Josué 8

mri2012 (MRI2012) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Nā, ka mea a Ihowā ki a Hohua, “Kaua e mataku, kaua e pāwera; tangohia ki a koe te hunga hāpai patu katoa, ā, whakatika, haere ki runga, ki Hai. Titiro hoki, kua hoatu e ahau ki tōu ringa te kīngi o Hai, tōna iwi, tōna pā, me tōna whenua.
1 O Senhor disse a Josué: — Não tenha medo, nem fique assustado. Leve com você toda a gente de guerra, prepare-se e marche contra a cidade de Ai. Eis que entreguei em suas mãos o rei de Ai, o seu povo, a sua cidade, e a sua terra.
2 Ā, kia rite tāu e mea ai ki Hai, ki tōna kīngi hoki, ki tāu i mea ai ki Heriko, ki tōna kīngi; ko ōna taonga ia, me ōna kararehe, me tango mā koutou; whakatakotoria he pehipehi mō te pā ki tērā pito.”
2 Você fará com a cidade de Ai e com o seu rei o que fez com Jericó e com o seu rei, exceto que desta vez vocês poderão saquear os seus despojos e o seu gado. Ponha emboscadas à cidade, por detrás dela.
3 Nā, ko te whakatikanga o Hohua me te hunga hāpai patu katoa ki te whakaeke i Hai. Ā, whiriwhiria ana e Hohua e toru tekau mano o ngā tāngata, he mārohirohi, ā, tonoa atu ana rātou e ia i te pō.
3 Então Josué se preparou com toda a gente de guerra para marchar contra a cidade de Ai. Josué escolheu trinta mil homens valentes e os enviou de noite.
4 I whakahau anō ia i a rātou, i mea, “Kia mahara, me whakatakoto he pehipehi mō te pā ki tērā pito o te pā; kei matara rawa atu i te pā, engari kia tūmatohi koutou katoa.
4 Deu-lhes uma ordem, dizendo: — Ponham-se de emboscada contra a cidade, por detrás dela; não se distanciem muito da cidade; e todos estejam alertas.
5 Ā, māku, mā te hunga katoa hoki i ahau, e whakatata ki te pā; ā, ka puta mai rātou ki te tū i a mātou, ka pērā me tō mua, nā, ka rere mātou i tō rātou aroaro.
5 Eu e todo o povo que está comigo nos aproximaremos da cidade; e, quando eles saírem contra nós, como da primeira vez, fugiremos deles.
6 Nā, ka puta mai rātou ka whai i a mātou, ā, ka manukāwhakitia e mātou i roto i te pā; tērā hoki rātou e mea, ‘E rere ana rātou i ō tātou aroaro, pērā anō me tō mua.’ Ā, ka rere mātou i tō rātou aroaro;
6 Vamos deixar que saiam atrás de nós, até que os tiremos da cidade; porque dirão: “Estão fugindo de nós como da primeira vez.” Assim, fugiremos deles.
7 hei reira koutou whakatika ai i te pehipehi, ā, ka tomo i te pā; mā Ihowā hoki, mā tō koutou Atua e tuku ki ō koutou ringa.
7 Então vocês sairão da emboscada e tomarão a cidade; porque o Senhor , o seu Deus, entregará a cidade nas mãos de vocês.
8 Nā, ka riro te pā i a koutou, tahuna te pā ki te ahi; pērātia me tā Ihowā i kī ai. Kia mahara, kua whakaritea atu nei e ahau ki a koutou.”
8 Depois de tomar a cidade, ponham fogo nela. Façam segundo a palavra do Senhor . Vejam bem: é isto que estou ordenando a vocês.
9 Nā, tonoa ana rātou e Hohua; ā, haere ana rātou ki te whakatakoto pehipehi, ā, noho ana i waenganui o Pētēre, o Hai, ki te taha ki te hauāuru o Hai; ko Hohua ia i moe i waenganui o te iwi i taua pō.
9 Assim, Josué os enviou, e eles se foram à emboscada; e ficaram entre Betel e Ai, a oeste da cidade de Ai. Porém Josué passou aquela noite no meio do povo.
10 Nā, ka maranga wawe a Hohua i te ata, ā, whakaemia ana e ia te iwi, nā, haere ana ia me ngā kaumātua o Īharaira i mua i te iwi ki Hai.
10 Josué se levantou de madrugada, convocou o povo, e marcharam ele e os anciãos de Israel, diante do povo, contra a cidade de Ai.
11 Ā, ko te iwi katoa tae noa ki te hunga hāpai patu i a ia, i haere, i whakatata, ā, ka tae ki mua o te pā, ā, noho rawa atu ki te taha ki te raki o Hai; nā, he whārua i waenganui o rātou, o Hai.
11 Marcharam também todos os homens de guerra que estavam com ele. Aproximaram-se e chegaram em frente da cidade; e acamparam do lado norte de Ai. Havia um vale entre eles e a cidade de Ai.
12 Nā, ka tango ia i ētahi tāngata tata tonu ki te rima mano, ā, whakanohoia ana e ia hei pehipehi ki waenganui o Pētēre, o Hai, ki te taha ki te hauāuru o te pā.
12 Josué reuniu uns cinco mil homens e os pôs entre Betel e Ai, em emboscada, a oeste da cidade.
13 Ā, ka oti i a rātou te whakanoho te iwi, arā te ope katoa, tērā i te raki o te pā, me ā rātou pehipehi ki te hauāuru o te pā. Nā, ka haere a Hohua i taua pō anō ki waenganui o te whārua.
13 Assim foi disposto o povo: todo o acampamento ao norte da cidade e a emboscada a oeste dela. E naquela noite Josué foi até o meio do vale.
14 Ā, nō te kitenga o te kīngi o Hai, nā, hohoro ana rātou, maranga wawe ana; ko te tino putanga mai o ngā tāngata o te pā ki te tū i a Īharaira ki te riri, a ia me tōna iwi katoa i te wā i whakaritea, i te ritenga mai o te mānia; kīhai ia i mōhio he pehipehi tērā mōna kei tua o te pā.
14 E aconteceu que, ao ver isso, o rei da cidade de Ai e os homens daquele lugar se apressaram e, levantando-se de madrugada, saíram de encontro a Israel, à batalha, diante das campinas. Porque o rei não sabia que uma emboscada estava armada contra ele atrás da cidade.
15 Ā, whakawhati ana a Hohua rātou ko Īharaira katoa i a rātou anō i ō rātou aroaro, ā, rere ana i te huarahi ki te koraha.
15 Josué e todo o Israel fizeram de conta que estavam sendo derrotados por eles e fugiram pelo caminho do deserto.
16 Kātahi ka karangatia te iwi katoa i roto i Hai ki te whai i a rātou; nā, whai ana rātou i muri i a Hohua, ā, manukāwhakitia ana rātou i roto i te pā.
16 Por isso todo o povo que estava na cidade foi convocado para os perseguir; e perseguiram Josué e foram afastados da cidade.
17 Ā, kāhore he tangata o Hai rāua ko Pētēre i noho, i tē haere ki te whai i a Īharaira; nā, whakarērea ana e rātou te pā kia takoto kau ana, ā, whai ana i muri i a Īharaira.
17 Nem um só homem ficou em Ai, nem em Betel; todos saíram atrás dos israelitas. Deixaram a cidade aberta e perseguiram Israel.
18 Nā, ka mea a Ihowā ki a Hohua, “Whakatoroa atu te tīmata i tōu ringa nā, ki Hai; nō te mea ka hoatu e ahau a reira ki tōu ringa.” Nā, whakatoroa atu ana e Hohua te tīmata i tōna ringa ki te pā.
18 Então o Senhor disse a Josué: — Estenda na direção da cidade de Ai a lança que você tem na mão, porque entregarei a cidade nas suas mãos. E Josué estendeu a sua lança na direção da cidade.
19 Nā, hohoro tonu te rewa o te pehipehi i tō rātou wāhi, ā, rere ana i te toronga atu anō o tōna ringa; ā, tomokia ana e rātou te pā ā horo noa, nā, hohoro tonu tā rātou tahu i te pā ki te ahi.
19 Então a emboscada se levantou apressadamente do seu lugar, e, ao estender ele a mão, vieram à cidade e a tomaram; e apressaram-se e puseram fogo nela.
20 Ā, nō te tahuritanga o ngā tāngata o Hai, ka titiro, nā, ko te paowa o te pā e kake ana ki te rangi, nā, kāhore ō rātou kaha ki te rere pēnei rānei, pērā rānei. Nā, ka tahuri te hunga i rere whaka te koraha ki ngā mea i whai rā.
20 Quando os homens da cidade de Ai se viraram para trás, olharam, e eis que a fumaça da cidade subia ao céu, e não puderam fugir nem para um lado nem para outro; porque o povo que fugia para o deserto se voltou contra os que os perseguiam.
21 Ā, nō te kitenga o Hohua rātou ko Īharaira katoa kua horo te pā i te pehipehi, ā, ko te paowa o te pā e kake ana ki runga, nā, ka tahuri rātou, ka patu i ngā tāngata o Hai.
21 Quando Josué e todo o Israel viram que a emboscada havia tomado a cidade e que a fumaça da cidade subia, voltaram e atacaram os homens de Ai.
22 Ā, ka puta mai ērā i roto i te pā ki te whakatūtaki i a rātou; nā, ka noho rātou ki waenganui o Īharaira, ko ētahi ki tēnei taha, ko ētahi ki tērā taha; nā, tukitukia iho rātou e rātou, ā, kore rawa i toe tētahi mōrehu, tētahi rānei i rere atu.
22 Da cidade saíram os outros ao encontro do inimigo, que, assim, ficou no meio de Israel, uns de uma parte, outros de outra. E os atacaram de tal maneira, que nenhum deles sobreviveu, nem escapou.
23 Ā, hopukia oratia ana e rātou te kīngi o Hai, ā, kawea ana ki a Hohua.
23 Porém o rei da cidade de Ai foi capturado com vida e levado a Josué.
24 Ā, nō ka poto i a Īharaira te patu ngā tāngata katoa o Hai i te pārae, i te koraha i whāia nei rātou ki reira, ā, ka hinga katoa rātou i te mata o te hoari ā poto noa rātou, kātahi ka hoki katoa a Īharaira ki Hai, ka tukituki hoki i reira ki te mata o te hoari.
24 Quando os israelitas acabaram de matar todos os moradores da cidade de Ai no campo e no deserto onde os tinham perseguido, e todos tinham caído a fio de espada e já estavam mortos, todo o Israel voltou à cidade de Ai, e a passaram a fio de espada.
25 Ā, ko ngā tāngata katoa i hinga i taua rā, ngā tāne me ngā wāhine, kotahi tekau mā rua mano, ko ngā tāngata katoa hoki o Hai.
25 Os que morreram naquele dia, tanto homens como mulheres, foram doze mil, todos os moradores da cidade de Ai.
26 Kāhore hoki a Hohua i whakahoki mai i tōna ringa, i torona atu ai e ia me te tīmata, ā, ngaro noa i a ia ngā tāngata katoa o Hai.
26 Porque Josué não retirou a mão que havia estendido com a lança até haver destruído totalmente os moradores da cidade.
27 Ko ngā kararehe anake me ngā taonga o taua pā i tangohia e Īharaira mā rātou, i pērā anō me te kupu a Ihowā i tohutohu ai ki a Hohua.
27 Os israelitas saquearam para si o gado e os despojos daquela cidade, segundo a palavra do Senhor , que havia ordenado a Josué.
28 Ā, tahuna ana e Hohua a Hai, meinga iho hei pūranga mō ā mua tonu atu, hei ururua ā tae noa mai ki tēnei rā.
28 Então Josué pôs fogo na cidade de Ai e a reduziu, para sempre, a um montão, a ruínas até o dia de hoje.
29 Ā, ko te kīngi o Hai i tāronatia e Hohua ā ahiahi noa; ā, ka tō te rā, ka whakahaua e Hohua kia tangohia iho tōna tinana i runga i te rākau, kia makā ki te kūwaha o te tomokanga ki te pā. Kia whakapūrangatia he kōhatu ki runga i a ia, he pūranga nui e tū nei ā taea noatia tēnei rā.
29 Enforcou o rei da cidade de Ai numa árvore e o deixou ali até a tarde; ao pôr do sol, por ordem de Josué, tiraram o cadáver da árvore e o jogaram na entrada do portão da cidade. E sobre ele levantaram um montão de pedras, que permanece até o dia de hoje.
30 Nā, hangā ana e Hohua tētahi āta mā Ihowā, mā te Atua o Īharaira, ki Maunga Ēpara,
30 Então Josué edificou um altar ao Senhor , Deus de Israel, no monte Ebal,
31 pērā me tā Mohi, me tā te pononga a Ihowā i whakahau ai ki ngā tama a Īharaira, he mea e rite ana ki tērā i tuhituhia ki roto i te Pukapuka o te Ture a Mohi, he āta kāmaka toitū, kīhai nei i ākina iho te rino ki runga; ā, whakaekea ana e rātou he tahunga tinana mā Ihowā, i patua hoki he whakahere mō te pai.
31 como Moisés, servo do Senhor , havia ordenado aos filhos de Israel, segundo o que está escrito no Livro da Lei de Moisés, a saber, um altar de pedras toscas, que não tinham sido trabalhadas com instrumentos de ferro. Sobre esse altar ofereceram holocaustos ao Senhor e apresentaram ofertas pacíficas.
32 Ā, tuhituhia ana e ia i reira ki ngā kōhatu ngā kupu o te ture a Mohi, he mea tuhituhi i te aroaro o ngā tama a Īharaira.
32 Ali Josué escreveu, em pedras, uma cópia da lei de Moisés, que este já havia escrito diante dos filhos de Israel.
33 Ā, ko Īharaira katoa, ko ōna kaumātua, ko ngā rangatira, ko ōna kaiwhakawā, i tū ki tētahi taha o te āka, ki tētahi taha, ki mua o ngā tohunga, o ngā Rīwaiti, o ngā kaiamo i te āka o te kawenata a Ihowā rātou tahi ko te manene, ko te tangata tupu; ko tētahi tānga o rātou i te ritenga atu o Maunga Keritimi, ā, ko tētahi tānga o rātou i te ritenga atu o Maunga Ēpara; i rite tonu ki tā Mohi, ki tā te pononga a Ihowā i whakahau ai i mua, hei manaaki i te iwi o Īharaira.
33 Todo o Israel, tanto estrangeiros como naturais, com os seus anciãos, os seus chefes e os seus juízes estavam de um e de outro lado da arca, diante dos sacerdotes levitas que levavam a arca da aliança do Senhor . Metade deles se postou em frente do monte Gerizim, e a outra metade, em frente do monte Ebal, como Moisés, servo do Senhor , havia ordenado anteriormente, para que o povo de Israel fosse abençoado.
34 Ā muri iho ka kōrerotia e ia ngā kupu katoa o te ture, ngā manaaki me ngā kanga, rite tonu ki ngā mea katoa i tuhituhia ki te Pukapuka o te Ture.
34 Depois, Josué leu todas as palavras da lei, a bênção e a maldição, segundo tudo o que está escrito no Livro da Lei.
35 Kāhore he kupu o ngā mea katoa i whakahaua e Mohi i kore te kōrerotia e Hohua ki te aroaro o te huihui katoa o Īharaira, o ngā wāhine hoki me ngā tamariki, me ngā manene i noho tahi nei me rātou.
35 Não houve uma só palavra, de tudo o que Moisés havia ordenado, que Josué não lesse para toda a congregação de Israel, e para as mulheres, as crianças e os estrangeiros que viviam no meio deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.