Hebreus 4

mri (MRI) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Nā, kia mataku tātou, i te mea ka tukua iho nei he kōrero pai mō tātou kia tae atu ki tōna oki­oki­nga, kei tiro­hia mai tētahi o koutou kua mahue ki muri.
1 Portanto, tendo-nos sido deixada a promessa de entrarmos no seu descanso, temamos não haja algum de vós que pareça ter falhado.
2 He mea kauwhau hoki te rongo­pai ki a tātou, he pērā anō me tērā i a rātou. Heoi, kīhai te kupu i rangona i whai pai ki a rātou; nō te mea kīhai i whaka­nanua ki te whaka­pono i roto i te hunga i rangona ai.
2 Porque também a nós foram pregadas as boas novas, assim como a eles; mas a palavra da pregação nada lhes aproveitou, porquanto não chegou a ser unida com a fé, naqueles que a ouviram.
3 Ka taea hoki te oki­oki­nga e tātou kua whaka­pono nei; ka rite ki tāna i kī rā:
3 Porque nós, os que temos crido, é que entramos no descanso, tal como disse: Assim jurei na minha ira: Não entrarão no meu descanso; embora as suas obras estivessem acabadas desde a fundação do mundo;
4 Ko tāna kupu hoki tēnei i tētahi wāhi mō te rā whitu, “Ā, ka oki­oki te Atua i te rā whitu i āna mahi katoa.”
4 pois em certo lugar disse ele assim do sétimo dia: E descansou Deus, no sétimo dia, de todas as suas obras;
5 I tēnei wāhi anō hoki, “E kore rātou e tae ki tōku oki­oki­nga.”
5 e outra vez, neste lugar: Não entrarão no meu descanso.
6 Nā, tērā atu anō he taenga mō ētahi ki reira; kīhai hoki te hunga i kauwhau­tia ai te rongo­pai ki a rātou i mua i tae, nō te mea kāhore ō rātou whaka­pono;
6 Visto, pois, restar que alguns entrem nele, e que aqueles a quem anteriormente foram pregadas as boas novas não entraram por causa da desobediência,
7 ā, ka motu­hia mai e ia tētahi rā, i a ia i mea rā i tā Rāwiri, Hei āia­nei, i muri i taua wā roa rā; ko te kupu hoki tēnei:
7 determina outra vez um certo dia, Hoje, dizendo por Davi, depois de tanto tempo, como antes fora dito: Hoje, se ouvirdes a sua voz, não endureçais os vossos corações.
8 Me­he­mea hoki i whai oki­oki­nga rātou i a Hohua, e kore e kōrero­tia e ia tētahi atu rā i muri iho.
8 Porque, se Josué lhes houvesse dado descanso, não teria falado depois disso de outro dia.
9 Inā, tērā atu anō he hāpati oki­oki­nga mō te iwi o te Atua.
9 Portanto resta ainda um repouso sabático para o povo de Deus.
10 Ki te tae hoki te tangata ki tōna oki­oki­nga, ka oki­oki anō ia i āna mahi ake, ka pērā me te Atua i oki­oki i āna mahi ake.
10 Pois aquele que entrou no descanso de Deus, esse também descansou de suas obras, assim como Deus das suas.
11 Nā, kia puta tō tātou uaua ki te tomo ki taua oki­oki­nga, kei pērā te whaka­pono kore o tētahi, ā, ka hinga.
11 Ora, à vista disso, procuremos diligentemente entrar naquele descanso, para que ninguém caia no mesmo exemplo de desobediência.
12 Ora tonu hoki te kupu a te Atua, mana tonu, koi rawa atu i tētahi hoari mata­rua, ngoto tonu, ā, wehea noatia te ngākau me te wairua, ngā pona­pona me te hinu wheua, ā, wawae ana anō i ngā whaka­aro, i ngā hi­hiri­tanga o te ngākau.
12 Porque a palavra de Deus é viva e eficaz, e mais cortante do que qualquer espada de dois gumes, e penetra até a divisão de alma e espírito, e de juntas e medulas, e é apta para discernir os pensamentos e intenções do coração.
13 Kāhore hoki he mea hanga i ngaro ki tōna aro­aro. Heoi, e takoto kau ana, e tu­whera ana ngā mea katoa ki ōna kanohi, kei a ia nei he kupu mō tātou.
13 E não há criatura alguma encoberta diante dele; antes todas as coisas estão nuas e patentes aos olhos daquele a quem havemos de prestar contas.
14 Nā, he tino tohu­nga nui tō tātou, kua tomo ki ngā rangi, a Īhu, te Tama a te Atua, kia mau pū tātou ki te tikanga i whaka­ae­tia e tātou.
14 Tendo, portanto, um grande sumo sacerdote, Jesus, Filho de Deus, que penetrou os céus, retenhamos firmemente a nossa confissão.
15 Ehara hoki tō tātou i te tohu­nga nui e kore e āhei kia mamae tahi me tātou e ngoi­kore nei; i whaka­mā­tau­tau­ria nei hoki ia i ngā mea katoa, i pēnei­tia me tātou, kāhore ia he hara.
15 Porque não temos um sumo sacerdote que não possa compadecer-se das nossas fraquezas; porém um que, como nós, em tudo foi tentado, mas sem pecado.
16 Nā, kia haere māia atu tātou ki te torōna o te aroha noa, kia puta mai ai ki a tātou te mahi tohu, kia kitea ai e tātou tā te aroha noa hei āwhina mai mō ngā wā e mate ai.
16 Cheguemo-nos, pois, confiadamente ao trono da graça, para que recebamos misericórdia e achemos graça, a fim de sermos socorridos no momento oportuno.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.