whai rā.
20 Quando os homens de Ai olharam para trás, a fumaça da cidade subia ao céu e eles não tinham para onde ir, pois os israelitas que fugiam em direção ao deserto se voltaram contra seus perseguidores.
21 Ā, nō te kitenga o Hohua rātou ko Īharaira katoa kua horo te pā i te pehipehi, ā, ko te paowa o te pā e kake ana ki runga, nā, ka tahuri rātou, ka patu i ngā tāngata o Hai.
21 Ao perceberem que a emboscada havia sido bem-sucedida e fumaça subia da cidade, Josué e todo o exército de Israel deram meia-volta e atacaram os homens de Ai.
22 Ā, ka puta mai ērā i roto i te pā ki te whakatūtaki i a rātou; nā, ka noho rātou ki waenganui o Īharaira, ko ētahi ki tēnei taha, ko ētahi ki tērā taha; nā, tukitukia iho rātou e rātou, ā, kore rawa i toe tētahi mōrehu, tētahi rānei i rere atu.
22 Enquanto isso, os israelitas que estavam dentro da cidade saíram e atacaram o inimigo pela retaguarda. Os homens de Ai ficaram presos no meio, com guerreiros israelitas de ambos os lados. Israel os atacou, e nenhum deles sobreviveu nem escapou.
23 Ā, hopukia oratia ana e rātou te kīngi o Hai, ā, kawea ana ki a Hohua.
23 Somente o rei de Ai foi capturado vivo e levado a Josué.
24 Ā, nō ka poto i a Īharaira te patu ngā tāngata katoa o Hai i te pārae, i te koraha i whāia nei rātou ki reira, ā, ka hinga katoa rātou i te mata o te hoari ā poto noa rātou, kātahi ka hoki katoa a Īharaira ki Hai, ka tukituki hoki i reira ki te mata o te hoari.
24 Quando o exército israelita terminou de perseguir e matar todos os homens de Ai nos campos abertos, voltou e acabou com quem tinha ficado dentro da cidade.
25 Ā, ko ngā tāngata katoa i hinga i taua rā, ngā tāne me ngā wāhine, kotahi tekau mā rua mano, ko ngā tāngata katoa hoki o Hai.
25 Toda a população de Ai, no total de doze mil homens e mulheres, foi exterminada naquele dia,
26 Kāhore hoki a Hohua i whakahoki mai i tōna ringa, i torona atu ai e ia me te tīmata, ā, ngaro noa i a ia ngā tāngata katoa o Hai.
26 pois Josué manteve sua lança estendida até que todos os moradores de Ai tivessem sido completamente destruídos.
27 Ko ngā kararehe anake me ngā taonga o taua pā i tangohia e Īharaira mā rātou, i pērā anō me te kupu a Ihowā i tohutohu ai ki a Hohua.
27 Somente os animais e os tesouros da cidade não foram destruídos, pois Israel os tomou como despojo, conforme o S enhor havia ordenado a Josué.
28 Ā, tahuna ana e Hohua a Hai, meinga iho hei pūranga mō ā mua tonu atu, hei ururua ā tae noa mai ki tēnei rā.
28 Então Josué pôs fogo na cidade de Ai, e ela se tornou, para sempre, uma pilha de ruínas, um lugar desolado até hoje.
29 Ā, ko te kīngi o Hai i tāronatia e Hohua ā ahiahi noa; ā, ka tō te rā, ka whakahaua e Hohua kia tangohia iho tōna tinana i runga i te rākau, kia makā ki te kūwaha o te tomokanga ki te pā. Kia whakapūrangatia he kōhatu ki runga i a ia, he pūranga nui e tū nei ā taea noatia tēnei rā.
29 Josué enforcou o rei de Ai numa árvore e ali o deixou até a tarde. Ao pôr do sol, os israelitas retiraram o corpo da árvore e, por ordem de Josué, o lançaram em frente à porta da cidade. Sobre ele levantaram uma pilha de pedras, que permanece lá até hoje.
30 Nā, hangā ana e Hohua tētahi āta mā Ihowā, mā te Atua o Īharaira, ki Maunga Ēpara,
30 Então Josué construiu no monte Ebal um altar ao S enhor , o Deus de Israel.
31 pērā me tā Mohi, me tā te pononga a Ihowā i whakahau ai ki ngā tama a Īharaira, he mea e rite ana ki tērā i tuhituhia ki roto i te Pukapuka o te Ture a Mohi, he āta kāmaka toitū, kīhai nei i ākina iho te rino ki runga; ā, whakaekea ana e rātou he tahunga tinana mā Ihowā, i patua hoki he whakahere mō te pai.
31 Seguiu as ordens que Moisés, servo do S enhor , havia escrito no Livro da Lei: “Façam um altar de pedras inteiras, em sua forma natural, que não tenham sido trabalhadas com ferramentas de ferro”. Sobre o altar, apresentaram ao S enhor holocaustos e ofertas de paz.
32 Ā, tuhituhia ana e ia i reira ki ngā kōhatu ngā kupu o te ture a Mohi, he mea tuhituhi i te aroaro o ngā tama a Īharaira.
32 E, enquanto os israelitas observavam, Josué copiou nas pedras a lei que Moisés lhes tinha escrito.
33 Ā, ko Īharaira katoa, ko ōna kaumātua, ko ngā rangatira, ko ōna kaiwhakawā, i tū ki tētahi taha o te āka, ki tētahi taha, ki mua o ngā tohunga, o ngā Rīwaiti, o ngā kaiamo i te āka o te kawenata a Ihowā rātou tahi ko te manene, ko te tangata tupu; ko tētahi tānga o rātou i te ritenga atu o Maunga Keritimi, ā, ko tētahi tānga o rātou i te ritenga atu o Maunga Ēpara; i rite tonu ki tā Mohi, ki tā te pononga a Ihowā i whakahau ai i mua, hei manaaki i te iwi o Īharaira.
33 Todo o Israel, tanto os estrangeiros como os israelitas de nascimento, junto com os líderes, oficiais e juízes, se dividiu em dois grupos. Um grupo ficou em frente ao monte Gerizim, e o outro, em frente ao monte Ebal. Entre os dois grupos, que estavam voltados um para o outro, ficaram os sacerdotes levitas que levavam a arca da aliança do S enhor . Tudo foi feito de acordo com as ordens transmitidas de antemão por Moisés, servo do S enhor , para que o povo de Israel fosse abençoado.
34 Ā muri iho ka kōrerotia e ia ngā kupu katoa o te ture, ngā manaaki me ngā kanga, rite tonu ki ngā mea katoa i tuhituhia ki te Pukapuka o te Ture.
34 Em seguida, Josué leu todas as bênçãos e maldições que Moisés havia escrito no Livro da Lei.
35 Kāhore he kupu o ngā mea katoa i whakahaua e Mohi i kore te kōrerotia e Hohua ki te aroaro o te huihui katoa o Īharaira, o ngā wāhine hoki me ngā tamariki, me ngā manene i noho tahi nei me rātou.
35 Cada palavra de cada ordem de Moisés foi lida para toda a comunidade de Israel, incluindo as mulheres, as crianças e os estrangeiros que viviam entre eles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.