Josué 7

mri2012 (MRI2012) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Otiia, i taka ngā tama a Īharaira ki te kino i te mea kua oti te kanga: he tangohanga nā Ākana tama a Karami, tama a Taperi, tama a Tera, o te iwi o Hūrā, i tētahi wāhi o te mea kua oti te kanga; ā mura iho te riri o Ihowā ki ngā tama a Īharaira.
1 Deus havia ordenado ao povo de Israel que ninguém guardasse nada do que era para ser destruído, mas a ordem foi desobedecida. Acã escondeu algumas coisas, e por isso o Senhor ficou muito irado com os israelitas. Acã era filho de Carmi, descendente de Zabdi e descendente de Zera, da tribo de Judá.
2 Nā, ka tonoa atu e Hohua ētahi tāngata i Heriko ki Hai, ki te taha o Peteawene, i te taha ki te rāwhiti o Pētēre, ka kōrero hoki ki a rātou, ka mea, “Haere ki runga ki te titiro i te whenua.” Nā, ka haere aua tāngata, ka titiro i Hai.
2 Josué enviou alguns homens da cidade de Jericó até Ai, cidade que fica a leste de Betel, perto de Bete-Avém. Ele mandou que fossem ver a terra. Eles foram e examinaram bem a cidade.
3 Ā, ka hoki mai rātou ki a Hohua, ka mea ki a ia, “Kaua e haere katoa te iwi ki runga; engari kia rua, kia toru rānei mano o ngā tāngata e haere ki runga ki te patu i Hai. Kaua hei whakangenge kau atu i te iwi ki reira; he tokoouou hoki rātou.”
3 Então voltaram e deram a Josué o seguinte relatório: — Não é preciso que todo mundo vá. Mande só dois ou três mil homens atacarem Ai porque existe pouca gente lá.
4 Heoi, haere ana ki reira ētahi o te iwi, me te mea e toru mano; nā, rere ana rātou i te aroaro o ngā tāngata o Hai.
4 Assim foram mais ou menos três mil. Porém os homens de Ai fizeram os israelitas recuarem
5 Ā, tukitukia iho o rātou e ngā tāngata o Hai me te mea e toru tekau mā ono tāngata; i whāia hoki rātou i mua i te kūwaha ā tae noa ki Heparimi, nā, patupatua ana rātou i te heketanga. Ā, ngohe kau te ngākau o te iwi, koia anō kei te wai.
5 e mataram uns trinta e seis. E eles perseguiram os israelitas desde o portão da cidade até as pedreiras, matando-os na descida. Então o povo ficou completamente desanimado e perdeu toda a coragem.
6 Nā, ka haehae a Hohua i ōna kākahu, ka tāpapa ki te whenua, ki mua o te āka a Ihowā ā ahiahi noa, a ia me ngā kaumātua o Īharaira; ā, opehia ana e rātou he puehu ki ō rātou upoko.
6 Em sinal de tristeza, Josué rasgou a sua roupa e se jogou no chão, com o rosto em terra, na frente da arca da aliança de Deus, o Senhor . Os líderes de Israel fizeram a mesma coisa e ficaram ali com Josué até de tarde. E fizeram como ele: também jogaram terra na cabeça para mostrar que estavam tristes.
7 Nā, ka mea a Hohua, “Auē, e te Ariki, e Ihowā, nā te aha rawa rā koe i anga ai ki te whakawhiti mai i tēnei iwi i Horano, i hoatu ai mātou ki te ringa o ngā Amori, kia hunā ai mātou? Auē, me i aro mātou ki te noho atu i tērā taha o Horano!
7 E Josué disse: — Ó
8 E te Ariki, me pēhea rā he kupu māku, kua parea atu nei e Īharaira ō rātou tuarā i te aroaro o ō rātou hoariri?
8 Senhor, peço desculpas, mas já que Israel fugiu do inimigo, o que posso dizer?
9 Nā te mea ka rongo ngā Kanaani me ngā tāngata katoa o te whenua, nā, ka karapotia mātou, ka hunā hoki ō mātou ingoa i te whenua; ā, ka pēhea koe ki tōu ingoa nui?”
9 Os cananeus e todos os outros moradores desta terra vão saber disso. Eles nos cercarão e nos matarão a todos. E neste caso o que farás em favor do teu grande nome?
10 Nā, ka mea a Ihowā ki a Hohua, “Whakatika! He aha tāu e takoto tāpapa nā?
10 O Senhor Deus respondeu a Josué: — Levante-se! Por que é que você está aí desse jeito, com a cara no chão?
11 Kua hara a Īharaira; āe, kua takahi rātou i tāku kawenata i whakarite ai ahau ki a rātou. Āe, kua tangohia nei e rātou tētahi wāhi o te mea kua oti te kanga, me te tāhae, me te teka anō rātou, ā, whaowhina ana e rātou ki roto ki ā rātou mea.
11 O povo de Israel pecou. Eles quebraram a aliança que haviam feito comigo, a aliança que eu mandei que guardassem. Ficaram com algumas coisas que eu mandei que fossem destruídas. Eles roubaram essas coisas, mentiram por causa delas e as colocaram no meio da bagagem deles.
12 Nā reira ngā tama a Īharaira tē āhei ai te tū i te aroaro o ō rātou hoariri, nā, hurihia ana ō rātou tuarā i te aroaro o ō rātou hoariri, kua kangā hoki rātou. E kore ahau e haere i a koutou ā muri atu, ki te kāhore koutou e whakangaro i te mea kanga i roto i a koutou.
12 É por isso que os israelitas não podem enfrentar o inimigo. Fogem dele porque agora eles mesmos estão condenados à destruição. Se vocês não destruírem o que roubaram, eu não continuarei com vocês.
13 “Whakatika, whakatapua te iwi, mea atu, ‘Whakatapu i a koutou mō āpōpō; ko te kupu hoki tēnei a Ihowā, a te Atua o Īharaira, “Kei roto i a koe, e Īharaira, te mea kanga; e kore koe e kaha ki te tū ki te aroaro o ōu hoariri, kia tangohia atu rā anō e koutou te mea kanga i roto i a koutou.”
13 Levante-se e vá santificar o povo. Diga que se purifiquem para amanhã porque eu, o Senhor , o Deus de Israel, digo isto: “Israelitas, vocês estão guardando algumas coisas que eu mandei destruir. Enquanto não se livrarem delas, vocês não poderão enfrentar os inimigos.
14 “ ‘Nā, i te ata me whakatata mai koutou, arā ō koutou iwi; ā tērā ko te iwi e tango ai a Ihowā me whakatata mai ā-hapū; ā, ko te hapū e tango ai a Ihowā me whakatata ā-whare mai; ā, ko te whare e tango ai a Ihowā me whakatata mai ia tangata, ia tangata.
14 Amanhã vocês se apresentarão, tribo por tribo, e haverá sorteio . A tribo que eu indicar virá à frente, grupo de famílias por grupo de famílias. Aí o grupo de famílias que eu indicar virá à frente, família por família. Finalmente a família que eu indicar virá à frente, homem por homem.
15 Ā, ko te tangata e hopukia kei a ia te mea kanga, me tahu ki te ahi, a ia me āna mea katoa; mōna i takahi i te kawenata a Ihowā, i mahi pōauau hoki i roto i a Īharaira.’ ”
15 Então aquele que o sorteio indicar que ficou com essas coisas será queimado: ele, a sua família e tudo o que possui. O que esse homem fez foi terrível: ele quebrou a aliança que o meu povo fez comigo.”
16 Nā, ka maranga wawe a Hohua i te ata, ā, whakatātaia mai ana e ia a Īharaira, arā ōna iwi; nā, ka mau ko te iwi o Hūrā.
16 Então Josué se levantou de madrugada e fez o povo de Israel se apresentar, tribo por tribo. O sorteio indicou a tribo de Judá.
17 Nā, ka ārahina mai e ia te hapū o Hūrā; ā, ka mau te hapū o ngā Terahi; nā, ka ārahina mai e ia te hapū o ngā Terahi, tēnei tangata, tēnei tangata; ā, ka mau ko Taperi.
17 Em seguida mandou que se apresentassem os grupos de famílias da tribo de Judá, e o grupo de Zera foi indicado. Aí chamou o grupo de Zera, família por família; e a família de Zabdi foi indicada.
18 Nā, ka ārahi ia i tōna whare, i tēnei tangata, i tēnei tangata; ā, ka mau ko Ākana tama a Karami, tama a Taperi, tama a Tera, nō te iwi o Hūrā.
18 Finalmente chamou a família de Zabdi, homem por homem, e Acã foi indicado. Acã era filho de Carmi, descendente de Zabdi, descendente de Zera, da tribo de Judá.
19 Kātahi a Hohua ka mea ki a Ākana, “E tāku tama, whakakorōriatia a Ihowā, te Atua o Īharaira, ā, whākina ki a ia, whakaaturia mai hoki ki ahau, i aha koe; kaua e huna i ahau.”
19 E Josué disse a Acã: — Agora, meu filho, confesse a verdade diante do
20 Nā, ka whakautua e Ākana ki a Hohua, ka mea, “He pono i hara ahau ki a Ihowā, ki te Atua o Īharaira, ā, tēnei tāku i mea ai:
20 Acã respondeu: — Sim, eu pequei contra o
21 I tāku kitenga i tētahi koroka whakapaipai nō Papurōna i roto i ngā taonga, i ngā hekere hiriwa e rua rau, i tētahi poro kōura, e rima tekau hekere tōna taimaha, nā, ka minamina ahau, ka tango. Ā tērā kei te whenua i waenganui o tōku tēneti e huna ana, me te hiriwa hoki kei raro iho.”
21 Entre as coisas que pegamos, vi uma bela capa da Babilônia; vi também duzentas barras de prata e uma barra de ouro que pesava mais ou menos meio quilo. Fiquei com tanta vontade de ter aquelas coisas, que guardei para mim. Estão escondidas, enterradas na minha barraca, e a prata está por baixo.
22 Nā, ka tonoa atu e Hohua ētahi tāngata, ā, ko tō rātou rerenga atu ki te tēneti; nā, ko taua mea e huna ana i roto i tōna tēneti, me te hiriwa i raro iho.
22 Então Josué mandou que alguns homens fossem depressa até a barraca; e eles, de fato, acharam as coisas enterradas e a prata por baixo.
23 Nā, tangohia ana e rātou aua mea i waenganui o te tēneti, ā, mauria ana ki a Hohua rātou ko ngā tama katoa a Īharaira, ā, whakatakotoria ana ki te aroaro o Ihowā.
23 Tiraram as coisas da barraca, e levaram a Josué e a todos os israelitas, e puseram tudo na presença de Deus, o Senhor .
24 Nā, ka tango a Hohua rātou tahi ko Īharaira katoa i a Ākana tama a Tera, i te hiriwa, i te koroka, i te poro kōura, i āna tama, i āna tamāhine, i āna kau, i ana kāihe, i āna hipi, i tōna tēneti, i ngā mea katoa hoki i a ia, ā, kawea ana rātou ki te Raorao o Ākoro.
24 Aí Josué e todo o povo de Israel pegaram Acã, a prata, a capa, a barra de ouro, os seus filhos e filhas, os seus bois, jumentos, ovelhas, a sua barraca e tudo o que ele tinha e os levaram para o vale da Desgraça.
25 Nā, ka mea a Hohua, “Nā te aha koe i whakararu ai i a tātou? Ka whakararu hoki a Ihowā i a koe i tēnei rā.”
25 E Josué disse: — Por que é que você fez essa desgraça cair sobre nós? Agora o Em seguida o povo todo matou Acã a pedradas. Eles apedrejaram e queimaram a sua família e tudo o que ele tinha.
26 Ā, whakapūrangatia ana e rātou ētahi kōhatu ki runga i a ia, he nui te pūranga, e tū nei anō ā tae noa ki tēnei rā. Kātahi ka tahuri a Ihowā i te muranga o tōna riri. Nā reira i huaina ai te ingoa o taua wāhi, ko te Raorao o Ākoro, ā mohoa noa nei.
26 E puseram em cima dele um montão de pedras, que está naquele lugar até agora . É por isso que até hoje o nome daquele lugar é vale da Desgraça. Então a ira do

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.