2 Reis 12
mri2012 (MRI2012) vs NVI
1 Nō te whitu o ngā tau o Iehu i kīngi ai a Iehoaha; ā, e whā tekau ōna tau i kīngi ai ia ki Hiruhārama. Ā, ko te ingoa o tōna whaea, ko Tipia o Peerehepa.
1 No sétimo ano do reinado de Jeú, Joás começou a reinar, e reinou quarenta anos em Jerusalém. O nome de sua mãe era Zíbia; ela era de Berseba.
2 Ā, tika tonu ngā mahi a Iehoaha ki te titiro a Ihowā i ōna rā katoa i ākona ai ia e Iehoiara tohunga.
2 Joás fez o que o Senhor aprova durante todos os anos em que o sacerdote Joiada o orientou.
3 Ko ngā wāhi tiketike ia kīhai i whakakāhoretia; i patu whakahere tonu te iwi, i tahu whakakakara ki runga ki ngā wāhi tiketike.
3 Contudo, os altares idólatras não foram derrubados; o povo continuava a oferecer sacrifícios e a queimar incenso neles.
4 Nā, i mea a Iehoaha ki ngā tohunga, “Ko te moni katoa o ngā mea e whakatapua ana, e kawea ana ki te whare o Ihowā, ko te moni o ngā tāngata e haere atu ana i te tauanga, ko te moni e whakaritea ai tērā, tērā, ko ngā moni katoa e puta ake i roto i te ngākau o tētahi kia kawea mai ki roto ki te whare o Ihowā.
4 Joás ordenou aos sacerdotes: "Reúnam toda a prata trazida como dádivas sagradas ao templo do Senhor: a prata recolhida no recenseamento, a prata recebida de votos pessoais e a que foi trazida voluntariamente ao templo.
5 Me tango mai e ngā tohunga, e tērā, e tērā i tāna tangata i mōhio ai; ā, mā rātou e hangā ngā wāhi pakaru o te whare i ngā wāhi katoa e kitea ai he pakaru.”
5 Cada sacerdote recolha a prata de um dos tesoureiros para que seja usada na reforma do templo".
6 I te rua tekau mā toru ia o ngā tau o Kīngi Iehoaha kāhore anō i hanga ngā wāhi pakaru o te whare e ngā tohunga.
6 Contudo, no vigésimo terceiro ano do reinado de Joás, os sacerdotes ainda não tinham feito as reformas.
7 Kātahi ka karanga a Kīngi Iehoaha ki a Iehoiara tohunga, ki ērā atu tohunga hoki, ā, ka mea ki a rātou, “He aha koutou tē hanga ai i ngā wāhi pakaru o te whare? Nā, kāti koutou te tango moni i ā koutou tāngata i mōhio ai, engari me hōmai mō ngā wāhi pakaru o te whare.”
7 Por isso, o rei Joás chamou o sacerdote Joiada e os outros sacerdotes e lhes perguntou: "Por que vocês não estão fazendo as reformas no templo? Não recolham mais prata com seus tesoureiros, mas deixem-na para as reformas".
8 Nā, whakaae ana ngā tohunga kia kaua rātou e tango moni mai anō i te iwi, kia kaua hoki e hanga i ngā wāhi pakaru o te whare.
8 Os sacerdotes concordaram em não mais receber nenhuma prata do povo e em não serem mais os encarregados dessas reformas.
9 Otiia i mau a Iehoiara tohunga ki tētahi pouaka, ā, pokaia ana e ia he kōhao ki tōna taupoki, whakatakotoria ana ki te taha o te āta, ki te taha ki matau, i te mea ka haere tētahi ki te whare o Ihowā; ā, tukua iho ana ki roto e ngā tohunga tiaki o te tatau ngā moni katoa i kawea mai ki te whare o Ihowā.
9 Então o sacerdote Joiada pegou uma caixa, fez um furo na tampa e colocou-a ao lado do altar, à direita de quem entra no templo do Senhor. Os sacerdotes que guardavam a entrada colocavam na caixa toda a prata trazida ao templo do Senhor.
10 Ā, ka kitea kua nui te moni i roto i te pouaka, nā, ka haere te kaituhituhi a te kīngi rāua ko te tino tohunga, ka whaowhina ki roto ki ngā pēke, ā, taua ana te moni i kitea i roto i te whare o Ihowā.
10 Sempre que havia uma grande quantidade de prata na caixa, o secretário real e o sumo sacerdote vinham, pesavam a prata trazida ao templo do Senhor e a colocavam em sacolas.
11 Nā, hoatu ana e rātou te moni i pāunatia rā ki ngā ringa o ngā kaimahi i te mahi, o ngā kaitohutohu i te whare o Ihowā; ā, nā rātou i utu atu ki ngā kāmura, ki ngā kaihanga i mahia ai te whare o Ihowā,
11 Depois de pesada, entregavam a prata aos supervisores do trabalho no templo. Assim pagavam aqueles que trabalhavam no templo do Senhor: os carpinteiros e construtores,
12 ki ngā kaimahi kōhatu, ki ngā kaitārai kōhatu; hei hoko anō i ngā rākau, i ngā kōhatu tārai, hei hanga mō ngā wāhi pakaru o te whare o Ihowā, hei utu hoki mō ngā mea katoa i riro hei hanga mō te whare.
12 os pedreiros e cortadores de pedras. Também compravam madeira e pedras lavradas para os consertos no templo do Senhor e cobriam todas as outras despesas.
13 Otiia kīhai i hangā mō te whare o Ihowā he kapu hiriwa, he kuku, he peihana, he tētere, he oko kōura, he oko hiriwa, ki te moni i kawea mai ki te whare o Ihowā.
13 A prata trazida ao templo não era utilizada na confecção de bacias de prata, cortadores de pavio, bacias para aspersão, cornetas ou quaisquer outros utensílios de ouro ou prata para o templo do Senhor;
14 I hoatu hoki ki ngā kaimahi i te mahi, hei hanga i ngā wāhi pakaru o te whare o Ihowā.
14 era usada como pagamento dos trabalhadores, que a empregavam para o reparo do templo.
15 Kīhai hoki i uiuia ngā meatanga a aua tāngata i hoatu nei e rātou te moni ki ō rātou ringa kia hoatu ki ngā kaimahi i te mahi; he pono hoki tā rātou mahi.
15 Não se exigia prestação de contas dos que pagavam os trabalhadores, pois agiam com honestidade.
16 Ko te moni mō te hē, me te moni mō te hara, kīhai i kawea mai e rātou ki te whare o Ihowā; i ngā tohunga tēnā.
16 Mas a prata das ofertas pela culpa e das ofertas pelo pecado não era levada ao templo do Senhor, pois pertencia aos sacerdotes.
17 Kātahi ka haere a Hataere kīngi o Hīria, whawhai ana ki Kāta, ā, horo ana i a ia. Nā, ka anga te kanohi o Hataere, ka mea ki te haere ki runga, ki Hiruhārama.
17 Nessa época, Hazael, rei da Síria, atacou Gate e a conquistou. Depois decidiu atacar Jerusalém.
18 Nā, ka mau a Iehoaha kīngi o Hūrā ki ngā mea tapu katoa i whakatapua e ōna mātua, e Iehohāpata, e Iehorama, e Ahatia, e ngā kīngi o Hūrā, ki āna mea tapu anō, ki te kōura katoa i kitea i roto i ngā toa taonga o te whare o Ihowā, o te whare hoki o te kīngi, ā, tukua ana ki a Hataere kīngi o Hīria; ā, haere atu ana ia i Hiruhārama.
18 Então Joás, rei de Judá, apanhou todos os objetos consagrados por seus antepassados Josafá, Jeorão e Acazias, reis de Judá, e os que ele mesmo havia consagrado e todo o ouro encontrado no depósito do templo do Senhor e do palácio real, e enviou tudo a Hazael, rei da Síria, que, assim, desistiu de atacar Jerusalém.
19 Nā, ko ērā atu meatanga a Ioaha me āna mahi katoa, kāhore ianei i tuhituhia ki te Pukapuka o ngā meatanga o Ngā Rā o Ngā Kīngi o Hūrā?
19 Os demais acontecimentos do reinado de Joás, e as suas realizações, estão todos escritos no livro dos registros históricos dos reis de Judá.
20 Nā, ka whakatika āna tāngata, ā, whakatupuria ana e rātou he hē mōna, ā, patua iho a Ioaha ki te whare o Miro i te heketanga iho ki Hira.
20 Dois de seus oficiais conspiraram contra ele e o assassinaram em Bete-Milo, no caminho que desce para Sila.
21 Nā āna tāngata hoki, nā Iotaka tama a Himeata rāua ko Iehotāpara tama a Homere ia i patu, ā, mate iho. Nā, tanumia ana ia ki ōna mātua ki te pā o Rāwiri; ā, ko Amatia, ko tāna tama, te kīngi i muri i a ia.
21 Os oficiais que o assassinaram foram Jozabade, filho de Simeate, e Jeozabade, filho de Somer. Ele morreu e foi sepultado junto aos seus antepassados na cidade de Davi. E seu filho Amazias foi o seu sucessor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.