Josué 7
mri2012 (MRI2012) vs ARA
1 Otiia, i taka ngā tama a Īharaira ki te kino i te mea kua oti te kanga: he tangohanga nā Ākana tama a Karami, tama a Taperi, tama a Tera, o te iwi o Hūrā, i tētahi wāhi o te mea kua oti te kanga; ā mura iho te riri o Ihowā ki ngā tama a Īharaira.
1 Prevaricaram os filhos de Israel nas coisas condenadas; porque Acã, filho de Carmi, filho de Zabdi, filho de Zera, da tribo de Judá, tomou das coisas condenadas. A ira do Senhor se acendeu contra os filhos de Israel.
2 Nā, ka tonoa atu e Hohua ētahi tāngata i Heriko ki Hai, ki te taha o Peteawene, i te taha ki te rāwhiti o Pētēre, ka kōrero hoki ki a rātou, ka mea, “Haere ki runga ki te titiro i te whenua.” Nā, ka haere aua tāngata, ka titiro i Hai.
2 Enviando, pois, Josué, de Jericó, alguns homens a Ai, que está junto a Bete-Áven, ao oriente de Betel, falou-lhes, dizendo: Subi e espiai a terra. Subiram, pois, aqueles homens e espiaram Ai.
3 Ā, ka hoki mai rātou ki a Hohua, ka mea ki a ia, “Kaua e haere katoa te iwi ki runga; engari kia rua, kia toru rānei mano o ngā tāngata e haere ki runga ki te patu i Hai. Kaua hei whakangenge kau atu i te iwi ki reira; he tokoouou hoki rātou.”
3 E voltaram a Josué e lhe disseram: Não suba todo o povo; subam uns dois ou três mil homens, a ferir Ai; não fatigueis ali todo o povo, porque são poucos os inimigos.
4 Heoi, haere ana ki reira ētahi o te iwi, me te mea e toru mano; nā, rere ana rātou i te aroaro o ngā tāngata o Hai.
4 Assim, subiram lá do povo uns três mil homens, os quais fugiram diante dos homens de Ai.
5 Ā, tukitukia iho o rātou e ngā tāngata o Hai me te mea e toru tekau mā ono tāngata; i whāia hoki rātou i mua i te kūwaha ā tae noa ki Heparimi, nā, patupatua ana rātou i te heketanga. Ā, ngohe kau te ngākau o te iwi, koia anō kei te wai.
5 Os homens de Ai feriram deles uns trinta e seis, e aos outros perseguiram desde a porta até às pedreiras, e os derrotaram na descida; e o coração do povo se derreteu e se tornou como água.
6 Nā, ka haehae a Hohua i ōna kākahu, ka tāpapa ki te whenua, ki mua o te āka a Ihowā ā ahiahi noa, a ia me ngā kaumātua o Īharaira; ā, opehia ana e rātou he puehu ki ō rātou upoko.
6 Então, Josué rasgou as suas vestes e se prostrou em terra sobre o rosto perante a arca do Senhor até à tarde, ele e os anciãos de Israel; e deitaram pó sobre a cabeça.
7 Nā, ka mea a Hohua, “Auē, e te Ariki, e Ihowā, nā te aha rawa rā koe i anga ai ki te whakawhiti mai i tēnei iwi i Horano, i hoatu ai mātou ki te ringa o ngā Amori, kia hunā ai mātou? Auē, me i aro mātou ki te noho atu i tērā taha o Horano!
7 Disse Josué: Ah! Senhor Deus, por que fizeste este povo passar o Jordão, para nos entregares nas mãos dos amorreus, para nos fazerem perecer? Tomara nos contentáramos com ficarmos dalém do Jordão.
8 E te Ariki, me pēhea rā he kupu māku, kua parea atu nei e Īharaira ō rātou tuarā i te aroaro o ō rātou hoariri?
8 Ah! Senhor, que direi? Pois Israel virou as costas diante dos seus inimigos!
9 Nā te mea ka rongo ngā Kanaani me ngā tāngata katoa o te whenua, nā, ka karapotia mātou, ka hunā hoki ō mātou ingoa i te whenua; ā, ka pēhea koe ki tōu ingoa nui?”
9 Ouvindo isto os cananeus e todos os moradores da terra, nos cercarão e desarraigarão o nosso nome da terra; e, então, que farás ao teu grande nome?
10 Nā, ka mea a Ihowā ki a Hohua, “Whakatika! He aha tāu e takoto tāpapa nā?
10 Então, disse o Senhor a Josué: Levanta-te! Por que estás prostrado assim sobre o rosto?
11 Kua hara a Īharaira; āe, kua takahi rātou i tāku kawenata i whakarite ai ahau ki a rātou. Āe, kua tangohia nei e rātou tētahi wāhi o te mea kua oti te kanga, me te tāhae, me te teka anō rātou, ā, whaowhina ana e rātou ki roto ki ā rātou mea.
11 Israel pecou, e violaram a minha aliança, aquilo que eu lhes ordenara, pois tomaram das coisas condenadas, e furtaram, e dissimularam, e até debaixo da sua bagagem o puseram.
12 Nā reira ngā tama a Īharaira tē āhei ai te tū i te aroaro o ō rātou hoariri, nā, hurihia ana ō rātou tuarā i te aroaro o ō rātou hoariri, kua kangā hoki rātou. E kore ahau e haere i a koutou ā muri atu, ki te kāhore koutou e whakangaro i te mea kanga i roto i a koutou.
12 Pelo que os filhos de Israel não puderam resistir aos seus inimigos; viraram as costas diante deles, porquanto Israel se fizera condenado; já não serei convosco, se não eliminardes do vosso meio a coisa roubada.
13 “Whakatika, whakatapua te iwi, mea atu, ‘Whakatapu i a koutou mō āpōpō; ko te kupu hoki tēnei a Ihowā, a te Atua o Īharaira, “Kei roto i a koe, e Īharaira, te mea kanga; e kore koe e kaha ki te tū ki te aroaro o ōu hoariri, kia tangohia atu rā anō e koutou te mea kanga i roto i a koutou.”
13 Dispõe-te, santifica o povo e dize: Santificai-vos para amanhã, porque assim diz o Senhor , Deus de Israel: Há coisas condenadas no vosso meio, ó Israel; aos vossos inimigos não podereis resistir, enquanto não eliminardes do vosso meio as coisas condenadas.
14 “ ‘Nā, i te ata me whakatata mai koutou, arā ō koutou iwi; ā tērā ko te iwi e tango ai a Ihowā me whakatata mai ā-hapū; ā, ko te hapū e tango ai a Ihowā me whakatata ā-whare mai; ā, ko te whare e tango ai a Ihowā me whakatata mai ia tangata, ia tangata.
14 Pela manhã, pois, vos chegareis, segundo as vossas tribos; e será que a tribo que o Senhor designar por sorte se chegará, segundo as famílias; e a família que o Senhor designar se chegará por casas; e a casa que o Senhor designar se chegará homem por homem.
15 Ā, ko te tangata e hopukia kei a ia te mea kanga, me tahu ki te ahi, a ia me āna mea katoa; mōna i takahi i te kawenata a Ihowā, i mahi pōauau hoki i roto i a Īharaira.’ ”
15 Aquele que for achado com a coisa condenada será queimado, ele e tudo quanto tiver, porquanto violou a aliança do Senhor e fez loucura em Israel.
16 Nā, ka maranga wawe a Hohua i te ata, ā, whakatātaia mai ana e ia a Īharaira, arā ōna iwi; nā, ka mau ko te iwi o Hūrā.
16 Então, Josué se levantou de madrugada e fez chegar a Israel, segundo as suas tribos; e caiu a sorte sobre a tribo de Judá.
17 Nā, ka ārahina mai e ia te hapū o Hūrā; ā, ka mau te hapū o ngā Terahi; nā, ka ārahina mai e ia te hapū o ngā Terahi, tēnei tangata, tēnei tangata; ā, ka mau ko Taperi.
17 Fazendo chegar a tribo de Judá, caiu sobre a família dos zeraítas; fazendo chegar a família dos zeraítas, homem por homem, caiu sobre Zabdi;
18 Nā, ka ārahi ia i tōna whare, i tēnei tangata, i tēnei tangata; ā, ka mau ko Ākana tama a Karami, tama a Taperi, tama a Tera, nō te iwi o Hūrā.
18 e, fazendo chegar a sua casa, homem por homem, caiu sobre Acã, filho de Carmi, filho de Zabdi, filho de Zera, da tribo de Judá.
19 Kātahi a Hohua ka mea ki a Ākana, “E tāku tama, whakakorōriatia a Ihowā, te Atua o Īharaira, ā, whākina ki a ia, whakaaturia mai hoki ki ahau, i aha koe; kaua e huna i ahau.”
19 Então, disse Josué a Acã: Filho meu, dá glória ao Senhor , Deus de Israel, e a ele rende louvores; e declara-me, agora, o que fizeste; não mo ocultes.
20 Nā, ka whakautua e Ākana ki a Hohua, ka mea, “He pono i hara ahau ki a Ihowā, ki te Atua o Īharaira, ā, tēnei tāku i mea ai:
20 Respondeu Acã a Josué e disse: Verdadeiramente, pequei contra o Senhor , Deus de Israel, e fiz assim e assim.
21 I tāku kitenga i tētahi koroka whakapaipai nō Papurōna i roto i ngā taonga, i ngā hekere hiriwa e rua rau, i tētahi poro kōura, e rima tekau hekere tōna taimaha, nā, ka minamina ahau, ka tango. Ā tērā kei te whenua i waenganui o tōku tēneti e huna ana, me te hiriwa hoki kei raro iho.”
21 Quando vi entre os despojos uma boa capa babilônica, e duzentos siclos de prata, e uma barra de ouro do peso de cinquenta siclos, cobicei-os e tomei-os; e eis que estão escondidos na terra, no meio da minha tenda, e a prata, por baixo.
22 Nā, ka tonoa atu e Hohua ētahi tāngata, ā, ko tō rātou rerenga atu ki te tēneti; nā, ko taua mea e huna ana i roto i tōna tēneti, me te hiriwa i raro iho.
22 Então, Josué enviou mensageiros que foram correndo à tenda; e eis que tudo estava escondido nela, e a prata, por baixo.
23 Nā, tangohia ana e rātou aua mea i waenganui o te tēneti, ā, mauria ana ki a Hohua rātou ko ngā tama katoa a Īharaira, ā, whakatakotoria ana ki te aroaro o Ihowā.
23 Tomaram, pois, aquelas coisas do meio da tenda, e as trouxeram a Josué e a todos os filhos de Israel, e as colocaram perante o Senhor .
24 Nā, ka tango a Hohua rātou tahi ko Īharaira katoa i a Ākana tama a Tera, i te hiriwa, i te koroka, i te poro kōura, i āna tama, i āna tamāhine, i āna kau, i ana kāihe, i āna hipi, i tōna tēneti, i ngā mea katoa hoki i a ia, ā, kawea ana rātou ki te Raorao o Ākoro.
24 Então, Josué e todo o Israel com ele tomaram Acã, filho de Zera, e a prata, e a capa, e a barra de ouro, e seus filhos, e suas filhas, e seus bois, e seus jumentos, e suas ovelhas, e sua tenda, e tudo quanto tinha e levaram-nos ao vale de Acor.
25 Nā, ka mea a Hohua, “Nā te aha koe i whakararu ai i a tātou? Ka whakararu hoki a Ihowā i a koe i tēnei rā.”
25 Disse Josué: Por que nos conturbaste? O Senhor , hoje, te conturbará. E todo o Israel o apedrejou; e, depois de apedrejá-los, queimou-os.
26 Ā, whakapūrangatia ana e rātou ētahi kōhatu ki runga i a ia, he nui te pūranga, e tū nei anō ā tae noa ki tēnei rā. Kātahi ka tahuri a Ihowā i te muranga o tōna riri. Nā reira i huaina ai te ingoa o taua wāhi, ko te Raorao o Ākoro, ā mohoa noa nei.
26 E levantaram sobre ele um montão de pedras, que permanece até ao dia de hoje; assim, o Senhor apagou o furor da sua ira; pelo que aquele lugar se chama o vale de Acor até ao dia de hoje.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.