Ester 8

mri2012 (MRI2012) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Nō taua rā ka hōmai e Kīngi Ahahueruha ki a Kuīni Ehetere te whare o Hāmana, hoariri o ngā Hūrai. Ā, ka haere a Mororekai ki te aroaro o te kīngi, nā Ehetere hoki i whakaatu he whanaunga ia nōna.
1 Naquele mesmo dia, o rei Xerxes deu à rainha Ester todos os bens de Hamã, o inimigo dos judeus. E Mardoqueu foi trazido à presença do rei, pois Ester lhe dissera que este era seu parente.
2 Ā, unuhia ana e te kīngi tōna mōwhiti i tangohia mai nei e ia i a Hāmana, ā, hoatu ana ki a Mororekai. Ā, i whakanohoia a Mororekai e Ehetere ki te whare o Hāmana.
2 O rei tirou seu anel-selo, que havia tomado de Hamã, e o deu a Mardoqueu; e Ester o nomeou para administrar os bens de Hamã.
3 Ā, i kōrero anō a Ehetere ki te aroaro o te kīngi, me te takoto anō ki ōna waewae, me te tangi anō, i īnoi ki a ia kia karohia te kino a Hāmana Akaki, me te whakaaro i whakaaro ai ia mō ngā Hūrai.
3 Mas Ester tornou a implorar ao rei, chorando aos seus pés, que revogasse o plano maligno de Hamã, o agagita, contra os judeus.
4 Kātahi ka torona atu e te kīngi te hēpeta kōura ki a Ehetere. Heoi, ka whakatika a Ehetere, ka tū ki te aroaro o te kīngi.
4 Então o rei estendeu o cetro de ouro para Ester, e ela se levantou diante dele e disse:
5 Ā, ka mea, “Ki te pai te kīngi, ki te manakohia hoki ahau e ia, ki te mea he tika tēnei mea ki tō te kīngi whakaaro, ki te mea he pai ahau ki tāna titiro, me tuhituhi kia whakatakā ngā pukapuka i whakaaroa e Hāmana tama a Hamerata Akaki, āna i tuhituhi ai kia hunā ngā Hūrai i ngā kāwanatanga katoa a te kīngi.
5 "Se for do agrado do rei, se posso contar com o seu favor, e se ele considerar justo, que se escreva uma ordem revogando as cartas que Hamã, filho do agagita Hamedata, escreveu para que os judeus fossem exterminados em todas as províncias do império.
6 Me pēhea hoki e āhei ai ahau te titiro ki te hē e pā ki tōku iwi? Me pēhea hoki e āhei ai ahau te titiro ki te hunanga o ōku whanaunga?”
6 Pois, como suportarei ver a desgraça que cairá sobre meu o povo? Como suportarei a destruição da minha própria família? "
7 Anō rā ko Kīngi Ahahueruha ki a Kuīni Ehetere rāua ko Mororekai Hūrai, “Nanā, kua oti te hoatu e ahau ki a Ehetere te whare o Hāmana; kua oti anō tērā te tārona ki runga ki te rākau mō tōna ringa i totoro ki ngā Hūrai.
7 O rei Xerxes respondeu à rainha Ester e ao judeu Mardoqueu: "Mandei enforcar Hamã e dei os seus bens a Ester porque ele atentou contra os judeus.
8 Mā kōrua anō e tuhituhi tā kōrua e pai ai mō ngā Hūrai, i runga i te ingoa o te kīngi, hīri rawa ki te mōwhiti o te kīngi; he tuhituhi hoki i tuhituhia i runga i te ingoa o te kīngi, ā, i hīritia ki te mōwhiti o te kīngi, e kore e whakatakā.”
8 Escrevam agora outro decreto em nome do rei, em favor dos judeus, como melhor lhes parecer, e selem-no com o anel-selo do rei, pois nenhum documento escrito em nome do rei e selado com o seu anel pode ser revogado".
9 Kātahi ka karangatia ngā karaipi a te kīngi i taua wā, i te toru o ngā marama, arā i te marama Hiwana, i te rua tekau mā toru o ngā rā o taua marama; ā, ka tuhituhia ngā mea katoa i whakahau ai a Mororekai ki ngā Hūrai, ki ngā kāwana, rātou ko ngā kāwana iti, ko ngā rangatira anō o ngā kāwanatanga, o Inia mai anō ā tae noa ki Etiopia, kotahi rau e rua tekau mā whitu ngā kāwanatanga; ki tēnei kāwanatanga, ki tēnei kāwanatanga, he mea whakarite ki tā rātou tuhituhi; ki tēnei iwi, ki tēnei iwi, he mea whakarite anō ki tō rātou reo, ki ngā Hūrai anō, he mea whakarite ki tā rātou tuhituhi, ki tō rātou reo.
9 Isso aconteceu no dia vinte e três do terceiro mês, o mês de sivã. Os secretários do rei foram imediatamente convocados e escreveram todas as ordens de Mardoqueu aos judeus, aos sátrapas, aos governadores e aos nobres das cento e vinte e sete províncias que se estendiam da Índia até a Etiópia. Essas ordens foram redigidas na língua e na escrita de cada província e de cada povo, e também na língua e na escrita dos judeus.
10 Tuhituhia ana e ia i runga i te ingoa o Kīngi Ahahueruha, hīri rawa ki te mōwhiti o te kīngi, ā, tukua ana ngā pukapuka kia maua e ngā kaikawe pukapuka i runga hōiho, i eke i runga i ngā kararehe tere o ngā mahi a te kīngi, he momo.
10 Mardoqueu escreveu em nome do rei Xerxes, selou as cartas com o anel-selo do rei, e as enviou por meio de mensageiros montados em cavalos velozes, das estrebarias do próprio rei.
11 E mea ana i roto te tukunga a te kīngi i ngā Hūrai o ngā pā katoa kia huihui, kia tū ki runga, kia ora ai rātou, kia whakangaro, kia whakamate, kia huna i ngā ope katoa o te iwi o te kāwanatanga e tauria ai rātou ko ā rātou kōhungahunga, ko ā rātou wāhine kia pāhua hoki i ō rātou taonga hei mea parakete.
11 O decreto do rei concedia aos judeus de cada cidade o direito de reunir-se e de proteger-se, de destruir, matar e aniquilar qualquer força armada de qualquer povo ou província que os ameaçasse, a eles, suas mulheres e seus filhos, e de saquear os bens dos seus inimigos.
12 I taua rā kotahi i ngā kāwanatanga katoa a Kīngi Ahahueruha, arā i te tekau mā toru o ngā rā o te tekau mā rua o ngā marama, koia nei te marama Arara.
12 O decretou entrou em vigor nas províncias do rei Xerxes no décimo terceiro dia do décimo segundo mês, o mês de adar.
13 I whakapuakina ki ngā iwi katoa ngā kupu i tuhituhia mō te ture kia whakatakotoria i ngā kāwanatanga katoa kia mataara ai ngā Hūrai i taua rā ki te rapu utu i ō rātou hoariri.
13 Uma cópia do texto do decreto foi publicada como lei em cada província e levada ao conhecimento do povo de cada nação, a fim de que naquele dia os judeus estivessem prontos para vingar-se dos seus inimigos.
14 Heoi, haere ana ngā kaikawe pukapuka, he mea waha e ngā kararehe tere o ngā mahi a te kīngi, he mea whakahohoro, he mea akiaki e te kupu a te kīngi. I hōmai anō te ture i Huhana, i te whare kīngi.
14 Os mensageiros, montando cavalos das estrebarias do rei, saíram a galope, por causa da ordem do rei. O decreto também foi publicado na cidadela de Susã.
15 Nā, haere ana a Mororekai i te aroaro o te kīngi, ko tōna kākahu he kākahu kīngi, he purū, he mā, me te karauna kōura nui, me tētahi kākahu hoki he rīnena pai, he pāpura. Nā, hāmama ana, hari ana te pā, a Huhana.
15 Mardoqueu saiu da presença do rei usando vestes reais em azul e branco, uma grande coroa de ouro e um manto púrpura de linho fino. E a cidadela de Susã exultava de alegria.
16 Nā, ko ngā Hūrai i māha, i koa, me te hari me te hōnore.
16 Para os judeus foi uma ocasião de felicidade, alegria, júbilo e honra.
17 I ngā kāwanatanga katoa anō, i ngā pā katoa i ngā wāhi i tae ai te kupu a te kīngi me tāna ture, he hari, he koa tō ngā Hūrai, he kai hākari, he rā pai. Ā, he tokomaha o ngā iwi o te whenua i mea i a rātou hei Hūrai; i tau hoki te wehi o ngā Hūrai ki a rātou.
17 Em cada província e em cada cidade, onde quer que chegasse o decreto do rei, havia alegria e júbilo entre os judeus, com banquetes e festas. Muitos que pertenciam a outros povos do reino tornaram-se judeus, porque o temor dos judeus tinha se apoderado deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Ester 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.