2 Reis 12
mri2012 (MRI2012) vs NTLH
1 Nō te whitu o ngā tau o Iehu i kīngi ai a Iehoaha; ā, e whā tekau ōna tau i kīngi ai ia ki Hiruhārama. Ā, ko te ingoa o tōna whaea, ko Tipia o Peerehepa.
1 No sétimo ano do reinado de Jeú, de Israel, Joás se tornou rei de Judá. Ele governou em Jerusalém quarenta anos. A mãe dele se chamava Zíbia e era da cidade de Berseba.
2 Ā, tika tonu ngā mahi a Iehoaha ki te titiro a Ihowā i ōna rā katoa i ākona ai ia e Iehoiara tohunga.
2 Durante toda a sua vida Joás fez o que agrada a Deus, o Senhor , pois o sacerdote Joiada o aconselhava.
3 Ko ngā wāhi tiketike ia kīhai i whakakāhoretia; i patu whakahere tonu te iwi, i tahu whakakakara ki runga ki ngā wāhi tiketike.
3 No entanto, os lugares pagãos de adoração não foram destruídos, e o povo continuou a oferecer sacrifícios e a queimar incenso ali.
4 Nā, i mea a Iehoaha ki ngā tohunga, “Ko te moni katoa o ngā mea e whakatapua ana, e kawea ana ki te whare o Ihowā, ko te moni o ngā tāngata e haere atu ana i te tauanga, ko te moni e whakaritea ai tērā, tērā, ko ngā moni katoa e puta ake i roto i te ngākau o tētahi kia kawea mai ki roto ki te whare o Ihowā.
4 Joás chamou os sacerdotes e mandou que eles juntassem todo o dinheiro recolhido no Templo, isto é, os pagamentos pelos sacrifícios, os impostos do Templo, o dinheiro das promessas e as ofertas voluntárias.
5 Me tango mai e ngā tohunga, e tērā, e tērā i tāna tangata i mōhio ai; ā, mā rātou e hangā ngā wāhi pakaru o te whare i ngā wāhi katoa e kitea ai he pakaru.”
5 Cada sacerdote era responsável pelo dinheiro trazido pelas pessoas que ele servia, e o dinheiro era para ser usado nos consertos do Templo.
6 I te rua tekau mā toru ia o ngā tau o Kīngi Iehoaha kāhore anō i hanga ngā wāhi pakaru o te whare e ngā tohunga.
6 Mas, no ano vinte e três do reinado de Joás, os sacerdotes ainda não haviam feito nenhum conserto.
7 Kātahi ka karanga a Kīngi Iehoaha ki a Iehoiara tohunga, ki ērā atu tohunga hoki, ā, ka mea ki a rātou, “He aha koutou tē hanga ai i ngā wāhi pakaru o te whare? Nā, kāti koutou te tango moni i ā koutou tāngata i mōhio ai, engari me hōmai mō ngā wāhi pakaru o te whare.”
7 Por isso Joás chamou Joiada e os outros sacerdotes e lhes perguntou: — Por que vocês não estão consertando o Templo? De agora em diante, não fiquem com o dinheiro que receberem, mas entreguem para que os consertos possam ser feitos.
8 Nā, whakaae ana ngā tohunga kia kaua rātou e tango moni mai anō i te iwi, kia kaua hoki e hanga i ngā wāhi pakaru o te whare.
8 Os sacerdotes concordaram com isso e também concordaram em não ficarem encarregados de fazer os consertos no Templo.
9 Otiia i mau a Iehoiara tohunga ki tētahi pouaka, ā, pokaia ana e ia he kōhao ki tōna taupoki, whakatakotoria ana ki te taha o te āta, ki te taha ki matau, i te mea ka haere tētahi ki te whare o Ihowā; ā, tukua iho ana ki roto e ngā tohunga tiaki o te tatau ngā moni katoa i kawea mai ki te whare o Ihowā.
9 Então Joiada pegou uma caixa, fez uma abertura na tampa e pôs a caixa perto do altar, do lado direito de quem entra no Templo. Os sacerdotes que tomavam conta da entrada punham na caixa todo o dinheiro dado pelos adoradores.
10 Ā, ka kitea kua nui te moni i roto i te pouaka, nā, ka haere te kaituhituhi a te kīngi rāua ko te tino tohunga, ka whaowhina ki roto ki ngā pēke, ā, taua ana te moni i kitea i roto i te whare o Ihowā.
10 Quando viam que já havia muito dinheiro na caixa, o secretário do rei e o Grande Sacerdote vinham, contavam o dinheiro e o punham em sacos.
11 Nā, hoatu ana e rātou te moni i pāunatia rā ki ngā ringa o ngā kaimahi i te mahi, o ngā kaitohutohu i te whare o Ihowā; ā, nā rātou i utu atu ki ngā kāmura, ki ngā kaihanga i mahia ai te whare o Ihowā,
11 Depois de registrarem a quantia certa, eles entregavam o dinheiro aos homens que estavam encarregados do trabalho no Templo, e estes pagavam os carpinteiros, os construtores,
12 ki ngā kaimahi kōhatu, ki ngā kaitārai kōhatu; hei hoko anō i ngā rākau, i ngā kōhatu tārai, hei hanga mō ngā wāhi pakaru o te whare o Ihowā, hei utu hoki mō ngā mea katoa i riro hei hanga mō te whare.
12 os pedreiros e os cortadores de pedras. Também compravam a madeira e as pedras para os consertos e pagavam todas as outras despesas necessárias.
13 Otiia kīhai i hangā mō te whare o Ihowā he kapu hiriwa, he kuku, he peihana, he tētere, he oko kōura, he oko hiriwa, ki te moni i kawea mai ki te whare o Ihowā.
13 No entanto, nenhuma parte do dinheiro era usada para se fazerem taças de prata, bacias, trombetas, tesouras de aparar pavios de lamparinas ou qualquer outro objeto de prata ou de ouro.
14 I hoatu hoki ki ngā kaimahi i te mahi, hei hanga i ngā wāhi pakaru o te whare o Ihowā.
14 Todo o dinheiro era usado para pagar os trabalhadores e para comprar o material dos consertos.
15 Kīhai hoki i uiuia ngā meatanga a aua tāngata i hoatu nei e rātou te moni ki ō rātou ringa kia hoatu ki ngā kaimahi i te mahi; he pono hoki tā rātou mahi.
15 Os homens encarregados do trabalho eram honestos em tudo, e por isso não havia necessidade de pedir que prestassem contas do dinheiro.
16 Ko te moni mō te hē, me te moni mō te hara, kīhai i kawea mai e rātou ki te whare o Ihowā; i ngā tohunga tēnā.
16 O dinheiro das ofertas para tirar culpas e das ofertas para tirar pecados não era colocado na caixa, mas ficava com os sacerdotes.
17 Kātahi ka haere a Hataere kīngi o Hīria, whawhai ana ki Kāta, ā, horo ana i a ia. Nā, ka anga te kanohi o Hataere, ka mea ki te haere ki runga, ki Hiruhārama.
17 Nessa época o rei Hazael, da Síria, atacou a cidade de Gate e a conquistou; depois resolveu atacar Jerusalém.
18 Nā, ka mau a Iehoaha kīngi o Hūrā ki ngā mea tapu katoa i whakatapua e ōna mātua, e Iehohāpata, e Iehorama, e Ahatia, e ngā kīngi o Hūrā, ki āna mea tapu anō, ki te kōura katoa i kitea i roto i ngā toa taonga o te whare o Ihowā, o te whare hoki o te kīngi, ā, tukua ana ki a Hataere kīngi o Hīria; ā, haere atu ana ia i Hiruhārama.
18 O rei Joás, de Judá, pegou todas as ofertas que Josafá, Jeorão e Acazias, que haviam sido reis antes dele, haviam separado para Deus, o Senhor . Junto com essas ofertas ele pôs as suas próprias ofertas e todo o ouro que havia no tesouro do Templo e do palácio e mandou tudo como presente para o rei Hazael. Então Hazael desistiu de atacar Jerusalém.
19 Nā, ko ērā atu meatanga a Ioaha me āna mahi katoa, kāhore ianei i tuhituhia ki te Pukapuka o ngā meatanga o Ngā Rā o Ngā Kīngi o Hūrā?
19 Todas as outras coisas que o rei Joás fez estão escritas na História dos Reis de Judá .
20 Nā, ka whakatika āna tāngata, ā, whakatupuria ana e rātou he hē mōna, ā, patua iho a Ioaha ki te whare o Miro i te heketanga iho ki Hira.
20 — ausente —
21 Nā āna tāngata hoki, nā Iotaka tama a Himeata rāua ko Iehotāpara tama a Homere ia i patu, ā, mate iho. Nā, tanumia ana ia ki ōna mātua ki te pā o Rāwiri; ā, ko Amatia, ko tāna tama, te kīngi i muri i a ia.
21 — ausente —
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.