Josué 7
mri2012 (MRI2012) vs NAA
1 Otiia, i taka ngā tama a Īharaira ki te kino i te mea kua oti te kanga: he tangohanga nā Ākana tama a Karami, tama a Taperi, tama a Tera, o te iwi o Hūrā, i tētahi wāhi o te mea kua oti te kanga; ā mura iho te riri o Ihowā ki ngā tama a Īharaira.
1 Mas os filhos de Israel foram infiéis em relação às coisas condenadas, porque Acã, filho de Carmi, filho de Zabdi, filho de Zera, da tribo de Judá, pegou para si uma parte das coisas condenadas. A ira do Senhor se acendeu contra os filhos de Israel.
2 Nā, ka tonoa atu e Hohua ētahi tāngata i Heriko ki Hai, ki te taha o Peteawene, i te taha ki te rāwhiti o Pētēre, ka kōrero hoki ki a rātou, ka mea, “Haere ki runga ki te titiro i te whenua.” Nā, ka haere aua tāngata, ka titiro i Hai.
2 Josué enviou alguns homens de Jericó até a cidade de Ai, que está junto a Bete-Áven, a leste de Betel, e lhes falou, dizendo: — Vão e espiem a terra. Os homens foram e espiaram a cidade.
3 Ā, ka hoki mai rātou ki a Hohua, ka mea ki a ia, “Kaua e haere katoa te iwi ki runga; engari kia rua, kia toru rānei mano o ngā tāngata e haere ki runga ki te patu i Hai. Kaua hei whakangenge kau atu i te iwi ki reira; he tokoouou hoki rātou.”
3 E voltaram a Josué e lhe disseram: — Não é necessário que vá todo o povo; bastam uns dois ou três mil homens, para atacar a cidade de Ai. Não fatigue ali todo o povo, porque são poucos os inimigos.
4 Heoi, haere ana ki reira ētahi o te iwi, me te mea e toru mano; nā, rere ana rātou i te aroaro o ngā tāngata o Hai.
4 Assim, apenas uns três mil homens do povo foram até lá, os quais fugiram diante dos homens da cidade de Ai.
5 Ā, tukitukia iho o rātou e ngā tāngata o Hai me te mea e toru tekau mā ono tāngata; i whāia hoki rātou i mua i te kūwaha ā tae noa ki Heparimi, nā, patupatua ana rātou i te heketanga. Ā, ngohe kau te ngākau o te iwi, koia anō kei te wai.
5 Os homens dali mataram uns trinta e seis deles, e perseguiram os outros desde o portão da cidade até as pedreiras, e os derrotaram na descida. E o coração do povo se derreteu e se tornou como água.
6 Nā, ka haehae a Hohua i ōna kākahu, ka tāpapa ki te whenua, ki mua o te āka a Ihowā ā ahiahi noa, a ia me ngā kaumātua o Īharaira; ā, opehia ana e rātou he puehu ki ō rātou upoko.
6 Então Josué rasgou a sua roupa e se prostrou com o rosto em terra diante da arca do Senhor até a tarde, ele e os anciãos de Israel; e puseram pó sobre a cabeça.
7 Nā, ka mea a Hohua, “Auē, e te Ariki, e Ihowā, nā te aha rawa rā koe i anga ai ki te whakawhiti mai i tēnei iwi i Horano, i hoatu ai mātou ki te ringa o ngā Amori, kia hunā ai mātou? Auē, me i aro mātou ki te noho atu i tērā taha o Horano!
7 E Josué disse: — Ah!
8 E te Ariki, me pēhea rā he kupu māku, kua parea atu nei e Īharaira ō rātou tuarā i te aroaro o ō rātou hoariri?
8 Ah! Senhor, que direi? Pois Israel virou as costas diante dos seus inimigos!
9 Nā te mea ka rongo ngā Kanaani me ngā tāngata katoa o te whenua, nā, ka karapotia mātou, ka hunā hoki ō mātou ingoa i te whenua; ā, ka pēhea koe ki tōu ingoa nui?”
9 Quando os cananeus e todos os moradores da terra ouvirem isto, nos cercarão e apagarão o nosso nome da face da terra; e, então, que farás ao teu grande nome?
10 Nā, ka mea a Ihowā ki a Hohua, “Whakatika! He aha tāu e takoto tāpapa nā?
10 Então o Senhor disse a Josué: — Levante-se! Por que você está assim prostrado sobre o seu rosto?
11 Kua hara a Īharaira; āe, kua takahi rātou i tāku kawenata i whakarite ai ahau ki a rātou. Āe, kua tangohia nei e rātou tētahi wāhi o te mea kua oti te kanga, me te tāhae, me te teka anō rātou, ā, whaowhina ana e rātou ki roto ki ā rātou mea.
11 Israel pecou. Quebraram a minha aliança, aquilo que eu lhes havia ordenado, pois tomaram das coisas condenadas, furtaram, mentiram e até debaixo da sua bagagem o puseram.
12 Nā reira ngā tama a Īharaira tē āhei ai te tū i te aroaro o ō rātou hoariri, nā, hurihia ana ō rātou tuarā i te aroaro o ō rātou hoariri, kua kangā hoki rātou. E kore ahau e haere i a koutou ā muri atu, ki te kāhore koutou e whakangaro i te mea kanga i roto i a koutou.
12 Por isso os filhos de Israel não puderam resistir aos seus inimigos; viraram as costas diante deles, porque Israel está condenado à destruição. Não continuarei com vocês, se não eliminarem do meio de vocês a coisa roubada.
13 “Whakatika, whakatapua te iwi, mea atu, ‘Whakatapu i a koutou mō āpōpō; ko te kupu hoki tēnei a Ihowā, a te Atua o Īharaira, “Kei roto i a koe, e Īharaira, te mea kanga; e kore koe e kaha ki te tū ki te aroaro o ōu hoariri, kia tangohia atu rā anō e koutou te mea kanga i roto i a koutou.”
13 — Levante-se, santifique o povo e diga: “Santifiquem-se para amanhã, porque assim diz o Senhor , Deus de Israel: ‘Há coisas condenadas no meio de vocês, ó Israel. Vocês não poderão resistir aos seus inimigos enquanto não eliminarem do meio de vocês as coisas condenadas.
14 “ ‘Nā, i te ata me whakatata mai koutou, arā ō koutou iwi; ā tērā ko te iwi e tango ai a Ihowā me whakatata mai ā-hapū; ā, ko te hapū e tango ai a Ihowā me whakatata ā-whare mai; ā, ko te whare e tango ai a Ihowā me whakatata mai ia tangata, ia tangata.
14 Pela manhã, pois, vocês se apresentarão, segundo as suas tribos; e a tribo que o Senhor designar por sorteio se apresentará, segundo as famílias; e a família que o Senhor designar se apresentará por casas; e a casa que o Senhor designar se apresentará homem por homem.
15 Ā, ko te tangata e hopukia kei a ia te mea kanga, me tahu ki te ahi, a ia me āna mea katoa; mōna i takahi i te kawenata a Ihowā, i mahi pōauau hoki i roto i a Īharaira.’ ”
15 Aquele que for achado com a coisa condenada será queimado, ele e tudo o que tiver, porque quebrou a aliança do Senhor e cometeu um ato infame em Israel.’”
16 Nā, ka maranga wawe a Hohua i te ata, ā, whakatātaia mai ana e ia a Īharaira, arā ōna iwi; nā, ka mau ko te iwi o Hūrā.
16 Então Josué se levantou de madrugada e fez com que Israel se apresentasse, segundo as suas tribos; e a sorte caiu sobre a tribo de Judá.
17 Nā, ka ārahina mai e ia te hapū o Hūrā; ā, ka mau te hapū o ngā Terahi; nā, ka ārahina mai e ia te hapū o ngā Terahi, tēnei tangata, tēnei tangata; ā, ka mau ko Taperi.
17 Ele fez com que se apresentasse a tribo de Judá, e a família indicada foi a dos zeraítas. Fez com que se apresentasse a família dos zeraítas, homem por homem, e a família indicada foi a de Zabdi.
18 Nā, ka ārahi ia i tōna whare, i tēnei tangata, i tēnei tangata; ā, ka mau ko Ākana tama a Karami, tama a Taperi, tama a Tera, nō te iwi o Hūrā.
18 E, fazendo com que se apresentasse a família de Zabdi, homem por homem, o indicado foi Acã, filho de Carmi, filho de Zabdi, filho de Zera, da tribo de Judá.
19 Kātahi a Hohua ka mea ki a Ākana, “E tāku tama, whakakorōriatia a Ihowā, te Atua o Īharaira, ā, whākina ki a ia, whakaaturia mai hoki ki ahau, i aha koe; kaua e huna i ahau.”
19 Então Josué disse a Acã: — Meu filho, dê glória ao
20 Nā, ka whakautua e Ākana ki a Hohua, ka mea, “He pono i hara ahau ki a Ihowā, ki te Atua o Īharaira, ā, tēnei tāku i mea ai:
20 Acã respondeu a Josué: — É verdade, eu pequei contra o
21 I tāku kitenga i tētahi koroka whakapaipai nō Papurōna i roto i ngā taonga, i ngā hekere hiriwa e rua rau, i tētahi poro kōura, e rima tekau hekere tōna taimaha, nā, ka minamina ahau, ka tango. Ā tērā kei te whenua i waenganui o tōku tēneti e huna ana, me te hiriwa hoki kei raro iho.”
21 Quando vi entre o despojo uma boa capa babilônica, uns dois quilos e meio de prata e uma barra de ouro pesando mais de meio quilo, cobicei essas coisas e as peguei para mim; e eis que estão escondidas na terra, no meio da minha tenda, e a prata, por baixo.
22 Nā, ka tonoa atu e Hohua ētahi tāngata, ā, ko tō rātou rerenga atu ki te tēneti; nā, ko taua mea e huna ana i roto i tōna tēneti, me te hiriwa i raro iho.
22 Então Josué enviou mensageiros que foram correndo à tenda de Acã; e eis que tudo estava escondido nela, e a prata estava por baixo.
23 Nā, tangohia ana e rātou aua mea i waenganui o te tēneti, ā, mauria ana ki a Hohua rātou ko ngā tama katoa a Īharaira, ā, whakatakotoria ana ki te aroaro o Ihowā.
23 Tiraram aquelas coisas do meio da tenda, e as trouxeram a Josué e a todos os filhos de Israel, e as colocaram diante do Senhor .
24 Nā, ka tango a Hohua rātou tahi ko Īharaira katoa i a Ākana tama a Tera, i te hiriwa, i te koroka, i te poro kōura, i āna tama, i āna tamāhine, i āna kau, i ana kāihe, i āna hipi, i tōna tēneti, i ngā mea katoa hoki i a ia, ā, kawea ana rātou ki te Raorao o Ākoro.
24 Então Josué e todo o Israel com ele pegaram Acã, filho de Zera, e a prata, a capa, a barra de ouro, os filhos e as filhas dele, os seus bois, os seus jumentos, as suas ovelhas, a sua tenda e tudo o que ele tinha e os levaram para o vale de Acor.
25 Nā, ka mea a Hohua, “Nā te aha koe i whakararu ai i a tātou? Ka whakararu hoki a Ihowā i a koe i tēnei rā.”
25 Josué disse a Acã: — Por que você trouxe esta calamidade sobre nós? O E todo o Israel o apedrejou. E, depois de apedrejá-los, ainda os queimou.
26 Ā, whakapūrangatia ana e rātou ētahi kōhatu ki runga i a ia, he nui te pūranga, e tū nei anō ā tae noa ki tēnei rā. Kātahi ka tahuri a Ihowā i te muranga o tōna riri. Nā reira i huaina ai te ingoa o taua wāhi, ko te Raorao o Ākoro, ā mohoa noa nei.
26 E levantaram sobre ele um montão de pedras, que permanece até o dia de hoje. Assim, o
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.