1 Samuel 6
mri2012 (MRI2012) vs NTLH
1 Ā, e whitu ngā marama o te āka a Ihowā ki te whenua o ngā Pirihitini.
1 Já fazia sete meses que a arca da aliança estava na terra dos filisteus.
2 Nā, ka karanga ngā Pirihitini ki ngā tohunga karakia rātou ko ngā tohunga tūāhu, ka mea, “Me aha e mātou te āka a Ihowā? Whakaaturia mai ki a mātou hei te aha he mea mā mātou ina kawea atu taua mea ki tōna wāhi.”
2 Aí eles chamaram os seus sacerdotes e os seus mágicos e perguntaram: — Que faremos com a arca do
3 Nā, ka mea rātou, “Ki te tukua atu e koutou te āka a te Atua o Īharaira, kaua e tukua tahangatia; engari me hoatu anō he whakahere mō te hē hei whakahokinga atu ki a ia. Ko reira koutou ora ai, ā, ka mōhio nā te aha tōna ringa tē neke atu ai i a koutou.”
3 Eles responderam: — Se vocês mandarem de volta a arca do Deus de Israel, não a enviem sem uma oferta. Mandem junto uma oferta para pagar pelo pecado de vocês. Assim vocês serão curados e saberão por que motivo ele continuou a castigá-los.
4 Anō rā ko ērā, “He aha te whakahere mō te hē hei whakahokinga atu ki a ia?”
4 — Que oferta devemos mandar? — perguntaram os filisteus. Os sacerdotes e os mágicos responderam: — Mandem cinco tumores feitos de ouro e cinco ratos também de ouro, de acordo com o número dos governadores filisteus. Pois os cinco governadores foram atingidos pela mesma praga que caiu sobre vocês.
5 Nā, me hanga he āhua nō ō koutou puku, he āhua anō nō ā koutou kiore i ngaro ai te whenua; ā, ka hoatu korōria anō ki te Atua o Īharaira; tērā pea e māmā iho tōna ringa ki a koutou, ki ō koutou atua, ki tō koutou whenua.
5 Façam imitações dos tumores e dos ratos que estão destruindo a nossa terra e deem como presente em homenagem ao Deus de Israel. Assim ele talvez pare de castigar vocês, os seus deuses e a sua terra.
6 He aha koutou i whakapakeke ai i ō koutou ngākau, i pērā ai me ngā Īhipiana rātou ko Parao i whakapakeke nei i ō rātou ngākau? I tāna mahinga i ngā mea nunui i roto i a rātou, kīhai ianei rātou i tuku i te iwi, ā, haere ana rātou?
6 Por que razão vocês seriam tão teimosos quanto o rei do Egito e os egípcios? Não esqueçam que Deus zombou deles até que eles deixaram os israelitas saírem do Egito.
7 “Nā reira tangohia ka hangā he kāta hou, tīkina hoki kia rua ngā kau kutētē kāhore anō i mau ioka, ka here ai i ngā kau ki te kāta, ā, ko ā rāua kūao me tango mai i a rāua ki te whare.
7 Façam o seguinte: arranjem duas vacas que ainda não puxaram carroça e amarrem as duas a uma carroça nova. Depois toquem os bezerros delas para o curral.
8 Nā, ka tiki i te āka a Ihowā, ka whakatakoto ki runga ki te kāta; ā, ka hoatu ki tōna taha, ki roto i tētahi pouaka, ngā mea kōura, tā koutou whakahere mō te hē hei whakahokinga ki a ia; ā, ka tuku ai kia haere.
8 Então peguem a arca do Senhor Deus e a coloquem na carroça. Ponham também numa caixa, ao lado da arca, as imitações de ouro que vocês vão mandar ao Deus de Israel como ofertas para pagamento pelos seus pecados. Aí toquem as vacas para a frente e deixem que elas vão para onde quiserem.
9 Ko reira tirohia atu ai e koutou; ki te haere nā te ara o tōna rohe ki runga, ki Petehemehe, nāna tēnei kino nui i mea ki a tātou; ki te kāhore ia, kātahi tātou ka mōhio, ehara i a ia te ringa i patua ai tātou; he mea tūpono noa mai taua mea i pā mai nei ki a tātou.”
9 E prestem atenção. Se a carroça for na direção da cidade de Bete-Semes, isso quer dizer que foi o Deus dos israelitas que nos mandou este grande mal. Mas, se isso não acontecer, então quer dizer que não foi ele quem mandou esta praga, e sim que ela veio por acaso.
10 Nā, pērā ana aua tāngata. Tīkina ana e rātou ngā kau kutētē e rua, ā, herea ana ki te kāta, ko ā rāua kūao ia i tūtakina ki te whare.
10 E os filisteus fizeram o que os seus sacerdotes e mágicos haviam dito: pegaram duas vacas e as amarraram à carroça e prenderam os bezerros no curral.
11 Ā, whakanohoia ana e rātou te āka a Ihowā ki runga ki te kāta, me te pouaka, me ngā kiore kōura, me ngā āhua o ō rātou puku.
11 Depois puseram a arca do Senhor Deus na carroça, junto com a caixa onde estavam os ratos e os tumores de ouro.
12 Ā, tika tonu ngā kau i te ara ki te huarahi ki Petehemehe; i haere rāua rā te huanui, me te tangi haere, kīhai hoki i peka ki matau, ki mauī; ā, i aru ngā rangatira o ngā Pirihitini i a rāua, ā tae noa ki te rohe ki Petehemehe.
12 Então as vacas foram diretamente para a cidade de Bete-Semes, andando e mugindo, sem se desviar do caminho. E os cinco governadores filisteus as seguiram até a divisa de Bete-Semes.
13 Nā, i te kokoti wīti ngā tāngata o Petehemehe i te raorao, ā, ko te marangatanga ake o ō rātou kanohi, ka kite i te āka, nā, koa ana rātou i te kitenga atu.
13 O povo de Bete-Semes estava colhendo trigo no vale. De repente, eles olharam e viram a arca da aliança e ficaram muito alegres.
14 Nā, haere tonu tērā te kāta ki te māra a Hohua, a tētahi Petehemehi, ā, tū ana i reira, kei reira anō tētahi kōhatu nui. Nā, tātāngia ana e rātou te rākau o te kāta, ā, whakaekea ana ngā kau hei tahunga tinana ki a Ihowā.
14 A carroça puxada pelas vacas chegou até a plantação de Josué, de Bete-Semes, e parou perto de uma grande pedra. Então os moradores dali cortaram em pedaços a carroça de madeira, mataram as vacas e as queimaram em sacrifício a Deus, o Senhor .
15 I tangohia iho anō e ngā Rīwaiti te āka a Ihowā, me te pouaka i te taha, i reira rā ngā mea kōura, ā, whakatakotoria ana ki runga ki te kōhatu nui; i whakaeke tahunga tinana anō hoki, i patu patunga tapu ngā tāngata o Petehemehe i taua rā ki a Ihowā.
15 Os levitas pegaram a arca do Senhor e a caixa com as imitações de ouro e puseram em cima da grande pedra. Naquele dia o povo de Bete-Semes apresentou ao Senhor ofertas que foram completamente queimadas e também sacrifícios de animais.
16 Ā, nō te kitenga o ngā rangatira e rima o ngā Pirihitini, hoki ana ki Ekerono i taua rangi anō.
16 Os cinco governadores filisteus viram isso e no mesmo dia voltaram para Ecrom.
17 Ā, ko ngā puku kōura ēnei i whakahokia atu nei e ngā Pirihitini hei whakahere mō te hē ki a Ihowā; mō Aharoro kotahi, mō Kaha kotahi, mō Ahakerono kotahi, mō Kāta kotahi, mō Ekerono kotahi;
17 Os filisteus mandaram a Deus, o Senhor , os cinco tumores de ouro como oferta em pagamento pelos seus pecados — um por cidade: Asdode, Gaza, Asquelom, Gate e Ecrom.
18 me ngā kiore kōura, rite tonu ki te maha o ngā pā katoa o ngā Pirihitini, nō aua rangatira tokorima nei, o ngā pā taiepa me ngā pā koraha; tae noa atu ki te kōhatu nui, ki Apere, i whakatakotoria rā te āka a Ihowā ki reira; kei te māra a Hohua Petehemehi taua kōhatu ā taea noatia tēnei rā.
18 Mandaram também cinco ratos de ouro, de acordo com o número das cidades governadas pelos cinco governadores filisteus, isto é, as cinco cidades protegidas por muralhas e os povoados que ficavam ao seu redor. Na plantação de Josué, que era natural de Bete-Semes, a arca de Deus foi colocada em cima de uma grande pedra, e essa pedra ainda está ali como prova do que aconteceu.
19 Nā, ka patua ngā tāngata o Petehemehe mō rātou i titiro ki roto ki te āka a Ihowā; koia i patua ai e ia ngā tāngata o te iwi, e rima tekau mano e whitu tekau. Nā, ka tangi te iwi mō te patunga nui i patua ai te iwi e Ihowā.
19 Setenta homens de Bete-Semes olharam para dentro da arca da aliança, e por isso o Senhor os matou. E o povo chorou por causa dessa grande matança que Deus fez entre eles.
20 Nā, ka mea ngā tāngata o Petehemehe, “Ko wai hei tū ki te aroaro o Ihowā, o tēnei Atua tapu? Me haere atu anō hoki ia i roto i a tātou ki a wai?”
20 Então os moradores de Bete-Semes disseram: — Quem pode ficar diante do
21 Kātahi rātou ka tono tāngata ki ngā tāngata o Kiriata Tearimi, hei mea, “Kua whakahokia mai te āka a Ihowā e ngā Pirihitini; haere mai, mauria atu ki a koutou.”
21 Aí enviaram mensageiros para dizerem ao povo da cidade de Jearim: — Os filisteus devolveram a arca da aliança do
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.