Lucas 4

mri (MRI) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Nā, ko Īhu, kī tonu i te Wairua Tapu, hoki atu ana i Horano, ā, ka āra­hina e te Wairua i te koraha.
1 Jesus, cheio do Espírito Santo, voltou do rio Jordão e foi conduzido pelo Espírito no deserto,
2 Mō ngā rā e whā tekau, whaka­mā­tau­tau­ria ai e te rēwera. Kīhai ia i kai i tētahi mea i aua rā, ā, nō ka pahemo, ka hia­kai ia.
2 onde foi tentado pelo diabo durante quarenta dias. Não comeu nada durante todo esse tempo, e teve fome.
3 Nā, ka mea te rēwera ki a ia, “Ki te mea ko te Tama koe a te Atua, kīa iho tēnei kōhatu kia meinga hei taro.”
3 Então o diabo lhe disse: “Se você é o Filho de Deus, ordene que esta pedra se transforme em pão”.
4 Nā, ka whaka­hoki a Īhu ki a ia, ka mea, “Kua oti te tuhi­tuhi, ‘E kore e ora te tangata i te taro kau.’ ”
4 Jesus, porém, respondeu: “As Escrituras dizem: ‘Uma pessoa não vive só de pão’”.
5 Kātahi ka āra­hina ia e ia ki runga, ā, mea kau iho kua whaka­kitea ki a ia ngā ranga­tira­tanga katoa o te ao.
5 Então o diabo o levou a um lugar alto e, num momento, lhe mostrou todos os reinos do mundo.
6 Ka mea te rēwera ki a ia, “Māku e hoatu ki a koe tēnei ranga­tira­tanga katoa, me te korōria o ēnei mea; kua tukua hoki ki ahau, ā, ka hoatu e ahau ki tāku e pai ai.
6 “Eu lhe darei a glória destes reinos e autoridade sobre eles, pois são meus e posso dá-los a quem eu quiser”, disse o diabo.
7 Nā, ki te koro­piko koe ki tōku aro­aro, mōu katoa.”
7 “Eu lhe darei tudo se me adorar.”
8 Nā, ka whaka­hoki a Īhu ki a ia, ka mea, “Kua oti te tuhi­tuhi, ‘Me koro­piko koe ki te Ariki, ki tōu Atua, me mahi anō ki a ia anake!’ ”
8 Jesus respondeu: “As Escrituras dizem: ‘Adore o Senhor, seu Deus, e sirva somente a ele’”.
9 Nā, ka kawea ia e ia ki Hiruhārama, ā, whaka­tū­ria ana ki runga ki te keo­keo­nga o te teme­para, nā, ka mea ia ki a ia, “Ki te mea ko te Tama koe a te Atua, rere atu i konei ki raro,
9 Então o diabo o levou a Jerusalém, até o ponto mais alto do templo, e disse: “Se você é o Filho de Deus, salte daqui.
10 kua oti hoki te tuhi­tuhi, ‘Ka kōrero­tia iho koe e ia ki āna ana­hera, kia tiaki­na koe.’
10 Pois as Escrituras dizem: ‘Ele ordenará a seus anjos que o protejam.
11 Ā, ‘Mā rātou koe e hiki ake ki ō rātou ringa, kei tūtuki tōu wae­wae ki te kōhatu.’ ”
11 Eles o sustentarão com as mãos, para que não machuque o pé em alguma pedra’”.
12 Nā, ka whaka­hoki a Īhu, ka mea ki a ia, “Kua takoto te kōrero, ‘Aua e whaka­mā­tau­tau ki te Ariki, ki tōu Atua.’ ”
12 Jesus respondeu: “As Escrituras dizem: ‘Não ponha à prova o Senhor, seu Deus’”.
13 Ā, ka mutu katoa ngā whaka­mā­tautau­ranga a te rēwera, ka mawehe atu i a ia mō tētahi wāhi.
13 Quando o diabo terminou de tentar Jesus, deixou-o até que surgisse outra oportunidade.
14 Nā, ka hoki a Īhu i runga i te kaha o te Wairua ki Kariri, ā, haere ana tōna rongo, ā, puta noa i ngā wāhi tata katoa.
14 Então Jesus, cheio do poder do Espírito, voltou para a Galileia. Relatos a seu respeito se espalharam rapidamente por toda a região.
15 Ka whaka­ako ia i roto i ō rātou whare kara­kia, me te whaka­korōria te katoa i a ia.
15 Ele ensinava nas sinagogas, e todos o elogiavam.
16 Nā, ka haere ia ki Nahareta, ki te wāhi i whāngaia ai ia; ā, ka tomo i te rā hāpati ki te whare kara­kia, ko tāna hanga hoki ia, ka whaka­tika ki te kōrero puka­puka.
16 Quando Jesus chegou a Nazaré, cidade de sua infância, foi à sinagoga no sábado, como de costume, e se levantou para ler as Escrituras.
17 Ā, ka hoatu ki a ia te puka­puka a Ihāia poro­piti. Ā, nō ka whera­hia te puka­puka, ka kitea e ia te wāhi i tēnei tuhi­tuhi­nga:
17 Entregaram-lhe o livro do profeta Isaías, e ele o abriu e encontrou o lugar onde estava escrito:
18 “Kei ahau te Wairua o te Ariki,
18 “O Espírito do Senhor está sobre mim, pois ele me ungiu para trazer as boas-novas aos pobres. Ele me enviou para anunciar que os cativos serão soltos, os cegos verão, os oprimidos serão libertos,
19 ki te kauwhau i te tau manako­hanga mai a te Ariki.”
19 e que é chegado o tempo do favor do Senhor”.
20 Nā, ka kopia e ia te puka­puka, ka hoatu ki te kai­tiaki, ā, noho ana. Nā, ka ti­tiro mata­tau ki a ia ngā kanohi o te hunga katoa i roto i te whare kara­kia.
20 Jesus fechou o livro, devolveu-o ao assistente e sentou-se. Todos na sinagoga o olhavam atentamente.
21 Kātahi ia ka anga, ka kōrero ki a rātou, “Nō nāia­nei, i ō koutou tari­nga e whaka­rongo mai nei, i mana ai tēnei karaipi­ture.”
21 Então ele começou a dizer: “Hoje se cumpriram as Escrituras que vocês acabaram de ouvir”.
22 Ā, i whaka­pai rātou katoa ki a ia, i mīharo ki ngā kupu pai i puta i tōna māngai. Ka mea rātou, “Ehara ianei tēnei i te tama a Hōhepa?”
22 Todos falavam bem dele e estavam admirados com as palavras de graça que saíam de seus lábios. Contudo, perguntavam: “Não é esse o filho de José?”.
23 Ka mea ia ki a rātou, “Tērā pea e puaki mai i a koutou tēnei kupu whaka­rite ki ahau, ‘E rata, rongoā koe i a koe anō! Ko ngā mea i rongo ai mātou kua meinga ki Kaperenauma, meinga hoki ki konei, ki tōu whenua.’ ”
23 Então ele disse: “Sem dúvida, vocês citarão para mim o ditado: ‘Médico, cure a si mesmo’, ou seja, ‘Faça aqui, em sua cidade, o mesmo que fez em Cafarnaum’.
24 I mea anō ia, “He pono tāku e mea nei ki a koutou, e kore te poro­piti e manako­hia i tōna ake whenua.
24 Eu, porém, lhes digo a verdade: nenhum profeta é aceito em sua própria cidade.
25 “Otirā, he pono tāku e mea nei ki a koutou, he toko­maha ngā pouaru i roto i a Īharaira i ngā rā i a Irāia, i te rangi kua oti te kōpani i ngā tau e toru i ngā marama e ono, i te mate­kai­tanga nui o te whenua katoa.
25 “Por certo havia muitas viúvas necessitadas em Israel no tempo de Elias, quando o céu se fechou por três anos e meio e uma fome terrível devastou a terra.
26 Heoi, kīhai a Irāia i tonoa ki tētahi o rātou, ki a Harepata anake o Hairona, ki te wahine pouaru.
26 E, no entanto, Elias não foi enviado a nenhuma delas, mas sim a uma estrangeira, uma viúva de Sarepta, na região de Sidom.
27 He toko­maha hoki ngā repera i roto i a Īharaira, i ngā rā o Eriha poro­piti; ā, kīhai tētahi o rātou i whaka­mā­kia, ko Nāmana anake, ko te Hīriani.”
27 E havia muitos leprosos em Israel no tempo do profeta Eliseu, mas o único que ele curou foi Naamã, o sírio”.
28 Ā, kī tonu i te riri te hunga katoa i te whare kara­kia, i te rongo­nga ki ēnei mea.
28 Quando ouviram isso, aqueles que estavam na sinagoga ficaram furiosos.
29 Nā, ko tō rātou whaka­tikanga ake, ka maka i a ia ki waho o te pā, ā, āra­hina ana ia ki te pari o te puke i hangā ai tō rātou pā, kia whaka­takā ai ia ki raro.
29 Levantaram-se, expulsaram Jesus da cidade e o arrastaram até a beira do monte sobre o qual a cidade tinha sido construída. Pretendiam empurrá-lo precipício abaixo,
30 Otirā, i tika ia rā waenga­nui o rātou, ā, haere ana.
30 mas ele passou por entre a multidão e seguiu seu caminho.
31 Ā, ka tae ki Kaperenauma, ki tētahi pā o Kariri, ka whaka­ako i a rātou i te hāpati.
31 Então Jesus foi a Cafarnaum, uma cidade na Galileia, onde ensinava na sinagoga aos sábados.
32 Nā, ka mīharo rātou ki tāna ako, i whai mana hoki tāna kupu.
32 Ali também o povo ficou admirado com seu ensino, pois ele falava com autoridade.
33 Nā, i te whare kara­kia tētahi tangata he wairua rēwera poke tōna, nui atu tōna reo ki te karanga,
33 Certa ocasião, estando ele na sinagoga, um homem possuído por um demônio, um espírito impuro, gritou:
34 ka mea, “Kāti rā; he aha mātou nāu, e Īhu o Nahareta; kua tae mai koe ki te whaka­ngaro i a mātou? E mōhio ana ahau ki a koe, ko wai koe; ko te Mea Tapu a te Atua!”
34 “Por que vem nos importunar, Jesus de Nazaré? Veio para nos destruir? Sei quem é você: o Santo de Deus!”.
35 Nā, rīria iho ia e Īhu, ka mea ia, “Kāti te kōrero, puta mai hoki i roto i a ia.” Kātahi te rēwera ka turaki i a ia ki waenga­nui, ā, puta mai ana i roto i a ia, kīhai hoki tērā i ahatia.
35 Jesus o repreendeu, dizendo: “Cale-se! Saia deste homem!”. Então o espírito jogou o homem no chão à vista da multidão e saiu dele, sem machucá-lo.
36 Nā tau ana te mīharo ki a rātou katoa, ka kōrero­rero tētahi ki tētahi, ka mea, “He aha tēnei kupu? Mana tonu nei hoki tāna tono i ngā wairua poke, kaha tonu, ā, puta mai ana ki waho.”
36 Admirado, o povo exclamava: “Que autoridade e poder ele tem! Até os espíritos impuros lhe obedecem e saem quando ele ordena!”.
37 Ā, pakū ana tōna rongo puta noa i ngā wāhi tūtata katoa.
37 E as notícias a respeito de Jesus se espalharam pelos povoados de toda a região.
38 Ā, ko tōna whaka­tikanga i te whare kara­kia, tomo tonu ki te whare o Haimona. Nā, e mate ana te whaea o te wahine a Haimona, he nui te kirikā; ka īnoi rātou ki a ia mōna.
38 Depois de sair da sinagoga naquele dia, Jesus foi à casa de Simão, onde encontrou a sogra dele muito doente, com febre alta. Quando os presentes suplicaram por ela,
39 Nā, ka tū ia ki runga i a ia, ā, rīria iho te kirikā; ā, mutu ake, nā, ara tonu ake ia kei te taka mea mā rātou.
39 Jesus se pôs ao lado da cama e repreendeu a febre, que a deixou. Ela se levantou de imediato e passou a servi-los.
40 I te toene­tanga o te rā, ka kawea mai ki a ia e ngā tāngata katoa ngā mea o rātou e mate ana i te tini o ngā mate; nā, whaka­pā­kia iho e ia ōna ringa ki tēnei, ki tēnei o rātou, ā, ora ake rātou.
40 Quando o sol se pôs, as pessoas trouxeram seus familiares enfermos até ele. Qualquer que fosse a doença, ao pôr as mãos sobre eles, Jesus curava a todos.
41 He toko­maha hoki te hunga i puta mai ngā rēwera i roto i a rātou; i karanga hoki aua wairua i mea, “Ko te Tama koe a te Atua!”
41 Muitos estavam possuídos por demônios, que saíam gritando: “Você é o Filho de Deus!”. Jesus, no entanto, os repreendia e não permitia que falassem, pois sabiam que ele era o Cristo.
42 Ka ao te rā, ka puta atu ia, ka haere ki tētahi wāhi koraha; ā, ka rapu ngā mano i a ia, ka tae ki a ia, nā, puri­tia ana ia, kei whaka­rērea rātou e ia.
42 Logo cedo na manhã seguinte, Jesus retirou-se para um lugar isolado. As multidões o procuravam por toda parte e, quando finalmente o encontraram, suplicaram que não as deixasse.
43 Ka mea ia ki a rātou, “Me kauwhau e ahau te ranga­tira­tanga o te Atua ki ērā atu pā anō; koia hoki ahau i tonoa mai ai.”
43 Ele, porém, disse: “Preciso anunciar as boas-novas do reino de Deus também em outras cidades, pois para isso fui enviado”.
44 Ā, kauwhau ana ia i ngā whare kara­kia o Kariri.
44 E continuou a anunciar sua mensagem nas sinagogas da Judeia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.