João 19

mri (MRI) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Kātahi, ka mau a Pirato ki a Īhu, ka whiu i a ia.
1 Pilatos, pois, tomou então a Jesus, e o açoitou.
2 Ā, ka whiria e ngā hōia he karauna tā­tarā­moa, pōtaea ana ki tōna māte­nga, whaka­kākahu­ria ana hoki ia ki te kahu pāpura.
2 E os soldados, tecendo uma coroa de espinhos, lha puseram sobre a cabeça, e lhe vestiram roupa de púrpura.
3 Nā, ka mea rātou, “Tēnā koe, e te Kīngi o ngā Hūrai!” Ā, pākia ana ia ki ō rātou ringa.
3 E diziam: Salve, Rei dos Judeus. E davam-lhe bofetadas.
4 Ka haere anō a Pirato, ka mea ki a rātou, “Nā, tēnei te āra­hina atu nei ia e ahau ki a koutou, kia mōhio ai koutou, kāhore rawa i mau i ahau tētahi hē ōna.”
4 Então Pilatos saiu outra vez fora, e disse-lhes: Eis aqui vo-lo trago fora, para que saibais que não acho nele crime algum.
5 Nā, ka puta a Īhu ki waho, me te karauna tā­tarā­moa i runga i a ia, me te kākahu pāpura. Ka mea a Pirato ki a rātou, “Nā, te tangata nei!”
5 Saiu, pois, Jesus fora, levando a coroa de espinhos e roupa de púrpura. E disse-lhes Pilatos: Eis aqui o homem.
6 Ā, nō te kite­nga o ngā tohu­nga nui rātou ko ngā kātipa i a ia, ka karanga rātou, ka mea, “Rīpekatia, rīpeka­tia.”
6 Vendo-o, pois, os principais dos sacerdotes e os servos, clamaram, dizendo: Crucifica-o, crucifica-o. Disse-lhes Pilatos: Tomai-o vós, e crucificai-o; porque eu nenhum crime acho nele.
7 Ka whaka­hokia e ngā Hūrai ki a ia, “He ture tō mātou, ā, ki tō mātou ture he mea tika kia mate ia, mōna i mea ko te Tama ia a te Atua.”
7 Responderam-lhe os judeus: Nós temos uma lei e, segundo a nossa lei, deve morrer, porque se fez Filho de Deus.
8 Nō te rongo­nga o Pirato i tēnei kī, nui rawa tōna wehi;
8 E Pilatos, quando ouviu esta palavra, mais atemorizado ficou.
9 ka tomo anō ia ki te whare whaka­wā, ka mea ki a Īhu, “Nō hea koe?”
9 E entrou outra vez na audiência, e disse a Jesus: De onde és tu? Mas Jesus não lhe deu resposta.
10 Nā, ka mea a Pirato ki a ia, “E kore koe e kōrero ki ahau? Kāhore koe e mōhio kei ahau te tikanga mō te rīpeka i a koe, kei ahau anō te tikanga mō te tuku i a koe kia haere?”
10 Disse-lhe, pois, Pilatos: Não me falas a mim? Não sabes tu que tenho poder para te crucificar e tenho poder para te soltar?
11 Ka whaka­hokia e Īhu, “Kāhore āu tikanga ki ahau, me kāhore i hōmai ki a koe i runga. Koia i nui rawa ai te hara o te kai­tuku i ahau ki a koe.”
11 Respondeu Jesus: Nenhum poder terias contra mim, se de cima não te fosse dado; mas aquele que me entregou a ti maior pecado tem.
12 Nā, i reira anō ka whai a Pirato kia tukua ia kia haere; otiia, ka karanga ngā Hūrai, ka mea, “Ki te tukua tēnei e koe, ehara koe i te hoa nō Hīhā. Ki te whaka­kīngi tētahi tangata i a ia, he whaka­kāhore tāna i a Hīhā.”
12 Desde então Pilatos procurava soltá-lo; mas os judeus clamavam, dizendo: Se soltas este, não és amigo de César; qualquer que se faz rei é contra César.
13 Ā, nō ka rongo a Pirato i tēnei kōrero, ka āra­hina e ia a Īhu ki waho, ā, noho ana ki runga ki te nohoa­nga whaka­wā, ki te wāhi e kīa nei ko te Whā­riki Kōhatu, ki te reo Hiperu, ko Kapata.
13 Ouvindo, pois, Pilatos este dito, levou Jesus para fora, e assentou-se no tribunal, no lugar chamado Litóstrotos, e em hebraico Gabatá.
14 Ko te taka­nga ia o te Kape­nga, i tata pū ki te ono o ngā hāora. Ka mea ia ki ngā Hūrai, “Nā, tō koutou Kīngi!”
14 E era a preparação da páscoa, e quase à hora sexta; e disse aos judeus: Eis aqui o vosso Rei.
15 Nā, ko tā rātou karanga­tanga, “Whaka­matea, whaka­matea, rīpeka­tia!”
15 Mas eles bradaram: Tira, tira, crucifica-o. Disse-lhes Pilatos: Hei de crucificar o vosso Rei? Responderam os principais dos sacerdotes: Não temos rei, senão César.
16 Nō reira, ka hoatu ia e ia ki a rātou kia rīpeka­tia.
16 Então, consequentemente entregou-lho, para que fosse crucificado. E tomaram a Jesus, e o levaram.
17 Ā, amo ana ia i tōna rīpeka, haere ana ki te wāhi e kīa nei ko te wāhi o te anga­anga, tōna ingoa ki te reo Hiperu, ko “Korokota.”
17 E, levando ele às costas a sua cruz, saiu para o lugar chamado Caveira, que em hebraico se chama Gólgota,
18 Nā, rīpeka­tia ana ia e rātou ki reira, ā, ia me ētahi atu toko­rua, kotahi ki tētahi taha, kotahi ki tētahi taha, ko Īhu ki waenga­nui.
18 Onde o crucificaram, e com ele outros dois, um de cada lado, e Jesus no meio.
19 Nā, tuhi­tuhia ana e Pirato tētahi ingoa, whaka­piri­tia ana ki te rīpeka. Ko te tuhi­tuhi tēnei, “Ko Īhu o Nahareta ko te Kīngi o ngā Hūrai.”
19 E Pilatos escreveu também um título, e pô-lo em cima da cruz; e nele estava escrito: JESUS NAZARENO, O REI DOS JUDEUS.
20 Ā, he toko­maha ngā Hūrai i kite i tēnei ingoa; i tata hoki ki te pā te wāhi i rīpeka­tia ai a Īhu; ā, i tuhi­tuhia taua mea ki te reo Hiperu, ki te reo Kariki, ki te reo Roma.
20 E muitos dos judeus leram este título; porque o lugar onde Jesus estava crucificado era próximo da cidade; e estava escrito em hebraico, grego e latim.
21 Nā, ka mea ngā tohu­nga nui o ngā Hūrai ki a Pirato, “Aua e tuhi­tuhia, ‘Ko te Kīngi o ngā Hūrai,’ engari, ‘Nāna i mea, Ko te Kīngi ahau o ngā Hūrai.’ ”
21 Diziam, pois, os principais sacerdotes dos judeus a Pilatos: Não escrevas, O Rei dos Judeus, mas que ele disse: Sou o Rei dos Judeus.
22 Ka whaka­hokia e Pirato, “Ko tāku i tuhi­tuhi ai kua tuhi­tuhia.”
22 Respondeu Pilatos: O que escrevi, escrevi.
23 Ā, ka oti a Īhu te rīpeka e ngā hōia, ka mau rātou ki ōna kākahu, wehea ake kia whā ngā wāhi, ki ia hōia he wāhi; me te koti anō. Nā, kāhore he tui o te koti, he mea whatu iho i runga ā puta noa.
23 Tendo, pois, os soldados crucificado a Jesus, tomaram as suas vestes, e fizeram quatro partes, para cada soldado uma parte; e também a túnica. A túnica, porém, tecida toda de alto a baixo, não tinha costura.
24 Nā, ka mea rātou tētahi ki tētahi, “Kaua e haea e tātou, engari, me maka ki te rota kia kitea ai, mō wai rānei.” Nā, ka rite te karaipi­ture e mea nei:
24 Disseram, pois, uns aos outros: Não a rasguemos, mas lancemos sortes sobre ela, para ver de quem será. Para que se cumprisse a Escritura que diz: Repartiram entre si as minhas vestes, E sobre a minha vestidura lançaram sortes. Os soldados, pois, fizeram estas coisas.
25 Nā, i te taha o te rīpeka o Īhu tōna whaea e tū ana, rātou ko te teina o tōna whaea, ko Meri wahine a Kereopa, ko Meri Makarini.
25 E junto à cruz de Jesus estava sua mãe, e a irmã de sua mãe, Maria mulher de Clopas, e Maria Madalena.
26 Ā, nō te kite­nga o Īhu i tōna whaea, i te ākonga hoki i aroha ai ia e tū tahi ana, ka mea ia ki tōna whaea, “E tai, Nana, tāu tama!”
26 Ora Jesus, vendo ali sua mãe, e que o discípulo a quem ele amava estava presente, disse a sua mãe: Mulher, eis aí o teu filho.
27 Kātahi, ia ka mea ki taua ākonga, “Nā, tōu whaea!” Ā, nō taua hāora ka mau taua ākonga i a ia ki tōna whare.
27 Depois disse ao discípulo: Eis aí tua mãe. E desde aquela hora o discípulo a recebeu em sua casa.
28 Muri iho i tēnei ka mōhio a Īhu ka oti ngā mea katoa, nā, ka mea ia, hei whaka­rite­nga mō te karaipi­ture, “He mate­wai tōku.”
28 Depois, sabendo Jesus que já todas as coisas estavam terminadas, para que a Escritura se cumprisse, disse: Tenho sede.
29 Nā, tērā e tū rā tētahi oko, kī tonu i te winika; ā, ka whaka­kīa e rātou tētahi hau­tai ki te winika, whaka­noho­ia ana ki runga ki te hihopa, hoatu ana ki tōna māngai.
29 Estava, pois, ali um vaso cheio de vinagre. E encheram de vinagre uma esponja, e, pondo-a num hissopo, lha chegaram à boca.
30 Ā, nō te inu­manga o Īhu i te winika, ka mea ia, “Kua oti.”
30 E, quando Jesus tomou o vinagre, disse: Está consumado. E, inclinando a cabeça, entregou o espírito.
31 Nā, i mea ngā Hūrai kia kaua e mau ngā tinana ki te rīpeka i te hāpati, ko te Taka­nga hoki tērā, he rā nui hoki taua hāpati, ka mea rātou ki a Pirato kia whatia ō rātou wae­wae, kia tango­hia atu hoki.
31 Os judeus, pois, para que no sábado não ficassem os corpos na cruz, visto como era a preparação (pois era grande o dia de sábado), rogaram a Pilatos que se lhes quebrassem as pernas, e fossem tirados.
32 Nā, ka haere ngā hōia, ka whawhati i ngā wae­wae o tō mua, me o tērā i rīpeka­tia ngā­tahi­tia me ia.
32 Foram, pois, os soldados, e, na verdade, quebraram as pernas ao primeiro, e ao outro que como ele fora crucificado;
33 I tō rātou taenga ia ki a Īhu, ka kite kua mate noa ake ia, kīhai i whatia e rātou ōna wae­wae.
33 Mas, vindo a Jesus, e vendo-o já morto, não lhe quebraram as pernas.
34 Engari, i wero­hia tōna kao­kao e tētahi o ngā hōia ki te mātia, ā, puta tonu he toto, he wai.
34 Contudo um dos soldados lhe furou o lado com uma lança, e logo saiu sangue e água.
35 Ā, ko te tangata i kite, ko ia anō te kai­whaka­atu, ā, he pono tāna whaka­atu; e mōhio ana ia he kōrero pono tāna, he mea rā kia whaka­pono ai koutou.
35 E aquele que o viu testificou, e o seu testemunho é verdadeiro; e sabe que é verdade o que diz, para que também vós o creiais.
36 I meatia hoki ēnei mea, kia rite ai te karaipi­ture, “E kore tētahi iwi ōna e whatia.”
36 Porque isto aconteceu para que se cumprisse a Escritura, que diz: Nenhum dos seus ossos será quebrado.
37 E mea ana anō tētahi atu karaipi­ture, “Ka ti­tiro rātou ki tā rātou i wero ai.”
37 E outra vez diz a Escritura: Verão aquele que traspassaram.
38 Muri iho i ēnei mea, ka īnoi a Hōhepa o Arimatia ki a Pirato kia tango­hia e ia te tinana o Īhu. (He ākonga ia nā Īhu, otiia, he mea huna i te wehi ki ngā Hūrai.) Ā, whaka­ae ana a Pirato. Nō, ka haere ia, ka tango i te tinana o Īhu.
38 Depois disto, José de Arimatéia (o que era discípulo de Jesus, mas oculto, por medo dos judeus) rogou a Pilatos que lhe permitisse tirar o corpo de Jesus. E Pilatos lho permitiu. Então foi e tirou o corpo de Jesus.
39 I haere mai anō a Nikorima, tērā i haere rā i mua ki a Īhu i te pō, me te mau mai anō i te maira, i te aroe, he mea whaka­nanu, kia kotahi pea rau pāuna.
39 E foi também Nicodemos (aquele que anteriormente se dirigira de noite a Jesus), levando quase cem arráteis de um composto de mirra e aloés.
40 Nā, ka tango rāua i te tinana o Īhu, takaia ana ki ngā kākahu rīnena me ngā mea kakara, ko tā ngā Hūrai rite­nga hoki tērā mō te tanu.
40 Tomaram, pois, o corpo de Jesus e o envolveram em lençóis com as especiarias, como os judeus costumam fazer, na preparação para o sepulcro.
41 Nā, he kāri kei te wāhi i rīpeka­tia ai ia; i roto anō i taua kāri tētahi urupā hou, he mea kāhore anō i takoto­ria noatia e tētahi.
41 E havia um horto naquele lugar onde fora crucificado, e no horto um sepulcro novo, em que ainda ninguém havia sido posto.
42 Nā, ka whaka­takoto­ria a Īhu e rāua ki reira, nō te mea he rā Taka­nga tērā nō ngā Hūrai; he tata hoki te urupā.
42 Ali, pois (por causa da preparação dos judeus, e por estar perto aquele sepulcro), puseram a Jesus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.