João 19

mri (MRI) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Kātahi, ka mau a Pirato ki a Īhu, ka whiu i a ia.
1 Por isso, Pilatos tomou Jesus e mandou açoitá-lo.
2 Ā, ka whiria e ngā hōia he karauna tā­tarā­moa, pōtaea ana ki tōna māte­nga, whaka­kākahu­ria ana hoki ia ki te kahu pāpura.
2 Os soldados teceram uma coroa de espinhos e a puseram na cabeça de Jesus. Também o vestiram com um manto de púrpura.
3 Nā, ka mea rātou, “Tēnā koe, e te Kīngi o ngā Hūrai!” Ā, pākia ana ia ki ō rātou ringa.
3 Chegavam-se a ele e diziam: — Salve, rei dos judeus! E davam-lhe bofetadas.
4 Ka haere anō a Pirato, ka mea ki a rātou, “Nā, tēnei te āra­hina atu nei ia e ahau ki a koutou, kia mōhio ai koutou, kāhore rawa i mau i ahau tētahi hē ōna.”
4 Pilatos saiu outra vez e disse aos judeus: — Eis que eu o apresento a vocês, para que saibam que não encontro nele crime algum.
5 Nā, ka puta a Īhu ki waho, me te karauna tā­tarā­moa i runga i a ia, me te kākahu pāpura. Ka mea a Pirato ki a rātou, “Nā, te tangata nei!”
5 Então Jesus saiu, trazendo a coroa de espinhos e o manto de púrpura. E Pilatos lhes disse: — Eis o homem!
6 Ā, nō te kite­nga o ngā tohu­nga nui rātou ko ngā kātipa i a ia, ka karanga rātou, ka mea, “Rīpekatia, rīpeka­tia.”
6 Quando viram Jesus, os principais sacerdotes e os seus guardas gritaram: — Crucifique! Crucifique! Pilatos repetiu: — Levem-no daqui vocês mesmos e o crucifiquem, porque eu não encontro nele crime algum.
7 Ka whaka­hokia e ngā Hūrai ki a ia, “He ture tō mātou, ā, ki tō mātou ture he mea tika kia mate ia, mōna i mea ko te Tama ia a te Atua.”
7 Os judeus responderam: — Temos uma lei e, segundo essa lei, ele deve morrer, porque se fez Filho de Deus.
8 Nō te rongo­nga o Pirato i tēnei kī, nui rawa tōna wehi;
8 Pilatos, ouvindo tal declaração, ficou ainda mais atemorizado
9 ka tomo anō ia ki te whare whaka­wā, ka mea ki a Īhu, “Nō hea koe?”
9 e, entrando outra vez no Pretório, perguntou a Jesus: — De onde você é? Mas Jesus não lhe deu resposta.
10 Nā, ka mea a Pirato ki a ia, “E kore koe e kōrero ki ahau? Kāhore koe e mōhio kei ahau te tikanga mō te rīpeka i a koe, kei ahau anō te tikanga mō te tuku i a koe kia haere?”
10 Então Pilatos o advertiu: — Você não me responde? Não sabe que tenho autoridade tanto para soltar você como para crucificá-lo?
11 Ka whaka­hokia e Īhu, “Kāhore āu tikanga ki ahau, me kāhore i hōmai ki a koe i runga. Koia i nui rawa ai te hara o te kai­tuku i ahau ki a koe.”
11 Jesus respondeu:
12 Nā, i reira anō ka whai a Pirato kia tukua ia kia haere; otiia, ka karanga ngā Hūrai, ka mea, “Ki te tukua tēnei e koe, ehara koe i te hoa nō Hīhā. Ki te whaka­kīngi tētahi tangata i a ia, he whaka­kāhore tāna i a Hīhā.”
12 A partir desse momento, Pilatos queria soltá-lo, mas os judeus gritavam: — Se você soltar este homem, não é amigo de César! Todo aquele que se faz rei é contra César!
13 Ā, nō ka rongo a Pirato i tēnei kōrero, ka āra­hina e ia a Īhu ki waho, ā, noho ana ki runga ki te nohoa­nga whaka­wā, ki te wāhi e kīa nei ko te Whā­riki Kōhatu, ki te reo Hiperu, ko Kapata.
13 Quando Pilatos ouviu essas palavras, trouxe Jesus para fora e sentou-se no tribunal, no lugar chamado Pavimento, em hebraico Gabatá.
14 Ko te taka­nga ia o te Kape­nga, i tata pū ki te ono o ngā hāora. Ka mea ia ki ngā Hūrai, “Nā, tō koutou Kīngi!”
14 E era a preparação da Páscoa, por volta do meio-dia. E Pilatos disse aos judeus: — Eis aqui o rei de vocês.
15 Nā, ko tā rātou karanga­tanga, “Whaka­matea, whaka­matea, rīpeka­tia!”
15 Eles, porém, clamavam: — Fora! Fora! Crucifique-o! Então Pilatos perguntou: — Devo crucificar o rei de vocês? Os principais sacerdotes responderam: — Não temos rei, senão César!
16 Nō reira, ka hoatu ia e ia ki a rātou kia rīpeka­tia.
16 Então Pilatos entregou Jesus para ser crucificado, e eles o levaram.
17 Ā, amo ana ia i tōna rīpeka, haere ana ki te wāhi e kīa nei ko te wāhi o te anga­anga, tōna ingoa ki te reo Hiperu, ko “Korokota.”
17 Jesus, carregando ele mesmo a sua cruz, saiu para o lugar chamado Calvário, Gólgota em hebraico.
18 Nā, rīpeka­tia ana ia e rātou ki reira, ā, ia me ētahi atu toko­rua, kotahi ki tētahi taha, kotahi ki tētahi taha, ko Īhu ki waenga­nui.
18 Ali o crucificaram e com ele outros dois, um de cada lado, e Jesus no meio.
19 Nā, tuhi­tuhia ana e Pirato tētahi ingoa, whaka­piri­tia ana ki te rīpeka. Ko te tuhi­tuhi tēnei, “Ko Īhu o Nahareta ko te Kīngi o ngā Hūrai.”
19 Pilatos escreveu também um título e o colocou no alto da cruz. E o que estava escrito era: “ Jesus Nazareno, o Rei dos Judeus ”.
20 Ā, he toko­maha ngā Hūrai i kite i tēnei ingoa; i tata hoki ki te pā te wāhi i rīpeka­tia ai a Īhu; ā, i tuhi­tuhia taua mea ki te reo Hiperu, ki te reo Kariki, ki te reo Roma.
20 Muitos judeus leram este título, porque o lugar em que Jesus havia sido crucificado era perto da cidade; e estava escrito em hebraico, latim e grego.
21 Nā, ka mea ngā tohu­nga nui o ngā Hūrai ki a Pirato, “Aua e tuhi­tuhia, ‘Ko te Kīngi o ngā Hūrai,’ engari, ‘Nāna i mea, Ko te Kīngi ahau o ngā Hūrai.’ ”
21 Os principais sacerdotes dos judeus disseram a Pilatos: — Não escreva: “Rei dos judeus”, e sim: “Ele disse: Sou o rei dos judeus.”
22 Ka whaka­hokia e Pirato, “Ko tāku i tuhi­tuhi ai kua tuhi­tuhia.”
22 Pilatos respondeu: — O que escrevi escrevi.
23 Ā, ka oti a Īhu te rīpeka e ngā hōia, ka mau rātou ki ōna kākahu, wehea ake kia whā ngā wāhi, ki ia hōia he wāhi; me te koti anō. Nā, kāhore he tui o te koti, he mea whatu iho i runga ā puta noa.
23 Os soldados, pois, quando crucificaram Jesus, pegaram as roupas dele e dividiram em quatro partes, uma parte para cada soldado; e pegaram também a túnica. A túnica, porém, era sem costura, toda tecida de alto a baixo.
24 Nā, ka mea rātou tētahi ki tētahi, “Kaua e haea e tātou, engari, me maka ki te rota kia kitea ai, mō wai rānei.” Nā, ka rite te karaipi­ture e mea nei:
24 Por isso, os soldados disseram uns aos outros: — Não a rasguemos, mas vamos tirar a sorte para ver quem ficará com ela. Isso aconteceu para que se cumprisse a Escritura, que diz: “Repartiram entre si as minhas roupas e sobre a minha túnica lançaram sortes.” E foi isso que os soldados fizeram.
25 Nā, i te taha o te rīpeka o Īhu tōna whaea e tū ana, rātou ko te teina o tōna whaea, ko Meri wahine a Kereopa, ko Meri Makarini.
25 E junto à cruz estavam a mãe de Jesus, a irmã dela, Maria, mulher de Clopas, e Maria Madalena.
26 Ā, nō te kite­nga o Īhu i tōna whaea, i te ākonga hoki i aroha ai ia e tū tahi ana, ka mea ia ki tōna whaea, “E tai, Nana, tāu tama!”
26 Vendo Jesus a sua mãe e junto dela o discípulo amado, disse:
27 Kātahi, ia ka mea ki taua ākonga, “Nā, tōu whaea!” Ā, nō taua hāora ka mau taua ākonga i a ia ki tōna whare.
27 Depois, disse ao discípulo: Dessa hora em diante, o discípulo a tomou para casa.
28 Muri iho i tēnei ka mōhio a Īhu ka oti ngā mea katoa, nā, ka mea ia, hei whaka­rite­nga mō te karaipi­ture, “He mate­wai tōku.”
28 Depois, vendo Jesus que tudo já estava consumado, para que se cumprisse a Escritura, disse:
29 Nā, tērā e tū rā tētahi oko, kī tonu i te winika; ā, ka whaka­kīa e rātou tētahi hau­tai ki te winika, whaka­noho­ia ana ki runga ki te hihopa, hoatu ana ki tōna māngai.
29 Estava ali um vaso cheio de vinagre. Embeberam de vinagre uma esponja e, fixando-a num caniço de hissopo, aproximaram a esponja da boca de Jesus.
30 Ā, nō te inu­manga o Īhu i te winika, ka mea ia, “Kua oti.”
30 Quando Jesus tomou o vinagre, disse: E, inclinando a cabeça, entregou o espírito.
31 Nā, i mea ngā Hūrai kia kaua e mau ngā tinana ki te rīpeka i te hāpati, ko te Taka­nga hoki tērā, he rā nui hoki taua hāpati, ka mea rātou ki a Pirato kia whatia ō rātou wae­wae, kia tango­hia atu hoki.
31 Então, para que os corpos não ficassem na cruz durante o sábado, visto que era o dia da preparação e era grande o dia daquele sábado, os judeus pediram a Pilatos que fossem quebradas as pernas dos crucificados e fossem tirados das cruzes.
32 Nā, ka haere ngā hōia, ka whawhati i ngā wae­wae o tō mua, me o tērā i rīpeka­tia ngā­tahi­tia me ia.
32 Os soldados quebraram as pernas dos homens que tinham sido crucificados com Jesus, primeiro de um, depois do outro.
33 I tō rātou taenga ia ki a Īhu, ka kite kua mate noa ake ia, kīhai i whatia e rātou ōna wae­wae.
33 Quando, porém, chegaram a Jesus, vendo que já estava morto, não lhe quebraram as pernas.
34 Engari, i wero­hia tōna kao­kao e tētahi o ngā hōia ki te mātia, ā, puta tonu he toto, he wai.
34 Mas um dos soldados lhe abriu o lado com uma lança, e logo saiu sangue e água.
35 Ā, ko te tangata i kite, ko ia anō te kai­whaka­atu, ā, he pono tāna whaka­atu; e mōhio ana ia he kōrero pono tāna, he mea rā kia whaka­pono ai koutou.
35 Aquele que viu isso dá testemunho, e o testemunho dele é verdadeiro. E ele sabe que diz a verdade, para que também vocês creiam.
36 I meatia hoki ēnei mea, kia rite ai te karaipi­ture, “E kore tētahi iwi ōna e whatia.”
36 E isso aconteceu para que se cumprisse a Escritura: “Nenhum dos seus ossos será quebrado.”
37 E mea ana anō tētahi atu karaipi­ture, “Ka ti­tiro rātou ki tā rātou i wero ai.”
37 E outra vez diz a Escritura: “Olharão para aquele a quem traspassaram.”
38 Muri iho i ēnei mea, ka īnoi a Hōhepa o Arimatia ki a Pirato kia tango­hia e ia te tinana o Īhu. (He ākonga ia nā Īhu, otiia, he mea huna i te wehi ki ngā Hūrai.) Ā, whaka­ae ana a Pirato. Nō, ka haere ia, ka tango i te tinana o Īhu.
38 Depois disso, José de Arimateia, que era discípulo de Jesus — ainda que em segredo, porque tinha medo dos judeus —, pediu a Pilatos permissão para tirar o corpo de Jesus. E Pilatos deu permissão. Então José de Arimateia foi e retirou o corpo de Jesus.
39 I haere mai anō a Nikorima, tērā i haere rā i mua ki a Īhu i te pō, me te mau mai anō i te maira, i te aroe, he mea whaka­nanu, kia kotahi pea rau pāuna.
39 E Nicodemos, aquele que anteriormente tinha ido falar com Jesus à noite, também foi, levando cerca de trinta e cinco quilos de um composto de mirra e aloés.
40 Nā, ka tango rāua i te tinana o Īhu, takaia ana ki ngā kākahu rīnena me ngā mea kakara, ko tā ngā Hūrai rite­nga hoki tērā mō te tanu.
40 Tomaram, pois, o corpo de Jesus e o envolveram em lençóis com os óleos aromáticos, como é costume entre os judeus na preparação para o sepultamento.
41 Nā, he kāri kei te wāhi i rīpeka­tia ai ia; i roto anō i taua kāri tētahi urupā hou, he mea kāhore anō i takoto­ria noatia e tētahi.
41 No lugar onde Jesus foi crucificado havia um jardim; neste jardim havia um túmulo novo, no qual ninguém ainda tinha sido colocado.
42 Nā, ka whaka­takoto­ria a Īhu e rāua ki reira, nō te mea he rā Taka­nga tērā nō ngā Hūrai; he tata hoki te urupā.
42 Ali, por causa da preparação dos judeus e porque o túmulo ficava perto, colocaram o corpo de Jesus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.