Josué 8
mri2012 (MRI2012) vs BKJ
1 Nā, ka mea a Ihowā ki a Hohua, “Kaua e mataku, kaua e pāwera; tangohia ki a koe te hunga hāpai patu katoa, ā, whakatika, haere ki runga, ki Hai. Titiro hoki, kua hoatu e ahau ki tōu ringa te kīngi o Hai, tōna iwi, tōna pā, me tōna whenua.
1 E o SENHOR disse a Josué: Não temas, nem fiques desanimado. Toma contigo todo o povo de guerra, e levanta, sobe até Ai, vê que tenho dado na tua mão o rei de Ai, e o seu povo, e a sua cidade, e a sua terra;
2 Ā, kia rite tāu e mea ai ki Hai, ki tōna kīngi hoki, ki tāu i mea ai ki Heriko, ki tōna kīngi; ko ōna taonga ia, me ōna kararehe, me tango mā koutou; whakatakotoria he pehipehi mō te pā ki tērā pito.”
2 e tu farás com Ai e o seu rei como fizeste com Jericó e seu rei; somente o seu despojo, e o seu gado, tomareis para vós como pilhagem; prepara uma emboscada para a cidade, por detrás dela.
3 Nā, ko te whakatikanga o Hohua me te hunga hāpai patu katoa ki te whakaeke i Hai. Ā, whiriwhiria ana e Hohua e toru tekau mano o ngā tāngata, he mārohirohi, ā, tonoa atu ana rātou e ia i te pō.
3 Então, Josué se levantou, e todo o povo de guerra, para subir contra Ai; e Josué separou trinta mil homens fortes e valentes, e os enviou à noite.
4 I whakahau anō ia i a rātou, i mea, “Kia mahara, me whakatakoto he pehipehi mō te pā ki tērā pito o te pā; kei matara rawa atu i te pā, engari kia tūmatohi koutou katoa.
4 E ele lhes ordenou, dizendo: Vede, vós permanecereis deitados à espreita contra a cidade, bem atrás da cidade; não vades muito longe da cidade, mas estejais todos preparados;
5 Ā, māku, mā te hunga katoa hoki i ahau, e whakatata ki te pā; ā, ka puta mai rātou ki te tū i a mātou, ka pērā me tō mua, nā, ka rere mātou i tō rātou aroaro.
5 e eu e o povo que está comigo aproximaremos da cidade; e sucederá que, quando eles saírem contra nós, como na primeira vez, nós fugiremos de diante deles,
6 Nā, ka puta mai rātou ka whai i a mātou, ā, ka manukāwhakitia e mātou i roto i te pā; tērā hoki rātou e mea, ‘E rere ana rātou i ō tātou aroaro, pērā anō me tō mua.’ Ā, ka rere mātou i tō rātou aroaro;
6 (Pois eles sairão atrás de nós) até que os tenhamos atraído para fora da cidade; pois eles dirão: Eles fogem diante de nós, como da primeira vez; por isso fugiremos de diante deles.
7 hei reira koutou whakatika ai i te pehipehi, ā, ka tomo i te pā; mā Ihowā hoki, mā tō koutou Atua e tuku ki ō koutou ringa.
7 Então, levantar-vos-eis da emboscada, e tomareis a cidade; pois o SENHOR vosso Deus, entregá-la-á nas vossas mãos.
8 Nā, ka riro te pā i a koutou, tahuna te pā ki te ahi; pērātia me tā Ihowā i kī ai. Kia mahara, kua whakaritea atu nei e ahau ki a koutou.”
8 E será que, quando vós tiverdes tomado a cidade, vós poreis a cidade em chamas; segundo o mandamento do SENHOR fareis. Veja, eu vos ordenei.
9 Nā, tonoa ana rātou e Hohua; ā, haere ana rātou ki te whakatakoto pehipehi, ā, noho ana i waenganui o Pētēre, o Hai, ki te taha ki te hauāuru o Hai; ko Hohua ia i moe i waenganui o te iwi i taua pō.
9 Portanto, Josué enviou-lhes; e eles foram à emboscada, e permaneceram entre Betel e Ai, no lado oeste de Ai; mas, naquela noite, Josué se alojou no meio do povo.
10 Nā, ka maranga wawe a Hohua i te ata, ā, whakaemia ana e ia te iwi, nā, haere ana ia me ngā kaumātua o Īharaira i mua i te iwi ki Hai.
10 E Josué se levantou de manhã cedo, e contou o povo, e subiram, ele e os anciãos de Israel, diante do povo até Ai.
11 Ā, ko te iwi katoa tae noa ki te hunga hāpai patu i a ia, i haere, i whakatata, ā, ka tae ki mua o te pā, ā, noho rawa atu ki te taha ki te raki o Hai; nā, he whārua i waenganui o rātou, o Hai.
11 E subiram todo o povo, até mesmo o povo de guerra que estava com ele, e aproximaram-se, e chegaram diante da cidade, e se posicionaram no lado norte de Ai; ora, havia um vale entre eles e Ai.
12 Nā, ka tango ia i ētahi tāngata tata tonu ki te rima mano, ā, whakanohoia ana e ia hei pehipehi ki waenganui o Pētēre, o Hai, ki te taha ki te hauāuru o te pā.
12 E ele tomou cerca de cinco mil homens, e os colocou deitados em emboscada entre Betel e Ai, no lado oeste da cidade.
13 Ā, ka oti i a rātou te whakanoho te iwi, arā te ope katoa, tērā i te raki o te pā, me ā rātou pehipehi ki te hauāuru o te pā. Nā, ka haere a Hohua i taua pō anō ki waenganui o te whārua.
13 E quando eles haviam posicionado o povo, até mesmo todo o exército que estava ao norte da cidade, e os que estavam deitados à espreita a oeste da cidade, Josué seguiu naquela noite para o meio do vale.
14 Ā, nō te kitenga o te kīngi o Hai, nā, hohoro ana rātou, maranga wawe ana; ko te tino putanga mai o ngā tāngata o te pā ki te tū i a Īharaira ki te riri, a ia me tōna iwi katoa i te wā i whakaritea, i te ritenga mai o te mānia; kīhai ia i mōhio he pehipehi tērā mōna kei tua o te pā.
14 E sucedeu que, quando o rei de Ai viu aquilo, eles se apressaram e se levantaram cedo, e os homens da cidade saíram em batalha contra Israel, ele e todo o seu povo, em um tempo determinado, diante da planície; mas ele não sabia que havia homens deitados em emboscada contra ele na parte de trás da cidade.
15 Ā, whakawhati ana a Hohua rātou ko Īharaira katoa i a rātou anō i ō rātou aroaro, ā, rere ana i te huarahi ki te koraha.
15 E Josué e todo o Israel se fizeram como se estivessem derrotados diante deles, e fugiram pelo caminho do deserto.
16 Kātahi ka karangatia te iwi katoa i roto i Hai ki te whai i a rātou; nā, whai ana rātou i muri i a Hohua, ā, manukāwhakitia ana rātou i roto i te pā.
16 E todas as pessoas que estavam em Ai foram chamadas em conjunto para persegui-los; e elas perseguiram Josué, e foram atraídas para longe da cidade.
17 Ā, kāhore he tangata o Hai rāua ko Pētēre i noho, i tē haere ki te whai i a Īharaira; nā, whakarērea ana e rātou te pā kia takoto kau ana, ā, whai ana i muri i a Īharaira.
17 E não houve homem algum em Ai ou Betel, que não tivesse ido atrás de Israel; e deixaram a cidade aberta, e perseguiram Israel.
18 Nā, ka mea a Ihowā ki a Hohua, “Whakatoroa atu te tīmata i tōu ringa nā, ki Hai; nō te mea ka hoatu e ahau a reira ki tōu ringa.” Nā, whakatoroa atu ana e Hohua te tīmata i tōna ringa ki te pā.
18 E o SENHOR disse a Josué: Estende a lança que está na tua mão em direção a Ai; porque eu a darei na tua mão. E Josué estendeu a lança que tinha na sua mão em direção à cidade.
19 Nā, hohoro tonu te rewa o te pehipehi i tō rātou wāhi, ā, rere ana i te toronga atu anō o tōna ringa; ā, tomokia ana e rātou te pā ā horo noa, nā, hohoro tonu tā rātou tahu i te pā ki te ahi.
19 E a emboscada levantou-se rapidamente do seu lugar, e logo que ele estendeu a sua mão, correram, e entraram na cidade, e a tomaram, e se apressaram e colocaram a cidade em chamas.
20 Ā, nō te tahuritanga o ngā tāngata o Hai, ka titiro, nā, ko te paowa o te pā e kake ana ki te rangi, nā, kāhore ō rātou kaha ki te rere pēnei rānei, pērā rānei. Nā, ka tahuri te hunga i rere whaka te koraha ki ngā mea i whai rā.
20 E quando os homens de Ai olharam para trás, viram, e eis que a fumaça da cidade subia até o céu, e não tiveram forças para fugir nem por este, nem por aquele caminho; e o povo que fugiu para o deserto se voltou contra os perseguidores.
21 Ā, nō te kitenga o Hohua rātou ko Īharaira katoa kua horo te pā i te pehipehi, ā, ko te paowa o te pā e kake ana ki runga, nā, ka tahuri rātou, ka patu i ngā tāngata o Hai.
21 E quando Josué e todo o Israel viram que a emboscada havia tomado a cidade, e que a fumaça da cidade subia, então eles retornaram, e mataram os homens de Ai.
22 Ā, ka puta mai ērā i roto i te pā ki te whakatūtaki i a rātou; nā, ka noho rātou ki waenganui o Īharaira, ko ētahi ki tēnei taha, ko ētahi ki tērā taha; nā, tukitukia iho rātou e rātou, ā, kore rawa i toe tētahi mōrehu, tētahi rānei i rere atu.
22 E os outros se lançaram para fora da cidade contra eles; assim, eles estavam no meio de Israel, alguns neste lado, e alguns naquele lado; e eles os feriram, de forma que não deixaram nenhum deles restar ou escapar.
23 Ā, hopukia oratia ana e rātou te kīngi o Hai, ā, kawea ana ki a Hohua.
23 E eles tomaram vivo o rei de Ai, e o trouxeram até Josué.
24 Ā, nō ka poto i a Īharaira te patu ngā tāngata katoa o Hai i te pārae, i te koraha i whāia nei rātou ki reira, ā, ka hinga katoa rātou i te mata o te hoari ā poto noa rātou, kātahi ka hoki katoa a Īharaira ki Hai, ka tukituki hoki i reira ki te mata o te hoari.
24 E sucedeu que, quando Israel terminou de matar todos os habitantes de Ai no campo, no deserto no qual eles os perseguiram, e quando todos eles tinham caído ao fio da espada, até que foram consumidos, todos os israelitas retornaram para Ai, e a feriram com o fio da espada.
25 Ā, ko ngā tāngata katoa i hinga i taua rā, ngā tāne me ngā wāhine, kotahi tekau mā rua mano, ko ngā tāngata katoa hoki o Hai.
25 E assim foi que todos os que caíram naquele dia, tanto homens, quanto mulheres, foram doze mil, todos os homens de Ai.
26 Kāhore hoki a Hohua i whakahoki mai i tōna ringa, i torona atu ai e ia me te tīmata, ā, ngaro noa i a ia ngā tāngata katoa o Hai.
26 Pois Josué não abaixou a sua mão, com a qual ele estendeu a lança, enquanto não destruiu por completo todos os habitantes de Ai.
27 Ko ngā kararehe anake me ngā taonga o taua pā i tangohia e Īharaira mā rātou, i pērā anō me te kupu a Ihowā i tohutohu ai ki a Hohua.
27 Somente o gado e o despojo daquela cidade Israel tomou para si como pilhagem, segundo a palavra que o SENHOR ordenou a Josué.
28 Ā, tahuna ana e Hohua a Hai, meinga iho hei pūranga mō ā mua tonu atu, hei ururua ā tae noa mai ki tēnei rā.
28 E Josué queimou Ai, e fez dela um amontoado para sempre, uma desolação até este dia.
29 Ā, ko te kīngi o Hai i tāronatia e Hohua ā ahiahi noa; ā, ka tō te rā, ka whakahaua e Hohua kia tangohia iho tōna tinana i runga i te rākau, kia makā ki te kūwaha o te tomokanga ki te pā. Kia whakapūrangatia he kōhatu ki runga i a ia, he pūranga nui e tū nei ā taea noatia tēnei rā.
29 E ele pendurou o rei de Ai em uma árvore até o entardecer; e tão logo o sol se pôs, Josué ordenou que a sua carcaça fosse descida da árvore, e a lançassem na entrada da porta da cidade, e sobre ela, erguessem uma grande pilha de pedras, a qual permanece até este dia.
30 Nā, hangā ana e Hohua tētahi āta mā Ihowā, mā te Atua o Īharaira, ki Maunga Ēpara,
30 Então Josué edificou um altar para o SENHOR, Deus de Israel, no monte Ebal;
31 pērā me tā Mohi, me tā te pononga a Ihowā i whakahau ai ki ngā tama a Īharaira, he mea e rite ana ki tērā i tuhituhia ki roto i te Pukapuka o te Ture a Mohi, he āta kāmaka toitū, kīhai nei i ākina iho te rino ki runga; ā, whakaekea ana e rātou he tahunga tinana mā Ihowā, i patua hoki he whakahere mō te pai.
31 como Moisés, o servo do SENHOR, ordenou aos filhos de Israel, como está escrito no livro da lei de Moisés: um altar de pedras inteiras, sobre as quais homem algum houvesse erguido qualquer ferro; e ofereceram sobre ele ofertas queimadas ao SENHOR, e sacrificaram ofertas pacíficas.
32 Ā, tuhituhia ana e ia i reira ki ngā kōhatu ngā kupu o te ture a Mohi, he mea tuhituhi i te aroaro o ngā tama a Īharaira.
32 E escreveu ali sobre as pedras uma cópia da lei de Moisés, a qual ele escreveu na presença dos filhos de Israel.
33 Ā, ko Īharaira katoa, ko ōna kaumātua, ko ngā rangatira, ko ōna kaiwhakawā, i tū ki tētahi taha o te āka, ki tētahi taha, ki mua o ngā tohunga, o ngā Rīwaiti, o ngā kaiamo i te āka o te kawenata a Ihowā rātou tahi ko te manene, ko te tangata tupu; ko tētahi tānga o rātou i te ritenga atu o Maunga Keritimi, ā, ko tētahi tānga o rātou i te ritenga atu o Maunga Ēpara; i rite tonu ki tā Mohi, ki tā te pononga a Ihowā i whakahau ai i mua, hei manaaki i te iwi o Īharaira.
33 E todo o Israel, e os seus anciãos, e oficiais, e os seus juízes, ficaram de pé deste lado da arca e naquele lado diante dos sacerdotes, os levitas, que seguravam a arca do pacto do SENHOR, tanto o estrangeiro, como aquele que houvesse nascido no seu meio; metade deles de frente para o monte Gerizim, e metade deles de frente para o monte Ebal; como Moisés, o servo do SENHOR, havia ordenado anteriormente, que eles abençoassem o povo de Israel.
34 Ā muri iho ka kōrerotia e ia ngā kupu katoa o te ture, ngā manaaki me ngā kanga, rite tonu ki ngā mea katoa i tuhituhia ki te Pukapuka o te Ture.
34 E, depois disso, ele leu todas as palavras da lei, as bênçãos e as maldições, segundo tudo o que está escrito no livro da lei.
35 Kāhore he kupu o ngā mea katoa i whakahaua e Mohi i kore te kōrerotia e Hohua ki te aroaro o te huihui katoa o Īharaira, o ngā wāhine hoki me ngā tamariki, me ngā manene i noho tahi nei me rātou.
35 Não houve uma única palavra dentre todas que Moisés ordenou, que Josué não lesse diante de toda a congregação de Israel, com as mulheres, e os pequenos, e os estrangeiros que estavam familiarizados no meio deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.