Ezequiel 8
mri2012 (MRI2012) vs ACF
1 Nā, i te ono o ngā tau, i te ono o ngā marama, i te rima o ngā rā o te marama, e noho ana ahau i roto i tōku whare, me te noho anō ngā kaumātua o Hūrā i tōku aroaro, nā, ka tau iho te ringa o te Ariki, o Ihowā, ki runga ki ahau i reira.
1 Sucedeu, pois, no sexto ano, no sexto mês, no quinto dia do mês, estando eu assentado na minha casa, e os anciãos de Judá assentados diante de mim, que ali a mão do Senhor DEUS caiu sobre mim.
2 Nā, ka titiro atu ahau, nanā, ko tētahi āhua me te mea he ahi ki te titiro atu; i tōna hope ā whakararo, he ahi ki te titiro atu; i tōna hope anō ā whakarunga, he wherikotanga ki te titiro atu, he mea rite te kara ki tō te amipere.
2 E olhei, e eis uma semelhança como o aspecto de fogo; desde o aspecto dos seus lombos, e daí para baixo, era fogo; e dos seus lombos e daí para cima como o aspecto de um resplendor como a cor de âmbar.
3 Nā, ka totoro mai te āhua o te ringa, ā, hopukia ana ahau e ia i tētahi o ngā makawe o tōku mātenga. Kātahi ahau ka hāpainga atu e te wairua ki waenganui o te whenua, o te rangi, ā, kawea ana ahau e ia ki Hiruhārama, he whakakitenga hoki nā te Atua, ki te kūwaha o te kēti o tō roto marae e anga ana ki te raki; kei reira nei te nohoanga o te whakapakoko o te hae, e puta ai te hae.
3 E estendeu a forma de uma mão, e tomou-me pelos cabelos da minha cabeça; e o Espírito me levantou entre a terra e o céu, e levou-me a Jerusalém em visões de Deus, até à entrada da porta do pátio de dentro, que olha para o norte, onde estava o assento da imagem do ciúmes, que provoca ciúmes.
4 Nā, i reira anō te korōria o te Atua o Īharaira, he pērā me te kitenga i kitea e ahau ki te mānia.
4 E eis que a glória do Deus de Israel estava ali, conforme o aspecto que eu tinha visto no vale.
5 Kātahi ka mea ia ki ahau, “E te tama a te tangata, tēnā rā, anga atu ōu kanohi rā te ara ki te raki.” Heoi, ka anga ōku kanohi rā te ara ki te raki, nanā, i te taha ki te raki, i te kūwaha o te āta, ko tēnei whakapakoko o te hae i te tomokanga atu.
5 E disse-me: Filho do homem, levanta agora os teus olhos para o caminho do norte. E levantei os meus olhos para o caminho do norte, e eis que ao norte da porta do altar, estava esta imagem de ciúmes na entrada.
6 Ā, ka mea ia ki ahau, “E te tama a te tangata, ka kite rānei koe i tā rātou e mea nei? Arā, i ngā mea whakarihariha nui e mahia nei e te whare o Īharaira ki konei, e matara ai ahau i tōku wāhi tapu? Otiia, tērā koe e kite anō i ētahi atu mea whakarihariha nunui.”
6 E disse-me: Filho do homem, vês tu o que eles estão fazendo? As grandes abominações que a casa de Israel faz aqui, para que me afaste do meu santuário? Mas ainda tornarás a ver maiores abominações.
7 Nā, ka kawea ahau e ia ki te kūwaha o te marae; ā, nō tāku tirohanga atu, nanā, ko tētahi puta i te taiepa.
7 E levou-me à porta do átrio; então olhei, e eis que havia um buraco na parede.
8 Kātahi ia ka mea ki ahau, “E te tama a te tangata, tēnā, keria te taiepa.” Ā, i tāku keringa i te taiepa, nā, ko tētahi kūwaha.
8 E disse-me: Filho do homem, cava agora naquela parede. E cavei na parede, e eis que havia uma porta.
9 Ā, ka mea tērā ki ahau, “Haere ki roto, kia kite ai koe i ngā mea whakarihariha, i ngā mea kino e mahia nei e rātou ki konei.”
9 Então me disse: Entra, e vê as malignas abominações que eles fazem aqui.
10 Heoi, haere ana ahau ki roto, ā, ka kite; nā, ko ngā āhua katoa o ngā mea ngōkingōki, o ngā kararehe whakarihariha, me ngā whakapakoko katoa o te whare o Īharaira, he mea tuhituhi ki te taha o te whare ā taka noa, taka noa.
10 E entrei, e olhei, e eis que toda a forma de répteis, e animais abomináveis, e de todos os ídolos da casa de Israel, estavam pintados na parede em todo o redor.
11 Ā, i ō rātou aroaro e tū ana e whitu tekau ngā tāngata, nō ngā kaumātua o te whare o Īharaira, ā, i waenganui o rātou e tū ana ko Iaatania tama a Hapana, he tahu whakakakara i te ringa o tēnei, o tēnei; ā, i kake whakarunga te kakara o te kapua o te whakakakara.
11 E estavam em pé diante deles setenta homens dos anciãos da casa de Israel, e Jaazanias, filho de Safã, em pé, no meio deles, e cada um tinha na mão o seu incensário; e subia uma espessa nuvem de incenso.
12 Kātahi ia ka mea ki ahau, “Kua kite rānei koe, e te tama a te tangata, i tā ngā kaumātua o te whare o Īharaira e mea nei i te pōuri, ia tangata, ia tangata, i ōna whare whakaahua? E kī ana hoki rātou, ‘E kore a Ihowā e kite i a tātou; kua mahue te whenua i a Ihowā.’ ”
12 Então me disse: Viste, filho do homem, o que os anciãos da casa de Israel fazem nas trevas, cada um nas suas câmaras pintadas de imagens? Pois dizem: O Senhor não nos vê; o Senhor abandonou a terra.
13 I mea mai anō ia ki ahau, “Tērā koe e kite anō i ētahi atu mea whakarihariha nunui e mahia ana e rātou.”
13 E disse-me: Ainda tornarás a ver maiores abominações, que estes fazem.
14 Kātahi ahau ka kawea e ia ki te kūwaha o te kēti o te whare o Ihowā, e anga ana whaka te raki; nā, ko ngā wāhine e noho ana i reira, e tangi ana ki a Tāmutu.
14 E levou-me à entrada da porta da casa do Senhor, que está do lado norte, e eis que estavam ali mulheres assentadas chorando a Tamuz.
15 Kātahi ia ka mea ki ahau, “Ka kite rānei koe i tēnei, e te tama a te tangata? Tērā koe e kite anō i ētahi mea whakarihariha nunui atu i ēnei.”
15 E disse-me: Vês isto, filho do homem? Ainda tornarás a ver abominações maiores do que estas.
16 Nā, ka kawea ahau e ia ki tō roto marae o te whare o Ihowā; nanā, i te kūwaha o te temepara o Ihowā, i te takiwā o te whakamahau, o te āta, ko ētahi tāngata, ki te whakaaro iho e rua tekau mā rima, ko ō rātou tuarā e anga ana ki te temepara o Ihowā, ko ō rātou mata ki te rāwhiti; e koropiko ana rātou ki te rā whaka te rāwhiti.
16 E levou-me para o átrio interior da casa do Senhor, e eis que estavam à entrada do templo do Senhor, entre o pórtico e o altar, cerca de vinte e cinco homens, de costas para o templo do Senhor, e com os rostos para o oriente; e eles, virados para o oriente adoravam o sol.
17 Kātahi ka mea ia ki ahau, “Ka kite rānei koe i tēnei, e te tama a te tangata? He mea māmā noa ake ianei tēnei ki te whare o Hūrā kia mahia e rātou ngā mea whakarihariha e mahia nei e rātou ki konei? Nā rātou hoki i kapi ai te whenua i te tutū, ā, hoki mai ana rātou ki te whakapātaritari i ahau. Nanā, kei te whakapā anō rātou i te manga ki tō rātou ihu.
17 Então me disse: Vês isto, filho do homem? Há porventura coisa mais leviana para a casa de Judá, do que tais abominações, que fazem aqui? Havendo enchido a terra de violência, tornam a irritar-me; e ei-los a chegar o ramo ao seu nariz.
18 Nā, ka mahi anō ahau i runga i te weriweri; e kore tōku kanohi e manawapā, e kore anō ahau e tohu; ahakoa nui tō rātou reo e karanga ai ki ōku taringa, e kore ahau e rongo ki a rātou.”
18 Por isso também eu os tratarei com furor; o meu olho não poupará, nem terei piedade; ainda que me gritem aos ouvidos com grande voz, contudo não os ouvirei.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Ezequiel 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.