João 9

mri (MRI) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Nā, i a Īhu e haere ana, ka kite ia i tētahi tangata i matapō, nō tōna whānau­tanga mai anō.
1 Enquanto caminhava, Jesus viu um homem cego de nascença.
2 Nā, ka ui āna ākonga ki a ia, ka mea, “E te Kai­whaka­ako, ko wai i hara, ko tēnei, ko ōna mātua rānei i whānau matapō ai ia?”
2 Seus discípulos perguntaram: “Rabi, por que este homem nasceu cego? Foi por causa de seus próprios pecados ou dos pecados de seus pais?”.
3 Ka whaka­hokia e Īhu, “Ehara i te mea ko tēnei kua hara, ko ōna mātua rānei; engari, kia ai ia hei whaka­kite­nga mō ngā mahi a te Atua.
3 Jesus respondeu: “Nem uma coisa nem outra. Isso aconteceu para que o poder de Deus se manifestasse nele.
4 Me mahi e tātou ngā mahi a tōku kai­tono mai i te mea e ao ana; meāke ko te pō e kore ai e taea he mahi e tētahi tangata.
4 Devemos cumprir logo as tarefas que nos foram dadas por aquele que me enviou. A noite se aproxima, quando ninguém pode trabalhar.
5 I ahau i te ao nei, ko ahau te mārama o te ao.”
5 Mas, enquanto estou aqui no mundo, eu sou a luz do mundo”.
6 Ka mutu ēnei kōrero āna, ka tūwha ia ki te whenua, ā, poke­pokea ana tētahi paru ki te hūware, pania atu ana te paru ki ngā kanohi o te matapō,
6 Depois de dizer isso, Jesus cuspiu no chão, misturou a terra com saliva e aplicou-a nos olhos do cego.
7 nā, ka mea ki a ia, “Haere ki te horoi ki te kau­kau­ranga i Hiroama,” ko Tono te whaka­māori­tanga. Nā, haere ana ia, horoi ana, ā, hoki ti­tiro ana mai.
7 Em seguida, disse: “Vá lavar-se no tanque de Siloé” (que significa “enviado”). O homem foi, lavou-se e voltou enxergando.
8 Nā, ka mea ngā tāngata e noho tata ana, rātou ko ngā tāngata i kite i tōna matapō­tanga i mua, “Ehara ianei tēnei i taua tangata i noho rā, i tono mea rā māna?”
8 Seus vizinhos e outros que o conheciam como mendigo começaram a perguntar: “Não é este o homem que costumava ficar sentado pedindo esmolas?”.
9 Ka mea ētahi, “Ko ia tēnei”. Ko ētahi i mea, “Kāhore, engari rite tonu ki a ia te āhua”.
9 Alguns diziam que sim, e outros diziam: “Não, apenas se parece com ele”. O mendigo, porém, insistia: “Sim, sou eu mesmo!”.
10 Kātahi rātou ka mea ki a ia, “Nā te aha rā i kite ai ōu kanohi?”
10 “Quem curou você?”, perguntaram eles. “O que aconteceu?”
11 Ka whaka­hoki ia ka mea, “Nā te tangata, e huaina nei ko Īhu, i poke­poke he paru, pania ana e ia ki ōku kanohi, ka mea mai ki ahau, ‘Haere ki Hiroama horoi ai.’ Nā, ko tōku haere­nga atu, ko tāku horoi­nga, kite ana ahau.”
11 Ele respondeu: “O homem chamado Jesus misturou terra com saliva, colocou-a em meus olhos e disse: ‘Vá lavar-se no tanque de Siloé’. Eu fui e me lavei, e agora posso ver!”.
12 Nā, ka mea rātou ki a ia, “Kei hea ia?”
12 “Onde está esse homem?”, perguntaram. “Não sei”, respondeu ele.
13 Ka kawea atu ki ngā Parihi taua tangata i matapō i mua rā.
13 Então levaram aos fariseus o homem que havia sido cego,
14 Nā, nō te hāpati i poke­pokea ai e Īhu te paru, i meinga ai ōna kanohi kia kite.
14 pois foi no sábado que Jesus misturou terra com saliva e o curou.
15 Nā, ka ui anō ngā Parihi ki a ia, ki te pēhea i kite ai ia. Ka mea ia ki a rātou, “I pania e ia he paru ki ōku kanohi, nā, horoi ana ahau, kite ana.”
15 Os fariseus encheram o homem de perguntas sobre o que havia acontecido, e ele respondeu: “Ele colocou terra com saliva em meus olhos e, depois que eu me lavei, passei a enxergar!”.
16 Nā, ka mea ētahi o ngā Parihi, “Ehara tēnei i te tangata nā te Atua, inā hoki tē whaka­rite ia i te hāpati.”
16 Alguns dos fariseus disseram: “Esse homem não é de Deus, pois trabalha no sábado”. Outros disseram: “Mas como um pecador poderia fazer sinais como esse?”. E havia entre eles uma divergência de opiniões.
17 Ka mea anō rātou ki te matapō, “E pēhea ana koe ki a ia, ki tāna mea­tanga i ōu kanohi kia kite?”
17 Os fariseus voltaram a perguntar ao homem que havia sido cego: “O que você diz desse homem que o curou?”. “Ele deve ser profeta”, respondeu o homem.
18 Heoi, kāhore ngā Hūrai i whaka­pono i matapō taua tangata, kua meinga anō kia kite, karanga­tia noatia e rātou ngā mātua ōna i meinga nei kia kite,
18 Os líderes judeus se recusavam a crer que ele havia sido cego e estava curado, por isso mandaram chamar os pais dele
19 ā, ka ui rātou ki a rāua, ka mea, “Ko tā kōrua tama tēnei, e mea nei kōrua i whānau matapō mai? Nā te aha rā ia i ti­tiro ai ināia­nei?”
19 e perguntaram: “Ele é seu filho? Ele nasceu cego? Se foi, como pode ver agora?”.
20 Ka whaka­hoki ōna mātua ki a rātou, ka mea, “E mōhio ana māua, ko tā māua tama tēnei, i whānau matapō mai anō.
20 Os pais responderam: “Sabemos que ele é nosso filho e que nasceu cego,
21 Ko te mea ia i kite ai ia ināia­nei, kāhore i mōhio­tia e māua; kāhore hoki māua e mōhio nā wai i mea ōna kanohi kia kite. He kaumātua ia; ui atu ki a ia, māna ia e kōrero.”
21 mas não sabemos como pode ver agora nem quem o curou. Ele tem idade suficiente para falar por si mesmo. Perguntem a ele”.
22 I pēnei ōna mātua, nō te mea i mataku rāua i ngā Hūrai. Kua takoto noa ake hoki tā ngā Hūrai tikanga, nā, ki te whaka­ae tētahi, ko te Karaiti ia, me pei ki waho o te whare kara­kia.
22 Seus pais disseram isso por medo dos líderes judeus, pois estes haviam anunciado que, se alguém dissesse que Jesus era o Cristo, seria expulso da sinagoga.
23 Koia ōna mātua i mea ai, “He kaumātua ia; ui atu ki a ia.”
23 Por isso disseram: “Ele tem idade suficiente. Perguntem a ele”.
24 Nā, ka karanga tuarua rātou ki te tangata i matapō i mua rā, ka mea ki a ia, “Hoatu he korōria ki te Atua; e mātau ana mātou he tangata hara tēnei.”
24 Então, pela segunda vez, chamaram o homem que havia sido cego e lhe disseram: “Deus é quem deve receber glória por aquilo que aconteceu, pois sabemos que esse Jesus é pecador”.
25 Nā, ka whaka­hoki ia, ka mea, “Kāhore ahau e mātau he tangata hara rānei ia; kotahi anō tāku e mātau nei, he matapō ahau i mua, ā, inā kua kite.”
25 “Não sei se ele é pecador”, respondeu o homem. “Mas uma coisa sei: eu era cego e agora vejo!”
26 Ka mea anō rātou ki a ia, “I aha ia ki a koe? I pēhea­tia ōu kanohi i meinga ai e ia kia kite?”
26 “Mas o que ele fez?”, perguntaram. “Como ele o curou?”
27 Ka whaka­hokia e ia ki a rātou, “Kua kōrero­tia anō e ahau ki a koutou inā tonu nei, ā, kīhai koutou i whaka­rongo. He aha koutou i hia­hia ai kia rongo anō? E mea ana oti koutou kia meinga hei ākonga māna?”
27 “Eu já lhes disse!”, exclamou o homem. “Vocês não ouviram? Por que querem ouvir outra vez? Por acaso também querem se tornar discípulos dele?”
28 Nā, whaka­hī ana rātou ki a ia, ka mea, “Ko tāna ākonga koe; ko mātou ia he ākonga nā Mohi.
28 Então eles o insultaram e disseram: “Você é discípulo dele, mas nós somos discípulos de Moisés!
29 E mātau ana mātou i kōrero te Atua ki a Mohi; ko tēnei tangata ia kāhore mātou e mātau ki tōna wāhi i haere mai ai.”
29 Sabemos que Deus falou a Moisés, mas nem sabemos de onde vem esse homem”.
30 Nā, ka whaka­hoki taua tangata, ka mea ki a rātou, “Ha! he mea whaka­mīharo rā tēnei kāhore koutou i mātau ki tōna wāhi i haere mai ai, otirā, kua meinga e ia ōku kanohi kia kite.
30 “Que coisa mais estranha!”, respondeu o homem. “Ele curou meus olhos e vocês não sabem de onde ele vem?
31 E mātau ana rā tātou, e kore te Atua e whaka­rongo ki ngā tāngata hara; tēnā ki te mea he tangata kara­kia tētahi ki te Atua, he mea i tāna e pai ai, ka whaka­rongo ia ki a ia.
31 Sabemos que Deus não atende pecadores, mas está pronto a ouvir aqueles que o adoram e fazem a sua vontade.
32 Kāhore rawa i rangona nō te tīma­tanga rā anō o te ao, i whaka­tiro­hia e tētahi ngā kanohi o te tangata i whānau matapō.
32 Desde o princípio do mundo, ninguém foi capaz de abrir os olhos de um cego de nascença.
33 Ki te mea kīhai i puta mai tēnei tangata i te Atua, e kore e taea e ia tētahi mea.”
33 Se esse homem não fosse de Deus, não teria conseguido fazê-lo.”
34 Nā, ka whaka­hoki rātou, ka mea ki a ia, “I whānau pū koe i roto i ngā hara, ko koe rānei hei whaka­ako i a mātou?” Nā, peia ana ia e rātou ki waho.
34 “Você nasceu inteiramente pecador!”, disseram eles. “E quer ensinar a nós?” Então o expulsaram da sinagoga.
35 I rongo a Īhu kua oti ia te pei e rātou ki waho; ā, i tōna kite­nga i a ia, ka mea ki a ia, “E whaka­pono ana rānei koe ki te Tama a te Atua?”
35 Quando Jesus soube do que havia acontecido, procurou o homem e lhe disse: “Você crê no Filho do Homem?”.
36 Ka whaka­hoki ia, ka mea, “Ko wai ia, e te Ariki, kia whaka­pono ai ahau ki a ia?”
36 “Quem é ele, senhor?”, perguntou o homem. “Eu quero crer nele.”
37 Ka mea a Īhu ki a ia, “Kua kite koe i a ia, ko ia hoki tēnei e kōrero nei ki a koe.”
37 Jesus respondeu: “Você o viu, e ele está falando com você!”.
38 Nā, ko tāna mea­tanga, “E te Ariki, e whaka­pono ana ahau.” Nā, koro­piko ana ia ki a ia.
38 “Sim, Senhor, eu creio!”, declarou o homem. E adorou a Jesus.
39 Kātahi a Īhu ka mea, “I haere mai ahau ki tēnei ao ki te whaka­rite whaka­wā, he mea e kite ai te hunga kāhore nei i kite; e whaka­matapō­tia ai hoki te hunga e kite ana.”
39 Então Jesus disse: “Eu vim a este mundo para julgar, para dar visão aos cegos e para fazer que os que veem se tornem cegos”.
40 Ā, ka rangona ēnei mea e ētahi o ngā Parihi e tū tahi ana me ia, ka mea rātou ki a ia, “E matapō ana anō rānei mātou?”
40 Alguns fariseus que estavam por perto o ouviram e perguntaram: “Você está dizendo que nós somos cegos?”.
41 Ka mea a Īhu ki a rātou, “Me i matapō koutou, kāhore ō koutou hara. Tēnā ka mea nā koutou, ‘E kite ana mātou,’ nā, e mau nā tō koutou hara.
41 “Se vocês fossem cegos, não seriam culpados”, respondeu Jesus. “Mas a culpa de vocês permanece, pois afirmam que podem ver.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.