Ester 8
mri2012 (MRI2012) vs NVT
1 Nō taua rā ka hōmai e Kīngi Ahahueruha ki a Kuīni Ehetere te whare o Hāmana, hoariri o ngā Hūrai. Ā, ka haere a Mororekai ki te aroaro o te kīngi, nā Ehetere hoki i whakaatu he whanaunga ia nōna.
1 Naquele mesmo dia, o rei Xerxes entregou à rainha Ester os bens de Hamã, inimigo dos judeus. Então Mardoqueu foi trazido à presença do rei, pois Ester havia contado ao rei que ele era seu parente.
2 Ā, unuhia ana e te kīngi tōna mōwhiti i tangohia mai nei e ia i a Hāmana, ā, hoatu ana ki a Mororekai. Ā, i whakanohoia a Mororekai e Ehetere ki te whare o Hāmana.
2 O rei tirou do dedo o anel com o selo real, que ele havia tomado de volta de Hamã, e o entregou a Mardoqueu. Assim, Ester o nomeou administrador dos bens de Hamã.
3 Ā, i kōrero anō a Ehetere ki te aroaro o te kīngi, me te takoto anō ki ōna waewae, me te tangi anō, i īnoi ki a ia kia karohia te kino a Hāmana Akaki, me te whakaaro i whakaaro ai ia mō ngā Hūrai.
3 Então Ester voltou a apresentar-se ao rei e, caindo a seus pés, suplicou com lágrimas que ele cancelasse o plano perverso de Hamã, o agagita, contra os judeus.
4 Kātahi ka torona atu e te kīngi te hēpeta kōura ki a Ehetere. Heoi, ka whakatika a Ehetere, ka tū ki te aroaro o te kīngi.
4 Mais uma vez, o rei estendeu o cetro de ouro para Ester. Ela se levantou e ficou em pé diante dele.
5 Ā, ka mea, “Ki te pai te kīngi, ki te manakohia hoki ahau e ia, ki te mea he tika tēnei mea ki tō te kīngi whakaaro, ki te mea he pai ahau ki tāna titiro, me tuhituhi kia whakatakā ngā pukapuka i whakaaroa e Hāmana tama a Hamerata Akaki, āna i tuhituhi ai kia hunā ngā Hūrai i ngā kāwanatanga katoa a te kīngi.
5 Disse ela: “Se parecer bem ao rei, se conto com seu favor, se o rei considerar correto e se o tenho agradado, que seja publicado um decreto anulando as ordens de Hamã, filho de Hamedata, o agagita, para aniquilar os judeus em todas as províncias do rei.
6 Me pēhea hoki e āhei ai ahau te titiro ki te hē e pā ki tōku iwi? Me pēhea hoki e āhei ai ahau te titiro ki te hunanga o ōku whanaunga?”
6 Pois como eu suportaria ver meu povo passar por tal calamidade? Acaso poderia assistir à destruição de minha família?”.
7 Anō rā ko Kīngi Ahahueruha ki a Kuīni Ehetere rāua ko Mororekai Hūrai, “Nanā, kua oti te hoatu e ahau ki a Ehetere te whare o Hāmana; kua oti anō tērā te tārona ki runga ki te rākau mō tōna ringa i totoro ki ngā Hūrai.
7 O rei Xerxes disse à rainha Ester e ao judeu Mardoqueu: “Entreguei a Ester os bens de Hamã, e ele foi enforcado porque tentou destruir os judeus.
8 Mā kōrua anō e tuhituhi tā kōrua e pai ai mō ngā Hūrai, i runga i te ingoa o te kīngi, hīri rawa ki te mōwhiti o te kīngi; he tuhituhi hoki i tuhituhia i runga i te ingoa o te kīngi, ā, i hīritia ki te mōwhiti o te kīngi, e kore e whakatakā.”
8 Agora, enviem aos judeus um decreto em nome do rei, dizendo o que vocês acharem melhor, e selem-no com o anel do rei. Lembrem-se, porém, de que o que já foi escrito em nome do rei e selado com seu anel não pode ser revogado”.
9 Kātahi ka karangatia ngā karaipi a te kīngi i taua wā, i te toru o ngā marama, arā i te marama Hiwana, i te rua tekau mā toru o ngā rā o taua marama; ā, ka tuhituhia ngā mea katoa i whakahau ai a Mororekai ki ngā Hūrai, ki ngā kāwana, rātou ko ngā kāwana iti, ko ngā rangatira anō o ngā kāwanatanga, o Inia mai anō ā tae noa ki Etiopia, kotahi rau e rua tekau mā whitu ngā kāwanatanga; ki tēnei kāwanatanga, ki tēnei kāwanatanga, he mea whakarite ki tā rātou tuhituhi; ki tēnei iwi, ki tēnei iwi, he mea whakarite anō ki tō rātou reo, ki ngā Hūrai anō, he mea whakarite ki tā rātou tuhituhi, ki tō rātou reo.
9 Assim, no dia 25 de junho, os secretários do rei foram convocados, e um decreto foi redigido exatamente da forma como Mardoqueu ditou. O decreto foi enviado aos judeus, aos mais altos oficiais do rei, aos governadores e aos nobres de todas as 127 províncias, desde a Índia até a Etiópia. As ordens foram redigidas na escrita e na língua de cada povo do império, incluindo as dos judeus.
10 Tuhituhia ana e ia i runga i te ingoa o Kīngi Ahahueruha, hīri rawa ki te mōwhiti o te kīngi, ā, tukua ana ngā pukapuka kia maua e ngā kaikawe pukapuka i runga hōiho, i eke i runga i ngā kararehe tere o ngā mahi a te kīngi, he momo.
10 Mardoqueu escreveu o decreto em nome do rei Xerxes e o selou com o anel do rei. Enviou as cartas por mensageiros montados em cavalos velozes criados nas estrebarias do rei.
11 E mea ana i roto te tukunga a te kīngi i ngā Hūrai o ngā pā katoa kia huihui, kia tū ki runga, kia ora ai rātou, kia whakangaro, kia whakamate, kia huna i ngā ope katoa o te iwi o te kāwanatanga e tauria ai rātou ko ā rātou kōhungahunga, ko ā rātou wāhine kia pāhua hoki i ō rātou taonga hei mea parakete.
11 O decreto do rei concedia aos judeus de todas as cidades autoridade para se reunirem e defenderem a própria vida. Permitia que destruíssem, matassem e aniquilassem qualquer exército, de qualquer nacionalidade ou província, que os atacasse ou a seus filhos e esposas. Também permitia que tomassem os bens de seus inimigos.
12 I taua rā kotahi i ngā kāwanatanga katoa a Kīngi Ahahueruha, arā i te tekau mā toru o ngā rā o te tekau mā rua o ngā marama, koia nei te marama Arara.
12 A data marcada para que isso acontecesse em todas as províncias do rei Xerxes era 7 de março do ano seguinte.
13 I whakapuakina ki ngā iwi katoa ngā kupu i tuhituhia mō te ture kia whakatakotoria i ngā kāwanatanga katoa kia mataara ai ngā Hūrai i taua rā ki te rapu utu i ō rātou hoariri.
13 Uma cópia do decreto devia ser publicada como lei em cada província e proclamada a todos os povos, a fim de que os judeus estivessem preparados para se vingar de seus inimigos na data marcada.
14 Heoi, haere ana ngā kaikawe pukapuka, he mea waha e ngā kararehe tere o ngā mahi a te kīngi, he mea whakahohoro, he mea akiaki e te kupu a te kīngi. I hōmai anō te ture i Huhana, i te whare kīngi.
14 Por ordem do rei, os mensageiros saíram a toda pressa, montados em cavalos velozes criados nas estrebarias do rei. O decreto também foi proclamado na fortaleza de Susã.
15 Nā, haere ana a Mororekai i te aroaro o te kīngi, ko tōna kākahu he kākahu kīngi, he purū, he mā, me te karauna kōura nui, me tētahi kākahu hoki he rīnena pai, he pāpura. Nā, hāmama ana, hari ana te pā, a Huhana.
15 Mardoqueu saiu da presença do rei vestido com trajes reais em azul e branco, uma grande coroa de ouro e um manto de linho fino e tecido vermelho; e o povo de Susã comemorou alegremente o novo decreto.
16 Nā, ko ngā Hūrai i māha, i koa, me te hari me te hōnore.
16 Os judeus se encheram de felicidade e alegria e foram honrados em toda parte.
17 I ngā kāwanatanga katoa anō, i ngā pā katoa i ngā wāhi i tae ai te kupu a te kīngi me tāna ture, he hari, he koa tō ngā Hūrai, he kai hākari, he rā pai. Ā, he tokomaha o ngā iwi o te whenua i mea i a rātou hei Hūrai; i tau hoki te wehi o ngā Hūrai ki a rātou.
17 Em cada província e cidade, em cada lugar aonde o decreto do rei chegava, os judeus se alegravam muito e comemoravam com grandes banquetes, festas e feriados. Muitos que pertenciam a outros povos do império se tornaram judeus, porque temiam o que os judeus pudessem fazer com eles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Ester 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.