Lucas 23
mri (MRI) vs ARIB
1 Kātahi ka whakatika tō rātou huihui katoa, ā, ārahina ana ia ki a Pirato.
1 E levantando-se toda a multidão deles, conduziram Jesus a Pilatos.
2 Nā, ka anga rātou, ka whakapā hē ki a ia, ka mea, “Kua mau i a mātou tēnei tangata e kukume kē ana i te iwi, e mea ana kia kaua e hoatu te takoha ki a Hīhā, e kī ana he kīngi ia, ko te Karaiti.”
2 E começaram a acusá-lo, dizendo: Achamos este homem pervertendo a nossa nação, proibindo dar o tributo a César, e dizendo ser ele mesmo Cristo, rei.
3 Nā, ka ui a Pirato ki a ia, ka mea, “Ko koe rānei te kīngi o ngā Hūrai?”
3 Pilatos, pois, perguntou-lhe: És tu o rei dos judeus? Respondeu-lhe Jesus: É como dizes.
4 Nā, ko te meatanga a Pirato ki ngā tohunga nui, ki ngā mano, “Kāhore tētahi hē o tēnei tangata i mau i ahau.”
4 Então disse Pilatos aos principais sacerdotes, e às multidões: Não acho culpa alguma neste homem.
5 Ā, nui atu tā rātou tohe ka mea, “E whakatūtehu ana ia i te iwi, e whakaako ana puta noa i Hūria, tīmata mai i Kariri, ā, tae noa mai ki konei.”
5 Eles, porém, insistiam ainda mais, dizendo: Alvoroça o povo ensinando por toda a Judéia, começando desde a Galiléia até aqui.
6 I te rongonga ia o Pirato ki Kariri, ka ui, “Nō Kariri rānei tēnei tangata?”
6 Então Pilatos, ouvindo isso, perguntou se o homem era galileu;
7 Ā, i tōna mōhiotanga nō te rangatiratanga ia o Herora, ka tonoa ia ki a Herora, i Hiruhārama hoki ia i aua rā.
7 e, quando soube que era da jurisdição de Herodes, remeteu-o a Herodes, que também naqueles dias estava em Jerusalém.
8 Nā, i te kitenga o Herora i a Īhu, nui rawa tōna hari, kua roa ia e hiahia ana kia kite i a ia, he maha hoki ngā mea i rangona e ia mōna. Nā, ka tūmanako ia kia kite i tētahi merekara e meinga ana e ia.
8 Ora, quando Herodes viu a Jesus, alegrou-se muito; pois de longo tempo desejava vê-lo, por ter ouvido falar a seu respeito; e esperava ver algum sinal feito por ele;
9 Nā, he maha ngā kupu i ui ai ia ki a ia; heoi, kāhore kau he kupu i whakahokia e ia.
9 e fazia-lhe muitas perguntas; mas ele nada lhe respondeu.
10 Nā, tū ana ngā tohunga nui me ngā karaipi, kaha rawa hoki tā rātou whakapā hē ki a ia.
10 Estavam ali os principais sacerdotes, e os escribas, acusando-o com grande veemência.
11 Nā, ka whākorekore a Herora rātou ko āna hōia ki a ia, ka taunu, ā, ka oti ia te whakakākahu ki te kahu whakapaipai, ka whakahokia atu ki a Pirato.
11 Herodes, porém, com os seus soldados, desprezou-o e, escarnecendo dele, vestiu-o com uma roupa resplandecente e tornou a enviá-lo a Pilatos.
12 I taua rangi anō ka houhia te rongo a Pirato rāua ko Herora; i mua hoki e mauāhara ana ki a rāua.
12 Nesse mesmo dia Pilatos e Herodes tornaram-se amigos; pois antes andavam em inimizade um com o outro.
13 Nā, ka karangatia e Pirato ngā tohunga nui, ngā rangatira, me te iwi anō,
13 Então Pilatos convocou os principais sacerdotes, as autoridades e o povo,
14 ka mea ia ki a rātou, “Kua kawea mai nei e koutou tēnei tangata ki ahau, me te kī anō kei te kukume kē ia i te iwi; ā, ka oti nei ia te uiui e ahau i tō koutou aroaro, nā, kīhai i mau i ahau tētahi hē o tēnei tangata i roto i ngā mea i whakapāngia nei e koutou ki a ia.
14 e disse-lhes: Apresentastes-me este homem como pervertedor do povo; e eis que, interrogando-o diante de vós, não achei nele nenhuma culpa, das de que o acusais;
15 Ā, kīhai anō hoki a Herora, nāna ia i whakahoki mai ki a tātou, nā, kāhore āna mahi e tika ai kia mate ia.
15 nem tampouco Herodes, pois no-lo tornou a enviar; e eis que não tem feito ele coisa alguma digna de morte.
16 Nā, me whiu ia e ahau, ka tuku atu ai.”
16 Castigá-lo-ei, pois, e o soltarei.
17 Kua takoto hoki te tikanga kia tukua atu tētahi ki a rātou i te hākari.
17 {E era-lhe necessário soltar-lhes um pela festa.}
18 Nā, ka pānui rātou ki te karanga, ka mea, “Whakamatea tēnei, ko Parapa te tuku mai ki a mātou”
18 Mas todos clamaram à uma, dizendo: Fora com este, e solta-nos Barrabás!
19 (Ko tēnei hoki i makā ki te whare herehere mō te nananga i nana ai ia i roto i te pā, mō te patu tangata.)
19 Ora, Barrabás fora lançado na prisão por causa de uma sedição feita na cidade, e de um homicídio.
20 Nā, ka mea atu anō a Pirato, he mea hoki nāna kia tukua a Īhu.
20 Mais uma vez, pois, falou-lhes Pilatos, querendo soltar a Jesus.
21 Heoi, hāmama ana rātou, mea ana, “Rīpekatia ia, rīpekatia!”
21 Eles, porém, bradavam, dizendo: Crucifica-o! crucifica-o!
22 Ka mea anō ia ki a rātou, ko te toru o ngā meatanga, “He aha rā te kino i meinga e tēnei tangata? Kāhore anō i mau i ahau tētahi hē ōna e mate ai; māku ia e whiu, ka tuku atu ai.”
22 Falou-lhes, então, pela terceira vez: Pois, que mal fez ele? Não achei nele nenhuma culpa digna de morte. Castigá-lo-ei, pois, e o soltarei.
23 Otirā, nui atu ō rātou reo ki te tohe e tono ana kia rīpekatia ia. Ā, riro rawa i tā ō rātou reo.
23 Mas eles instavam com grandes brados, pedindo que fosse crucificado. E prevaleceram os seus clamores.
24 Nā, ka whakaōtia e Pirato kia waiho i tā rātou i tono ai.
24 Então Pilatos resolveu atender-lhes o pedido;
25 Nā, ka tukua anō ki a rātou te tangata i makā ki te whare herehere mō te nananga, mō te patu tangata, tā rātou hoki i tono ai; ko Īhu ia i tukua ki tā rātou i pai ai.
25 e soltou-lhes o que fora lançado na prisão por causa de sedição e de homicídio, que era o que eles pediam; mas entregou Jesus à vontade deles.
26 Ā, i a rātou e ārahi ana i a ia, ka mau rātou ki tētahi tangata o Hairini, ki a Haimona, e haere mai ana i ngā whenua, ā, utaina ana ki a ia te rīpeka, kia amohia i muri i a Īhu.
26 Quando o levaram dali tomaram um certo Simão, cireneu, que vinha do campo, e puseram-lhe a cruz às costas, para que a levasse após Jesus.
27 Nā, he nui te huihuinga o te iwi i aru i a ia, me ngā wāhine hoki e tangi ana, e auē ana ki a ia.
27 Seguia-o grande multidão de povo e de mulheres, as quais o pranteavam e lamentavam.
28 Nā, ka tahuri a Īhu ki a rātou, ka mea, “E ngā tamāhine o Hiruhārama, kaua e tangi ki ahau, engari me tangi ki a koutou anō, ki ā koutou tamariki.
28 Jesus, porém, voltando-se para elas, disse: Filhas de Jerusalém, não choreis por mim; chorai antes por vós mesmas, e por vossos filhos.
29 Tērā hoki e puta ngā rā e mea ai rātou, ‘Koa tonu ngā pākoko, me ngā kōpū kāhore i whānau, me ngā ū kāhore i ngotea.’
29 Porque dias hão de vir em que se dirá: Bem-aventuradas as estéreis, e os ventres que não geraram, e os peitos que não amamentaram!
30 Ko reira tīmata ai rātou te mea ki ngā maunga, ‘Horo iho ki runga ki a mātou,’ ki ngā pukepuke hoki, ‘Hīpokina mātou.’
30 Então começarão a dizer aos montes: Caí sobre nós; e aos outeiros: Cobri-nos.
31 Ki te meinga hoki ēnei mea e rātou i te rākau e kaimata ana, ko te aha e meatia i te rākau ka maroke?”
31 Porque, se isto se faz no lenho verde, que se fará no seco?
32 Nā, tērā atu ētahi tokorua, he hunga mahi kino, e ārahina ngātahitia ana me ia kia whakamatea.
32 E levavam também com ele outros dois, que eram malfeitores, para serem mortos.
33 Ā, ka tae rātou ki te wāhi e kīa nei ko Te Angaanga, ka rīpekatia ia ki reira, me aua kaimahi kino, kotahi ki matau, kotahi ki mauī.
33 Quando chegaram ao lugar chamado Caveira, ali o crucificaram, a ele e também aos malfeitores, um à direita e outro à esquerda.
34 Nā, ka mea a Īhu, “E Pā, houhia te rongo ki a rātou; kāhore hoki rātou e mōhio ki tā rātou e mea nei.”
34 Jesus, porém, dizia: Pai, perdoa-lhes; porque não sabem o que fazem. Então repartiram as vestes dele, deitando sortes sobre elas.
35 Me te tū anō te iwi mātakitaki ai. Ko ngā rangatira hoki ka tāwai ki a ia, ka mea, “Ko ērā atu i whakaorangia e ia, māna anō ia e whakaora, ki te mea ia ko te Karaiti a te Atua, ko tāna i whiriwhiri ai!”
35 E o povo estava ali a olhar. E as próprias autoridades zombavam dele, dizendo: Aos outros salvou; salve-se a si mesmo, se é o Cristo, o escolhido de Deus.
36 Ko ngā hōia ētahi i taunu ki a ia, ka haere mai me te kawe mai he winika ki a ia,
36 Os soldados também o escarneciam, chegando-se a ele, oferecendo-lhe vinagre,
37 ka mea, “Ki te mea ko koe te Kīngi o ngā Hūrai, whakaora i a koe.”
37 e dizendo: Se tu és o rei dos judeus, salva-te a ti mesmo.
38 Ā, tērā te mea i tuhituhia ki runga ake i a ia, “Ko te Kīngi tēnei o ngā Hūrai”.
38 Por cima dele estava esta inscrição {em letras gregas, romanas e hebraicas:} ESTE É O REI DOS JUDEUS.
39 Nā, ko tētahi o ngā kaimahi kino i whakairia rā i kohukohu ki a ia, i mea, “Ki te mea ko te Karaiti koe, whakaorangia koe, māua hoki.”
39 Então um dos malfeitores que estavam pendurados, blasfemava dele, dizendo: Não és tu o Cristo? salva-te a ti mesmo e a nós.
40 Nā, ka whakahoki tētahi, ka riri ki a ia, ka mea, “E kore rānei koe e wehi ki te Atua, kei tēnei mate tahi nei hoki koe?
40 Respondendo, porém, o outro, repreendia-o, dizendo: Nem ao menos temes a Deus, estando na mesma condenação?
41 Ka tika rāia tō tāua; ka whiwhi hoki tāua ki ngā mea e tika ana mō ā tāua hanga; ko tēnei ia kāhore āna mahi hē.”
41 E nós, na verdade, com justiça; porque recebemos o que os nossos feitos merecem; mas este nenhum mal fez.
42 Nā, ko tāna meatanga ki a Īhu, “E te Ariki, kia mahara koe ki ahau ina haere mai koe i runga i tōu rangatiratanga.”
42 Então disse: Jesus, lembra-te de mim, quando entrares no teu reino.
43 Anō rā ko Īhu ki a ia, “He pono tāku e mea nei ki a koe, ko āianei koe noho ai ki ahau ki Pararaiha.”
43 Respondeu-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje estarás comigo no paraíso.
44 Nā, kua tata ki te ono o ngā hāora, ā, ka pōuri a runga o te whenua katoa, tae noa ki te iwa o ngā hāora.
44 Era já quase a hora sexta, e houve trevas em toda a terra até a hora nona, pois o sol se escurecera;
45 I pōuri hoki te rā, ā, i wāhia te ārai o te whare tapu i waenganui pū.
45 e rasgou-se ao meio o véu do santuário.
46 Ā, nui atu te reo o Īhu ki te karanga; i mea ia, “E Pā, tēnei tōku wairua ka tukua atu nei ki ōu ringa.” Ka mutu ēnei kupu, ka hemo ia.
46 Jesus, clamando com grande voz, disse: Pai, nas tuas mãos entrego o meu espírito. E, havendo dito isso, expirou.
47 Ā, i te kitenga o te keneturio i taua mea, ka whakakorōria ia i te Atua, ka mea, “He pono he tangata tika tēnei.”
47 Quando o centurião viu o que acontecera, deu glória a Deus, dizendo: Na verdade, este homem era justo.
48 Me te hunga katoa hoki i huihui mai ki te mātakitaki, i tō rātou kitenga i aua mea i meatia rā, ka pātuki i ō rātou uma, ā, hoki ana.
48 E todas as multidões que presenciaram este espetáculo, vendo o que havia acontecido, voltaram batendo no peito.
49 Ā, ko te hunga katoa i mōhio ki a ia, rātou ko ngā wāhine i aru mai i a ia i Kariri, i tū mai i tawhiti, mātakitaki ai ki ēnei mea.
49 Entretanto, todos os conhecidos de Jesus, e as mulheres que o haviam seguido desde a Galiléia, estavam de longe vendo estas coisas.
50 Nā, tērā tētahi tangata, ko Hōhepa te ingoa, he tangata noho rūnanga; he tangata pai, he tangata tika.
50 Então um homem chamado José, natural de Arimatéia, cidade dos judeus, membro do sinédrio, homem bom e justo,
51 Kīhai ia i whakaae ki tō rātou whakaaro, ki tā rātou mahi, nō Arimatia ia, nō tētahi pā o ngā Hūrai, ā, he tangata ia e tatari ana ki te rangatiratanga o te Atua.
51 o qual não tinha consentido no conselho e nos atos dos outros, e que esperava o reino de Deus,
52 I haere ia ki a Pirato, ā, tonoa ana e ia te tinana o Īhu.
52 chegando a Pilatos, pediu-lhe o corpo de Jesus;
53 Nā, ka tangohia iho e ia taua tinana, ā, takaia ana ki te rīnena, ka waiho ki te rua i hāua ki roto ki te kōhatu, kāhore hoki i takoto noa tētahi tangata ki reira.
53 e tirando-o da cruz, envolveu-o num pano de linho, e pô-lo num sepulcro escavado em rocha, onde ninguém ainda havia sido posto.
54 Nā, ko te rā Takanga hākari ia, ā, meāke pūao te hāpati.
54 Era o dia da preparação, e ia começar o sábado.
55 I aru anō ngā wāhine i haere tahi mai nei me ia i Kariri, ā, kite ana i te urupā, i te whakatakotoranga anō o tōna tinana.
55 E as mulheres que tinham vindo com ele da Galiléia, seguindo a José, viram o sepulcro, e como o corpo foi ali depositado.
56 Nā, ka hoki rātou, ka mahi i ngā mea kakara, i ngā hinu.
56 Então voltaram e prepararam especiarias e ungüentos. E no sábado repousaram, conforme o mandamento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.