João 20

mri (MRI) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 I te rā tua­tahi o te wiki ka haere a Meri Makarini ki te urupā i te atatū, i te mea e pōuri tonu ana, ā, ka kite i te kōhatu kua tango­hia atu i te urupā.
1 Domingo bem cedo, quando ainda estava escuro, Maria Madalena foi até o túmulo e viu que a pedra que tapava a entrada tinha sido tirada.
2 Nā, ka oma ia, ka haere ki a Haimona Pita rāua ko tērā ākonga i aroha ai a Īhu, ka mea ki a rāua, “Kua tango­hia e rātou te Ariki i te urupā, ā, kāhore mātou e mōhio ki te wāhi i waiho ai ia e rātou.”
2 Então foi correndo até o lugar onde estavam Simão Pedro e outro discípulo, aquele que Jesus amava, e disse: — Tiraram o Senhor Jesus do túmulo, e não sabemos onde o puseram!
3 Nā, ka puta atu a Pita, me taua ākonga, ka haere ki te urupā.
3 Então Pedro e o outro discípulo foram até o túmulo.
4 Ā, oma ngā­tahi ana rāua; otiia, i hohoro tērā ākonga i a Pita, ko ia anō kua tae wawe ki te urupā.
4 Os dois saíram correndo juntos, mas o outro correu mais depressa do que Pedro e chegou primeiro.
5 Nā, piko iho ana ia, ka kite i ngā tākai rīnena e takoto ana; heoi, kīhai i tomo ki roto.
5 Ele se abaixou para olhar lá dentro e viu os lençóis de linho; porém não entrou no túmulo.
6 Nā, ka haere anō a Haimona Pita i muri i a ia, ā, ko tōna tomo­kanga ki te urupā, ka kite i ngā tākai rīnena e takoto ana.
6 Mas Pedro, que chegou logo depois, entrou. Ele também viu os lençóis colocados ali
7 Me te tauera i takaia ai tōna māte­nga, kīhai i takoto tahi me ngā tākai rīnena, he mea whaka­kopa ia ki tētahi wāhi i tahaki.
7 e a faixa que tinham posto em volta da cabeça de Jesus. A faixa não estava junto com os lençóis, mas estava enrolada ali ao lado.
8 Kātahi, ka tomo tērā ākonga, i tae wawe nei ki te urupā, kite ana, whaka­pono ana.
8 Aí o outro discípulo, que havia chegado primeiro, também entrou no túmulo. Ele viu e creu.
9 (Kīanō hoki rātou i mōhio noa ki te karaipi­ture, kua takoto te tikanga kia ara ake ia i te hunga mate.)
9 (Eles ainda não tinham entendido as Escrituras Sagradas , que dizem que era preciso que Jesus ressuscitasse.)
10 Nā, hoki ana anō ngā ākonga ki tō rāua kāinga.
10 E os dois voltaram para casa.
11 Ko Meri ia tū tonu i waho o te urupā tangi ai. Ā, i a ia e tangi ana, ka piko iho ki te urupā.
11 Maria Madalena tinha ficado perto da entrada do túmulo, chorando. Enquanto chorava, ela se abaixou, olhou para dentro
12 Ka kite i ngā ana­hera toko­rua, he mā ngā kākahu, e noho ana, ko tētahi ki te māte­nga, ko tētahi ki ngā wae­wae, i te wāhi i takoto ai te tinana o Īhu.
12 e viu dois anjos vestidos de branco, sentados onde tinha sido posto o corpo de Jesus. Um estava na cabeceira, e o outro, nos pés.
13 Ka mea rāua ki a ia, “E tai, he aha tāu e tangi?”
13 Os anjos perguntaram: — Mulher, por que você está chorando? Ela respondeu: — Levaram embora o meu Senhor, e eu não sei onde o puseram!
14 Ka pēnei āna kōrero, ka tahuri whaka­muri, ka kite i a Īhu e tū ana, otiia, kīhai i mōhio ko Īhu ia.
14 Depois de dizer isso, ela virou para trás e viu Jesus ali de pé, mas não o reconheceu.
15 Ka mea a Īhu ki a ia, “E tai, he aha tāu e tangi? Ko wai tāu e rapu?”
15 Então Jesus perguntou: Ela pensou que ele era o jardineiro e por isso respondeu: — Se o senhor o tirou daqui, diga onde o colocou, e eu irei buscá-lo.
16 Ka mea a Īhu ki a ia, “E Meri!”
16 — Maria! — disse Jesus. Ela virou e respondeu em — “Rabôni!” (Esta palavra quer dizer “Mestre”.)
17 Ka mea a Īhu ki a ia, “Kei pā ki ahau; kīanō hoki ahau i kake noa ki tōku Matua. Engari, haere ki ōku tēina, ka mea atu ki a rātou, ‘Ka kake ahau ki tōku Matua, ki tō koutou Matua; ki tōku Atua, ki tō koutou Atua.’ ”
17 Jesus disse:
18 Haere ana a Meri Makarini, kōrero ana ki ngā ākonga, “Kua kite ia i te Ariki!” Kua kōrero­tia hoki e ia ēnei mea ki a ia.
18 Então Maria Madalena foi e disse aos discípulos de Jesus: — Eu vi o Senhor! E contou o que Jesus lhe tinha dito.
19 I taua rā tua­tahi anō o te wiki, i te ahi­ahi, i ngā tatau e kati ana o te wāhi i hui­hui ai ngā ākonga i te wehi i ngā Hūrai, ka haere mai a Īhu, ka tū i waenga­nui, ka mea ki a rātou, “Kia tau te rangi­mārie ki a koutou.”
19 Naquele mesmo domingo, à tarde, os discípulos de Jesus estavam reunidos de portas trancadas, com medo dos líderes judeus. Então Jesus chegou, ficou no meio deles e disse:
20 Ā, ka puaki tēnei kupu āna, ka whaka­kitea e ia ōna ringa me tōna kao­kao ki a rātou. Nā, hari tonu ngā ākonga, i tō rātou kite­nga i te Ariki.
20 Em seguida lhes mostrou as suas mãos e o seu lado. E eles ficaram muito alegres ao verem o Senhor.
21 Ka mea anō a Īhu ki a rātou, “Kia tau te rangi­mārie ki a koutou. I tonoa mai ahau e te Matua, ka pērā anō tāku tono i a koutou.”
21 Então Jesus disse de novo:
22 Ka kōrero­tia tēnei e ia, ka whaka­hā ia, ka mea ki a rātou, “Kia riro te Wairua Tapu i a koutou.
22 Depois soprou sobre eles e disse:
23 Ki te whaka­rērea noatia e koutou ngā hara o ētahi, ka whaka­rērea o rātou; ki te whaka­maua anō o ētahi e koutou, ka mau anō.”
23 Se vocês perdoarem os pecados de alguém, esses pecados são perdoados; mas, se não perdoarem, eles não são perdoados.
24 Ko Tamati ia, ko tētahi o te tekau mā rua, tētahi o ōna ingoa ko Ririmu, kāhore i a rātou i te taenga mai o Īhu.
24 Acontece que Tomé, um dos discípulos, que era chamado de “o Gêmeo”, não estava com eles quando Jesus chegou.
25 Ā, ko te mea­tanga a ērā ākonga ki a ia, “Kua kite mātou i te Ariki!”
25 Então os outros discípulos disseram a Tomé: — Nós vimos o Senhor! Ele respondeu: — Se eu não vir o sinal dos pregos nas mãos dele, e não tocar ali com o meu dedo, e também se não puser a minha mão no lado dele, não vou crer!
26 Ā, ka pahemo ngā rā e waru, nā, kei roto anō āna ākonga, rātou ko Tamati. Ka haere mai a Īhu i te mea e kati ana ngā tatau, ka tū ki waenga­nui, ka mea, “Kia tau te rangi­mārie ki a koutou.”
26 Uma semana depois, os discípulos de Jesus estavam outra vez reunidos ali com as portas trancadas, e Tomé estava com eles. Jesus chegou, ficou no meio deles e disse:
27 Kātahi ia ka mea ki a Tamati, “Totoro mai tōu mati­hao, kia kite hoki koe i ōku ringa. Totoro mai hoki tōu ringa, ka kuhu ki tōku kao­kao. Aua e whaka­teka, engari, me whaka­pono.”
27 Em seguida disse a Tomé:
28 Nā, ka whaka­hoki a Tamati, ka mea ki a ia, “E tōku Ariki, e tōku Atua!”
28 Então Tomé exclamou: — Meu Senhor e meu Deus!
29 Ka mea a Īhu ki a ia, “Nō tōu kite­nga i ahau, i whaka­pono ai koe, e Tamati. Ka koa te hunga kāhore i kite, ā, kua whaka­pono.”
29 — Você creu porque me viu? — disse Jesus. — Felizes são os que não viram, mas assim mesmo creram!
30 He maha anō ērā atu tohu i oti i a Īhu, i te aro­aro o āna ākonga, kāhore nei i tuhi­tuhia ki tēnei puka­puka.
30 Jesus fez diante dos discípulos muitos outros milagres que não estão escritos neste livro.
31 Otiia, kua tuhi­tuhia ēnei, kia whaka­pono ai koutou ko te Karaiti a Īhu, ko te Tama a te Atua; kia whi­whi ai hoki ki te ora i runga i tōna ingoa, ina whaka­pono.
31 Mas estes foram escritos para que vocês creiam que Jesus é o Messias , o Filho de Deus. E para que, crendo, tenham vida por meio dele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.