2 Reis 12
mri2012 (MRI2012) vs ACF
1 Nō te whitu o ngā tau o Iehu i kīngi ai a Iehoaha; ā, e whā tekau ōna tau i kīngi ai ia ki Hiruhārama. Ā, ko te ingoa o tōna whaea, ko Tipia o Peerehepa.
1 No ano sétimo de Jeú começou a reinar Joás, e quarenta anos reinou em Jerusalém; e era o nome de sua mãe Zíbia, de Berseba.
2 Ā, tika tonu ngā mahi a Iehoaha ki te titiro a Ihowā i ōna rā katoa i ākona ai ia e Iehoiara tohunga.
2 E fez Joás o que era reto aos olhos do Senhor todos os dias em que o sacerdote Joiada o dirigia.
3 Ko ngā wāhi tiketike ia kīhai i whakakāhoretia; i patu whakahere tonu te iwi, i tahu whakakakara ki runga ki ngā wāhi tiketike.
3 Tão-somente os altos não foram tirados; porque ainda o povo sacrificava e queimava incenso nos altos.
4 Nā, i mea a Iehoaha ki ngā tohunga, “Ko te moni katoa o ngā mea e whakatapua ana, e kawea ana ki te whare o Ihowā, ko te moni o ngā tāngata e haere atu ana i te tauanga, ko te moni e whakaritea ai tērā, tērā, ko ngā moni katoa e puta ake i roto i te ngākau o tētahi kia kawea mai ki roto ki te whare o Ihowā.
4 E disse Joás aos sacerdotes: Todo o dinheiro das coisas santas que se trouxer à casa do Senhor, a saber, o dinheiro daquele que passa o arrolamento, o dinheiro de cada uma das pessoas, segundo a sua avaliação, e todo o dinheiro que trouxer cada um voluntariamente para a casa do Senhor,
5 Me tango mai e ngā tohunga, e tērā, e tērā i tāna tangata i mōhio ai; ā, mā rātou e hangā ngā wāhi pakaru o te whare i ngā wāhi katoa e kitea ai he pakaru.”
5 Os sacerdotes o recebam, cada um dos seus conhecidos; e eles mesmos reparem as fendas da casa, toda a fenda que se achar nela.
6 I te rua tekau mā toru ia o ngā tau o Kīngi Iehoaha kāhore anō i hanga ngā wāhi pakaru o te whare e ngā tohunga.
6 Sucedeu, porém, que, no ano vinte e três do rei Joás, os sacerdotes ainda não tinham reparado as fendas da casa.
7 Kātahi ka karanga a Kīngi Iehoaha ki a Iehoiara tohunga, ki ērā atu tohunga hoki, ā, ka mea ki a rātou, “He aha koutou tē hanga ai i ngā wāhi pakaru o te whare? Nā, kāti koutou te tango moni i ā koutou tāngata i mōhio ai, engari me hōmai mō ngā wāhi pakaru o te whare.”
7 Então o rei Joás chamou o sacerdote Joiada e os mais sacerdotes, e lhes disse: Por que não reparais as fendas da casa? Agora, pois, não tomeis mais dinheiro de vossos conhecidos, mas entregai-o para o reparo das fendas da casa.
8 Nā, whakaae ana ngā tohunga kia kaua rātou e tango moni mai anō i te iwi, kia kaua hoki e hanga i ngā wāhi pakaru o te whare.
8 E consentiram os sacerdotes em não tomarem mais dinheiro do povo, e em não repararem as fendas da casa.
9 Otiia i mau a Iehoiara tohunga ki tētahi pouaka, ā, pokaia ana e ia he kōhao ki tōna taupoki, whakatakotoria ana ki te taha o te āta, ki te taha ki matau, i te mea ka haere tētahi ki te whare o Ihowā; ā, tukua iho ana ki roto e ngā tohunga tiaki o te tatau ngā moni katoa i kawea mai ki te whare o Ihowā.
9 Porém o sacerdote Joiada tomou um cofre e fez um buraco na tampa; e a pôs ao pé do altar, à mão direita dos que entravam na casa do Senhor; e os sacerdotes que guardavam a entrada da porta punham ali todo o dinheiro que se trazia à casa do Senhor.
10 Ā, ka kitea kua nui te moni i roto i te pouaka, nā, ka haere te kaituhituhi a te kīngi rāua ko te tino tohunga, ka whaowhina ki roto ki ngā pēke, ā, taua ana te moni i kitea i roto i te whare o Ihowā.
10 Sucedeu que, vendo eles que já havia muito dinheiro no cofre, o escrivão do rei subia com o sumo sacerdote, e contavam e ensacavam o dinheiro que se achava na casa do Senhor.
11 Nā, hoatu ana e rātou te moni i pāunatia rā ki ngā ringa o ngā kaimahi i te mahi, o ngā kaitohutohu i te whare o Ihowā; ā, nā rātou i utu atu ki ngā kāmura, ki ngā kaihanga i mahia ai te whare o Ihowā,
11 E o dinheiro, depois de pesado, davam nas mãos dos que faziam a obra, que tinham a seu cargo a casa do Senhor e eles o distribuíam aos carpinteiros e aos edificadores que reparavam a casa do Senhor.
12 ki ngā kaimahi kōhatu, ki ngā kaitārai kōhatu; hei hoko anō i ngā rākau, i ngā kōhatu tārai, hei hanga mō ngā wāhi pakaru o te whare o Ihowā, hei utu hoki mō ngā mea katoa i riro hei hanga mō te whare.
12 Como também aos pedreiros e aos cabouqueiros; e para se comprar madeira e pedras de cantaria para repararem as fendas da casa do Senhor, e para tudo quanto era necessário para reparar a casa.
13 Otiia kīhai i hangā mō te whare o Ihowā he kapu hiriwa, he kuku, he peihana, he tētere, he oko kōura, he oko hiriwa, ki te moni i kawea mai ki te whare o Ihowā.
13 Todavia, do dinheiro que se trazia à casa do Senhor não se faziam nem taças de prata, nem garfos, nem bacias, nem trombetas, nem vaso algum de ouro ou vaso de prata para a casa do Senhor.
14 I hoatu hoki ki ngā kaimahi i te mahi, hei hanga i ngā wāhi pakaru o te whare o Ihowā.
14 Porque o davam aos que faziam a obra, e reparavam com ele a casa do Senhor.
15 Kīhai hoki i uiuia ngā meatanga a aua tāngata i hoatu nei e rātou te moni ki ō rātou ringa kia hoatu ki ngā kaimahi i te mahi; he pono hoki tā rātou mahi.
15 Também não pediam contas aos homens em cujas mãos entregavam aquele dinheiro, para o dar aos que faziam a obra, porque procediam com fidelidade.
16 Ko te moni mō te hē, me te moni mō te hara, kīhai i kawea mai e rātou ki te whare o Ihowā; i ngā tohunga tēnā.
16 Mas o dinheiro do sacrifício por delitos, e o dinheiro por sacrifício de pecados, não se trazia à casa do Senhor; porque era para os sacerdotes.
17 Kātahi ka haere a Hataere kīngi o Hīria, whawhai ana ki Kāta, ā, horo ana i a ia. Nā, ka anga te kanohi o Hataere, ka mea ki te haere ki runga, ki Hiruhārama.
17 Então subiu Hazael, rei da Síria, e pelejou contra Gate, e a tomou; depois Hazael resolveu marchar contra Jerusalém.
18 Nā, ka mau a Iehoaha kīngi o Hūrā ki ngā mea tapu katoa i whakatapua e ōna mātua, e Iehohāpata, e Iehorama, e Ahatia, e ngā kīngi o Hūrā, ki āna mea tapu anō, ki te kōura katoa i kitea i roto i ngā toa taonga o te whare o Ihowā, o te whare hoki o te kīngi, ā, tukua ana ki a Hataere kīngi o Hīria; ā, haere atu ana ia i Hiruhārama.
18 Porém Joás, rei de Judá, tomou todas as coisas santas que Jeosafá, Jorão e Acazias, seus pais, reis de Judá, consagraram, como também todo o ouro que se achou nos tesouros da casa do Senhor e na casa do rei e o mandou a Hazael, rei da Síria; e então se desviou de Jerusalém.
19 Nā, ko ērā atu meatanga a Ioaha me āna mahi katoa, kāhore ianei i tuhituhia ki te Pukapuka o ngā meatanga o Ngā Rā o Ngā Kīngi o Hūrā?
19 Ora, o mais dos atos de Joás, e tudo quanto fez, porventura não está escrito no livro das crônicas dos reis de Judá?
20 Nā, ka whakatika āna tāngata, ā, whakatupuria ana e rātou he hē mōna, ā, patua iho a Ioaha ki te whare o Miro i te heketanga iho ki Hira.
20 E levantaram-se os servos de Joás, e conspiraram contra ele ferindo-o na casa de Milo, no caminho que desce para Sila.
21 Nā āna tāngata hoki, nā Iotaka tama a Himeata rāua ko Iehotāpara tama a Homere ia i patu, ā, mate iho. Nā, tanumia ana ia ki ōna mātua ki te pā o Rāwiri; ā, ko Amatia, ko tāna tama, te kīngi i muri i a ia.
21 Porque Jozacar, filho de Simeate, e Jozabade, filho de Somer, seus servos, o feriram, e morreu, e o sepultaram com seus pais na cidade de Davi. E Amazias, seu filho, reinou em seu lugar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.